Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XVI.

Accipite ſpiritūſanctū. De hac quoqꝫ virtute credēdus ē dicere euāgeliſta: Uirtꝰ de illo exibat ſanabat oēs. Si ergo de patre de filio ꝓcedat ſpirit̓ſanctꝰ: cur filiꝰ dixit: De patre ꝓcedit? niſi quemadmodū ſolet ad referre: qd̓ ip̄ius ē de quo ip̄e ē.on̄ illud ē qd̓ ait: Mea doctrīa ē mea: ſed eiusme miſit. Si igit̉ hec ītelligat̉ eiꝰ doctrīa: quā tn̄ dirit ſuā ſed patris: quātomagis ītelligēdꝰ ē deip̄o ꝓcedere ſpūſſanctꝰ: vbi ſic ait: De patre ꝓcedit.vt diceret: De me ꝓcedit. A quo aūt habet filius vt ſit deꝰ: ab illo hꝫ vtiqꝫ vt ꝓcedat ab eo ſpiritꝰſanctꝰ. Hīc vtcūqꝫ ettā illud ītelligit̉: cur dicat̉natꝰ: ſed potiꝰ ꝓcedere ſpūſſanctꝰ: qm̄ ſi ip̄e filius diceret̉: amborū vtiqꝫ filiꝰ diceret̉: qd̓ abſurdiſſimū ē. filiꝰ qͥppe nullꝰ ē duorū niſi patris matris.Abſit aūt vt īter deū patrē deū filiuꝫ tale aliqͥd ſuſpicemur: qꝛ nec filiꝰ hominū ſiml̓ ex patre ex matre ꝓcedit: ſꝫ ī matrē ꝓcedit ex patre: tūc procedit ex matre. Spūs āt ſanctꝰ de patre procedit ī filiū: de filio procedit ad ſanctificādā creatu: ſed ſimul de vtroqꝫ procedit. Neqꝫ enī poſſumꝰdice̓ ſit vita ſpūſſanctꝰ: vita pr̄: vita ſit filiꝰ:ac ſicut pr̄ habeat vitam ī ſemetip̄o: dedit filio vitā habere ī ſemetip̄o: ſic ei dedit vitā procedere de illo ſicut ꝓcedit de ſeip̄o. CA. XVI.Ec locutꝰ ſum uobis utſcādalizemini. Abſqꝫ ſynagogis facient uos. Sed uenit hora ut omīs qui interficit uosarbitret̉ obſequiuꝫ ſe preſtare deo.Et hec faciēt uobis qꝛ nouerūtpatrē neqꝫ me. Sed hec locutꝰ ſumuobis: ut uenerit hora eorum: reminiſcamini: qꝛ ego dixi uob̓. Hecautem uobis ab initio non dixi: ꝗauobiſcum eraꝫ.AVG. Merito ꝓmiſſo ſpūſancto quo ī eis oꝑante fieret teſtes eiꝰ ſubiūxit: Hec lo. ſū vo. vt ſcan. charitas dei diffundit̉ ī cordibꝰ nr̄is ſpm̄ſāctū: datꝰ ē nobis: fit pax multa diligētibꝰ legē deivt ſit illis ſcādalū. Deīde paſſuri eēt expͥmensait. Abſqꝫ ſynagogis fa. vos. CHRI. enī cōpoſuerāt: vt ſiqͥs cōfeſſus fuerit chriſtū: extra ſynagogāfieret. 7AVG. Quid āt mali erat apoſtolis expellide iudaicis ſynagogis quaſi fuerīt īde exituri: ētſi eos nullꝰ expelleret. Sꝫ voluit denūciare: qꝛ iudei chriſtū fuerāt recepturi a quo iſti fuerātreceſſuri. qꝛ erat vllꝰ aliꝰ populꝰ dei: qͣꝫ illd̓ſemē abrae: ſi cognoſcerēt chriſtū: alie fierēt eccleſie chriſti: alie ſynagoge iudeoꝝ. Qd̓ qꝛ noluerūt: qͥdreſtabat niſi vt remanētes extra chriſtum extra ſynaoga facerēt eos: reliquerūt chriſtū: deīde cuꝫ eis dixiſſet adiecit: Sed ve. ho. vt oīs īterfi. vos.arbitret̉ obſe. ſe p̄ſta. deo. Que v̓ba ita ſubiecit tāqͣꝫex cōſolaret̉ eos: de ſynagogis iudaicis pellereturan forte de ſynagogis illa ſeꝑatio ſic eos fueratturbatura vt mori vellēt potiꝰ qͣꝫ ī hac vita ſine iude

