Iohannes

oꝑa q̄ ego facio ⁊ ip̄e faciet: ⁊ maiora hoꝝ faciet: qꝛ ego ad pr̄eꝫ uado.Et qd̓cūqꝫ petieritis patrē ī nomīemeo hoc faciā ut gl̓ificet̉ pr̄ ī filio.Si ꝗd petieritiſ ī noīe meo hoc faciāY CHRY. Quia dn̄s dixerat: ꝓpter oꝑa credite: on̄dēs qm̄ nō hͦ ſolū pōt: ſꝫ multo maiora: ⁊ qd̓ ē mirabiliꝰ alijs pōt dare adiūxit. Amē amē di. vo qͥ cre.in me: oꝑa q̄ ego fa. ⁊ ip̄e fa. ⁊ ma. ho. faci. YAVG.Sꝫ q̄ ſūt iſta maiora; an forte ꝙ egros ipſis trāſeutibꝰ etiā eoꝝ vmbra ſanabat? Maiꝰ ē enim ꝙ ſanetvmbra qͣꝫ fimbria. verūtn̄ qn̄ iſta dicebat: verboruꝫſuoꝝ facta ⁊ oꝑa cōmēdabat. Cū enī dixit: Pr̄ ī memanēs ipſe facit oꝑa: q̄ oꝑa tūc dicebat niſi v̓ba q̄ loquebat̉; ⁊ eoꝝ verboꝝ fructꝰ erat fides illoꝝ. Uerūtn̄ euāgelizātibꝰ diſcipulis nō tā pauci qͣꝫ illi erāt: ſꝫgētes etiā crediderūt. Nonne ab ore ipſiꝰ diues illetriſtis abſceſſit: ⁊ tn̄ poſtea qd̓ ab illo auditū nō fecit vnꝰ: fecerūt multi: cum ꝑ diſcipulos loq̄ret̉. Eccemaiora fecit p̄dicatꝰ a credētibꝰ qͣꝫ locutꝰ audiētibꝰUeꝝ hͦ adhuc mouet ꝙ hec maiora ꝑ apl̓os fecit:nō aūt ipſos tm̄ ſignificās ait: Qui credit in me: nūquid int̓ credētes ī chriſtū nō ē cōputādꝰ qͥ nō fecerit oꝑa maiora qͣꝫ chriſtꝰ; durū ē niſi ītelligat̉. Apoſtolꝰ dicit credēti ī eū qͥ iuſtificat impiū: deputat̉ fides ad iuſticiam. In hͦ oꝑe faciemꝰ oꝑa chriſti: qꝛ ⁊ipſū crede̓ in chriſtū opꝰ ē xp̄i: hͦ oꝑat̉ ī nobis: nō vtiqꝫ ſine nobis. Audi gͦ: Qui cre. in me: oꝑa q̄ ego fa. ⁊ipſe fa. Prius ego facio: deinde ⁊ ip̄e faciet: qꝛ faciovt faciat: q̄ oꝑa niſi vt ex īpio iuſtꝰ fiat? qd̓ vtiqꝫ ī illoſed nō ſine illo: chriſtus operatur. prorſus hoc maius eſſe dixerim qͣꝫ creare celū ⁊ terrā. Celū enim ⁊terra trāſibūt: p̄deſtinatoꝝ aūt ſalus ⁊ iuſtificatio ꝑmanebit: ſed in cel̓ angeli oꝑa ſūt chriſti. nūqͥd etiāhis oꝑbus maiora facit qͥ cooꝑat̉ chriſto ad ſuā iuſtificatōꝫ: iudicet qͥ pōt vtrū maiꝰ ſit iuſtos creare qͣꝫimpios iuſtificare. certe ſi eqͣlis ſit vtrūqꝫ potētie: hͦmaioris ē miſericordie: ſed oīa oꝑa intellige xp̄i vbiait: Maiora hoꝝ faciet. Nulla neceſſitas cogit. horū enī forſitā dixit q̄ illa hora faciebat: tūc aut v̓bafidei faciebat: ⁊ vtiqꝫ minꝰ ē v̓ba iuſticie p̄dicare: qd̓fecit ꝓpt̓ nos: qͣꝫ īpios iuſtificare: qd̓ ita fac̄ ī nobisvt faciamꝰ ⁊ nos. Magnā āt ſpem dn̄s ſuis ꝓmiſitorātibꝰ dicens: Quia ego ad patrē vadoCHRY̓.Hoc ē nō pereo: ſꝫ in ꝓpria manebo dignitate ⁊ ī celis ero. vel hͦ dic̄: ac ſi dice̓t Ur̄m ē decetero miracula face̓. ego .n. vado. ¶AVG. Et ne qͥſqͣꝫ hͦ ſibi tribueret vt etiā illa oꝑa maiora ſeipſū face̓ on̄deret adiecit: Et qd̓cūqꝫ pe. pa. in no. meo hͦ faciā. Qui dixeratFaciet: poſt ait: Faciā tāqͣꝫ dice̓t: Nō vobis hͦ īpoſſibile videat̉. nō enī poterit eſſe maior me qͥ credit inme: ſꝫ ego ſū facturꝰ ⁊ tūc maiora qͣꝫ nūc. maiora ꝑeū qͥ credit in me qͣꝫ nūc ꝑ me qd̓ nō ē defectio: ſꝫ dignatio CHRV. Dic̄ aūt ī noīe meo: qꝛ ⁊ apl̓i dicebāt: In noͣīe chriſti ieſu ſurge ⁊ ambula. Oīa eniꝫ ſigna q̄ fecerūt: ipſe faciebat: ⁊ manꝰ dn̄i erat cū illisTHEO. Exponit aūt nobis ꝑ hoc miraculoꝝ doctrina. na ꝑ orationē ac īuocatōꝫ ſui noīs pōt qͥs exercere ꝓdigia. ¶ AVG. Sꝫ qͥd ē Qd̓cūqꝫ petieritis:cū videamꝰ plerūqꝫ fideles eiꝰ pete̓ ⁊ nō acciꝑe: an

