Iohannes

pedū de quo dcm̄ ē: pͥncipal̓r qͥdē a nullo niſi a ſoloieſu pōt effici: ſecūdario vo a diſcipul̓ eiꝰ quibus dixit: Uos debe. adin. la. pe. Iſus .n. lauit pedes diſcipuloꝝ inquantū magiſter: ⁊ ẜuoꝝ in eo ꝙ dn̄s. Hicantē eſt finis magiſtri vt diſcipulū faciat ſicut ſe: qd̓de ſaluatore apꝑet: qui p̄ ceteris mgr̄is ⁊ dn̄is vultvt fiāt eius diſcipuli qͣſi mgr̄ ⁊ dn̄s: non hn̄tes ſpm̄ẜuitutis ſed ſpm̄ filiatōis: in quo clamat Abba pr̄.Prius gͦ qͣꝫ fiāt ⁊ magiſter ⁊ dn̄s: egent lauacro pedū: velut īſufficiētes diſcipuli: ⁊ adhuc ſapiētes ſpm̄ẜuitutis. Cū aūt aliquis eoꝝ ſtatū magiſtri attingit⁊ dn̄i: tūc imitari poterit eū qui lauit diſcipuloꝝ pedes: ac lauare pedes ꝑ doctrinā qͣſi mgr̄. / CHRY.Adhuc aūt ꝓuocās eos ad lauādū pedes ſubiūgit:Amē amē di. vo. Nō ē ſer. ma. do. ſuo: neqꝫ apo. maior eo qui mi. illū. q. d. Si ergo a me fcā ſunt: multomagis a vobis oportet hec fieri. ¶THEO. Neceſſario etiā hic apl̓os admonet: qꝛ enī ad dignitates habebāt attinge̓: ⁊ hic quidē maiores hic minores: ne īſurgāt adinuicē: ſerenat ꝯſcīam omniū. FBEDA:Q v̓o ſcire bonū: ⁊ nō face̓ non ꝑtinet ad beatitudinē: ſed ad cōdēnationē: ẜm illd̓: Sciēti bonū ⁊ nonfaciēti: peccatū eſt illi. ſubiūgit: Si hec ſci. be. eri. ſi fe.eā ICHRV. Nā ſcire qͥdē omniū ē: face̓ v̓o nō oīuꝫdeinde ꝓditorē nō manifeſte redarguit: ſꝫ obumbrate: cū ſubdit̉: Nō de oībus vobis dico­ AVG. q. d.Eſt īter vos qui nō erit beatꝰ: neqꝫ facit ea: Ego ſcioquos elegerī. Quos niſi eos qͥ beati erūt faciendo q̄p̄cepit. Nō eſt igit̉ iudas electꝰ: qͥd ē gͦ qd̓ alio locodr̄: Nōne ego vos duodecim elegi: an ipſe ad aliqͥdē electꝰ: ad qd̓ erat vtiqꝫ neceſſariꝰ: nō aūt ad beatitudinē: de qͣ dicit: Btī eritꝭ ſi feceritꝭ ea/ ORIGE.Uel alit̓: Nō recte exiſtimo poſſe referri qd̓ dr̄: Nōde oībꝰ vobis dico: ad hoc qd̓ dcm̄ eſt: Btī eſtis ſi feceritis ea. Totū enī hoc ⁊ de iuda ⁊ de quolibꝫ alioveꝝ ē dice̓: Beatꝰ talis ſi fecerit hoc. Reducemꝰ aūthec ad illd̓ dcm̄: Nō ē ſer. ma. do. ſuo: nec apo. ma.eo qͥ mi. illū. Iudas enī cū eēt ẜuus peccati: nō eratẜuus dīni v̓bi: nec apl̓s diabolo īgreſſo ī cor eiꝰ. cūgͦ dn̄s nouiſſet qͥ ſunt ſui: alienos a ſe nō nouit: ꝓpt̓qd̓ n̄ ait Ego ſcio cūctos pn̄tes: ſꝫ Ego ſcio quos elegerī. q. d. electos meos noui. yCHRY. Deinde vt n̄multos ꝯtriſtet ſuo ẜmone ſubiugit: Sꝫ vt adīplea.ſcrip. qͥ mādu. me. pa. le. cal. ſuū ꝯͣ me. on̄dēs ꝙ nonignorās tradit̉: qd̓ maxīe ſufficiēs erat iudā retine̓:⁊ nō dixit: Tradet me: ſed leuabit ꝯͣ me calca. ſuum:dolū ⁊ occultationē īſidiaꝝ r̄pn̄tare volēs AVG.Quid eſt enī: Leuabit calcaneū ſuū ſuꝑ me. niſi conculcabit me: in quo iudas traditor eiꝰ attingitur.CHRV. Dicit aūt: Qui māducat mecū panē .i. qui ame nutritꝰ ē: qui mea mēſa cōicauit: vt ſi qn̄ a famulis aūt aliquibꝰ vilioribꝰ patiamur aliqͥd malū: nōſcādalizemur: reſpiciētes iude exēplū qui īfinitis potitus bonis: ī ꝯͣriū remunerauit bn̄factorē. AVG.Illi gͦ qͥ electi erāt māducabāt dn̄ꝫ: ille maducabatpanē dn̄i ꝯͣ dn̄m. illi vitā: ille penā. Qui enim māducat īdigne ait apl̓s: iudiciū ſibi māducat. Sequit̉:Ammo di. vo. puſqͣꝫ fiat: vt cū ſcm̄ fu. cre. qꝛ ego ſuꝫ:de quo .