Ca. XI.

ex lecē appellauit dn̄s generaliter oēs illas ſcriptuagꝫ qͣꝫuis alicubi ſpecialiter dicat legē: a ꝓphetis eāciſtinguēs ſicuti ē. In his duobus p̄ceptis tota lexpēdet ⁊ ꝓphete. Aliquādo aūt in tria diſtribuit eaſde ſcripturas: vbi ait Oportebat īpleri oīa que ſcriora ſūt ī lege ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de me: Nūc veroxriā pſalmos legis nomīe nūcupauit: ex qͥbus ſic arnimētat̉: Si illos dixit deos: ad quos ſer. dei fa. eſtnō po. ſol. ſcri. quē pa. ſancti. ⁊ mi. ī mundū: ⁊ vospici. qꝛ blaſphemas: qꝛ dixi: filiꝰ dei ſum 7HILA.nij de tri. Demōſtraturꝰ quidē ꝙ ip̄e ⁊ pater vnumeſent: in eo pͥmo īeptia ridiculi obprobrij cōfutat̉:q ī reatū vocaret̉: ꝙ ſe cū hō eēt: deū faceret. Cū .n.lex huius nomīs appellationē ſanctis homībus decerneret: ⁊ ẜmo dei īdiſſolubilis cōfirmaret hāc impartiti nomīs ꝓfeſſionē. Iā ergo nō ē crimīs: ꝙ ſepeū cū hō ſit faciat: cū eos qͥ homīes ſūt: deos lex direrit. Et ſi a ceteris homībus nō irreligioſa huiꝰ nominis yſurpatio ē: ab eo homīe quē ſāctificauit pater: nō impudēter vſurpari videt̉: qꝛ dei filiū ſe dixerit: cū p̄cellat ceteros ꝑ id qd̓ ſanctificatꝰ ī filiū eſt:beato paulo dicēte: ꝙ p̄deſtīatꝰ ē filiꝰ dei in virtuteẜm ſpiritū ſanctificatiōis. oīs enī hec de homīe rn̄fio ē ꝙ dei filiꝰ: etiā homīs filiꝰ ē AVG. Uel alit̓Sanctificauit .i. vt ſanctꝰ eēt gignēdo ei dedit: quiaſanctū eū genuit. Si aūt ẜmo dei factꝰ ē ad homīesvt dicerent̉ dij: ip̄m verbū dei qūo nō ē deꝰ? Si perẜmonē dei homīes ꝑticipādo fiūt dij: verbū vnde ꝑticipat̉ nō ē deꝰ: THEO. Uel ſanctificauit euꝫ:hoc ē ſanxit ſacrificari ꝓ mūdo. In quo on̄ditur ſenō eē deū ſicut ceteri. nā ſaluū facere mundū diuinum opꝰ ē: n̄ aūt homīs deificati ꝑ gr̄aꝫ CHRV.Uel interim qͥdē vt ſuſciꝑet̉ ẜmo humiliꝰ locutꝰ ē.poſtea aūt ad maiꝰ eos reduxit dicēs: Si non faciooꝑa patris mei: nolite credere mihi. ꝑ hͦ on̄dens ꝙ īnullo minor ē patre: qꝛ enī ſubſtātiā eius īpoſſibileerat eis videre: ab operū ꝑilitate ⁊ idētitate demonſtrationē eiꝰ q̄ ẜm virtutē īdiſſimilitudīs ē tribuit.HLA. vij. de tri. Quid hec adoptio: qͥd indulgētianomīs loci īuenit: ne ex natura dei filiꝰ ſit: cū dei filius ex nature paterne oꝑibus credēdus ſit: nō exeqͣtur: ac ſimilis ē deo creatura. Neqꝫ enī nature aliene ptās comꝑatur: gerere aūt ſe nō ſua: ſed q̄ patrisſūt teſtat̉: ne ꝑ magnificētiā geſtorū nature natiuitas auferat̉. Et qꝛ ſub ſacram̄to aſſumpti corꝑis natrex maria: homīs ⁊ dei filiꝰ nō ītelligebat̉: fides nobis ītimat̉ ex geſtis cū ait: Si aūt facio: ⁊ ſi mihi nōvultis credere: oꝑbus credite. Cū enī ſacramētū nali homīs ītelligētiā diuīe natiuitatis īpediat: cū diuina natiuitas oē opꝰ ſuū ſub myſterio aſſūpti hominis exequit̉. Faciēs igit̉ oꝑa patris demōſtraredebuit. qͥd eēt oꝑbus credēdū. Nā ſeqͥt̉: Ut cogno.⁊ cre. qꝛ pa. ī me ē ⁊ ego ī pa. Hoc ē illud: Dei filiusſum. hoc ē illud: Ego ⁊ pater vnū ſumꝰ. yAVGV.nō enī filiꝰ ſic dicit: In me ē pater: ⁊ ego ī illo: quopoſſūt dicē hoīes: Si eī bn̄ cogitemꝰ: ⁊ bn̄ viuamusſdeo ſumꝰ: ⁊ deꝰ ī nobis ē: quaſi ꝑticipātes eiꝰ gralia ⁊ illumīati ab ip̄o. Unigenitꝰ aūt dei filius ī patre ē: ⁊ pater ī illo tāqͣꝫ equalis.¶ Querebāt ergo eū apprehēdere⁊ exiuit de manibus eorū. Et abijt

