Iohannes

Et ideo ſeqͥt̉: Queritꝭ me. ⁊ ſic̄ dixi iudeis Quo egovado: vos nō poteſtis venire. Querere ieſuꝫ eſt v̓buꝫq̄rere: ſapīam: iuſticiā: v̓itatē: diuinā v̓tutē: q̄ oīa xp̄seſt. Uolētibꝰ gͦ diſcipulis ſeqͥ ieſuꝫ: nō qͥppe velut rudiores arbitrant̉ corporalit̓: ſꝫ vt ſignificat illd̓: Quinō tollit crucē ſuā: ⁊ ſequit̉ me: nō pōt meꝰ eē diſcipulus. Ait nūc dn̄s: Quo ego vado vos nō poteſtisvenire. Nā ⁊ſi vellēt ſequi v̓bū: ⁊ illud ꝯfiteri: tamēnondū erāt validi circa hoc: cū nondū eēt ſpūs datꝰeo ꝙ ieſus nōdū erat glorificatꝰ AVG. Uel hocdicit: qꝛ adhuc minꝰ idonei erat ſeq̄ morituꝝ dn̄mꝓ iuſticia. Qūo .n. iā fuerant ſecuturi martyrio nonmaturi: aut ituꝝ dn̄m ad īmortalitatē carnis qūo iāfuerāt ſecuturi: nō qn̄libet morituri: ſed in fine ſecūli reſurrecturi: aut iteꝝ dn̄ꝫ ad ſynū pr̄is qūo iā erātſecuturi: cū eē nemo poſſit ī illa felicitate niſi ꝑfectꝰī charitatē iudeis āt cū hoc diceret: nō addidit MōIp̄i aūt n̄ poterāt venire tūc quo ille ibat: ſꝫ poterātpoſtea. ⁊ iō ſubdit: Et vobis dico mō. ORIGE. q.o. Et vobis dico nō abſqꝫ additōe huiꝰ aduerbij moIudei nāqꝫ quos p̄uidebat in ſuis facinoribꝰ morituros in breui tꝑe nō valebāt ꝑgere quo ieſus ibat.ſed diſcipuli pꝰ breue tp̄s poterāt ſeqͥ v̓bū/ CHRY.Ne aūt audiētes diſcipuli ſicut dixi iudeis: eſtimētſimilit̓ ⁊ ī eos dcm̄ eē adiecit filioli. / ORIGE. Qd̓eſt expͥmētis īminentē adhuc aīe diſcipuloꝝ modicitatē. Fiūt aūt poſt reſurrectionē hi qͥbꝰ dixit: Filioli fratres: ſicut ⁊ pͥus ẜui fuerāt an̄qͣꝫ eēnt filioli.CH℟̓. Hoc autē dicit eū qui in ſeip̄m eſt erigensdiſcipuloꝝ amorē. Cū enī viderimꝰ aliquos dilectiſſimoꝝ diſcedētes exardeſcimꝰ ⁊ maxīe cū viderimꝰeos in locū abeūtes ī quē nō eſt poſſibile nobis abire. Simul etiā on̄dit: qm̄ mors eius quedā tranſlatio eſt ⁊ tranſpoſitio melior ad loca mortalia corꝑanō ſuſcipiētia. AVG. Docēs autē qūo idonei eſſepoſſint ꝑgere quo ille an̄tedebat ſubiūgit: Mandatū nouū do vobis vt diligatis īuicē. Nōne iam hocerat mādatū in antiqͣ lege dei: vbi ſcriptū ē: Diligesꝓximū tuū tanqͣꝫ teip̄m? cur gͦ nouū mādatū appellatur a dn̄o; an qꝛ exuto vetere induit nos hominēnouū. Innouat quippe audiētem vel potiꝰ obedientem nō omnis: ſed iſta dilectio quā dn̄s vt a carnali dilectione diſtingueret addidit: Sicut dilexi vosvt ⁊ vos diligatis inuicē. nō ſicut ſe diligūt: qui corrumpunt: nec ſicut ſe diligūt hoīes: qꝛ hoīes ſunt: ſꝫſicut ſe diligunt qͥ dei ſunt: ⁊ filij altiſſimi oēs: vt ſintfilio eiꝰ vnico frēs ea dilectione inuicē diligētes: qͣip̄e di. exit eos: ꝑducturꝰ eos ad illū finē: vbi ſatiabitur in bonis deſideriuꝫ eoꝝ CHRl̓. Uel dicit: Sicut dilexi vos. nō enī p̄exiſtentibus veſtris iuſticijsdebitū vobis reddidi: ſed ipſe incepi: ita ⁊ vos bn̄facere oportet etiā nihil debētes. AVG. Noli autēputare illud maius p̄termiſſuꝫ eſſe mādatū quo p̄cipitur: vt diligamꝰ dn̄m deuꝫ noſtꝝ: ſed bene intelligentibꝰ vtrūqꝫ inuenit̉ in ſingulis. nā ⁊ qui diligitdeum nō eū pōt contēnere p̄cipiētem vt diligat proximū: ⁊ qͥ ſuꝑne ac ſpiritalit̓ diligit ꝓximū: qͥd in eodiligit niſi deū; ipſa eſt dilectio qua ab oī mūdanadilectiōe diſtīguēdo addidit dn̄s: Sicut dilexi vosQuid enī niſi deū dilexit in nobis non quē habebamus: ſꝫ vt haberemꝰ: ſic gͦ ⁊ nos īuicē diligamus vtqͣꝫtū poſſumꝰ inuicē ad habendū in nobis deū cura