orū cōgregatiōibus morari. Abſit vt ſic turbarent̉:dei hoīm gloriā reqͥrebāt. Iſte itaqꝫ ſēſus ē ī hisv̓bis: Extra ſynagogā faciēt vos: ſed nolite ſolitudi formidare. Seꝑati qͥppe a cōgregatiōibꝰ eorū:multos ī nomīe meo cōgregabitis: vt illi metuentesne tēplū qd̓ erat apud: eos oīa legis veteris ſacramēta deſerant̉: ſic īterficiēt vos vt deo arbitrēt̉ ſeſtare obſequiū: zelū dei habētes: ſed ſcd̓m ſcīam.Hoc enī de iudeis dictū debemꝰ acciꝑe de qͥbꝰ dixerat: Extra ſynagogā faciēt voſ. teſtes .i. martyreſxp̄i: ēt ſi occiſi ſūt a gētilibꝰ tn̄ illi arbitrati ſūt deoſꝫ dijs ſuis falſis obſeqͥum ſe p̄ſtare: iudeorū āt oīsoccidit p̄dicatores xp̄i: deo ſe putauit p̄ſtare obſeqͥūcredēs deſererēt deū iſrael qͥcūqꝫ ꝯuerterētur adxp̄m. Hīc accēſi zelū dei habētes: ſꝫ ẜm ſcīamobſequiū ſe deo preſtare credētes occidebant eos.CHRY. Deīde cōſolationē īducit dicēs: Et hec oīafa. vo. qꝛ noue. pa. neqꝫ me. q. d. Sufficit vobis īcōſolationē ꝑꝑ me patreꝫ hec pati. AVG. Neaūt ignaros atqꝫ imꝑitos aīos mala īprouiſa: qͣꝫuiscito trāſitura turbarēt: hāc fuiſſe cām: vt hec eis prenūciaret on̄dit ſubdēs: Hec lo. ſū vo. vt ve. ho. eo.remini. qꝛ dixi vo. Hora eoruꝫ: hora tenebroſa: horanocturna. ſed nox iudeorū ſeꝑatū a ſe diem chriſtianorū nulla cōfuſiōe fuſcauit. CHRl̓. Sed ꝓpt̓aliā cām p̄dixit: vt dicerēt: qm̄ p̄uidit futura. ſignificat cum dicit: Remini. qꝛ ego dixi vo.vt poſſēt dicere: Qm̄ blādiēs nobis ea ad gr̄aꝫdicebat ſolū. cuiꝰ aūt gr̄a a pͥncipio dixit: on̄ditdicēs: Hec āt ab ini. v̓o. di. qꝛ vobi. erā. qꝛ .ſ. ī cuſtodia mea eratis: licitū erat īterrogare: qn̄ volebatis ſuꝑ me totū preliū vertebat̉. Un̄ ſuꝑfluū erata prīcipio vobis dice̓: qꝛ hec tūc nouerā ꝑꝑea dixi. AVG. Sed alij tres euāgeliſte p̄dixiſſeiſta demōſtrāt: an̄qͣꝫ vētū eēt ad cenā: ꝑacta ſcd̓miohannē iſta locutꝰ ē. An forte hīc iſta ſoluit̉ q̄ſtio:qꝛ illi narrāt ꝓximū fuiſſe paſſiōi diceret. ergo ab initio qn̄ illis erat. Sꝫ mattheꝰ ſolūīminēte paſſiōe: verū ēt ab initio hec denūciata eſſecōmemorat. Quid ſibiˡ vult hic dicit: Hec āt abinitio di. niſi qꝛ ea hic dicit de ſpūſcō ſitturꝰ ad eos: teſtimoniū ꝑibiturꝰ qn̄ mala paſſuriſūt: hec eis ab initio dixit: qm̄ ip̄is erat: eiꝰſētia cōſolabāt̉. Abſceſſurꝰ āt oportebat vt diceretillū vēturū: quē charitate diffuſa ī cordibꝰ ſuisverbū dei fidutia p̄dicarēt/ CHRV. Uel p̄dixitqͥdē qm̄ flagella patient̉. āt mors eorū reputaret̉ vt dei cultura: qd̓ maxīe poterat eos attonitos facere. Uel qꝛ illic ea a gētibꝰ debebāt pati dixit: hic aūt iudaica adiecit. Et nūc uado ad miſit me:nemo ex uobiſ īterrogat me quo uadis. Sꝫ qꝛ hec locutꝰ ſuꝫ nob̓: triſtitia īpleuit cor ueſtrū. Sꝫ ego ueritateꝫ dico uob̓: expedit uob̓ ut ego ua. Si ei abiero ꝑaclytꝰ uenietad uos. Si āt abiero: mittā euꝫ aduoſ. Et uenerit ille arguet mūdū

G G 4