Iohanes

infirmabat̉. Audiēs auteꝫ ieſus dixit eis: Infirmitas hec non eſt admortē: ſed ꝓ gloria dei ut glorificet̉filius dei per eā. Diligebat autē ieſus martham ⁊ ſororem eius mariam ⁊ lazarum.BEDA. Dixerat euāgeliſta dn̄m trās iordanē abijſſe: tūcqꝫ lazarū cōtigit īfirmari. vn̄ dicit̉: Erat quidā lan. la. a be. Hinc ē ꝙ in qͥbuſdā exēplaribꝰ copulatiua cōiunctio Et: poſita īuenit̉: vt ſequentia verba ſuꝑioribꝰ cōnexa videant̉. Interpretat̉ aūt lazarus adiutꝰ. Inter oēs enī mortuos quos dn̄s ſuſcitauit: hic magis ab eo adiuuat̉: quē n̄ ſolū mortuū:ſed quadriduanū ſuſcitauit. AVG. Inter oīa enīmiracula que fecit dn̄s lazari reſurrectio p̄cipue p̄dicat̉. Sed ſi attēdamꝰ qͥs fecerit: delectari debemꝰpotiꝰ qͣꝫ mirari. Ille ſuſcitauit hominē qui fecit hominē. plus enī ē hominē creare qͣꝫ reſuſcitare. Infirmabat̉ aūt in bethania lazarꝰ. vn̄ dicit̉: A bethaniade caſtello marie ⁊ marthe ſororū eiꝰ. Qd̓ caſtelluꝫerat ꝓximū hieroſolymis. AL CVI. Et qꝛ pluresfemīe huiꝰ nomīs erat: ne erraremꝰ ī nomīe on̄dit̉ex notiſſima actiōe. nā ſequit̉: Maria aūt erat q̄ vnxit dn̄m vnguēto: ⁊ exterſit pedes eiꝰ capillis ſuis: cfrater lazarꝰ īfirmabat̉. CHRY. Igit̉ primū qͥdeꝫillud neceſſariū diſcere: qm̄ hec nō fuit illa meretrixque ī luca legit̉. Hec enī honeſta fuit ⁊ ſtudioſa circa chriſti ſuſceptionē. ¶ AVG. de cō. euā. Uel aliterHoc dicēs iohānes atteſtat̉ luce: qͥ hͦ ī domo phariſei cuiuſdā ſimonis factū eē narrauit. iā itaqꝫ hͦ maria fecerat. Qd̓ aūt ī bethania rurſus fecit aliud eſt:qd̓ ad luce narrationē nō ꝑtinet: ſed ꝑiter narrat̉ atribus. AVG. de ver. do. Inuaſerat igit̉ lazarū ꝑnicies inimica lāguoris miſerādi homīs: corpꝰ quotidie edax febris īcendiū cōſumebat. Aderāt āt dueſorores languēti: ⁊ caſum dolētes: iuuenis egrotantis lectulo iugit̉ īherebāt. vn̄ de eiſ mox ſubdit̉: Mſerūt ergo ſoro. eiꝰ ad eū dicētes: Dn̄e ecce quē amaſīfirmatur. AVG. ſuꝑ iohānē: Nō dixerūt veni ⁊ſana. nō auſe ſunt dicere: Ibi iube ⁊ hic fiet. ſed tm̄mō: Ecce quē amas īfirmabat̉. q. d. ſufficit vt noueris: nō enī amas: ⁊ deſeris. CHRV. Per hoc eī admiſerendū volūt attrahere chriſtu: adhuc enī ei qͣſihomī intēdebāt. iō aūt nō iuerūt ad chriſtū ſicut cēturio ⁊ regulꝰ. ſed mittūt: qꝛ vehemēter cōfidebantde chriſto: ꝓpter multā familiaritatē: quā habebātad eū: ⁊ qꝛ a luctu detinebant̉ THEO. Et qꝛ mulieres erāt quas nō decet de facili domū exire. Ml̓tā aūt deuotionē ⁊ fidei magnitudinē exprimūt dicētes: Ecce quē amas īfirmat̉. tantā enī potētiā indn̄o eē credebant: ꝙ mirū videret̉ qualiter virū ſibidilectū īfirmitas potuerit occupare. Seqͥt̉: Audiēsaūt ieſus dixit eis: Infirmitas hec nō ē ad mortē. qꝛip̄a mors nō erat ad mortē: ſed potiꝰ ad miraculuꝫ:quo facto crederēt homīes ī chriſtū: ⁊ vitarent verāmortē. vn̄ ſeqͥt̉: Sꝫ ꝓ gloria dei. Ubi ex obliquo dn̄edeū ſe dixit cōtra hereticos qͥ dicūt: ꝙ filiꝰ dei nō ſitdeꝰ. ꝓ gloria ergo cuiꝰ dei audi qͥd ſequit̉: Ut glorificet̉ filiꝰ dei ꝑ eā .ſ. īfirmitate. CHRI. Hoc autē

