Ca. XIIII.

quid aūt caput ē eccleſie niſi ꝑ hoīeꝫ. quō eſt igiturin corꝑe chriſti qͥ negat hoīem chriſtū? Sꝫ qͥd multis īmorer? non enī dn̄s ait: Nō cantabit gallꝰ donec hoīeꝫ aut filiū hoīs neges: ſed donec me neges.Quid me niſi qd̓ erat? quicqͥd eius negauit chriſtuꝫnegauit. Siquidē dubitare nefas ē: chriſtus hoc dixit verūqꝫ p̄dixit: ꝓculdubio petrus chriſtū negauitNō accuſemꝰ chriſtū cū defendimꝰ petrū. agnouitplane pctm̄ ſuū infirmitas petri. Et quātū mali chriſtū negādo cōmiſerit: plorādo mōſtrauit. neqꝫ noscū ita diximꝰ primū apl̓oꝝ accuſare delectat: ſꝫ hūcintuēdo admoneri nos oportet ne hō quiſqͣꝫ de humanis viribus fidat. BED A: Reſpiciendū nihilominꝰ vnuſquiſqꝫ ſi in lapſū ꝯuerterit exēplū capiatneqꝫ deſperet: ſed incūctant̓ veniā ſe poſſe ꝓmerericredat./ CHRI. Unde manifeſtū eſt qm̄ ⁊ caſū petri dn̄s ꝯceſſit. nam poterat quidē ⁊ a pͥncipio reuocare: ſed qꝛ ꝑmanebat in vehemētia ipſe qͥdē nō impulit ad negationē: ſꝫ dimiſit deſertū vt diſcat ꝓpriam imbecillitatē: ⁊ vt pꝰ hec talia non patiat̉ cū orbis terrarū diſpenſationē ſuſceꝑit: ſed reminiſcēs eorū que paſſus ē cognoſcat ſeipſum. aVG. In aīaitaqꝫ contigit petri qd̓ offerebat in corꝑe: ſꝫ alit̓ qͣꝫputabat. nam an̄ mortē ⁊ reſurrectionē dn̄i ⁊ mortuus eſt negādo: ⁊ reuixit plorādo. ¶A VG. de con.euan. Hoc aūt de p̄dicta negatione ſua petro nō ſolum iohannes: ſed ⁊ ceteri tres cōmemorant nō ſane oēs ex vna eadēqꝫ occaſione ſermonis ad eā cōmemorandā veniūt. Nā mattheꝰ ⁊ marcꝰ eam ſubnectūt poſtqͣꝫ dn̄s egreſſus ē ex illa domo vbi manducauerat paſcha. Lucas v̓o ⁊ iohānes anteqͣꝫ indeeēt egreſſus. Sꝫ facile poſſumꝰ intelligere: aut illosduos eam recapitulādo poſuiſſe: aut iſtoſ p̄occupādo: niſi magis moueret ꝙ tam diuerſa nō tm̄ verbaſed etiam ſententias on̄i p̄mittūt: quibꝰ ꝑmotus petrus illā p̄ſumptionem ꝓferret ꝓ dn̄o vel cum dn̄omoriēdi: vt magis cogant intelligiter eū expreſſiſſepreſumptionem ſuam diuerſis locis ſermonis chriſti: ⁊ ter illi a domino reſponſum ꝙ eum eſſet antecallicantiū ter negaturus. ¶CA. XIIII.T ait diſcipulis ſuis: Nonturbet̉ cor ueſtrū. Treditiſin deū: ⁊ in me credite. Indomo patris mei manſiones multeſūt. Si quo minꝰ dixiſſem nob̓: ꝗauado parare uobis locuꝫ. Et ſi abiero ⁊ p̄ꝑauero nob̓ locū: iterū uenio⁊ accipio uos ad meipſū: ut ubi ſumego ⁊ uos ſitiſ. Et quo ego uado ſcitis ⁊ uiam ſcitis.AVG. Ne diſcipuli mortē chriſti tanqͣꝫ hoīes timeret: ⁊ iō turbarēt̉: ꝯſolat̉ eos etiā deū ſe eē cōteſtans. vn̄ dr̄: Et ait diſci. ſuis: Nō tur. cor. vr̄m: cre. indeū ⁊ ī me credite. q. d. Cōſequēs ē ſi in deū creditiſvt ī me crede̓ debeatis: qd̓ nō eēt ꝯſequēs: ſi chriſtꝰnō eēt deꝰ. Mortē metuitis huic forme ẜui: nō turbet̉ cor vr̄m: ſuſcitabit illā forma oēiCHRY. Eaetiā q̄ in me ē fides ⁊ in patrē qͥ genuit: potētior eſt

