Iohanes

feſta erat: ſed nūqͣꝫ iſte iniuſta paſſus ē? Sed ego eūbn̄ficiū accepiſſe dico ꝑ cecitatē. ꝑ hāc enī īterioribꝰreſpexit oculis. Qui vero ex nō ente ad eē eū deduxit ptātē habebat abſqꝫ iniuria ⁊ ita eum dimittere.Dicūt aūt quidā qm̄ Ut: hic nō ē cauſatiuum: ſed ſignificat euentū: ſicut ⁊ illud: Lex ſubintrauit vt abundaret delictū. ſic ⁊ hoc cōſecutū ē vt dn̄s oculosclauſos aperiēs ⁊ alia naturalis īfirmitatis nocum̄ta corrigēs: ſuā demōſtrauit virtutē YGRE. Aliaitaqꝫ ē ꝑcuſſio qua peccator ꝑcutitur vt ſine retractatiōe puniat̉: alia qua peccator ꝑcutit̉ vt corrigatur: alia qua qͥſqꝫ ꝑcutit̉: nō vt p̄terita corrigat: ſedne vētura ꝯmittat: alia ꝑ quā nec p̄terita culpa corripit̉: nec futura ꝓhibet̉. Sed dū īopinata ſalꝰ percuſſionē ſeqͥt̉: ſaluātis virtꝰ cognita ardētius amatur ICHRI Et qꝛ de ſeip̄o dixit: Ut manifeſteturgloria dei: ſubiugit Me oportet oꝑari oꝑa eiꝰ qͥ miſit me .i. me oportet manifeſtare meip̄m ⁊ facere eaq̄ manifeſtēt me patri eadē facientē./ BEDA: Cūenī filiꝰ ſe oꝑari oꝑa patris aſſerit: ſua ⁊ patris oꝑaeadē eē mōſtrauit: q̄ ſūt infirma ſaluare: debilia roborare: homīes illumīare LAVG. Per hoc aūt ꝙdicit: Qui miſit me: vniuerſam gloriā dat illi de quoē: qꝛ ille habet filiū qͥ de illo ſit: ip̄e nō habet de quoſit ACHRI. Addidit aūt: Donec dies ē .i. donec licet credere homībus ī me donec vita cōſiſtit: oportet me oꝑari. Et hoc on̄dit ſubdēs: Uenit nox quando nemo pōt oꝑari. Nox dicta ē ſcd̓m illud: Proijcite eū in tenebras exteriores. Ibi ergo erit nox: vbinemo pōt oꝑari: ſed reciꝑe quod oꝑatus ē. Cū viuiſfac: ⁊ ſiqͥd facturꝰ es. 7CHRV. Ultra eī neqꝫ fidesē: neqꝫ labores: neqꝫ penitētia. y AVG. Si aūt mōoꝑamur: h̓ ē dies: hic chriſtꝰ. vn̄ ſubdit: Quādiu ſū īmūdo: lux ſum mūdi. Ecce ip̄e ē dies. Dies iſte qͥ circuitu ſolis īplet̉: paucas horas habet. Dies p̄ſentiechriſti vſqꝫ in cōſūmationē ſeculi extēdet̉. Ipſe enīdixit: Ecce ego vobiſcū ſum vſqꝫ ī cōſūmationem ſeculij CHRY. Quia ſermonē quē dixerat ꝑ operacredi fecit: ſubiūgit euāgeliſta: Hec cū dixiſ. expu. inter. ⁊ fecit lu. ex ſpū. ⁊ li. ſu. ocu. ceci. Qui aūt maiores ſubſtātias de nihilo ad eſſe ꝓduxit: multomagꝭoculos ſine materia feciſſet: Sꝫ voluit docere ſeip̄meē creatorē: qͥ in pͥncipio vſus ē luto ad hoīs formationē. Iō aūt nō aqua vtit̉ ad tutū faciēdū ſꝫ ſputovt nihil aſcribat̉ fonti: ſed diſcas qm̄ virtꝰ oris eiusoculos aꝑuit ⁊ plaſmauit: ⁊ deinde vt non videat̉eis ex virtute terre eē curatio iuſſit lauari. vn̄ ſequit̉Et dixit ei: vade ⁊ laua ad nata. ſy. qd̓ īterpre. miſſꝰ:vt diſcas qm̄ nō īdigeo luto ad faciēdos oculos. Etqꝛ ī ſylōe erat virtus chriſti: que oīa oꝑatur: ꝓpt̓ hͦ⁊ īterpretationē nobis euāgeliſta adiecit dicēs: Qd̓īterpretat̉ miſſus. vt diſcat qm̄ ⁊ illic chriſtꝰ eū curauit. Sicut enī apoſtolꝰ dicit ꝙ petra erat chriſtus:ita ⁊ ſyloe ſpiritualis erat: cuiꝰ repētinus aq̄ defluxus occulte īſinuat nobis chriſti manifeſtationē p̄ter oēm ſpem. Sed quare nō ſtatim eū fecit lauari:ſed ad ſylōe miſit? vt deſtruat̉ iudeoꝝ īdeuotio. Eōueniēs enī erat oēs eū videre euntē ⁊ lutū ſuꝑ oculos habētē. Et etiā volēs on̄dere qm̄ nō alienꝰ eſt alege ⁊ veter teſtamēto: mittit eū ad ſylōe. nō autemerat timendū ne ſylōe ſumeret hāc gloriā. multi enīlauātes ibi oculos: nullo tali bn̄ficio ſūt potiti. Et

