CA. x.
Alii aūt dicebāt: Hec verba nō ſunt demoniū hn̄tꝭ.niiquid demoniū poteſt cecorū oculos aꝑire? q. diNec ip̄a verba demoniū habētis vidētur. Si v̓o nōſuademini a verbis: ab oꝑbꝰ moueamini. quia ergodn̄s eam que ꝑ res eſt tribuerat demōſtratōem: ſilepat de reliquo. Neqꝫ eniꝫ reſponſiōe erāt digni: ſedAnos erudiuit māſuetudinē ⁊ lōganimitatē omnēipſi etiā ſeip̄os compeſcebāt: quādo ab inuicē diuiſi altercarētur.facta ſunt autē encenia in hierojolymis: ⁊ hyems erat. Et ambulabat ieſuſ in templo in porticū ſalomonis. Tircūdederūt ergo eum iudei: ⁊ dicebāt ei: Quouſqꝫ animaꝫnoſtrā tollis? Si tu es chriſtus dicnobis palam? Reſpōdit eis ieſus:Loquor uobis: ⁊ nō creditis. Opera que ego facio in noīe patris mei:hec teſtimoniū perhibēt de me. Sꝫuos nō creditiſ: ꝗa nō eſtis ex ouibꝰmeis. Oues mee uocē meā audiūt⁊ ego cognoſco eas: ⁊ ſequunt̉ me.At ego uitam eternā do eis: ⁊ nonperibūt in eternū: ⁊ non rapiet easquiſqͣꝫ de manu mea. Pater meusquod dedit mihi maiꝰ omnibꝰ eſt: etnemo poteſt rapere de manu patriſmei. Ego ⁊ pater unū ſumꝰ.ALCVI. Audiuimus patiētiā dei ⁊ inter obprobria p̄dicatōem ſalutis: ſed ipſi obdurati magis eutentare qͣꝫ ipſi obedire volebāt. vnde dicit̉: Fa. ſuntaūt ence. in hieroſolymis. ¶AVG. Encenia feſtiuitas erat dedicatōis tēpli. Grece .n. cenō dicit̉ nouū:qꝫ nouū quid fuerit dedicatū encenia vocaturCHRI̓. Dicit .n. diem ſcd̓m quā templū dedicatūeſt: redeūtibꝰ eis a captiuitate babylonis THEO.Splēdide ergo ꝓſequebāt̉ ſolēnitatē veluti ꝓpͥuꝫ detore recuperāte ciuitate poſt tā lōgā captiuitatemALCVI. Uel hec dedicatio in memoriā illiꝰ eratdedicatōis quā iudas machabeꝰ fecit. Prima .n. dedicatio a ſalomone facta eſt tꝑe autūni. Secūda aorobabel ⁊ ieſu ſacerdote tꝑe veris: hec aūt tꝑe hyemali. vn̄ ſeqͥt̉: Et hyems erat. MED. Sub iuda enīmnachabeo ſtatutū legit̉ vt ea̓dē dedicatio ꝑ oēs anſos ī memoriā ſolēnibꝰ renouaret̉ officijs. ¶THE.epꝰ aūt hyemis euāgeliſta expͥmit: ad on̄dēdū ꝙ ꝓximū eēt tēpꝰ paſſiōis. nā in vere ſequēti paſſus eſtdn̄s: ⁊ iō hieroſolymis cōuerſabat̉. GRE. ij. mo.del iccirco hyemis curauit tp̄s expͥmere: vt ineſſendeoꝝ cordibꝰ malicie frigus indicaret. HRI.In hac aūt ſolēnitate xp̄s cū multo ſtudio aderat:ce reliquo .n. iudeā frequētabat: qꝛ paſſio erat in ialis. vn̄ ſeqͥt̉: Et ambu. ie. in tē. in porti. ſalomonis.AL CVI. Porticus ſalomonis dr̄: vbi rex ille ad
orādū ſtare cōſueuerat: ⁊ iō ex eiꝰ noīe cognoīabat̉Solēt aūt porticꝰ qͥbꝰ tēplū cingebat̉ ex noīe templivocari. Si aūt filiꝰ dei in tēplo in quo caro brutoꝝaīaliū offerebat̉ ambulare voluit: qͣꝫtomagis nrāmorōis domū in qua caro ⁊ ſanguis eiꝰ ꝯſecrat̉ viſitare gaudebit THEO. Satagas tu quoqꝫ dū hyemsimminet .i. vita pn̄s turbinibꝰ iniqͥtatis ꝯcuſſa ſpūales encenias tui tēpli celebrare: ſemꝑ renouādo teip̄m: ⁊ aſcēſiōes