Iohannes

plena eſt: qꝛ cogitatiōes cordis noſtri inuicē non videmus: Nec ignoro iſta dn̄i verba etiam ſic accippoſſe: vt eiuſdē ſnīe repetitio videat̉. Qd̓ v̓o dn̄s aciuxit: Nō quō mūdus dat ego do vobis. Quid ē aliud: niſi non quō hoīes dant qͥ diligūt munduꝫ: quꝓpterea ſibi dāt pacē̓: vt ſine moleſtia ꝑfruantur.Et qn̄ iuſtis oant pacem vt nō eos ꝑſequāt̉: pax eēnon pōt vera: vbi non ē vera cōcordia: qꝛ diſiunctaſint corda YCHRV. Pax etiam exterior ad maluſit multotiens: ⁊ eis qͥ habent eam nihil ꝓdeſt.AVG. de ver. do. Eſt aūt pax ſerenitas mentis: trāquillitas animi: ſimplicitas cordis: amoris vinculūꝯſortiū charitatis. Nec poterit ad hereditatē dn̄i ꝑuenire qͥ teſtamentuꝫ pacis noluerit obſeruare: necpoteſt concordiaꝫ habere cum chriſto: qui diſcorsvoluerit eſſe cum chriſtiano.Non turbetur cor ueſtrū neqꝫformidet. Audiſtis: qꝛ ego dixi uobis uado ⁊ uenio ad uos. Si diligeretis me gauderetis utiqꝫ: qꝛ uadoad patreꝫ quia pater maior me eſt.Et nūc dixi nob̓ priuſqͣꝫ fiat: ut cuꝫfactū fuerit credatis. Iam nō multa loquar uobiſcū. Uēit enī pͥncepsmūdi huiꝰ: ⁊ in me nō habet quicqͣꝫSed ut cognoſcat mūdus quia diligo patrē: ⁊ ſicut mādatū dedit mihipater: ſic facio: Surgite eamꝰ hinc.CHRV. Quia dixerat: Paceꝫ relinquo vobis: qd̓erat recedētis: hoc poterat eos cōturbare. ideo dic̄:Non turbetur cor veſtrū neqꝫ formidet. qm̄ hͦ qͥdēex dilectōe: illa v̓o ex formidine patiebāt̉. AVG.Hinc autē turbari ⁊ formidare poterat cor illoꝝ ꝙibat ab eis: qͣꝫuis venturꝰ ad eos ne forſitan gregemlupus hoc interuallo inuaderet paſtoris abſentia.vnde ſequitur: Audiſtis qꝛ ego dixi vobis: Uado ⁊venio ad voſ. Ibant aūt ꝑ id qd̓ homo erat: ⁊ manebat ꝑ id qd̓ deus erat. Cur itaqꝫ turbaret̉ ⁊ formidaret cor: qn̄ ſic deſerebat cor oculos vt nō deſereret cor. Ut aūt intelligerent ẜm id qd̓ hō erat eū dixiſſe: Uado ⁊ venio ad vos. ſubiecit atqꝫ ait: Si diligeretis me: gauderetis vtiqꝫ: qꝛ vado ad patrē: quiapr̄ maior me ē. Per qd̓ gͦ filiꝰ non ē eqͣlis patri: ꝑ hͦerat iturus ad patrē: a quo ⁊ venturꝰ ē iudicaturusviuoſ ⁊ mortuos. Per illud aūt in quo ē equalis gignenti: nunqͣꝫ recedit a patre: ſed cū illo ē vbiqꝫ totus pari diuinitate quā nullꝰ ꝯtinet locꝰ. Ipſe gͦ filius dei eqͣlis patri in forma dei: qꝛ ſemetipſū exinaniuit: nō formā dei amittens: ſed formā ſerui accipiens. maior ē etiā ſeipſo: qꝛ maior eſt forma dei q̄amiſſa nō eſt qͣꝫ forma ſerui que accepta ē. Hec igit̉eſt forma ſerui in qͣ dei filius minor ē nō patre ſoloſed etiā ſpūſcō. ſcd̓m hanc formā ſerui puer chriſtꝰetiā parentibꝰ minor erat: qn̄ paruus maioribus ſic̄ſcriptū eſt: ſubditꝰ erat. Agnoſcamꝰ igit̉ geminā ſubſtantiā chriſti: diuinā .ſ. qua eqͣlis eſt patri: ⁊ humanam qua maior ē pater. vtrūqꝫ aūt ſimul: non duo

