Ca. XIII.

ſūt: vbi ⁊ hūanis rebꝰ afficimur: vt ſi dixerimꝰ: quiapeccatū nō habemꝰ: noſipſos decipiamꝰ. Si aūt ꝯfiremur peccata nr̄a: qͥ pedes diſcipuloꝝ lauit: nobispeccata dimittit: vſqꝫ ad pedes qͥbꝰ ꝯuerſamur ī t̓raORIGE. Impoſſibile aūt puto nō ꝯtaminari extrema aīe ⁊ infima eiꝰ: quāqͣꝫ quo ad hoīes ꝑfectusq̓s eē putet̉. plurimi aūt ⁊ poſt baptiſmū īplent̉ puluere ſceleꝝ vſqꝫ ad v̓ticē. qͥ v̓o legitime diſcipl̓i chriſti ſūt: erga ſolos pedes īdigēt lauatōe. AVG. adſeleucia. Ex hoc aūt qd̓ h̓ or̄ ītelligit̉ ꝙ iā petrꝰ baptizatꝰ fuerat: ītelligimꝰ enī eius diſcipulos ꝑ quosbaptizabat iā fuiſſe baptizatos: ſiue baptiſmo iohannis ſicut nonnulli arbitrant̉: ſiue qd̓ magis credibitle eſt baptiſmo chriſti. Neqꝫ enī rennuit miniſteriūbaptizandi: vt haberet baptizatos ẜuos ꝑ quos cēteros baptizaret: qͥ nō defuit humilitatꝭ miniſterio qn̄eis pedes lauit. vn̄ ſequit̉: Et vos mū. eſtis: ſꝫ nō oēsAVGV. Hoc qͥd ſit: ne q̄ramꝰ ipſe euāgeliſta patefacit adiūgens: Sci. enī qͥſnā eēt qͥ tra. eū: ꝓpte. di.Nō eſtis mū. oēs. ORIGE. Qd̓ gͦ dicit: Uos mūdi eſtis: refert̉ ad xi. qd̓ v̓o ſubdit̉: Sed nō oēs. dicit̉ꝓpter iudā exn̄tem īmundū. pͥmo qͥdē: qꝛ pauperesnō erāt ſibi cure: ſed fur erat: demū diabolo īgreſſoin cor eiꝰ vt ꝓderet chriſtū. Lauat aūt pedes poſtqͣꝫmūdi erāt qn̄ dei gr̄a trāſcēdit neceſſitatē: ⁊ ſicut dicit iohānes: Mūdꝰ mūdificet̉ adhuc. AVG. Uelqꝛ ipſi diſcipuli cū loti eēt: nō opꝰ habebāt niſi pedes lauare: qꝛ dū in iſto ſeculo viuit hō: hūanis affectibus terrā velut pedibꝰ calcās ꝯͣhit. / CHRI. Ul̓aliter: Nō dicit eos mūdos: vt a peccatiſerutos eſtimes: victima nōdū oblata: ſed eā q̄ cognitōis ē mūdationem dicit: iam enī ab errore iudaico eruti erāt¶ Poſtqͣꝫ ergo lauit pedes eorū:accepit ueſtimēta ſua: ⁊ cuꝫ recubuiſſet iteꝝ dixit eis: Scitis quid fecerim uobis? Uos uocatis me magiſter ⁊ domine: ⁊ bene dicitis: Sumetenim. Si ergo ego laui pedes ueſtros dominꝰ ⁊ magiſter: ⁊ uos debetis alter alteriꝰ lauare pedes. Exemplū enī dedi uobis: ut quēadmodū ego feci uobis: ita ⁊ uos faciatisAmen amen dico uobis: nō ē ſerumaior domino ſuo: neqꝫ apoſtolusmaior ē eo qui miſit illuꝫ. Si hec ſcitis: beati eritis ſi feceritis ea. Nonde omnibus uobis dico. Ego ſcioquos elegerim. Sed ut adimpleat̉ſcriptura: Qui manducat mecū paneꝫ: leuabit cōtra me calcaneū ſuū.Ammodo dico uobis priuſqͣꝫ fiatut cuꝫ factum fuerit credatis: quiaego ſuꝫ. Amen amē dico uobis: qui

accipit ſiquem miſero: me accipit.Qui autem me accipit: accipit eumqui me miſitAVG. Memor dn̄s ſe ꝓmiſiſſe ſcīam facti ſui petro ditēs: Scies aūt poſtea qͥd ſit qd̓ fecit doce̓ nuncincipit. vn̄ dr̄: Poſtqͣꝫ gͦ la. pe. eoꝝ: acce. ve. ſua ⁊ cuꝫrecu. ite. di. eis: Sci. ꝗͥd fe. voORIGE. Qd̓ vel int̓rogatiue ꝓferat̉ vt on̄dat facti magnitudinē: vel īperatiue vt eoꝝ erigat intellectū. ALCVI. Myſticeaūt īpleta redēptōis nr̄e purgatione ꝑ ſanguinis ſuieffuſionē accepit veſtimēta ſua: tertia die de ſepulchro reſurgēs: ⁊ eodē corꝑe iā īmortali veſtitꝰ. ⁊ cūrecubuiſſet aſcēdēs ī celū: in dextera pr̄na dīnitatisrecūbēs: īde vēturꝰ eſt ad iudicādū. CHRY. Nonaūt adhuc ad ſolū petrū ſꝫ ad oēs loqͥt̉. d. Uos vo.me ma. ⁊ do. ī quo eoꝝ iudiciū aſſumit. deinde vt n̄illoꝝ gr̄e eē putent̉: hec v̓ba ſubiūgit: Et bn̄ di. ſumetenī. A VG. Hōi p̄ceptū ē: Nō te laudet os tuuꝫ:ſꝫ laudet te os ꝓximi tui. ꝑiculoſuꝫ eſt enī ſibi place̓:cui cauēdū eſt ſuꝑbire. Ille aūt qͥ ſuꝑ oīa ē qͣꝫtūcūqꝫſe laudet: non ſe extollit excelſiꝰ. Nec pōt recte diciarrogās deꝰ: nobis nāqꝫ expedit deū noſſe: non illinec eū qͥſqꝫ cognoſcit: ſi nō ſe iudicet ip̄e qͥ nouit. Sigͦ nō ſe laudādo qͣſi arrogātiā vitare voluerit: nobiſſapīam denegabit. Qūo aūt arrogātiā v̓itas timet?Et qͥdē ꝙ mgr̄m ſe dicit: nemo rephēderet etiā qͥ eūnihil alid̓ qͣꝫ hoīem crederet: qm̄ id ꝓfitet̉ qd̓ ⁊ ipſihoīes ī qͥbuſlibet artibꝰ vſqꝫadeo ſine arrogātia ꝓfitent̉: vt ꝓfeſſores vocēt̉: ꝙ v̓o dn̄m diſcipuloꝝ ſe dicit: cū ſint ẜm ſeculū īgenui: qͥs ferat in hoīe? Sꝫ cuꝫdeꝰ loqͥt̉: nulla ē elatio tāte celſitudinis: nullū mendaciū v̓itatis: nobis ſubiacere vtile eſt illi celſitudiniẜuire v̓itati. Iō gͦ bn̄ dicitꝭ: vocādo me mgr̄m ⁊ dn̄ꝫ:qꝛ ſū. nā ſi n̄ eēm qd̓ dicitis: male diceretis. QRI.Et illi qͥdē nō bn̄ dicūt: Dn̄e. qͥbꝰ dicet̉: Diſcedite ame qͥ oꝑamini īiquitatē. ſꝫ apl̓i bn̄ dicūt: Magiſter⁊ dn̄e. nō .n. eis nequicia dn̄abat̉: ſꝫ v̓bū dei. Sequit̉Si ergo ego la. pe. ve. dn̄s ⁊ ma. ⁊ vos de. al. alte. la.pe. CHRI. A maioribꝰ rebꝰ accipit exēplū vt qd̓minꝰ ē oꝑemur. nā ipſe quidē dn̄s ē: nos aūt ad conẜuos facimꝰ ſi fecerimꝰ. Et iō ſubdit: Exēplū enī de.vo. vt quēad. ego fe. vos: ita ⁊ vos fa ¶ BEDA: Primū dn̄s egit factis qd̓ poſtmodū docuit v̓bis ẜꝫ illd̓Ce. ie. fa. ⁊ do. AVG. Hoc ē btē petre qd̓ neſciebashoc tibi poſtea ſciēdum ꝓmiſit. ORI. Cōſiderādūv̓o ē: ſi neceſſariū ē quēlibet volētē diſciplinā ieſu ꝑficere: velut debitū opꝰ ꝓſequi lauacrū ſenſibiliū pedū. ꝓpter hoc dicit: Debe. adin. la. pe. Sed h̓ mos vl̓n̄ fit: vl̓ admodū raro. ¶AVG. Eſt enī apd̓ pleroſqꝫꝯſuetudo huiꝰ humilitatꝭ cū ſeinuicē hoſpitio ſuſcipiūt: ⁊ faciūt hoc ſibi īuicē frēs: etiā oꝑe ip̄o viſibili.Multo enī meliꝰ ē ⁊ fine ꝯtrouerſia veriꝰ: vt etiammanibꝰ fiat: ne dedignet̉ qd̓ fecit chriſtꝰ face̓ xp̄ianꝰCū .n. ad pedes frīs īclinat̉: corpꝰ etiā ī corde ip̄o excitat̉: vel ſi iā īerat: ꝯfirmat̉ hūilitatꝭ affectꝰ. Sꝫ excepto hoc morali ītellectu: nūqͥd etiā frat̓ frēm a delicti poterit ꝯtagione mūdare? Sꝫ ꝯfiteamur īuicemdelicta nr̄a: īuicē nos delicta donemꝰ: ⁊ ꝓ nr̄is delictis īuicē oremꝰ: atqꝫ ita quodammō īuicem pedesnr̄os lauemꝰ ¶ DRI. Uel alit̓: Hoc lauacrū ſpūale

FF 2