vt: nō ē cauſale: ſed euētus. Nā euenit qͥdē aliūde infirmitas. vſus ē aūt ea in gloriā dei. Sequit̉: Dilibat aūt ieſus marthā ⁊ ſoro. eiꝰ. ma. ⁊ lazarū FAVGV. Ille languēs: ille triſtes: omnes dilecti. Habebāt ergo ſpem qm̄ diligebant̉ ab eo qͥ ē dolētiū conſolator: languētiū ſaluator. CHRY. Per hoc etiāerudit nos euāgeliſta nō triſtari ſiq̄ īfirmitas factafuerit circa bonos viros: ⁊ dei amicos.¶ Ut ergo audiuit quia infirmabatur tūc quidē manſit in eodeꝫ locoduobusⁱ diebus. Deinde poſt hecdicit dicipulis ſuis eamꝰ in iudeamiterū. Dicūt ei dicipuli Rabbi: nūcquerebāt te iudei lapidare: ⁊ iteruꝫuadiſ illuc? Rn̄dit ieſꝰ: Nōne duodecim ſūt hore diei? Si quis ambulauerit in die non offendit: qꝛ lucemhuiuſ mūdi uidet. Si autē ābulauexit ī nocte offēdit: qꝛ lux nō ē in eo.ALCVI. Dn̄s nūciata īfirmitate lazari quouſqꝫquadriduū cōpleret̉: ſanare diſtulit vt mirabiliꝰ ſuſcitaret. vn̄ dicit̉. Ut aūt audiuit qꝛ īfirmabat̉: tuncqͥdē māſit ī eodē loco duobꝰ diebꝰ CHRl̓. vt .ſ. exſpiraret ⁊ ſepeliret̉ ⁊ dicāt: Qm̄ fetet vt nullꝰ poſſetdicere qm̄ nōdū defunctū eū ſuſcitauit. Sed ſtuporfuit ⁊ nō mors. Seqͥt̉: Deīde poſt hec dicit diſcipulis ſuis. Eamꝰ ī iudeā iterū AVG. Ubi pene fuerat lapidatꝰ: qꝛ ꝓpterea īde diſceſſiſſe videbat̉ ne lapidaret̉. Diſceſſit enī vt hō. Sed ī redeūdo quaſi oblitus īfirmitatē: on̄dit ptātē. CHRI. Nuſqͣꝫ autēalibi dn̄s p̄dixit diſcipulis quo iturꝰ eēt: ſed hic p̄dicit: qꝛ formidabāt vehemēter: vt nō repēte eos conturbet. Nā ſequit̉ Dicūt ei diſcipuli: Rabbi: nūc q̄rebāt te iudei lapidare ⁊ tu iterū vadis illuc: formdabāt ꝓ eo ⁊ ꝓ ſeip̄is. nōdū enī erāt ī fide firmati.AVG. Cū aūt vellēt dare cōſiliū homīes deo: diſcipuli magiſtro: corripuit eos. vn̄ ſequit̉: Rn̄dit ieſus:Nōne. xij. hore ſūt diei. Ut enī diē ſe on̄deret. xij. diſcipulos elegit. In hoc aūt verbo nō ip̄m iudā: ſedſucceſſorē eius p̄uidebat. Iuda enī cadēte ſucceſſitmatthias: ⁊ duodenariꝰ numerꝰ māſit. Hore ergoilluſtrent̉ a die: ⁊ ꝑ horarū p̄dicationē credat mundus ī diē. Me ergo ſequimini: ſi nō vultis offendere. vn̄ ſubdit: Siqͥs ambu. ī die. nō offēdit: qꝛ lucemhuiꝰ mūdi videt. Siqͥs aūt ambu. in nocte offendit:qꝛ lux nō ē in eo. ICHRY. q. d. qͥ ſibi nihil conſciuseſt neqͥcie: nihil patiet̉ verſutie. Qui vero mala agitpatiet̉. Itaqꝫ nō oportet formidare: nihil enī dignūmorte geſſimꝰ. Uel aliter: Siqͥs lucē huius mūdi videt: ſecurꝰ ē: multomagis qͥ mecum ē: niſi amoueritſe a mē. THEO. Quidā vero hūc diē ītelligūt tempus p̄cedēs paſſionē: noctē vero ip̄am paſſionē. Alcit ergo eis: Dū dies ē .i. dū nō īminet tēpus paſſionis: nō offēdetis. Nō enī vos ꝑſequent̉ iudei. Tumaūt nox venerit paſſionē ꝓpriā dico: extuc noctempoſſidebitis anguſtiarū.