Iohānes
thaniā. Primo venit in bethaniā: deinde hieroſolymā. In hieroſolymā quidē vt ibi pateret̉: in bethaniā v̓o vt reſuſcitatio lazari memorie oīm artiꝰ impͥmeret̉. vnde ſubdit̉: Ubi fue. laza. mor. quē ſuſ. ieſusTHEO. Decima aūt die mēſis agnū iudei capiūtimmolādū in feſto paſche. extunc .n. feſtiuitatis p̄libāt ſolēnia: qͣpropter in die que eſt nona mēſis ⁊ p̄cedit ſextū diē ante paſcha: epulant̉ ſplēdide: ⁊ exordiū feſti hāc diē cōſtituūt: quo fit vt ieſus quoqꝫ ꝑgēs bethaniā cōuiuaret̉. vn̄ ſequit̉: Fece. aut ei ce. ⁊ibi mar. mīſtrabat. Per hͦ aūt qd̓ dixit ꝙ Marthamīſtrabat: inſinuat ꝙ in illiꝰ domo erat ꝯuiuiū. Sꝫattēde mulieris fidelitatē: nō .n. famulabꝰ imponitminiſteriū: ſed ip̄amet ſuſcipit. innuere auteꝫ volenseuāgeliſta vere reſurrectōis lazari ſignū ſubdit: La.v̓o vnꝰ erat ex diſcū. cū eo. ¶ AVG. Uiuebat: loquebat̉: epulabat̉: veritas on̄debat̉: infidelitas iudeorūꝯfundebat̉ CHRI. Maria aūt nō faciebat coēmfamulatū: ſed ad ſolū dn̄m cōſtituit honorē: ⁊ nonvt ad hoīem accedit: ſed vt ad deū. vn̄ ſeqͥt̉: Ma. er.acce. li. vnguē. nar. piſti. p̄cio. ⁊ vnxit pe. ie. ⁊ exterſitcapil. ſu. pe. eiꝰ. ¶ AVG. Qd̓ ait Piſtici: locū aliquēcredere debemꝰ vnde erat hoc vnguentū p̄cioſum.ALCVI. Uel piſtici .i. fidelis nec extraneis ſpēbꝰadulterati. Hec ē illa mulier q̄ quōdā peccatrix ī domo ſimonis venit ad dn̄m cuꝫ alabaſtro vnguenti.¶ A VG. de cō. euā. Qd̓ aūt hoc in bethania rurſusfecit: aliud eſt qd̓ ad luce narratiōem nō ꝑtinet: ſedꝑiter narrat̉a t̓bꝰ: iohāne .ſ. mattheo ⁊ marco. ꝙ gͦmattheꝰ ⁊ marcꝰ caput dn̄i vnguēto illo ꝑfuſum dicut: iohānes aūt pedes: nō ſolum caput: ſed ⁊ pedesdn̄i accipiamꝰ ꝑfudiſſe mulierē. Mattheꝰ ēt ⁊ marcus recapitulādo ad illū diē redeūt in bethaniā quierat ante ſex dies paſche: ⁊ narrāt qd̓ ioh̓es d̓ cena⁊ vnguēto. Seqͥt̉: Et do. imple. ē ex odo. vnguenti.A VG. ſuꝑ io. Ad apl̓m reuoca intētōnem qͥ dicitAlijs ſumꝰ odor vite ad vitā: alijs ſumꝰ odor mortisad mortē: deniqꝫ audies hīc ex vnguento iſto: quōerat alijs odor bonꝰ in vitā: alijs odor bonꝰ ī mortē.vnde ſeqͥt̉: Dice. gͦ vnꝰ ex diſci. ſu. iu. ſcario. qͥ erat eūtradi. Qua. hoc vn. nō ven. ccc. dena. ⁊ da. eſt egenis¶ A VG. de cō. euā. Qd̓ alij dicunt diſcipulos murmuraſſe de vnguēti p̄cioſi effuſiōe: ioh̓es aūt iudaꝫcōmemorat: puto diſcipuloꝝ noīe iudā ſignificatū:plurali numero ꝓ ſingulari vſurpato. Pōt etiā ītelligi ꝙ alij diſcipuli aut ſenſerīt hoc aūt dixerīt: auteis iuda dicēte ꝑſuaſum ſit: atqꝫ oīm volūtatē mattheꝰ ⁊ marcꝰ verbis etiā exp̄ſſerūt. Sed iudas ꝓpte̓adixerit: qꝛ fur erat: ceteri ꝓpter pauꝑū curā. iohāneꝫv̓o de ſolo illo id cōmemorare voluiſſe: cuiꝰ ex hacoccaſiōe furādi cōſuetudinē credidit intimādā. nāſequit̉: Dixit aūt hͦ: nō qꝛ de ege. ꝑti. ad eū: ſed qͥa furerat ⁊ locu. hn̄s: ea que mitte. portabat. ¶ AL. CVI.Portabat miniſterio: exportabat furto. nō tūc ꝑijtiudas qn̄ accepit a iudeis pecuniā vt dn̄m traderetiam fur erat: dn̄m ꝑditꝰ ſequebat̉: nō corde ſꝫ corꝑe.Uoluit aūt ꝑ hoc dn̄s admonere vt malos tolēmꝰne corpꝰ xp̄i diuidamꝰ. Qui aliqͥd de eccl̓ia furatur:iude ꝑdito cōꝑat̉. tolera malū bonꝰ: vt venias ad p̄miū bonoꝝ: ne īmittaris in penā maloꝝ. Exempluꝫdn̄i accipite cōuerſantꝭ in terra. qͣre habuit loculoscui angeli miniſtrabāt: niſi quia eccleſia ip̄ius loci