iterū trans iordanē in eū locum ubierat iohānes baptizans primum: ⁊manſit illic. Et multi uenerunt adeum: ⁊ dicebāt: quia iohānes quidēſignū fecit nullū. Omīa aūt q̄cunqꝫdixit iohānes de hoc: uera erant: ⁊multi crediderūt in eū.LBEDA. Aduc iudeos incepta dementia ꝑſiſtereeuangeliſta on̄dit dicēs: Querebāt ergo eū apprehēdere. FAVG. Nō credēdo ⁊ intelligēdo: ſꝫ ſeuiēdo⁊ occidēdo. Tu apprehēdas vt habeas. illi apprehēdere volebāt: vt nō haberēt. vn̄ ſeqͥt̉: Et exiuit de mani. eo. Nō eū apprehēderūt: qꝛ manꝰ fidei nō habuerūt. Sed nō erat magnū verbo eijcere carnē ſuā demanibꝰ carnis. CHRV. Cū aūt chriſtꝰ aliqͥd magnū locutꝰ fuerit: recedit velociter: vt ſedet̉ eorū furor ꝑ abſentiā eiꝰ: quod vtiqꝫ ⁊ nūc fecit. vn̄ ſeqͥtur:Et abijt iterū trās iordanē in eū locū vbi erat iohānes bapti. primū ⁊ mā. illic. Iō hūc locū euāgeliſtacōmemorat. vt diſcas qm̄ ꝓpe abijt. vt recordet̉ eorū q̄ illic facta ſūt. ⁊ dicta a iohanne ⁊ teſtimonij illius. FBEDA: Dicit aūt Ubi erat pͥmū .i. a pͥmeuaetate. Demorāte aūt eo ibi narrat: qꝛ multi venerūtad eū. vn̄ ſeqͥt̉: Et multi venerūt ad eū ⁊ dicebāt: qͥaiohānes quidē fecit ſignū nullū. AVG. i. nullū miraculū on̄dit. Nō demonia fugabat: nō cecos illumīauit: nō mortuos ſuſcitauit. CHRY. Uide aūtqualiter ſyllogiſmos cōponūt īdubitabiles. Iohānes quidē dicūt nullū ſignū fecit: hic aūt facit: quare huiꝰ p̄eminētia on̄dit̉. Deīde ne putet̉ iohannesqꝛ nullū ſignū fecit īdignꝰ teſtimonio ſubdūt: Oīaau. quecūqꝫ di. io. de hoc: vera erāt. Quaſi dicāt: Etſi nullū ſignū fecerit: tn̄ de hoc oīa veraciter dixit. ego dicūt: Si iohāni credere oportebat: multomagꝭhuic: cū illiꝰ teſtimonio etiā demōſtrationē ſignoꝝhabēti. vn̄ ſeqͥt̉: Et multi cre. ī eū. AVG. Ecce qͥ apprehēderūt ꝑmanētē: n̄ qūo iudei volebāt apprehēdere diſcedētē. Et nos ergo ꝑ lucernā veniamus addiē: qꝛ iohānes lucerna erat ⁊ diei teſtimoniuꝫ phibebat. FTHEO. Notandū aūt ꝙ crebro dn̄s educit populos ad ſolitaria loca: de ꝑfidoruꝫ ſocietateeripiēs: vt magis fructificēt: ſicut legē veterē daturus eduxit populū in deſertū. Myſtice aūt recedēsa hieroſolymis dn̄s hoc eſt a plebe iudaica: ad locafontes habētia ſe trāſfert .i. ad eccleſiā ex gentibus q̄habet fontē baptiſmi ꝑ quē multi ad chriſtum accedūt: quaſi tranſeuntes iordanē. CA. XI.Rat autē quidā languēs lazarus a bethania: de caſtelAlo marie ⁊ marthe ſororuꝫeiꝰ. Maria autē erat que unxit dominū unguēto ⁊ exterſit pedes eiuscapillis ſuis cuiꝰ frater lazarꝰ infirmabat̉. Miſerūt ergo ſorores eiusad eū dicētes: Dn̄e ecce quē amas

E E