Iohannes
cas dicat: Intrauit aūt ſathanas in iudam ⁊ abijt ⁊locutꝰ eſt cū pͥncipibus ſacerdotū. talis iam veneratad cenāduꝫ: ſed poſt panē introiuit in eū: non vt adhuc alienū tētaret: ſed vt ꝓpum poſſideret. ¶ DRI.Decebat enī vt eſtimo ꝓpter panis exhibitionē auferri ab indigno bonū: qd̓ ſe habere credebat: quo pͥuatus factꝰ eſt capax ingreſſus ſathane in ipſum.AVG. Dicūt autē aliqͣ ita: Ne hoc meruit panisporrectꝰ dē menſa chriſti? vt poſt illū ītraret in diſcipulū ſathanas? Quibꝰ rn̄demus: hinc potiꝰ nos doceri qͣꝫ ſit cauendū male acciꝑe bonū. ſi enī corripit̉qui nō dijudicat: hoc eſt nō decernit a ceteris cibisdn̄i corpus: quō dānat̉ qui ad eiꝰ mēſam fingens ſeamicū accedit inimicus? Seqͥt̉: Et dicit ei ieſus: Qd̓facis fac citius. ORI. Cui autē illi ambiguū eſt: ꝙpotuit vel iude vel ſathane dn̄s dixiſſe: Ad̓ facis faccitius: ꝓuocans aduerſariū ad pugnā: vel ꝓditoreꝫad ſubminiſtrandū diſpēſationē que erat futura ſalubris ſeculo: quā nō amplius tardari nec ꝓtrahi: ſꝫꝓ poſſe maturari volebat. AVG. Nō tn̄ p̄cepit facinus: ſed p̄dixit: nō tam in ꝑniciem ꝑfidi ſeuiendo:qͣꝫ ad ſalutē fideliū feſtinando. ¶CHRY. Hoc eniꝫqd̓ dicit: Qd̓ facis fac citius: nō precipiētis eſt neqꝫconſiliātis: ſed exprobrantis ⁊ on̄dentis: qm̄ ipſe nolebat ſuam ꝓditorē impedire. Sequit̉: Hoc autē nemo ſciuit diſcūbentiū ad quid dixerit ei. Multamvtiqꝫ quis hic dubitationē īueniet: ſi interrogātibusdiſcipulis Quis eſt? dixit: Cui ego intingens paneꝫdabo: ⁊ tamē nō ītellexerūt. Niſi dicat̉ ꝙ latēter dixit: vt nullus audiret: ⁊ ꝓpterea ſupra pectꝰ iohānesreſidēs īterrogat quaſi ad aurem vt nō fieret ꝓditormanifeſtꝰ. Fortaſſis enī ſi chriſtus eum manifeſtuꝫfeciſſet: Petrus vtiqꝫ eū īterfeciſſet. ꝓpterea dicit ꝙnullus cognouit recūbentiū: ſed neqꝫ iohānes. nequaqͣꝫ enī putauit ꝙ diſcipulꝰ vitiū iniquitatis ſubiret. qꝛ enī ꝓcul a tali iniqͥtate erat: non de alijs hocſuſpicabat̉. Uerā igit̉ cām eoꝝ q̄ a chriſto dicta ſūtignorauerūt. Quid aūt eſtimarēt on̄dit euangeliſtacū ſubdit: Quidā enī puta. qꝛ locu. ha. iudas ꝙ dixi.ei ieſus: Eme ea q̄ opꝰ ſūt no. ad di ē fe. aut vt ege. aliquid daret. ¶AVG. Hēbat gͦ dn̄s loculos: ⁊ a fidelibus