dilectionis attrahamꝰʸ CHRY. Pretermittēs aūtmiracula que erant facturi: ab amore eos deſignaſubdens: In hoc cognoſcēt oēs quia mei eſtis diſcipuli: ſi dilectionē habueritis ad inuicē. hoc enim ēꝙ maxime homines ſanctos on̄dit: hos enī dicit eēdiſcipulos. 7AVGV. Tanqͣꝫ diceret. Alia muneramea hn̄t vobiſcū etiā nō mei: nō ſolū naturā: vitam.ſenſum: rationē: ⁊ eā ſalutē q̄ hominibꝰ pecoribuſqꝫcōis eſt: verū etiā linguā: ꝓphetiā: ſacram ſcientiamfidē: diſtributionē rerū ſuarum pauperibꝰ: ⁊ traditionem corporis ſui vt ardeāt: ſꝫ qm̄ charitatē nō hn̄tvt cymbala cōcrepāt nihil ſunt: nihil eis ꝓdeſt.¶ Dicit ei ſimon petrus: Dn̄e quouadis? Rn̄dit ei ieſus: Quo uadoego: nō potes me modo ſeꝗ: ſeq̄risaūt poſtea: Dicit ei petrus: Quarenō poſſū te mō ſeꝗ?ᶻ aīam meaꝫ ꝓ teponā: Rn̄dit ieſus. Aīam tuā ꝓ mepones. Amē amē dico tibi: non cantabit gallus donec ter me neges.CHRI. Magnꝰ amor ⁊ ip̄o igne vehementior: ⁊nulla eſt ꝓhibitio q̄ eius ꝓmtū īpetū detinere poſſitArdētiſſimꝰ itaqꝫ petrꝰ audiēs: Quo ego vado vosnō poteſtis venire: eū īterrogauit. vn̄ ſequit̉: Dicit eiſimon petrus: Domine quo vadis 7 AVGV. Sicvtiqꝫ hoc dixit magiſtro diſcipulus tanqͣꝫ ſequi paratus: ꝓpterca dn̄s qͥ eiꝰ animū vidit: ſic ei reſpōditnam ſeqͥt̉: Rn̄dit ei ieſus: quo ego vado: non potesme modo ſequi. Dilationē intulit: non ſpem abſtulit: ſꝫ eā ſequēti voce firmauit dicēs: Sequeris aūtpoſtea. Quid feſtinas petre: nondū te ſuo ſpiritu ſolidauerat petra: noli extolli preſumendo: nō potesmodo: noli deijci deſperādo: Sequeris .n. poſtea.CHRI. Audiēs aūt hoc petrꝰ: neqꝫ ita deſideriuꝫdetinuit ſꝫ benignā ſpem accipiēs ꝓperat. ⁊ qꝛ timorē excuſſit ꝓditōis cū ſecuritate ꝑ ſeip̄m de reliquo īterrogat alijs ſilētibus. vnde ſequit̉: Dicit ei petrusQuare nō poſſum te modo ſequi: aīam meā ꝓ te ponā. Quid dicis petre? Dixi quoniā non potes: ⁊ tudicis quoniā poſſum: quo circa ſcies per experiētiāquoniā nihil eſt tuus amor: niſi pn̄te ſuperna liberatione. vnde ſequit̉: Reſpondit ieſus. Animā tuamꝓ me pones. BED A: Que ſententia duobꝰ mōispōt ꝓnūciari: vno modo affirmādo: ac ſi dicat: Aīaꝫtuam ꝓ me pones: ſed nunc timendo mortem carnis anime mortem incurres: alio modo inſultandoquaſi dice̓t: ¶AVG. Ita ne facies ꝓ me: qd̓ nōdumego ꝓ te? perire potes qui ſequi nō potes. Quid tm̄p̄ſumis; audi quis ſis. Amen amē dico tibi: Nō cantabit gallus donec ter me neges. Qui mihi ꝓmittismortem tuam: ter negaberis vitā tuam: quid in aīoeius eēt cupiditatis videbat: quid viriū: nō videbat.voluntatē ſuam iactabat īfirmꝰ: ſed inſpiciebat valitudinē medicus. An apoſtolꝰ petrus ſicuti eū fauore ꝑuerſo excuſare quidā nitunt̉: chriſtū nō negauitqꝛ interrogatꝰ ab ancilla hoīem ſe neſcire reſponditſicut alij euangeliſte teſtant̉ exp̄ſſius: qͣſi qui hoīemchriſtū negat: nō chriſtū neget: ⁊ hoc in eo negat qd̓factus eſt propter nos: ne perieret qd̓ fecerat nos ꝑ