ſ. illa ſcriptura ꝓceſſit. ORIGE. Nō autēdem̄ eſt apl̓is: Ut credatis. qͣſi nō credētibꝰ: ſꝫ dcm̄ē tāqͣꝫ equipolleat ei: qd̓ eſt vt credētes oꝑemini: ꝑſeuerātes in credulitate: nec aliquā occaſionē ad re

pulſam captātes ſuꝑ ea enī q̄ obtinebāt diſcipuli adfidē faciētia: hoc etiā adepti ſunt videre ꝑfici ſcripturā p̄dictā CHRY. Quia ergo diſcipl̓i exituri erātad p̄dicanduꝫ ⁊ multa paſſuri: duobꝰ mōis eos cōſolat̉: vno mō a ſeipſo cū dicit: Btī eſtꝭ ſi fe. ea. aliov̓o mō ꝯſolatꝰ ē eos ab alijs .ſ. ꝙ ab hōibꝰ ml̓ta patient̉ ꝓcuratōe. vn̄ ſubdit. Amē amē dico vo. qͥ acci. fiquē mi. me acci. qͥ āt me ac. ac. eū qͥ mi. me ORIGQui enī recipit quē mittit ieſus: Ieſū qͥ in miſſo coſiſtit recipit. qͥ autē ieſū recipit: pr̄em recipit. igit̉ quirecipit quē mittit ieſus: mittentē recipit pr̄em. Pōtetiā ⁊ h̓ ẜmo fore qui recipit: queꝫ ego miſero: vſqꝫad mei receptionē attīgit. qui v̓o nō ꝑ aliquē apl̓oꝝmeoꝝ me recipit: ſꝫ recipit me veniētē ad aīas. pr̄emrecipit: vt nō tm̄ ego in eo maneā: ſꝫ ⁊ pr̄/ AVG.Arriani aūt cū hoc audiūt ſtatī ad gradꝰ ſue dignitatis currūt dicētes: Quātū apl̓s diſtat a dn̄o: tm̄ filiꝰa pr̄e. ſed vbi dn̄s dixit: Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ: nullandiſtātie ſuſpitionē reliquit. qūo gͦ nos accepturi ſumus hec v̓ba dn̄ica: Qui me accipit: accipit eū qͥ memiſit. ꝙ vniꝰ nature ſūt pr̄ ⁊ filiꝰ: ꝯn̄s videbit̉: qꝛ dixit: Qui accipit ſiquē miſero: me accipit. ⁊ vniꝰ nature ſūt filiꝰ ⁊ apl̓s: ita dixiſſe poſſit videri: Qui acci. ſiquē mi. me ẜꝫ hoīeꝫ accipit. qͥ aūt me ẜm deū accipitacci. eū qͥ me miſit. Sꝫ cū iſta dicebat: nō ab illo nature vnitas: ſed in eo qui mittit̉: mittētis cōmēdabatur auctoritas. Si gͦ attēdas chriſtū in petro diſcipuli p̄ceptorem. ſi autem patrem in filio īuenies vnigeniti genitorem.Cuꝫ hec dixiſſet ieſus turbatꝰ ēſpiritū ⁊ ꝓteſtatꝰ eſt: ⁊ dixit: Amenamen dico uobis: qꝛ unus ex uobistradet me. Aſpiciebāt ergo ad inuicē diſcipuli: heſitātes de quo diceretErat ergo recumbēs unꝰ ex diſcipulis eiꝰ ī ſynu ieſu: quē diligebat ieſusInnuit ergo huic ſimon petrꝰ: ⁊ dixit ei: Quis eſt de quo dicit? Itaqcum recubuiſſet ille ſupra pectꝰ ieſudicit ei: Dn̄e ꝗs ē? Rn̄dit ieſus? Ile eſt cui ego ītinctū panē porrexero⁊ cuꝫ ītinxiſſet panē dedit iude ſimonis ſcariothis. Et poſt buccellā ītroiuit in euꝫ ſathanas: ⁊ dicit ei ieſus:Quod facis fac citius. Hoc aūt nemo ſciuit diſcūbētiū ad ꝗd dixerit eiQuidā enī putabāt qꝛ loculoſ habebat iudaſ: ꝙ dixiſſet ei ieſꝰ: Eme eaq̄ opꝰ ſūt nobis ad diē feſtū: aut egenis ut aliꝗd daret. Cū ergo accepiſſet ille buccellā: exiuit ꝯtinuo. Eratautem nox.