oblata cōſeruās: ſuoꝝ neceſſitatibꝰ ⁊ alijs īdigētibus tribuebat: tūc pͥmū eccl̓iaſtice pecunie formaeſt inſtituta: niſi ītelligeremꝰ ꝙ p̄cepit: nō cogitādūeē de craſtino: nō ad hoc eē p̄ceptū vt nihil pecunieẜuet̉ a ſcīs: ſꝫ ne deo ꝓpt̓ iſta ẜuiat̉: ⁊ ꝓpter īopie timorē iuſticia deſerat/ CHRY. Et nimiꝝ nullꝰ diſcipuloꝝ pecunias afferebat: ſꝫ ꝑ hoc qd̓ dicit hic: occculte inſinuat ꝙ q̄dā mulieres eū de ſuis facultatibus nutriebāt. qͥ aūt nō perā: nō virgam: nō es iubetdeferre: loculos ferebat ad īopū mīſteriū: vt diſcasqm̄ valde pauperē ⁊ mūdo crucifixū huiꝰ oꝫ partismultā face ꝓcuratōem ml̓ta enī ad nr̄am diſpēſāsdoctrinā agebat. ORIG. Si igit̉ iude ſaluator dicebat: Qd̓ fa. fac citiꝰ: ac ꝓditor ī hoc tm̄ ad pn̄s obedit mgr̄o. accepto nāqꝫ pane nullā traxit morā. vn̄ſeqͥt̉: Cū gͦ acce. ille buc. exi. ꝯti. Et reuera exijt: nō ſolū recedēdo d̓ domo ī qͣ tenebat̉: ſed oīno egreſſusē a ieſu ego aūt opinor ꝙ pꝰ panē īgreſſuſ ſathanasī iudā: n̄ tolerabat ī eodē loco cū ieſu eē. nulla nāꝗꝯformitas ē ieſu ad ſathanā. nō fruſtra aūt reqͥrā qͣre ſuꝑ hͦ qd̓ ē: Et accipiēs panē: nō adijcit̉: Et mādu
cans. Nūqͥd igit̉ accepto pane n̄ māducauit iudaspꝰ panē enī forſan acceptū a iuda nō eſum qͥ ſemel īcor eiꝰ īmiſerat vt mgr̄m ꝓdat timore ductꝰ: ne qō̓īmiſſū fuerat euaneſcet vſu paniſ: qͣꝫcito panē iudasrecepit: ītroiuit ī eū ⁊ ſtatī domū exceſſit. alit̓ quoqꝫnō īepte dicet̉ ꝙ ſic̄ qͥ īdigne māducat panē dn̄i autbibit eiꝰ calicē: ī p̄iudiciū ſibi comedit atqꝫ bibit. ſicpanis a ieſu datꝰ alijs fuit ad ſalutē: iude ī dānū: vtpꝰ panē ītraret ī eū ſathanas/ CHRV. Subdit aūtErat aūt nox. vt diſcas iude temeritate: qm̄ neqꝫ tp̄seū tenuit ab īpetu. ORI. Nox etiā ſenſibilis īſtarextitit obducte noctis ī aīa iude. GREG. j. mora.A qͣlitate .n. tꝑis finis expͥmit̉ accuſatōis: dū nō rediturꝰ ad veniam ad traditionis ꝑfidiam nocte iudasexiſſe perhibet̉.