Iohannes

ſtrauit ſuis: noluit demōſtrare nō ſuis: hīc dictū ē:Adhuc modicū ⁊ mūdꝰ iam me nō videt: vos autēvidebitis me. Sꝫ qm̄ ī iudicio eū mūdꝰ videbit: quonoīe ſignificati ſūt a regno eiꝰ alieni: meliꝰ intelligit̉illud etiā tempꝰ ſignificare voluiſſe qn̄ in fine ſecūli auferet̉ ab oculis dānatoꝝ: vt eū decetero videātdiligentes. Modicū aūt dixit: qꝛ id qd̓ ꝓlixū videt̉hoībꝰ: breuiſſimū ē an̄ oculos dei. Seqͥt̉: Quia egoviuo ⁊ vos viuetis. IHEO. q. d. Etſi mortē ſubiero: tn̄ reſurgo. Uos quoqꝫ viuetis: hoc ē cū videritꝭme letabimini: ⁊ tanqͣꝫ mortui reuiuiſcetis ī apparitione mea. CHRI. Mihi aūt videt̉ vitā nō pn̄tēdicere ſꝫ futura: ac ſi dicat: Mors crucis nō diſtarefaciet vos a me in fine̓: ſed momēto paruo occultabit me a vobis. AVG. Cur autē de pn̄ti ſe dixeritviuere: illos aūt de futuro eē victuros: niſi qꝛ ⁊ vitācarnis reſurgētibꝰ qualis in ipſo p̄cedebat ⁊ illis ēpollicitus ſecuturā: et qꝛ ipſiꝰ mox futura erat reſuirectio: pn̄tis tꝑis ponit v̓bū: ꝓpter ſignificandā celeritatē. Illoꝝ aūt qm̄ ſcl̓i differt̉ in finē nō ait Uiuitis: ſed Uiuetis. Quia v̓o viuet ille: iō ⁊ nos viuemꝰꝑ hoīem qͥppe mors: ⁊ ꝑ hoīem reſurrectio mortuoruꝫ. Seqͥt̉: In illo die. de quo .ſ. ait: Et vos viuetisUos cognoſcetis. ꝯtēplando: qͣꝫuis ⁊ nūc credēdonouerimꝰ. Quia ego ſū in patre: ⁊ vos in me ⁊ ego īvobis. Quia qn̄ viuemꝰ ea vita qua mors abſorbet̉:tūc ꝑficiet̉ hocipſū qd̓ nūc inchoatū ē iam ꝑ ipſum:vt ſit in nobis ⁊ nos ī ipſo. CHRY. Uel ī illo diecū reſurgā cognoſcetis: qꝛ cū viderūt eū reſurrexiſſe⁊ eſſe cū eis: tūc certiſſimā fidē didicerunt. Magnaenī erat virtus ſpūſſcī q̄ oīa eos docebat. Qd̓ aūt dictū ē: Ego ſū in patre: humilitatis ē. Qd̓ aūt dicit: Etvos in me ⁊ ego in vobis: hūanitatis ē ⁊ auxilij qd̓eſt a deo. Cōſueuit enī ſcriptura multotiēs eiſdemv̓bis ī deo ⁊ hoībꝰ poſitis nō ſimilit̓ vti. FNILA.viij. de tri. Uel hoc dicit vt cū ille in pr̄e ꝑ naturamdiuinitatis eēt: nos aūt in eo ꝑ corꝑalē eiꝰ natiuitatē: ⁊ ille rurſus in nobiſ ꝑ ſacramēti myſteriū ineſſecrederet̉. Ipſe enī teſtatꝰ ē: Qui edit carnē meam: ⁊bibit ſanguinem meum: in me manet ⁊ ego in eo.ALCVI. Per dilectionē aūt ⁊ obſeruātiā mādatorū eiꝰ: tūc ꝑficiet̉ hocipſū qd̓ nūc inchoatū ē ꝑ ipſū:vt ſit in nobis ⁊ nos in ipſo. Et vt oībꝰ nō tm̄ apl̓ishāc btītudinē ꝓmiſiſſe videat̉ adiūgit. Qui hꝫ manta mea ⁊ ſer. ea: ille ē qͥ diligit me. 7AVG. Qui hꝫin memoria ⁊ ſeruat ī vita: qͥ hꝫ in ſermonibꝰ ⁊ ẜuatin oꝑibꝰ: qͥ hꝫ audiēdo ⁊ ẜuat faciēdo: qͥ hꝫ faciēdo⁊ ſeruat ꝑſeuerādo: ipſe ē qͥ diligit me. Oꝑe ē demōſtranda dilectio: ne ſit infructuoſa noīs appellatio.THEO. Ac ſi dicat: vos putatis ꝙ ex affectionequadā: triſtamī de morte mea: ſꝫ ego ſignū dilectionis reputo mandata mea ẜuari. Qualē aūt p̄rogatiuā obtineat qͥ diligit on̄dit ſubdens: Qui aūt di. me:dili. a pa. meo ⁊ ego dili. eū. AVG. Sed qͥd ē Diligam. tanqͣꝫ nūc nō diligat: exponit̉ ꝑ id qd̓ ſeqͥt̉: Etmanifeſtabo ei meipſū .i. ad hͦ diligā vt manifeſteꝫ.et ipſam viſionē mercede̓ fidei capiamꝰ. Nūc .n. adhoc nos dilexit vt credamꝰ: tūc ad hoc vt videamꝰ:qꝛ ⁊ nos nūc diligimꝰ credendo qd̓ videbimꝰ. tuncāt diligemꝰ vidēdo qd̓ credidimꝰ. AVG. ad pauliriā de videndo deo: Sic aūt ꝓmiſit on̄ſurū ſeipſumdilectoribꝰ ſuis cū patre deū vnū: nō quō in hoc ſe-

