TA. XV.
olnō attēdere his q̄ dicebant̉: ſed ſemꝑ circūuoluere oculos: ⁊ imaginari eos qͥ aggreſſuri eos erant: ⁊merīe audiētes: Adhuc modicū vobiſcū ſū. Et venitinceps mūdi huiꝰ. Quia igitur hec ⁊ huiuſmōi audiētes turbabant̉ vt mox capiēdi ducit eos ī locumaliū: vt eſtimātes ſe in cautela eē cū ocio de reliquoaudiāt. magna enī dogmata erāt audituri.CAPITVLVM. XV.Go ſuꝫ uitis uera: ⁊ patermeus agricola eſt. Omneꝫpalmite in me nō ferentemfructū tollet eū: ⁊ omnē qui fert fructum purgabit eū ut fructu plus afferat. Iā uos mūdi eſtis ꝓpter ſermonē quē locutꝰ ſum u̓obis.NLLA. ix. de tri. Ad conſumāde corporee paſſionis ſacramētū ꝑ dilectionē efficiēdi mādati paterni feſtinat exurgēs: corporee tn̄ aſſumptiōis ſtatimmyſteriū pandēs: ꝑ quā ei tāqͣꝫ in vite mō palmitisineſſemus adiecit: Ego ſum vitis vera. AVG. Qd̓ẜm hoc dicit ꝙ eſt caput eccleſie: noſqꝫ mēbra eius:hō chriſtꝰ ieſus. Uniꝰ qͥppe nature ſunt vitis ⁊ palmites. ſed cū dicit: Ego ſum vitis vera. nūqͥd vt adderet Uera: ad eā vitē retulit vn̄ iſta ſimilitudo tranſlata ē. Sic aūt dicit̉ vitis ꝑ ſimilitudinē: nō ꝑ ꝓprietatē: ſicut agnꝰ: ouis: ⁊ cetera huiuſmodi: vt magispp̄a ſint vera ex qͥbus ducunt̉ iſte ſimilitudīes. Seddicēdo: Ego ſuꝫ vitis vera: ab illa ſe diſcernit cui ditur: Qūo cōuerſa es in amaritudinem vitis aliene?Nā quo pacto ē vitis vera: q̄ expectata ē vt faceretvuā: fecit aūt ſpinas YHIL A. nono de tri. Sed acorporee huiꝰ humilitatis aſſumptiōe formā paterne maieſtatis alienās agricolā patrē curioſuꝫ huiꝰvitis on̄dit dicēs: Et pater meꝰ agricola ē FAVG.Colimꝰ enī deū: ⁊ colit nos deꝰ. ſed ſic deū colimusvt nō meliorē eū faciamꝰ. colimꝰ enī eū adorādo: n̄arando. Qd̓ aūt ille nos colit: meliores nos reddit.Cultura ip̄ius ē in nos: ꝙ nō ceſſat verbo ſuo extirpare mala ſemina de cordibꝰ noſtris: aꝑire cor noſtrū tāqͣꝫ aratro ẜmonis: plātare ſemīa p̄ceptorū: expectare fructū pietatis. CHRX. Et qꝛ chriſtꝰ ſibiſufficit: diſcipuli vero multo īdigēt agricole auxilioꝓpterea de vite nihil dicit: ſed de palmitibus cū ſubdit. Omnē pal. ī me nō ferē. fru. tollet eū. Fructu āthic vitā occulte īſinuat: on̄dens ꝙ ſine oꝑbus nonpōt aliqͥs eē ī eo. ¶NLA. ix. de tri. Inutiles aūt ⁊ īueraces palmites deſecans deputabit arſuros.CHRI. Et qꝛ etiā qͥ valde virtuoſi ſūt: īdigēt agricole oꝑe: adiūgit Et oēm qͥ fert fructū purgabit euꝫ: vtfructū plus afferat. Hoc dixit ꝓpter tribulationeseorū que tūc īducebant̉: on̄dens ꝙ tētationes fortiores eos faciebāt ſicut ⁊ purgare: hoc ē Circūciderepalmitē eū magis germīare facit. AVG. Quis autem ē ī hac vita ſic mūdus: vt non ſit magis magiſqꝫmundādus? Ubi ſi dixerimꝰ qꝛ peccatū nō habemꝰnoſmetip̄os ſeducimꝰ. Mūdat itaqꝫ mundos .i. fructuoſos: vt tāto ſint fructuoſiores quāto ſūt mūdiores. Scd̓m hoc ergo vitis ē chriſtꝰ qd̓ ait: Pater malorme ē. ẜm illud aūt qd̓ ait: Ego ⁊ pater vnū ſumꝰ