his q̄ ſuꝑueniēt: ⁊ nihil ꝯͣ eā pōt pͣualere difficiliumhoc etiā mō diuinitatis v̓tutē on̄dit: qꝛ ea q̄ in mētehēbant ducit in mediuꝫ dicens: Nō tur. cor vr̄m.AVG. Quia igit̉ etiā ſibi metuebant diſcipuli cumpetro dictū eſſet fidentiori atqꝫ ꝓmptiori: Non cātabit gallꝰ donec ter me neges. ſubiūxit: In domo pa.mei man. multe ſūt. Per qd̓ a turbatione recreant̉ceteri ac fidentes etiā poſt ꝑicula tētationū: ſe apuddeū cū chriſto eē manſuros: qꝛ ſi aliꝰ ē alio fortior:ſapientior: iuſtior: ſanctior: nullꝰ alienabitur ab illadomo: vbi manſionē ꝓ ſuo quiſqꝫ accepturꝰ ē merito. Denariꝰ qͥdē ille eqͣlis ē oībus quē pater familias eis qͥ oꝑati ſūt ī vinea iubet dari. Quo vtiqꝫ denario vita ſignificat̉ eterna: vbi amplius alio nemo viuit: qm̄ viuendi nō eſt diuerſitas in eternitate māſura: ſed multe manſiōes diuerſas meritoꝝ in vna vitaeterna ſignificat dignitates. YGRE. ſuꝑ ezechieleꝫ:Uel hac rōne ꝯueniūt māſiōes multe: cū vno denario: qꝛ etſi alter minꝰ atqꝫ aliꝰ ampliꝰ exultat: oēs tn̄vnū gaudiū cōditoris ſui viſione letificat. AVG.Atqꝫ ita deus erit oīa in oībꝰ: ut qm̄ deꝰ charitas eſtꝑ charitatē fiat: ut qd̓ hn̄t ſinguli: cōe ſit oībus. Sicenim quiſqꝫ etiā ipie habet cū amat in altero qd̓ ip̄enō habet. Non enī erit ita aliqͣ inuidia imparis claritatis qm̄ regnabit ī omnibus vnitas charitatis.GRE. vlti. mora. Ęiuſdē etiā diſparilitatiſ dāna nōſentiūt: qꝛ tm̄ ſibi vnuſquiſqꝫ quantū ꝑcepit ſufficit.AGV. Reſpuēdi aūt ſunt a corde chriſtiano: qͥ putant iō dictū multas eē manſiones: qꝛ extra regnuꝫcelorū erit aliqͥd vbi maneāt beate īnocētes: cū ſinebaptiſmo ex hac vita emigrauerūt: ſine quo ī regnūceloꝝ intrare nō pn̄t. abſit aūt vt eū oīs domꝰ regnātiū filioꝝ nō ſit alibi niſi in regno: ipſiꝰ regie domusꝑs aliqͣ nō ſit in regno. nō enī ait dn̄s: In beatitudine ſempiterna māſiones multe ſūt: ſꝫ In domo pr̄iſmei. CHRI. Uel alit̓ ꝯtinua: Quia on̄s ſupra dixerat petro: Quo ego vado nō potes me ſeqͥ mō: ſeq̄ris aut poſtea: ne eſtimēt ſoli petro hāc ꝓmiſſionēeē datā dixit: In do. pa. mei māſi. mul. ſūt. Hoc eſt ⁊vos regio illa ſuſcipiet q̄ ⁊ petrū. copia enī ē ibi multa māſionū. ⁊ nō ē dice̓: qm̄ p̄ꝑatiōe indigēt. Et ꝓpt̓hͦ ſubdit: Siquo mi. dixi. vo. qꝛ va. ꝑa. vo. locum.AVG. Ubi ſatis on̄dit iō ſe hoc illis nō dixiſſe: qͥaiā ibi manſiones multe ſūt: ⁊ nō ē opus illi aliquaꝫp̄ꝑare. CHRY. Quia v̓o dixerat: Non poteris memō ſeqͥ: ut nō eſtimēt ſe ab eo finalit̓ abſciſos eē ſubiūgit: Etſi abie. ⁊ p̄ꝑa. vo. lo. iteꝝ ve. ⁊ acci. vos ad meipſum: vt vbi ego ſum ⁊ vos ſitis. Ex quo oſtēdit ꝙoportet eos vehementer confidere. THEO. Ac ſidicat vtrūqꝫ: Uos turbari nō oportet ſiue ꝑate ſintſiue non. Nam etſi parati non ſint: ego cum omniſolertia p̄parem vobis illas. FAVGVSTINVS:Sed quomodo vadit: ⁊ parat locum: ſi iam manſiones multe ſunt?: ſed nondum ſunt ſicut parandeſunt. Eaſdem enī manſiones quas p̄deſtinando p̄parauit: p̄parat operando. Iā ergo ſūt in p̄deſtinatitiōe: ſi quo minꝰ dixiſſet: Ibo ⁊ p̄parabo: hoc eſt p̄deſtinabo: ſed qꝛ nōdum ſunt in operatione dicit:Etſi abiero ⁊ p̄parauero vobis locū. Parat aūt mōmāſiones manſiōibus p̄parādo māſores. Quippecū dixit: In domo patris mei manſiōes multe ſūt.Quid putamꝰ eſſe domū dei: niſi tēplū dei; de quo