culo viſus ē in corꝑe ⁊ a malis/ THEQ. Uel quiapoſt reſurrectionē appariturꝰ illis erat in corꝑe megis repn̄tāte diuinitatē: ne credāt ipſū ſpm̄ fore ſeuphantaſma: ob hoc p̄dixit illis: vt tūc videntes illuꝫnon diffidant: ſed reminiſcant̉ qꝛ ꝓpter mandatorum ſuoꝝ cuſtodiam apparet eis: atqꝫ iō tenent̉ ſꝑcuſtodire illa vt ꝑpetuo eis appareat.¶ Dicit ei iudas: nō ille ſcariothis:Domine ꝗd factuꝫ eſt: quia manifeſtaturꝰ es nobis teipſū ⁊ nō mūdoꝫRn̄dit ieſus: ⁊ dixit ei: Siquis diligit me ſermoneꝫ meū ſeruabit: ⁊ ꝑter meꝰ diliget eū: ⁊ ad eū ueniemꝰ:⁊ māſioneꝫ apd̓ eū faciemus. Quinō diligit me ẜmones meos nō ſeruat. Et ſermoueꝫ quē audiſtis nō ēmeus: ſed eiꝰ ꝗ miſit me pr̄is. Heclocutꝰ ſuꝫ uobis apud uos manēs.Paraclytuſ aūt ſpūs ſanctus queꝫmittit pater ī noīe meo: ille uos docebit omnia: ⁊ ſuggeret uobis oīa q̄cūqꝫ dixero uobis. Pacem reliquouobis: pacem meā do uobis. Nonquō mūdus dat ego do uobis.AVG. Quia dn̄s dixerat: Adhuc modicū ⁊ mūdme iā nō videt: vos aūt videbitis me. Interrogauiteū de hoc ipſe iudas: non ille traditor eiꝰ qui ſcariothis cognominatꝰ eſt: ſed cuiꝰ epl̓a inter ſcripturascanonicas legit̉. vn̄ dr̄: Dicit ei iudas: nō ille ſcariothis: Dn̄e qͥd factū eſt: qꝛ nobis manifeſtaturꝰ esteipſū ⁊ nō mūdo; Cām q̄ſiuit quare nō ſe mundo:ſed ſuis manifeſtaturꝰ eēt. Dn̄s aūt exponit quareſuis ſe manifeſtaturꝰ ē nō alienis: qꝛ .ſ. hi diligūt: illiv̓o nō diligūt. vn̄ ſeqͥtur: Rn̄dit ie. ⁊ di. ei. Siqͥs dilime ſermonē meū ſeruabit. GRE. in ho. Probatioenī dilectionis exhibitio eſt oꝑis. nūqͣꝫ amor eſt deiocioſus: oꝑatur enī magna ſi ē. ſi v̓o oꝑari renuerit:amor non eſt. 7AVG. Dilectio aūt ſcōs diſcernit amundo: que facit vnanimes habitare in domo: in qͣfacit pr̄ ⁊ filiꝰ manſionē qͥ donant ⁊ ipſam dilectionē: qͥbuſ in fine donabūt ſuā manifeſtationē. Eſt .n.quedā dei manifeſtatio interior: quaꝫ ꝓrſus impinō nouerūt quibꝰ dei patris ⁊ ſpūſſancti manifeſtatio nulla ē: filij v̓o eſſe potuit: ſed in carne q̄ nec talis eſt qualis illa: nec ſꝑ illis adeſſe pōt: ſed ad modicū tempꝰ ⁊ hoc ad iudiciū non ad gaudiū ad ſuppliciū nō ad p̄miū. vn̄ ſequit̉. Et ad eū venie mꝰ. Ueniūt quidē ad nos dū venimꝰ ad eos. veniūt ſubuenieniēdo: venimus obediēdo. veniūt illuminādo:venimꝰ intuēdo. veniūt implēdo: veniūt capiendo:vt ſit nobis eoꝝ nō extranea viſio ſed īterna: ⁊ ī nobis eoꝝ nō trāſitoria manſio ſꝫ eterna. vn̄ ſequit̉: Etmāfi. apd̓ eū faciemꝰ¶ GRE. ī ho. In quorundametenī corda venit ⁊ māſiōꝫ nō facit: qꝛ ꝑ cōpuctiōeꝫqͥdē reſpectū dei ꝑcipiūt: ſed tētatiōis tempore hoc