Ca. XIIII.

eoꝝe: qꝛ indigēt. ſcriptū ē enī: Et humiles populi cōcolatꝰ eſt CHRl̓. Ait aūt: Rogabo patrē. vt fidedignū faclit eis ſermonē: qn̄ ſi dixiſſet Ego mittaꝫnon ſimplicit̓ credidiſſent̉. AVG. ꝯtra arrianos:Qui tn̄ vt inſeꝑabilia ſua ⁊ patris oꝑa demōſtraretalibi ait: Cū abiero mittā eū ad vos. CHRISO.Quid aūt apl̓is plus haberet: ſi patrē ſolū rogaretvt ſpmn̄ alijs daret; qm̄ illi multotiens ⁊ ſine or̄oneon̄dūt̉ hoc facienter. ALCVI. Rogabo igit̉ dicitvt inferior ẜꝫ hūanitatē patre meū: cui ſū eqͣlis ⁊ cōſubſtātialis ẜm diuinā naturā / CHRV. Dicit aūt:Ut maneat vobiſcū in eternū. qm̄ neqꝫ pꝰ mortemrecedit. Per hoc etiā occulte īſinuat ꝙ ſpūſſcūs nōpatiet̉ mortē vt ipſe neqꝫ abibit: Ne aūt ꝑaclytumaudiētes rurſus incarnatiōꝫ aliā ſuſpicent̉: ⁊ oculiſputēt eū videre ſubiūgit: Spm̄ veritatis quē mūdꝰnō pōt acciꝑe: qꝛ non videt eū nec ſcit eū. AVG.Hic ē vtiqꝫ in trinitate ſpūſſcūs: quē patri ⁊ filio cōſubſtantialē ⁊ coeternū fides catholica profitet̉.CHRl̓. Spiritū aūt veritatiſ eū vocat ꝑ hoc ꝙ figuras veteris teſtamenti manifeſtat. Mundū aūt hicmalos dicit. viſionē aūt certiſſimā cognitionē dicit:qꝛ viſus ē apertior ſenſus. BEDA: Nota etiā ꝙcum ſpm̄ſanctū ſpiritū veritatis dicit: ſpiritūſanctuꝫeē ſpiritū ſuū on̄dit. deīde cū a patre eū dari narrat:patris etiā eū ſpiritū eē declarat: ac ꝑ hoc ſpūſſcūs apatre ꝓcedit ⁊ filio. ¶ GRE. v. mora. Spūs aūt ſcūsoēm quē repleuerit: ad deſiderāda inuiſibilia accēdit. ⁊ qm̄ mūdana corda ſolū viſibilia diligūt: huncmūdꝰ nō accipit: qꝛ ad diligēda inuiſibilia nō aſſurgit. Seculares etenī mentes quāto ſe foras ꝑ deſideria dilatant: tāto ad receptionē illiꝰ ſynū cordisanguſtā t ¶ AVG. Sic aūt mūdū .i. mūdi dilectoreſdicit nō poſſe acciꝑe ſpiritūſanctū: velut ſi dicamusIniuſticia iuſta eē nō pōt. Mundꝰ gͦ .i. mūdi dilectores non pōt eū acciꝑe: qꝛ nō videt eū. Nō enī habet inuiſibiles oculos mūdana dilectio: ꝑ quos videri ſpūſſcūs niſi inuiſibiliter non pōt. Seqͥt̉: Uosaūt cog. eū: qꝛ apd̓ vos manebit. Sꝫ ne putarēt qd̓dictū ē: Apud vos manebit: ita dictū quēadmoduꝫapud hoīes hoſꝑes viſibilit̓ manere ꝯſueuit adiecitIn vobis erit YCHRY. q. d. Nō ita apud vos manebit ſicut ego: ſed in vr̄is habitabit aīabꝰ AVG.Prius aūt ē eē alicui poſt manere. Sꝫ expoſuit qd̓dixerat. Apud vos: cū adiūxit: In vobis. Si enī nōſit in vobis: nō pōt eē ī vobis eiꝰ ſciētia. ſic enī a vobis videt̉ in vobis ⁊ vr̄a ꝯſcīa. ¶ GRE. ij. mora. Siaūt ſpūſſcūs in diſcipulis manet: quō iā ſingulareſignū erit qd̓ in mediatore ꝑmanet? ẜm illud: Supra quē videris ſpiritū deſcendentē ⁊ manente: hiceſt qͥ baptizāt. qd̓ tn̄ citiꝰ cognoſcimꝰ ſi dona eiuſdēſpūs diſcernamꝰ. In his enī donis ſine qͥbꝰ ad vitaꝫꝑueniri nō pōt: ſpūſſcūs in electis oībꝰ ſꝑ manet. Inill̓ aūt qͥbꝰ nō nr̄a vita ſeruat̉: ſꝫ alioꝝ q̄rit̉: neqͣqͣꝫ ſꝑmanet. Aliqn̄ enī ſe a ſignoꝝ oſtenſionibꝰ ſubtrahitvt eo humiliꝰ v̓tutes eiꝰ habeāt̉. chriſtꝰ aūt ī cūctiseū ⁊ ſꝑ hꝫ pn̄tē. ¶CHRV. Hic aūt ſermo oppoſitashereſes velut vno ictu ſuſtul̓it. nā dicere aliū on̄diteiꝰ .i. ſpūs hypoſtaſeos differētiā: dice̓ v̓o ꝑaclytumſubſtātie cognationē. AVGꝯͣ ſermonē arria. Cōſolatorē enī qd̓ officiū tanqͣꝫ ꝑſone infime in trinitate in ſpūiſco deputāt deū dicit apl̓s ẜm illud: Is