los habitura erat? Quare fures admiſit: niſi vt eiuseccl̓ia fures dū patit̉ toleraret?; ſed ille qͥ cōſueueratde loculis pecuniā tollere: nō dubitauit accepta pecunia ip̄m dn̄m vēdere. F CHRV. Ideo etiā ei furiexn̄ti loculos cōmiſit pauꝑū: vt oēm abſcideret occaſiōem. nō .n. habuit dicere: qm̄ ꝓpter pecuniaruꝫdeſideriū hoc fecit: etenī ſufficiētē habebat ex loculo cōcupiſcētie mitigatōem. ¶THEO. Quidā veroadminiſtratōem pecunie ſuſcepiſſe iudā fatēt̉: tāqͣꝫminimū oīm. nā pecunie adminiſtratio doctrīe adminiſtratiōe inferior eſt ẜm ꝙ dicūt apl̓i in actibꝰ:Nō eſt equū nos derelinq̄re verbū dei: ⁊ miniſtrare mēſis. CHRY. Chriſtus aūt multa cōdeſcēſiōead iudā vtēs nō increpauit eū ſurripiētē: ſꝫ coēm intulit excuſatōem. nā ſeqͥt̉. Dixit gͦ ie. ſini. il. vt in diēſepul. mee ſer. illud. ¶ ALCV. Significat ſe moriturū ⁊ ad ſepeliēdū aromatibꝰ eſſe vnguēdū. iō mariecui ad vnctiōem mortui corꝑis multū deſiderāti ꝑuenire nō liceret donatū ſit: viuēti adhuc impende̓obſequiū: qd̓ pꝰ mortē celeri reſurrectione p̄uēta nequiret. CHRI. Rurſus etiā ꝓpter ꝓditorē remēoratꝰ eſt ſepulture. ac fi. d. Grauis ſuꝫ tibi ⁊ oneroſusſed expecta paꝝ ⁊ adibo. ⁊ hͦ on̄dit cū ſudit: Pauperes .n. ſemꝑ habetis vobiſcū: me aūt nō ſꝑ habebitis¶ A VG. Loquebat̉ de pn̄tia corꝑis ſui. nā ẜm maieſtatē ſuā: ẜm ꝓuidentiā: ẜm ineffabilē ⁊ inuifibilēgrām implet̉ qd̓ ab eo dictū ē: Ecce ego vobiſcū ſuꝫvſqꝫ ad cōſummatōem ſeculi. Uel al̓r: In iude ꝑſona ſignificati ſunt in eccl̓ia mali. fi .n. bonꝰ es: habeſxp̄m: ⁊ in pn̄ti ꝑ fidē ⁊ ſacramentū: ⁊ habebis ſemꝑqꝛ cū hīc exieris: ad illū venieſ qui dixit latroni: hodie mecū eris in ꝑadiſo. Si aūt male v̓ſaris: viderisl r̄e in pn̄ti xp̄m: qꝛ baptizariſ baptiſmo xp̄i: accedisad altare xp̄i: ſed male viuēdo nō ſꝑ hēbis. nō auteꝫdixit Habes: ſed Habebis: quia vnꝰ maluſ corpꝰ maloꝝ ſignificat. Sequit̉: Cogno. er. tur. mul. ex iudeisqꝛ illic eſſet: ⁊ vene. nō ꝓp. ie tm̄: ſed vt laza. vide. quēſuſci. a mortuis. Curioſitas eos adduxit: n̄ charitas.¶THEO. Uiſores .n. ſuſcitati fieri cupiebant: expectātes etiā de inferis aliqͥd lazaro referēte ꝑpēdere.¶ AVG. Quia vero tātū miraculū dn̄i tāta erat euidētia diffamatū: vt nō poſſent vel occultare qd̓ factū ē vel negare: cogitauerūt vt lazaꝝ interficerentvn̄ ſequit̉: Cogi. aut pͥn. ſacer. vt ⁊ laza. inter. qꝛ ml̓.ꝓp. il. abi. ex iude. ⁊ cred. in ieſum. O ceca ſeuitia qͣſidn̄s ſuſcitare potuit mortuuꝫ ⁊ nō poſſit occiſum?Ecce vtrūqꝫ dn̄s fecit: ⁊ lazaꝝ mortuū: ⁊ ſeip̄m ſuſcitauit occiſum. ¶ CHRY. Nullū aūt miraculū chriſti eos ita furere fecit. hoc .n. mirabiliꝰ erat: ⁊ corammultis factū eſt: ⁊ erat inopinabile mortuū quadriduanū videre ambulātē ⁊ loquētē. Aliter etiā illi īalijs putabāt criminari ſabbati ſolutōem: ⁊ hac viaabducere turbas. hic aūt qꝛ a nullo hēbāt ꝯqͥri contra ieſum: aduerſus lazaꝝ faciūt conatū. itaqꝫ ⁊ ī ceco hͦ feciſſent: niſi haberēt accuſatiōem de ſabbato.Aliter aūt: Ille qͥdē ignobilis erat: ⁊ eiecerūt eū detēplo. hoc etiā eos mordebat ꝙ feſtiuitatē inſtanteoēs dimittētes bethaniā veniebāt. ALCV. Myſtice aūt ꝙ an̄ ſex dies venit bethaniā: ſignificat ꝙ ille qͥ ſex diebꝰ oīa fecerat: ⁊ ſexto die hoīeꝫ creauit īp̄eſexta mūdi etate: ſexta feria: ſexta hora redimē mundū venerat. Cena aūt dn̄ica: fides eſt eccl̓ie q̄ ꝑ due