⁊ ip̄e agricola ē. Nec talis quales ſūt qͥ extrīſecꝰ operādo exhibēt miniſteriū: ſed talis vt det etiā ītrinſecus incremētū. vn̄ cōtinuo etiā ſeip̄m mūdatorē palmitū on̄dit dicēs: Iā vos mūdi eſtis ꝓpter ẜmoneꝫquē locū. ſū vo. Ecce ip̄e mūdator ē palmitū: qd̓ eſtagricole nō vitis officiū. Sed quare nō ait: Mūdieſtis ꝓpter baptiſmū quo abluti eſtis: niſi qꝛ ⁊ ī aqͣverbū mūdat? Detrahe verbū: ⁊ qͥd ē aqua niſi aqͣ?Accedit verbū ad elementū: ⁊ fit ſacramētū. vn̄ iſtatāta virtus aque vt corpꝰ tāgat ⁊ cor abluat? niſi faciēte verbo: nō qꝛ dicit̉: ſed qꝛ credit̉. Nā ī ip̄o verbo aliud ē ſonꝰ trāſiens: aliud virtus īmanēs. Hocverbū fidei tantū valet in eccleſia dei: vt ꝑ ip̄ꝫ credētem: offerentē: benedicentē: tingentē mūdet īfantē:qͣꝫuis credere nō valētē/ CHRV. Uel dicit: Mundi eſtis: ꝓpter ſermonē que locutꝰ ſum vobis .i. interim lumē doctrine iā ſuſcepiſtis ⁊ a iudaico erroreeruti eſtis.¶ Manete in me ⁊ ego in uobis.Sicut palmes non poteſt ferre fructum a ſemetipſo niſi māſerint in uite: ſic nec uos niſi in me manſeritisEgo ſum uitis: uos palmiteſ. Quimanet in me ⁊ ego in eo: hic fert fructum multuꝫ: qꝛ ſine me nihil poteſtis facere. Siquis in me non manſerit: mittetur foras ſicut palmes ⁊areſcet: ⁊ colligent eū ⁊ in ignē mittent ⁊ ardet. Si māſeritis in me etuerba mea in uobis māſerint: qd̓cūqꝫ uolueritis petetis: ⁊ fiet uobis.CHRY. Quia iā mūdos eos dixerat ꝓpter ſermonē quē locutꝰ fuerat eis: docet ꝙ oportꝫ de reliquoinciꝑe ea que ab eis ſūt. ⁊ iō dicit. Manete in me ⁊ego ī vobis. AVG. Nō eo mō illi in ip̄o ſicut ipſein illis. vtrūqꝫ enī ꝓdeſt: nō ip̄i ſed illis. Ita ſunt qͥppe ī vite palmites: vt viti nō cōferāt: ſed ide accipiātvn̄ viuāt. Ita vero vitis ē ī palmitibus: vt vitale alimentū ſub̓miniſtret eis: nō ſumet ab eis: ac ꝑ hoc vtmanentē ī ſe haberēt chriſtū: ⁊ manerēt ī chriſto: diſcipulis ꝓdeſt vtrūqꝫ: non chriſto. vn̄ ſubdit: Sicutpalmes nō pōt ferre fructū a ſemetip̄o: niſi māſeritī vite: ſic nec vos niſi ī me māſeritis. Magna gratiecōmendatio: corda inſtruit humiliū: ora obſtruit ſuperborū. Nōne huic reſiſtunt veritati: ad bona oꝑafaciēda deū ſibi neceſſariū nō putātes? non aſſertores: ſed p̄cipitatores liberi arbitrij. Qui enī a ſemetip̄o ſe fructū eſtimat ferre in vite nō ē. Qui in vite n̄ē: in chriſto nō ē. qͥ in chriſto nō ē: chriſtianꝰ nō ē.ALCVI. Omīs enī fructꝰ boni operis ab illa radice ꝓcedit: qui nos ſua gratia liberauit: ⁊ ſuo auxilio ꝓuehit: vt fructū plus afferre valeamꝰ. vn̄ cū repetitione ⁊ ſuperiorū explanatiōe ſubdit: Ego ſumvitis ⁊ vos palmites: Qui ma. ī me. credēdo: obediēdo: ꝑſeuerādo. Et ego ī eo. illuminādo: ſubueniēdo:ꝑſeuerātiā donādo: Hic: ⁊ nō aliꝰ Fert fructū mul-
B G