forte ꝓpterea qꝛ male petūt: male enī v̓ſurus eo qd̓vult acciꝑe: deo potiꝰ īſerāte nō accipit: quō gͦ intelligendū ē: Qd̓cūqꝫ petieritis hoc faciā? ſi deꝰ aliqupetētibꝰ fidelibꝰ etiā ꝯſulēdo nō facit: an forte ſolisapl̓is hͦ dictū debemꝰ acciꝑe? abſit. ſuꝑiꝰ enī dixerat:Qui cre. ī me: oꝑa q̄ ego fa. ⁊ ipſe fa. Ipſos quoqꝫ ſicogitemꝰ apl̓os: iuenimꝰ eū qͥ plus oībꝰ laborauitrogaſſe: vt ab eo diſcederet āgelꝰ ſathane: nec tn̄ qd̓rogauerat accepiſſe. Sed audi qd̓ illuc poſitū ē: Inno. meo. qd̓ ē ieſus chriſtꝰ chriſtꝰ regē ieſus ſignificat ſaluatorē: ac ꝑ hͦ qd̓cūqꝫ petimꝰ aduerſus vtilitatē ſalutis: nō petimꝰ in noīe ſaluatoris: ⁊ tn̄ ipſe ſaluator ē: nō ſolū qn̄ facit qd̓ petimꝰ: verū etiā qn̄ nōfacit: qm̄ qd̓ videt peti ꝯͣ ſalutē: non faciēdo ſe exhibet ſaluatorē. Nouit enī medicꝰ qͥd ꝓ ſua: qͥd ꝯtraſuā ſalutē poſcat egrotꝰ. ⁊ iō ꝯͣria poſcētis nō facitvolūtatē vt faciet ſanitatē. Sane q̄dā qͣꝫuis ī nomīeeiꝰ petamꝰ: nō tūc qn̄ petimꝰ facit: ſꝫ tn̄ facit. differt̉enī qd̓ petimꝰ: nō negat̉. Cōtinuo aūt ſubiecit: Utglo. pr̄ in fi. ſiqͥd peti. ī noīe meo hͦ faciā. Nullo mōigit̉ ſine pr̄e filiꝰ facit: qn̄quidē vt ī illo pr̄ glorificetur ꝓpterea facit. Cū enī filiꝰ on̄dat̉ magna potēs:glorificabit̉ ille qͥ genuit. ideo aūt ſecūdo id ponitvt certificet ſuiipſiꝰ ſermonē. THO. Attēde etiamſeriē pr̄ne glorificatiōis. In noīe ieſu facta ſūt ſignaꝑ q̄ credebāt apl̓oꝝ ſermonibꝰ: ⁊ ſic dū ad noticiampatris ꝑuenirēt: glorificabat̉ pater in filio.¶ Si diligitis me mādata mea ſeruate ⁊ ego rogabo patrē: ⁊ aliuꝫ ꝑaclytū dabit nob̓ ut maneat uobiſcūin eternū: ſpm̄ ueritatis quē mundꝰnō pōt acciꝑe: qꝛ nō uidet eum: necſcit eū. Uos aūt cognoſcetis eū: ꝗaapud uos manebit: ⁊ in uobis erit.CHRI. Quia dn̄s dixerat: Qd̓cūqꝫ petieritꝭ: hocfaciā: vt nō eſtiment oēm ſimpliciter petitiōeꝫ vale̓induxit: Si. di. me: man. mea ſer. q. d. tūc faciā qd̓ petitis. Uel qꝛ audiētes: qm̄ ad patrē vado: cōſequēserat eos turbari dicit: nō ē hoc me amare vt turbemini: ſꝫ vt faciatis mādata mea. hoc ē enī amor obedire ⁊ crede̓ ei qͥ diligit̉. Quia v̓o ꝯſequēs erat eosvehemēter inqͥrere carnis pn̄tiā: ⁊ illā habere cōſolationē quā prius habuerūt ſubiūgit: Et ego ro. pa.⁊ aliū para. da. vobis. Y AVG. In quo on̄dit ⁊ ſeipſū eē p̄aclytū. Paraclytꝰ āt latine or aduocatꝰ: ⁊ dictū ē d̓ chriſto: aduocatū hēmꝰ apd̓ patrē ieſū xp̄m7ALCVI. Uel paraclytū .i. ꝯſolatorē. hēbāt enim⁊ tūc vnū ꝯſolatorē qͥ miraculoꝝ dulcedīe ⁊ p̄dicatiōe eoſerige̓ ⁊ ꝯfortare ſolebat/ DIDI. de ſpūicō:Sed ſpm̄ſcm̄ aliū ꝑaclytū noīauit: non iuxta nature differētiā: ſꝫ iuxta oꝑationis diuerſitatē. Cū eniꝫſaluator mediatoris ⁊ legati ꝑſonā hēbat: ex qͣ pontifex dep̄cet̉ ꝓ peccatis noſtris: ſpirituſſanctus ẜmaliā ſignificationē paraclytꝰ: ab eo ꝙ ꝯſolaturꝰ intriſticia poſitos nūcupatꝰ ē: verū noli ex filij ⁊ ſpūſſancti oꝑatione diuerſa varias eſtimare naturas: ſiquidē in alio loco reꝑit̉ ꝑaclytus ſpūs legati apudpatrē ꝑſona fungi vt ibi: Ipſe ſpūs interpellat ꝓ nobis. Saluator quoqꝫ cōſolationē oꝑat̉ in cordibꝰ