in corde tuo diſponēs: tūc ieſꝰ eritp̄ſto tibi in porticū ſalomonis: pacificū ſtatum tibitribuēs ſub tegmine ꝓpͥo. in ſeculo aūt futuro nēorenouatōis ſolēnia celebrare poterſt. ¶AVG. Quiaergo iudei friguerāt a diligēdi charitate ⁊ ardebātnocēdi cupiditate: nō accedebāt ꝓſequēdo: ſed p̄mebāt ꝑſequēdo. vnde ſequit̉: Circū. er. eū iu. ⁊ dixe. ei:Quouſqꝫ ani. no. tollis? Si tu es chri. dic no. palaꝫ.nō veritatē deſiderabāt: ſed calūniam preparabāt.CHRI. Pꝑa .n. eiꝰ in nullo incuſare valentes: captiōem quadā ex verbis cupiebāt inuenire: ⁊ intuere ꝑuerſitatē illoꝝ. nā cū ꝑ ſermonē erudit dicūt ei:Quod fignū oſtēdis? Eū aūt per oꝑa demōſtrat dicut ei: Si tu es chriſtꝰ dic nobis palā. quaſi ſemperad cōtrariū ſtātes. ſed ⁊ plenū odio erat qd̓ dicuntDic nobis palā. Et nimirū ip̄e palā omīa dicebat infeſtiuitatibꝰ ſemꝑ aſſiſtēs: ⁊ nihil occulte loq̄batur.ſed ⁊ adulatōnis verba p̄mittūt dicentes: Quouſqꝫaīam noſtrā tollis? vt .ſ. eū ꝓuocātes aliquā captionē inueniāt. AL CV. Cauſant̉ enī ꝙ aīos eorū incertos ⁊ ſuſpenſos dimittendo toleret: qͥ venerat vtaīas ſaluaret̉.VG. Querebāt aūt audire a dn̄o:Ego ſum xp̄s. ⁊ fortaſſe de xp̄o ẜm hoīem ſapiebāt:ſed diuinitatē xp̄i in ꝓphetis nō ītelligebant. ⁊ ſic ſidice̓t: Ego ſum xp̄s: ẜm ꝙ illi ſapiebāt de ſemine dauid: caluniarēt̉ ꝙ ſibi arrogaret regiā poteſtatem.ALCV. Et ſic cogitabāt eū tradere ptāti preſidisad puniēdū: quaſi cōtra auguſtū imꝑiuꝫ vſurparet.quare dn̄s ita temꝑauit rn̄ſiōem vt etiā calūniatoꝝora cōcluderet: ⁊ quia xp̄s eſt fidelibꝰ pāderet: ⁊ dehomīe querētibꝰ diuinitatis myſteria narrat. vn̄ ſequit̉: Rn̄dit eis ie. Lo. vo. ⁊ nō credi. ope. q̄ ego fa. inno. pa. mei: hec teſti. phi. de me. CHRI. Quia eniꝫſimulabāt a ſolo verbo ſe ſuaderi qui a tot oꝑbusnō ſunt ſuaſi: arguit maliciā eoꝝ. q. d. Si oꝑbꝰ noncreditis: qualiter verbis credetis; ⁊ quare nō credātoſtēdit ſubdēs: Sed vos nō creditis: quia nō eſtꝭ exouibꝰ mēiſyAVG. Hoc aūt dixit: quia videbat eosad ſempiternū interitū p̄deſtinatos: nō ad vitā eternā ſui ſanguīs p̄cio cōꝑatos: oues .n. ſunt credēdopaſtorē ſequēdo ¶THECPoſtqͣꝫ v̓o dixerat: Nōeſtis ex ouibꝰ meis. Cōſequēter induxit eos vt oueseiꝰ efficiāt̉ dicēs: Ques mee vo. me. audiut/ AL CV..i. p̄ceptis meis ex aīo obediūt. Et ego cognoſco eaſ.i. eligo. Et ſequūt̉ me: h̓ māſuetudinis ⁊ innocētieviā īcedēdo: ⁊ poſt ad gaudia eterne vite ītrādo. vn̄ſequit̉: Ego vitam eternā do eis. ¶A VG. Iſta ſuntpaſcua de quibꝰ ſupra dixerat: Et paſcua īueniet. bona paſcua vita eterna dicit̉. ibi nulla herba areſcit:totū viret. Uos aūt calūniā propterea queritis: qͥade vita pn̄ti cogitatis. Sequit̉: Et nō ꝑi. in eternū.Subaudi tanqͣꝫ eis dixerit. Uos ꝑibitis ī eternū. qͥanō eſtis ex ouibꝰ meis HE. Sęd quō videmꝰ iudāperiſſe: qꝛ nō ꝑmāſit v̓ſqꝫ ad finē? Chriſtus autē de