¶ Tū ergo exiſſet: dixit ieſꝰ: Nūcclarificatꝰ ē filiꝰ hōis: ⁊ deꝰ clarificatus ē in eo. Si deꝰ clarificatꝰ ē in eo⁊ deꝰ clarificabit eū ī ſemetip̄o: ⁊ cōtinuo clarificabit eum.ORIGE. Poſt eueniētia ex ꝓdigijs necnō ex trāſfiguratōe p̄conia initiū glorificādi filij hōis fuit exitus iude a loco vbi morat̉ ieſus cū ſathana: qͥ eū ingreſſus ē. vn̄ dr̄: Cū gͦ exiſſet: di. ieſus: Nūc clari. eſtfi. hōis. nō .n. īmortalis vnigeniti v̓bi: ſꝫ hōis qͥ fcūsē ex ſemīe dauid: gl̓ia h̓ narrat̉. Si enī in morte xp̄igl̓ificantis deū illd̓ veꝝ ē: exuens pͥncipatꝰ ⁊ ptātestraduxit ꝯfident̓ triūphās ī ligno ⁊ illd̓ ꝯciliās perſanguinē chriſti crucis ſue: ſiue q̄ in terra ſiue q̄ in celis. In his oībꝰ glorificatꝰ ē filiꝰ hōis: deo etiā glorificato ī eo. vn̄ ſeqͥt̉: Et deꝰ clarifi. ē ī eo. qꝛ n̄ ē chriſtūclarificari niſi cū eo quoqꝫ glorificet̉ ⁊ pr̄. At qm̄ qͥcūqꝫ glorificat̉ ab aliquo glorificat̉. ſi q̄ras de eo ꝙē glorificatꝰ ē filiꝰ hōis. a quo: rn̄dēs ſubdit: Si deꝰclarificatꝰ eſt ī eo: ⁊ deꝰ clarificauit eū ī ſemetip̄o.CHRY. Hoc ē ꝑ ſeip̄m nō ꝑ aliū. Seqͥt̉: Et ꝯti. cla.eū. q. d. nō pꝰ lōgū tp̄s: ſꝫ ꝯfeſtī in ip̄a cruce ea q̄ clara ſūt apꝑebūt. ſol nāqꝫ auerſus ē: petre ſciſſe ſunt.ml̓ta corꝑa eoꝝ qͥ dormierūt ſurrexerūt. Hac aūt viaeas q̄ ceciderāt cogitatōes diſcipuloꝝ reſtituit: ⁊ ſuadet nō ſolū triſtari ſꝫ ēt letari. AVG. Ul̓ alit̓: Exeunte īmūdo oēs mūdi cū ſuo mūdatore māſerūt. tale aliqͥd erit cū zi: anijs a tritico ſeparatꝭ. Iuſti fulgebūt ſic̄ ſol ī regno pr̄is ſui. hͦ futuꝝ p̄uidēs dn̄s diſcedēte iuda tāqͣꝫ zizanijs ſeꝑatꝭ: remanētibꝰ tāqͣꝫ triticoapl̓is ſcīs dixit: Nūc cla. ē fi. ho. tāqͣꝫ dice̓t: Ecce ī illamea clarificatōe qͥd erit: vbi maloꝝ nullꝰ erit: vbi bonoꝝ nullꝰ perit. Sic āt nō ē dcm̄: nūc ſignificata eſtclarificatio filij hōis: ſꝫ Nūc clarificatꝰ ē filiꝰ hōis: ſicut nō ē ocm̄: Petra ſignificabat xp̄ꝫ: ſꝫ Petra eratxp̄s. ſolet .n. loqͥ ſcriptura res ſignificātes: tāqͣꝫ illa q̄ſignificāt̉ appellās. Eſt aūt clarificatio filij hōis vtdeꝰ clarificet̉ ī eo. vn̄ adiūgit: Et deꝰ clarificatꝰ ē ī eoDeniqꝫ tāqͣꝫ iſta exponēs adiūgit ⁊ dicit: Si filiꝰ clarificatꝰ ē ī eo: qꝛ nō venit face̓ volūtatē ſuā: ſꝫ voluntatē eiꝰ qͥ eū miſit. Et de. cla. eū ī ſemetip̄o. vt naturahūana q̄ ab et̓no v̓bo ſuſcepta ē: ēt īmortali eternitati donet̉. Seqͥt̉: Et glo. eū ꝯti. reſurrectōem .ſ. ſuam:nō ſic̄ nr̄am ī fine ſeculi: ſꝫ ꝯtinuo futurā hac atteſtatione p̄dicēs. pōt ⁊ de iſta clarificatōne ocm̄ videri: