Ca. XII.

ctōem oꝑat̉. Martha mīſtrat: ē fidelis aīa: oꝑa ſuepeuotōis dn̄o īpēdit. Lazarꝰ vnꝰ erat ex diſcūbētibꝰcū bi qͥ pꝰ pctōꝝ mortē reſuſcitati ſunt: ad iuſticiaꝫvna cū eis qͥ in ſua ꝑmāſerūt iuſticia: de pn̄tia v̓itatꝭexultāt: ⁊ celeſtis gr̄e muneribꝰ alūt̉. ⁊ bene ī bethania celebrat̉ q̄ interp̄tat̉ domꝰ obediētie: nā eccleſiaeſt obediētie domꝰ ¶ VG. Unguētū aūt quo maria vnxit pedeſ ieſu: iuſticia fuit: ideo libra fuit. Erataūt vuguētū nardi piſtici p̄cioſi. Piſtis grece: fidesdicit̉. Querebas oꝑari iuſticiā: iuſtus ex fide viuit.Ange pedes ieſu bene viuendo. dn̄ica ſectare veſtigia. capillis terge. ſi habes ſuꝑflua da pauꝑibus: etpn̄i pedes terſiſti: capilli .n. ſuꝑflua corꝑis vidētur.ALCV. Et notādū ꝙ pͥmo tm̄ pedes vnxerat: h̓aūt pedēs ⁊ caput vnxit. ibi rudimēta penitētiū: hiciuſticia ꝑfectaꝝ deſignat̉ aīaꝝ. ꝑ caput .n. dn̄i ſublimitas diuinitatis: ꝑ pedes humilitas incarnatōnisexpͥmit̉. vel ꝑ caput ip̄e xp̄s: ꝑ pedes pauꝑes qͥ ſuntmēbra eiꝰ. AVG Domꝰ aūt repleta eſt odore. mūdus impletꝰ eſt bona fama.¶ In craſtinuꝫ aūt turba multa q̄uenerat ad diem feſtū: cū audiſſentquia uenit ieſus hieroſolymaꝫ: acceperūt ramos palmaꝝ: ⁊ ꝓceſſerūtobuiam ei: ⁊ clamabant: Oſāna: benedictus qui uenit in nomīe dn̄i rexiſrael. Et īuenit ieſus aſellū ⁊ ſeditſuper eum: ſicut ſcriptū eſt: Noli timere filia ſyon: ecce rex tuus uenitſedens ſuper pullū aſine. Hec noncognouerūt diſcipuli eius primuꝫ:ſed quādo gl̓ificatus eſt ieſus: tuncrecordati ſunt quia hec erāt ſcriptade eo: ⁊ hec fecerūt ei. Teſtimoniuꝫergo ꝑhibebat turba que erat cuꝫ eoquādo lazarū uocauit de monumēto: ⁊ ſuſcitauit euꝫ a mortuis. Propterea ⁊ obuiā uenit ei turba: qꝛ audierūt eū feciſſe hoc ſignuꝫ. Phariſei ergo dixerūt ad ſemetipſos: Uidetis: quia nihil proficimus? Eccemundus totus poſt eum abijt.CHRI. Preceptū legis erat: vt decima luna primi mēſis agnꝰ ſiue hedꝰ in domo recluderet̉ vſqꝫ adquartadecimā lunā eiuſdē mēſis: qn̄ ad veſꝑam immolabat̉: vnde ⁊ veruſ agnꝰ ex omni grege ſine macula electꝰ: ꝓ ppl̓i ſanctificatōe immolādꝰ an̄ qͥnqꝫdies .i. decima luna hieroſolymā aſcendit. 4AVG.Auatꝰ aūt fructꝰ apparuerit p̄dicatiōis eiꝰ: ⁊ quātgtex ouiū ex his que ꝑierāt domꝰ iſrl̓ vocē paſtorisaudierit: ītēdēdū eſt ex eo qd̓ dicit̉: In craſtinū aūttur. mul. que conue. ad di. fe. cū au. qꝛ ve. ie. hiero. acde ra. pal̓maꝝ. Rami palmaꝝ laudes ſunt ſignificā

tes victoriā qua erat dn̄s mortē moriēdo ſuꝑaturꝰ:⁊ tropheo crucis de diabolo mortis pͥncipe triumphaturª THRV. Oſtēdebāt aūt qm̄ de reliqͦ maiorem qͣꝫ de ꝓpheta opīonē habebāt de eo. vn̄ ſeqͥt̉:Et ꝓceſſe. ob. ei: ⁊ cla. oſan. benedi. qui ve. in no. dn̄irex iſrl̓ Y AVG. Oſanna vox eſt obſecrātis: magisaffectu indicās: qͣꝫ rē aliquā ſignificās: ſicut ſunt inlingua latina: quas interiectōes vocāt̉ / BED. Eſtaūt cōpoſitū ex corrupto ⁊ integro. Oſi .n. ſalua: anna obſecrātis ē interiectio. oſt ergo corruptū: annaeſt integrū. Benedictꝰ aūt qͥ venit in nomīe dn̄i: ſicpotiꝰ accipiēdū ē: vt in noīe dn̄i: in noīe dei prīs intelligat̉: qͣꝫuis poſſit ītelligi etiā in noīe ſuo: quia etip̄e dn̄s eſt: ſed verba eiꝰ meliꝰ nr̄m dirigūt ītellectū.Ęgo veni in noīe prīs mei: nō vtiqꝫ amittit diuinitatē: quādo nos docet humilitatē/ CHRY̓. Hoc eſtetiā qd̓ maxīe coegit crede̓ in xp̄m omēs: qm̄ nō eſtdeo ꝯtrariꝰ: ⁊ hͦ maxīe erigebat plebē ꝙ ip̄e dicebatſe a patre veniſſe. Ex his gͦ v̓bis colligimꝰ ꝙ deꝰ ē. nāOſanna ſaluos fac interptat̉. ſalutē autem ſoli deoſcpͥtura attribuit. Deīde qꝛ vere eſt deꝰ: qꝛ venit inquiūt: nō qui ducit̉. hoc .n. ſeruile eſt quodāmodo:illud v̓o dn̄icū. ꝙ etiā dicūt: In noīe dn̄i: illud idemerga ip̄m ꝓtēdit. nō .n. in noīe ſerui: ſed dn̄i dicūt illū venire. AVG. Quid aūt magnū fuit regi ſcl̓orūregē fieri hoīm? Nō .n. rex iſrl̓ xp̄s ad erigēdū tributū vl̓ ferro exercitū armādū: ſꝫ rex iſrl̓ ꝙ mētes regatꝙ in regnū celoꝝ ꝑducat. ꝙ gͦ rex eſſe voluit iſrl̓: dignatio ē nō ꝓmotio: miſeratōnis indiciū: nō ptātisaugmētū. qui .n. appellatꝰ eſt in terra rex iudeoꝝ: incelis eſt dn̄s angeloꝝ. THEO. Iudei aūt regē iſrl̓ip̄m nūcupabāt: qͣſi ſēſibilē regē ſōniātes; Expectabāt nāqꝫ exurge̓ quēdā ī regē maiorē qͣꝫ ẜm hūanaꝫnaͣm: ſaluaturū eos a rōanoꝝ iuriſditōe. Quō autēdn̄s venerit on̄dit euāgeliſta ſubdēs: Et inue. ie. aſel.⁊ ſe. ſu. eum. ¶ VG. Hoc breuit̓ dictū ē. nā quēadmodū ſit factu apd̓ alios euāgeliſtas pleniſſime legit̉: Pullū aūt aſine ī quo nēo ſederat: hͦ .n. apd̓ alios euāgeliſtas inuenit̉ ītelligimꝰ ppl̓m gētiū: qͥ legēdn̄i nō acceꝑat: afinā v̓o qꝛ vtrūqꝫ dn̄o adductū eſtplebē eiꝰ q̄ veniebat ex ppl̓o iſrl̓ YCHRV̓. Fec̄ gͦ hͦꝓphetice aliqͥd figurās: qm̄ videlꝫ ī mūdū gētiū populū debebat ſubiectū hr̄e: ⁊ ꝓphetiā quādā implēſAVG. Adhibet̉ aūt huic facto ꝓpheticū teſtimoniū vt apꝑaret qm̄ maligni pͥncipes iudeoꝝ eū nonītelligebāt ī quo īplebāt̉ q̄ legebat. vn̄ ſeqͥt̉: Sic̄ ſcriptū ē: No. ti. fi. ſy. ec. rex tu. ve. ti. ſe. ſu. pul. aſine. In illo ppl̓o erat filia ſyō: ip̄a ē hierl̓ꝫ q̄ ē ſyō: cui dr̄ Noli time̓. illuꝫ agnoſce qͥ a te laudat̉: ⁊ noli trepidarecū patit̉: qꝛ ille ſāguis fūdit̉ ꝑ quē tuū delictū deleatur: ⁊ vita redimat̉ CHRY. Uel al̓r: Quia reges eorū īiuſti fuerāt: ⁊ eos obnoxios bell̓ faciebāt cōfideait: h̓ nō tal̓: ſꝫ mitꝭ ⁊ māſuetꝰ: qd̓ on̄dit̉ ab aſino. nō.n. exercitū hn̄s ītrabat: ſꝫ aſinū hn̄s ſolū. Uide autēeuāgeliſte ſapiētiā. nō verecūdabat̉ pͥorē ignorātiaꝫdiuulgare. nā ſeqͥt̉: Hec nō cog. diſc. eiꝰ pͥ. ſꝫ qn̄ glo. ēieſus. AGV .i. qn̄ v̓tutē ſue reſurrectōis on̄dit: tūcrecordati ſūt qꝛ hͨ erāt ſcripta de eo: ⁊ hͦ fecerūt ei. i.nō alia qͣꝫ q̄ ſcpͥta erāt de eo. CHRI. Hoc āt igͦrabāt: qm̄ ip̄e nō reuelauit eis. ſcādalizaſſꝫ .n. eos ſi reꝫexn̄ſ talia paſſurꝰ erat: ⁊ ēt n̄ ſuſcepiſſꝫ ſtatī cognitōnē r̄gni d̓ qͦ dicebat̉: d̓ r̄gno eī tꝑali hͦ dici putaſſēt