Ca. XII.

me imitet̉: de morte hoc dicit ⁊ de ea q̄ per oꝑa aſſecutōe. oportꝫ .n. eū qͥ miniſtrat eū cui miniſtrat ſeqͥ.VG. Quid ergo ſit miniſtrare chriſto: in ipẜ verhis agnoſcimꝰ cū dicit: Siqͥs mi. miniſtrat. Minigtrāt ergo ieſu: qui nō q̄ ſua ſunt q̄rūt: ſꝫ q̄ ieſu xp̄i. hͦeſt n me ſeqͣt̉: vias ambulet meas nō ſuas: nō ea tm̄que ad mīam ꝑtinēt corꝑalē: ſed oīa oꝑa bona ꝓpt̓xp̄m faciēs: vſqꝫ ad illud opꝰ magne charitatis: qd̓ ēaīam ꝑ fratribꝰ pone̓: ſed quo fructu: qua mercede;Geqͥt̉: Et vbi ego ſum: il. ⁊ mini. me. erit. Gratꝭ amat̉⁊ oꝑis quo mīſtrat̉ illi p̄ciū ſit eē cū illo. FCHRYOn̄dit aūt ꝑ hͦ ꝙ reſurrectio morti ſuccedit. Ubi ātſum ait: qꝛ in celis an̄ reſurrectiōem xp̄s fuerat. igit̉illic trāſmigremur aīo ⁊ mēte. Sequit̉: Siqͥs mihimīſtra. hono. eū pa. meꝰ AVG. Per hͦ ītelligit̉ expoſuiſſe vt ſupra dixerat: illic ⁊ mīſter meꝰ erit. namquē maiorē honorē accipere poterit adoptatꝰ qͣꝫ vtſit vbi eſt vnicꝰ CHRI. Nō aūt dixit: Ego honorificabo eū: ſed pater meus. nondū .n. de eo decentēiionē habebāt: ſed maiorē de patre.Nūc anima mea turbata ē. Etꝗd dicaꝫ? Pater ſaluifica me ex hachora. Sed ꝓpterea ueni in horamhāc. Pater clarifica nomē tuū. Uenit ergo uox de celo dicens: Et clarificaui: ⁊ iteruꝫ clarificabo. Turbaergo que ſtabat ⁊ audierat: dicebattonitruū eē factū. Alij aūt dicebāt:Angelus ei locutus ē. Rn̄dit ieſus⁊ dixit: Non ꝓpter me hec uox uenit ſed ꝓpter uos. Nūc iudicium ēmundi. Nūc princeps huiꝰ mundieijcietur foras. Et ego ſi exaltatusfuero a terra: omnia trahā ad meipſum. Hoc autē dicebat ſignificansqua morte eſſet moriturus.CHRl̓. Quia dn̄s ad paſſiōem diſcipulos exhortatꝰ fuerat: ne dicāt ꝙ ip̄e extra dolores exn̄s humanos facile de morte philoſophat̉: ⁊ nos admonꝫ ꝓhͦ ꝙ ip̄e ē ſine ꝑiculo on̄dit ꝙ ⁊ ip̄e in agonia ſit: tn̄ꝑꝑ vtilitatē mortē nō rēnuit. vn̄ dicit: Nūc animamea turbata ē. AVG. Audio qui in hͦ mūdo oditaīam ſuā: in vitā eternā cuſtodit eā: ⁊ mūdū cōtēnēaccēdor: ⁊ in cōtrario modo nihil ē vite huiꝰ totꝰ qͣꝫtulibet fuerit ꝓlixior vapor: ꝓ amore eternoꝝ tꝑaliamihi cūcta vileſcūt. ⁊ rurſū dn̄m audio dicētē: Nūcala mea turbata ē. Seqͥ iubes aīam meā: ſꝫ turbarivideo aīaꝫ meā: qͣle fundamētū q̄rā ſi petͣ ſuccūbit:Ignoſco dn̄e mīam tuā: nā qͥ charitatꝭ volūtate tuibaris: ml̓tos ī corꝑe tuo qͥ ſue īfirmitatis neceſſitate turbāt̉: ne deſꝑādo ꝑeant ꝯſolaris. In ſe gͦ caputnr̄m ſuſcepit mēbroꝝ ſuoꝝ affectū: ⁊ iō nō ē ab aliquo turbatꝰ: ſꝫ ſic̄ de illo ſupra dictū eſt turbauit ſemetip̄m ICHRV. Appropīquās .n. de reliquo crud qd̓ hūanū ē on̄dit: ⁊ naͣm nō volētē mori: ſꝫ pn̄ti

adherētē vite on̄dēs qm̄ nō extra hūanas paſſiōeserat. ſicut .n. eſurire nō crimē ē: ita neqꝫ pn̄tē vitamappete̓. chriſtꝰ aūt corpꝰ a potō mūduꝫ hēbat: non anaͣlibꝰ neceſſitatibꝰ exutū. hͦ igit̉ diſpēſatōis ē: n̄ deitatis. VAVG. Deniqꝫ hō qͥ ſeqͥ vult: audiat qͣ horaſeqͣt̉: acceſſit forte hora t̓ribil̓: ꝓponit̉ optio: aut faciēde iniqͥtatꝭ: aut ſubeūde paſſiōis. turbat̉ aīa infirma. audi gͦ qͥd ſubiūgit: Et qͥd dicaꝝ BED. Hoc eſtqͥd aliud niſi vt mēbra mea inſtruant̉? Pr̄ ſaluificame ex hac hora. ¶ AVG. Docuit te quē īuoces: cuiꝰvolūtatē tue volūtati p̄ponas. non iō tibi videat̉ exalto diffide̓: qꝛ te vult ab īitio ꝓfice̓: hoīs ſuſcepit infirmitatē vt doceat ꝯtriſtatū dice̓: nō qd̓ ego volo:ſꝫ qd̓ tu vis. vn̄ ⁊ h̓ ſubdit̉: Sꝫ ꝓp. ve. ī ho. hāc: paterglori. no. tu. ī ſua .ſ. paſſiōe ⁊ reſurrectiōy/ CHRI.q. d. Nō hn̄do quid dicā: ereptōem q̄res: Proptea.n. veni ī horā hāc. ac ſi dicat: Etſi turbemur ⁊ tuml̓tu patiamur: n̄ fugiamꝰ mortē: qꝛ ego nūc turbatꝰ n̄dico vt effugiā: oꝫ .n. ferre qd̓ ſuꝑuēit. n̄ dico: Eripeme ex hora hac: ſꝫ ꝯͣriū dico .ſ. clarifica nom̄ tuū. on̄dit .n. qm̄ ꝓ v̓itate morit̉: gl̓iaꝫ dei hͦ vocās: ⁊ hͦ euenit: futuꝝ .n. erat: vt pꝰ crucē ꝯuerteret̉ orbis terrarū⁊ cogͦſce̓t nomē dei ⁊ cole̓t: nō ſolū prīs ſꝫ etiā filij:ſꝫ tn̄ hͦ ſilet. Seqͥt̉ Ue. gͦ vox de ce. di. Et clari. ⁊ iteꝝclarificabo. GRE. xviij. mo. Hmōi v̓bis ꝑ āgelū loquit̉ deꝰ: Et cū nil ī imagine on̄dit̉: ſꝫ ſuꝑne vocꝭ verba audiūt̉. ⁊ nimiꝝ de celeſtibꝰ loq̄ns v̓ba ſua q̄ audiri ab hōibꝰ voluit: rōnali creatura admīſtrāte formauit. AVG. Clarificaui aūt dic̄ an̄qͣꝫ facerē mūdū. ⁊ iteꝝ Clarificabo. cū reſurgꝫ a mortuis. Ul̓ al̓rClarificaui. cū de v̓gīe natꝰ ē: cū miracula ml̓ta fec̄cū deſcēdēte ſpūſco ī ſpē colūbe mōſtratꝰ ē. ⁊ iterūClarificabo. cū reſurget a mortuis: cū exaltabit̉ ſuꝑcelos deꝰ ⁊ ſuꝑ oēm terrā gl̓ia eiꝰ. Seqͥt̉: Cur. gͦ queſta. ⁊ au. di. to. fa. ee CHRY. Aꝑta qͥdē ⁊ bn̄ ſignificatiua erat vox: ſꝫ cito ab eis euolauit qͣſi a groſſioribꝰ ⁊ carnalibꝰ ⁊ deſidioſis: ⁊ hi qͥdē ſonitū tm̄ retinuerūt: alij ve̓o qm̄ articulata erat vox nonerāt: qͥdaūt ſignificauit n̄ adhuc de qͥbꝰ ſubdit̉: Alij dicebātAngelꝰ ei locutꝰ ē. Seqͥt̉: Rn̄. ie. ⁊ di. Nō ꝓp. me hecvox ve. ſꝫ ꝓ. vos. A AVG. Hic on̄dit illa voce n̄ ſibiindicatū qd̓ iā ſciebat: ſed eis qͥbꝰ īdicari oportebat.Sicut aūt vox illa nō ꝓpter eū facta eſt: ſed ꝓpt̓ eoſſic anima eius: nō ꝓpter ip̄m ſed ꝓpter eos turbataeſt. CHRI. Ad illud enī inſtat vox patris qd̓ ſemper dicebat: quoniā nō eſt ex deo. qui .n. a deo glorificat̉: qual̓r nō eſt ex deo? Ubi vide ꝙ humilia ꝓpt̓eos facta ſunt: nō quaſi filio auxilio indigēte. Quiaergo dixit Clarificabo: oſtēdit cōſequēter ⁊ moduꝫglorie. nam ſequit̉: Nūc iudiciū eſt mūdi. YAVG.Iudiciū .n. qd̓ in fine expectat̉ erit pͥmiorum penarūqꝫ eternarū. dicit̉ etiā iudiciū nō dānatiōis: ſꝫ diſcretōis: hoc vocabat hic iudiciū diſcretōeꝫ .ſ. ⁊ a ſuſuis redēptis diaboli expulſionē. vnde ſequit̉: Nūcpͥnceps mūdi eijcit̉ foras: abſit vt diabolū pͥncipemmundi ita dictū exiſtimemus: vt euꝫ celi ⁊ terre dominari poſſe credamꝰ: ſed mundꝰ appellat̉ in malishominibꝰ qui toto orbe terraꝝ diffuſi ſūt. Sic ergodictū eſt: Princeps huiꝰ mūdi .i. pͥnceps malorū hominū: qui habitant in mundo. Appellatur etiā mūdus in bonis: qui ſimiliter ꝑ totū orbē terrarū diffuſi ſunt: ideo dicit apoſtolus: Deus erat in chriſto