iterū vt diſcas ceci fidē qͥ nō cōtradixit: neqꝫ cogitauit apud ſeip̄ꝫ: Lutū ſolet magis excecare. multotiēs laui ī ſyloe: ⁊ ī nullo ſū adiutꝰ: ſiquā virtutemhaberet: p̄ſens vtiqꝫ curaſſet: ſꝫ ſimpliciter obediuit.vn̄ ſeqͥt̉. Abijt ergo ⁊ la. ⁊ ve. vidēs. Sic igit̉ manifeſtauit ſuā gloriā: nō enī ꝑua gloria ē vt eſtimet̉ auctor creatiōis. Ea enī q̄ de maiori ē fides: qd̓ minuſē certificat: ī vniuerſa aūt creatiōe honorabilior eſthō. Eorū aūt que ī nobis ſūt mēbrorū honorabiliorē oculꝰ: hoc enī corpꝰ gubernat: hoc ornat viſuꝫ. Etquod ſol ē ī orbe terrarū: hͦ ē oculꝰ ī corꝑe. vn̄ ſuꝑiorē locū ſortit̉ ſicut ī quodā regali loco collocatꝰ.HEO. Quidā tn̄ dicūt: ꝙ lutū nō fuit depoſituꝫ:ſed ī oculos ē cōuerſum. BEDA: Myſtice auteꝫpoſtqͣꝫ expulſus ē de cordibꝰ iudeorū: mox trāſiuitad gētiliū populū. Preterire aūt eiꝰ vel iter facere: ēde celis ī terrā deſcēdere. Itaqꝫ videt cecū: cū miſericorditer reſpexit genꝰ humanū. AVG. Genꝰ eniꝫhumanū ē iſte cecꝰ. hec eī cecitas cōtigit ī pͥmo homine ꝑ peccatū: de quo oēs originē duximꝰ. cecꝰ ēergo a natiuitate. Spuit dn̄s ī terram: de ſaliua ſualutū fecit: qꝛ verbū caro factū eſt: ⁊ inunxit oculosceci. Inunctꝰ erat ⁊ nōdū videbat. qn̄ enī inunxit:forte eū cathecuminū fecit. Mittit illū ad piſcinā q̄vocat̉ ſyloe: qꝛ baptizatꝰ ē ī chriſto: ⁊ tūc eū illuminauit. Pertinuit aūt ad euāgeliſtā vt commēdaretnobis nomē huiꝰ piſcine. ⁊ ait: Quod īterp̄tat̉ miſſus. Niſi enī ille fuiſſet miſſus: nemo noſtrum eſſetab iniqͥtate dimiſſus. GRE. xviij. mor. Uel aliter:Per ſaliuā ſapor ītime contēplatiōis accipit̉: q̄ ados a capite defluit: qꝛ de claritate cōditoris adhucin hac vita nos poſitos guſtu reuelatiōis tāgit. vn̄dn̄s ſaliuā luto miſcuit: ⁊ ceci nati oculos reꝑauit.qꝛ ſuꝑna gr̄a carnalē cogitationē noſtrā ꝑ admixtionē ſue contēplatōis irradiat: ⁊ ab originali cecitate hominē ad ītellectū reformat.¶ Itaqꝫ nicini ⁊ qui uiderant eumprius quia mendicus erat dicebāt:Nonne hic eſt qui ſedebat ⁊ mendicabat? Alij dicebant quia hic ē: alijautē nequaqꝫ: ſed ſimilis eſt eius.Ille uero dicebat quia ego ſuꝫ. Dicebant ergo ei: Quomodo aꝑti ſūttibi oculi? Reſpondit: Ille homoqui dicitur ieſus lutum fecit: ⁊ unxit oculos meos ⁊ dixit mihi: Uade ad natatoria ſyloe: ⁊ laua. Et abij ⁊ laui: ⁊ uideo. Et dixerunt ei:Ubi eſt ille? Ait: neſcio. Adducuteum ad phariſeos qui cecus fueratGrat autē ſabbatū quando lutū fecit ieſus: ⁊ aperuit oculos eiuſ. Iterum ergo interrogabāt eum phariſei quomodo uidiſſet. Ille autē di