ſed vnus ē chriſtus: ne ſit quaternitas: ſed trinitasdeuſ. ideo gͦ dixit: Si dili. me gau. vtiqꝫ: qꝛ va. ad patrē. qꝛ nature hūane gratulandū ē: eo ꝙ ſic aſſūptaeſt a verbo vnigenito: vt īmortalis ꝯſtitueret̉ in celo: atqꝫ ita fieret terra ſublimiſ: vt īcorruptibilis puluis ſederet ad dexteram patris. Quis nō hinc gaudeat qͥ ſic diligit chriſtū: vt ſuā naturā iā īmortaleꝫgratulet̉ in chriſto: atqꝫ ipſū ſperet futuꝝ eē ꝑ chriſtum; HILA. ix. de trini. Uel aliter: Si donantꝭauctoritate pr̄ maior me ē: nunqͥd ꝑ doni ꝯfeſſionēminor filius ē? Maior itaqꝫ donans ē: ſed minoriam non ē cuiꝰ vnū eē donat̉. CHRV. Uel aliter:Nondum nouerant apoſtoli qͥd ſit reſurrectio quāp̄dixerat dicens: Uado ⁊ venio ad vos. Neqꝫ qͣleꝫoportebat de eo opinionē hēbant: patrē v̓o magnūęſſe eſtimabāt. Dicit igit̉ eis: Etſi de me formidatisvt non ſufficiente mihiipſi aſſiſtere: neqꝫ cōfiditisꝙ pꝰ crucē rurſꝰ vos videbo: tn̄ audiēteſ qm̄ ad pr̄eꝫvado oportebat letari: ⁊ de reliquo qm̄ ad maioreꝫvado: ⁊ potentē omnia verſuta diſſoluere. Hec aūtoīa ad imbecillitatē diſcipuloꝝ dicebant̉. Et iō ſubdidit: Et nūc dixi vobis pͥuſqͣꝫ fiat vt factū fuerit credatis. AVG. Quid eſt hoc cuꝫ magis credere hōdebeat anteqͣꝫ fiat id qd̓ credēdū ē? Hec ē enī lausfidei: ſi qd̓ credit̉ non videt̉. nam ⁊ ille cui dictū eſtQuia vidiſti credidiſti: aliud vidit: alid̓ credit. viditdit hoīem: credidit deū. Sed ſi dicūt credi q̄ vident̉ſicut dicit vnuſqͥſqꝫ oculis ſuis ſe credidiſſe: non tn̄ipſa eſt que in nobis edificat̉ fides. ſed ex rebꝰ q̄ vident̉ agitur in nobis vt ea credant̉ q̄ nō vident̉. Illud itaqꝫ dicit: Cū factū fuerit: ꝙ eū poſt mortē viſuri erāt viuentē: ⁊ ad patrē aſcendentē: quo viſu fuerant credituri ꝙ ipſe eſſet chriſtus filiꝰ dei qͥ hͦ potuit facere ⁊ p̄dicere anteqͣꝫ faceret. Credituri aūt hͦnō fide noua: ſed aucta: aut certe cū mortuꝰ eſſet defecta: cū reſurrexiſſet refecta ¶ HILA. ix. de trini.Glorie aūt reſumēde meritū: ꝯtinuo ſubiecit dicēs:Iam nō multa loquar vobiſcū. BEDA. Ideo hͦdicebat: qm̄ iā inſtabat tēpus vt ꝯprehēderet̉: ⁊ admortem traderet̉: Uenit enī p̓nceps mūdi huiꝰ.AVG. Quis niſi diabolꝰ? non aūt creaturaꝝ: ſꝫ peccatoꝝ princeps ē diabolꝰ. Unde apl̓s cū dixiſſet aduerſus rectores mūdi: ſequēti verbo expoſuit: quiddixiſſꝫ mūdi: cū ſubiungit Tenebraꝝ haꝝ .i. hominūimpioꝝ. Et in me non habet quicqͣꝫ. Quia neqꝫ cumpctō deꝰ venerat: nec eiꝰ carnē de pctī ꝓpagine v̓gopeꝑerat. Et tanqͣꝫ ei diceret̉: Cur gͦ morieris: ſi nonhabes pctm̄ cui debet̉ mortis ſupplicium ſubiūgit:Sed vt cog. mūdꝰ qꝛ diligo pa. ⁊ ſicut man. de. mihi pr̄: ſic facio. Surgite eamꝰ hinc. Diſcūbēs enī diſcūbentibꝰ loq̄bat̉: Eamꝰ autē dixit ad illū locū. vn̄fuerat tradēdus ad mortē qͥ uulluꝫ hēbat meritummortis: ſꝫ hēbat: vt moreret̉ mādatū pr̄is. AVG.cōtra arrianos: Qd̓ autem volūtati ⁊ p̄cepto patrisobediens eſt filius: nec in hoībꝰ demonſtrat diuerſam imparēqꝫ naturā patris p̄cipientis: ⁊ filij obedientis: huc accedit ꝙ chriſtꝰ non tm̄ deus eſt: quanatura eqͣlis ē patri: ſed etiā hō: qua natura minorē patre F CHRY. Uel hoc qd̓ dicit: Surgite eamꝰhinc: principiū ē alteriꝰ ſententie. cōſequens .n. erateos formidare: ⁊ a tēpore ⁊ a loco ī villa manifeſteexiſtentes. etenim nox ꝓfunda erat: ⁊ erat ꝯſeques