Ca. XIII.

TIRV. Quia dominꝰ apoſtolis debentibus orbēterrarum vniuerſum ꝑcurrere: exhibuerat dupliceꝫconſolationē predictam: cogitans ꝙ vtraqꝫ ꝓditorepͥuatꝰ eſt turbat̉. Et hoc ſignificat euangeliſta dicēsCum hec dixiſſet ieſus: turbatꝰ eſt ſpiritu: ⁊ ꝓteſtatus eſt: ⁊ dixit: Amen amen dico vobis: qꝛ vnus exvobis me tradet. ¶AVG. Non illi hoc tunc pͥmumvenit in mentem: ſed quia ꝓditorem iā fuerat exp̄ſſurus: vt non lateret in ceteris: ideo turbatꝰ eſt ſpiritu. ⁊ quia ip̄e traditor iam fuerat exiturꝰ: vt iudeosquibꝰ dominus ab ed traderet̉ adduceret. Turbauit eum imminēs paſſio ⁊ ꝑiculū ꝓximorum: ⁊ traditoris impendētes manus: cuius fuerat p̄cognitusanimꝰ: hoc etiā dominus ſignificare ſua turbationedignatꝰ eſt ꝙ quādo ex falſis fratribus aliquos ſeparari: etiam ante meſſem vrgens cauſa compellit:fieri ſine eccleſie turbatione non poſſit. Turbatus ēaūt non carne: ſed ſpiritu. Spiritus eniꝫ in huiuſmodi ſcandalis nō peruerſitate: ſed charitate turbatur:ne forte in ſeparatione aliquorū zizanioruꝫ ſimul aliquod eradicet̉ ⁊ triticum: ſiue ergo ipſum iudam ꝑeuntem miſerando: ſiue ſua morte appropinquanteturbatus eſt: nō animi infirmitate: ſed poteſtate turbatur. Non enim aliquo cogente turbat̉: ſed turbauit ſemetip̄m: vt ſupra dictuꝫ eſt. ꝙ aūt turbat̉ infirmos in ſuo corpore: hoc eſt in ſua eccleſia conſolat̉:vt ſiqui ſuorum morte imminēte turbant̉: non ſe reprobos putent. ORI GE. In eo enim ꝙ dicit: Turbatus eſt ſpiritu: quod humanū eſt .ſ. paſſio ꝓueniebat ab exuberātia ſpiritus. ſi enī ſanctus quilibet inſpiritu viuit: ⁊ agit ⁊ patit̉: quātomagis hec dicēdaſunt de ieſu ſanctoꝝ pͥmiatore. ¶AVG. Pereāt igit̉argumenta ſtoicoꝝ: qui negant in ſapientem caderepturbationē animorum: qui ꝓfecto ſicut vanitatemeſtimant veritatē: ſic ſtuporem deputāt ſanitatem.Turbet̉ plane animꝰ chriſtiani: non miſeria: ſed miſericordia. dicit autem: Unus ex vobis. numero nōmerito: ſpē non virtute. I CHRY. Quia v̓o non nominatim dixit: rurſum in omnes inducit timorē. vn̄ſequit̉: Aſpiciebāt ergo diſcipuli adinuicem heſitantes de quo diceret. Et nimirum nulliꝰ ſibiipſis cōſcijmali: tamē enunciationē chriſti ꝓprijs cogitationibus credibiliorē putabant. AVG. Sic etiā in eiserat erga magiſtrū ſuum pia charitas: vt tamen eoshumana alterū de altero ſtimularet infirmitas.ORIGE. Reminiſcebant̉ etiā vt homines exiſtentes: quoniā alterabilis eſt affectꝰ adhuc ꝓuectorumac ſuſceptibilis appetitus cōtrariorum his que pͥusvoluerat¶ CHRV. Omnibꝰ aūt tremētibus ⁊ ipſovertice .ſ. petro formidante: Iohānes velut dilectꝰrecubuit in ſinu ieſu. vnde ſequit̉: Erat ergo recumbens vnus ex diſcipulis eius in ſinu ieſu. vnde dicit̉:Erat ergo recūbens vnus ex diſcipulis eius in ſinuieſu quē diligebat ieſus. 7AVG. Ip̄e eſt iohannescuius eſt hoc euangelium: ſicut poſtea manifeſtat:Erat enī hec eorum cōſuetudo qui ſacras nobis litteras miniſtrarunt: vt quādo ab aliquo eorum diuina narrabat̉ hiſtoria: cum ad ſeipſum veniret tanqͣꝫbe alio loquent̉. Quid enī deꝑit veritati: quando ⁊res ipſa dicit̉: ⁊ quodāmodo dicenti iactantia deuitatur. ICHRV. Si autē huiuſm odi familiaritatiscauſaꝫ queris dicere: amoris res erat. ꝓpterea dicit