qͥ cōſolat̉ humiles: ꝯſolatꝰ eſt nos deꝰ. Deꝰ ē itaqꝫſpūſſctūs qͥ ꝯſolat̉ humiles: aut ſi hoc de patre vl̓ filio dictū ab apl̓o volūt accipi: deſignāt ꝯſolationistāqͣꝫ munere ꝓprio ſeꝑare a pr̄e ⁊ filio ſpiritūſcm̄.AVG. ſuꝑ Io. Si cū charitas dei diffuſa ſit in cordibus nr̄is ꝑ ſpiritū ſanctū qͥ datꝰ ē nobis: quō diligemꝰ mandata chriſti: ẜuabimꝰ vt eum accipiamꝰquē niſi habuerimꝰ: diligere ⁊ mādata ẜuare n̄ poſſumꝰ: an forte p̄cedit in nobis charitas qͣ diligamꝰchriſtū: vt diligēdo chriſtū eiuſqꝫ faciendo mādatamereamur acciꝑe ſpiritūſanctū vt charitas dei pr̄isdiffundat̉ in cordibꝰ nr̄is: ꝑuerſa ē illa ſnīa. Qui .n.ſe filiū dei diligere credit ⁊ patrē nō diligit: ꝓfectonec filiū diligit: ſꝫ qd̓ ſibiipſi cōfinxit. Reſtat gͦ vt intelligamꝰ ſpirituſanctu habe̓ qͥ diligit: ⁊ hn̄do mereri vt plus habeat: ⁊ plus hn̄do plus diligat. Iā itaqꝫ hēbāt ſpiritu diſcipuli quē dn̄s ꝓmittebat: ſꝫ dādus eis erat ampliꝰ. hēbant occulte: accepturi erātmanifeſte. ꝓinde nō ſolū nō hn̄ti: verū etiā habentinō incaſſū ꝓmittit̉: nō hn̄ti qͥdē vt hēat̉: hn̄ti aūt vtampliꝰ habeat/ CHRY. Qn̄ igit̉ diſcipulos purgauerat ꝑ ſacrificiū paſſionis: ⁊ pctm̄ ſolutū erat: etipſi ad ꝑicula ⁊ agones mittebant̉: oportebat ſpirituſanctu venire abundanter. Non aūt ſtatim poſtreſurrectionem: vt in multo eius conſtituti deſiderio: cum multa eum ſuſcipiant gratia¶ Nō relinquam uos orphanos:ueniaꝫ ad uos. Adhuc modicuꝫ: ⁊mūdus me iam nō uidet. Uos aūtuidetis me: quia ego uiuo: ⁊ uos uiuetis. In illo die uos cognoſcetis:quia ego ſuꝫ in patre meo: ⁊ uos inme ⁊ ego in uobis. Qui habet mandata mea ⁊ ẜuat ea ille eſt qui diligitme. Qui autē diligit me diligetur apatre meo. Et ego diligam eum: ⁊manifeſtabo ei meipſum:AVG. Ne quiſqͣꝫ putaret ꝙ ita ſpiritūſanctū dominꝰ daturus fuerat: velut ꝑ ſeipſū nō ⁊ ipſe eēt futurꝰ cū eis adiecit ⁊ ait: Nō relīquā vos orphanos.Orphani pupilli ſūt. Illud enī ē grecū: hͦ latinum.Quāuis gͦ nos filiꝰ dei ſuo pr̄i adoptauit filios: tn̄ īhͦ etiā ipſe erga nos pr̄nū on̄dit affectu. Et qͥdē a pͥncipio dixerat: Uenietis quo ego vado. Sꝫ qꝛ hͦ longū tēpꝰ erat: ꝓmiſit ſpiritū. Et qꝛ neſciebant qͥd ē hͦꝓmittit eis ſuā pn̄tiā quā maxīe q̄rebāt cū dic̄: Ueniā ad voſ. Ne tn̄ rurſus eādē q̄rāt pn̄tiā: qͣlē ⁊ pͥushabuerūt: occulte hͦ excludit cū ſubdit: Adhuc mo.⁊ mū. me iā nō vi. vos aūt vide. me. Ac ſi dice̓t: Ueniā qͥdē ad vos: non tn̄ vt pͥus vobiſcū ꝑ vnāquāqꝫdiē ꝯſiſtēs. Et ne dicāt: Qualiter igit̉ iudeis dixiſti:Ammō nō videbitis me; ſoluit opinionē dicēs Advos ſolos veniā. AVG. Uidebat enī tūc eū mūdus carneis oculis in carne conſpicuum: non autem videbat ꝙ in carne verbum latebat: ſed quoniam poſt reſurrectionē etiam carnem ſuam quā nōſolum videndā: verum etiā cōtractandam demon-