Quem diligebat ieſus. Quāuis enī ⁊ alij amarent̉:tamē iſte plus alijs. ORIG. Eſtimo aūt ꝙ hoc ꝓtendit ꝙ iohānes incūbens v̓bo ac in ſecretioribuspauſans incūbebat gremijs v̓bi ẜCHRI. Uolebatetiam on̄dere ſeip̄m eſſe alienū a crimine. ⁊ hoc etiādicit: ne eſtimes ꝙ petrus ei vt maiori exiſtenti īnueret. nam ſequit̉: Innuit gͦ huic ſimon petrꝰ: ⁊ dicitei: quis eſt de quo dicit? Ubiqꝫ enim inuenit̉ petrꝰab amore impetū faciens: ⁊ quia pͥmo increpatꝰ eſtnon locutus eſt: ſed mediāte iohanne vult diſcere.Ubiqꝫ enim ſcriptura on̄dit petrum feruiduꝫ: familiaritatem habentē ad iohannē. 7AVG. Notandaaūt locutio eſt: dicere aliqͥd nō ſonādo: ſed tantum/modo īnuendo: Innuit inquit ⁊ dicit .i. inuendo dicit. Si enim cogitando aliquid dicit̉: ſicut illud: Dixerūt apud ſemetipſos: qͣꝫtomagis īnuendo vbi iamforis qualibuſcūqꝫ ſignis ꝓmit̉: qd̓ fuerit corde conceptum. QRIGE. Uel pͥmo Innuit: ⁊ deinde nōcontētus nutu dixit illi: Dic qͥs ſit de quo dicit. Sequit̉: Itaqꝫ cū re. ille ſupra pec. ieſu dicit ei: dn̄e quiseſt? AGV. Quod aūt nūc ſupra pectus dicit: paulo ſupra dixerat in ſynu. vel aliter: pͥmo quidem iacens in ſynuie u ſuꝑaſcendit ⁊ incubuit ſupra pectꝰquaſi ſi nō incubuiſſet in pectore: ſed remanſiſſet iacens in ſynu: nequaqͣꝫ dn̄s ei trad diſſet v̓buꝫ quodpetrus ſcire cupierat. Per hoc gͦ ꝙ vltimo ſupra pectus incubuit: expͥmit̉ tanqͣꝫ ꝑ maiorē ⁊ abundantiorē gr̄am ſpecialis ieſu diſcipulꝰ eē. FBEDA: Qd̓aūt in ſynu ⁊ ſupra pectꝰ recubuit: nō ſolum fuit pn̄tis amoris indiciū: ſed etiam future rei ſignū ꝙ .ſ. inde vocem ſumeret: quam poſtmodū cunctis ſeculisinauditā emitteret. AVG. Per ſynum enim quidaliud ſignificat̉ qͣꝫ ſecretū; hic eſt vtiqꝫ pectoris ſynſapīe ſecretū ¶CHRX. Neqꝫ autē tunc noīatim ꝓditorem dn̄s manifeſtauit. nam ſequit̉: Rn̄dit ieſusille eſt cui intinctū panē porrexero. ⁊ modꝰ ipſe manifeſtationis conuerſus erat: quia enī ob menſationem verecūdatus nō eſt: eodē pane cōmunicans verecūdari debuit. Sequit̉: Et cū ītinx. pa. dedit iudeſim. ſca. non vt putāt quidā negligenter legētes: tūciudas ſolus chriſti corpꝰ accepit: ītelligendū eſt enīꝙ iam eis oībus diſtribuerat dn̄s ſacramēta corporis ⁊ ſanguinis ſui: vbi ⁊ ipſe iudas erat: ſicut lucasnarrat: at demū ad hoc ventū eſt vbi ẜm narrationēiohānis dn̄s ꝑ buccellā tinctam atqꝫ porrectam ſuūexpͥmit traditorē: fortaſſis ꝑ panis tinctionē illius ſignificans fictionē. non enī oīa que tingunt̉ abluuntur: ſed vt inficiant̉: nōnulla tingunt̉. ſi aūt bonumaliquid hec ſignificat tinctio: eidem bono ingratuꝫmerito eſt ſecuta damnatio. Sequit̉ enī: Et pꝰ buccellā: tunc introiuit in eum ſathanas. IORIG. Attende ꝙ pͥmo quidē non introiuit ſathanas in iudāſed immiſit in cor eius ſolū vt ꝓderet p̄ceptorē. Pꝰpanē autem in eum ingreſſus eſt: quāobrem nobiscauendū eſt: ne diabolus intrudat in cor noſtrū aliquid ignitoꝝ telorum ſuoꝝ: nā ſi intruſerit inſidiat̉deinde vt ⁊ ipſe introeat. CRHI. Donec eniꝫ fuitin collegio nō audebat inſilire: ſed extrorſum immittebat: qn̄ v̓o eum manifeſtū fecit: ⁊ expulit: libere ineū de cetero exiliuit. AVG. Ul̓ intrauit in eū: vt ſibi iā traditū pleniꝰ poſſideret: neqꝫ enī nō ī illo eratqn̄ ad iudeos de p̄cio tradēdi dn̄m pactꝰ eſt: cuz lu

ꝰ eſt: cuꝫ lFF 3