CA. I.

apenit ⁊ on̄dens eos eē alienos ab abraā. Si in qͥpus ille exultauit hi dolēt. AVG. Quale aūt gaudiij fuit cordis vidētis verbū manēs: ſplendorē pijsnētibus refulgētē apud patrē manentē deū: ⁊ aligī carne vēturū nō de patris gremio receſſurū.Dixerunt ergo iudei ad eū: Quīquaginta annos nondū habes ⁊ abraam uidiſti? Dixit eis ieſus. Amēamē dico uobiſ: anteqͣꝫ abraā fieretego ſuꝫ. Tulerūt ergo lapides ut iacerent in eū. Ieſus aūt abſcondit ſecexiuit de templo.¶RE. Carnales mētes iudeoꝝ audiētiū v̓ba chriſni oculos a carne nō ſubleuāt: dū ī eo ſolā carnisetatē pēſant. vn̄ dicit̉: Dixerūt ergo iu. ad eū: Qinqͣinta ānos nōdū ha. ⁊ abraā vidi. qͣſi dicerēt multaſūt ānorū curricula ex quo abraā mortuꝰ eſt ⁊ qūovidit diē tuū: carnalit̓ enim hͦ ītellexerūt THEO.Tūc aūt. xxxiij. annorū chriſtꝰ erat: quare ergo n̄ direrūt: Quadragīta ānos nōdū habes: ſed qͥnquaginta? Suꝑuacua ē huiuſmōi q̄ſtio. ſimpliciter .n. ꝓuteis occurrit dixerūt. Rn̄dent tn̄ quidā ꝙ ꝑ qͥnquageſimū annū ex reuerētia iubileū nomināt: ī quocaptiuos manumittebāt: ⁊ empticijs poſſeſſionibuſcedebāt. ¶ GRE. Quos benigne redēptor noſter acarnis ſue ītuitu ſubmouet ⁊ ad diuinitatis cōtemplationē trahit. vn̄ ſeqͥt̉: Dixit ergo eis ieſus: Amenamē dico vobis an̄qͣꝫ abraā fieret ego ſum. Ante .n.p̄teriti tēporis ē: ſum vero p̄ſentis. ⁊ qꝛ p̄teritū ⁊ futurū tēpus diuinitas nō habet: ſed ſemꝑ eē habet. n̄ait. An̄ abraā ego fui: ſed An̄ abraā ego ſum. ẜm illd̓Ego ſū qͥ ſum. An̄ ergo vel poſt abraa habuit eē: qͥ ⁊accedere potuit ꝑ exhibitionē p̄ſentie: ⁊ recedere ꝑcurſū vite. YAVG. Quia vero creatura ē abraā: nōdixit. Anqͣꝫ abraā eēt: ſꝫ Anqͣꝫ fieret. neqꝫ dixit: Egofactꝰ ſū: nā ī pͥncipio erat verbū. ¶GRE. Sed ſuſtīere iſta eternitatis verba mētes īfideliū nō valētes:quē ītelligere nō poterāt obruere querebāt. vn̄ ſeqͥt̉:Tulerūt ergo lap. iu. vt ia. ī eū. FAVG. Tanta duricia quo curreret niſi ad ſimiles .ſ. lapides? Quia v̓opoſtqͣꝫ cūcta que ad eū ſpectabāt docēdo ꝑfecerat:hi lapides inijciūt. deſerit eos quaſi correctionē nōſuſcipiētes. vn̄ ſubdit̉: Ieſus aūt abſcō. ſe ⁊ exiuit detēplo. Nō āt abſcōdit ſe ī angulo tēpli: quaſi timēsaut ī domūculā fugiēs: vel poſt murū: aut colūnaꝫiuertēs: ſed celica ptāte īuiſibilē īſidiātibꝰ ſe conſtituēs: ꝑ mediū illorū exiuit. Ieſus aūt abſcō. ſe ⁊ exi.de tēplo. ¶ GRE. Qui ſi diuinitatis ſue potentiā exercere voluiſſet: tacito nutu mētis ī ſuis eos actibusligaret: aut in perias ſubite mortis obrueret: ſed quipati venerat exercere iudiciū nolebat AVG. Mais enī erat cōmendāda ſapīa qͣꝫ exercēda potētia.AL CVI. Iō etiā fugit qꝛ nōdū venerat hora paſſionis: ⁊ qꝛ ip̄e nō elegerat hͦ genꝰ mortis. AVG.ergo tāqͣꝫ hō a lapidibꝰ fugit: ſed veh illis a quoruꝫlapideis cordibꝰ fugit deꝰ BEDA:. Myſtice autquotquot malas cogitatiōes qͥs aſſumit: quaſi totlapides ī ieſum mittit: ac deīde quantū ad ſe ꝑtinetnad deliberationē trāſit: ieſū extīguit GRE. Quid

aūt abſcōdēdo ſe dn̄s ſignificat niſi ꝙ eis ip̄a veritaſabſcōdit̉: qͥ eiꝰ verba ſeq̄ contēnunt: eā qͥppe quā n̄īuenit humilē: veritas fugit mentē. Quid aūt nobishoc exemplū loquit̉: niſi vt etiā cū reſiſte̓ poſſumuſirā ſuꝑbientiū humiliter declinemus. CA. IX.T preteriens ieſuſ uidit hominē cecum a natiuitate: ⁊interrogauerunt eū diſcipuli eiuſ. Rabbi: quis peccauit: hic autparentes eius ut cecus naſceretur ⁊Reſpondit ieſus: neqꝫ hic peccauit:neqꝫ parētes eius: ſed ut manifeſtētur oꝑa dei in illo. Me oportꝫ operari opera eius qui miſit me donecdies ē. Uenit nox quando nemo poteſt operari. Ꝙdiu ſum in mundo:lux ſum mundi. Hoc cū dixiſſet expuit in terrā ⁊ fecit lutū ex ſputo: ⁊liniuit lutū ſuper oculos eius: ⁊ dixit ei: Uade laua in natatoria ſyloequod interpretat̉ miſſus. Abijt ergo ⁊ lauit: ⁊ uenit uidens.CHRVI. Quia iudei ẜmonū chriſti altitudinē nōſuſceperāt: exiēs de tēplo curauit cecū: ſui abſentiaeorū furorē mitigās: ⁊ ꝑ oꝑationē ſigni eorū duritiam molliēs: ⁊ de his q̄ dicta ſūt a ſe faciēs fidem. vn̄dicit̉: Et p̄teriēs ie. vi. ho. ce. a natiui. Ubi cōſiderandū ꝙ egrediēs de tēplo ſtudioſe venit ad opꝰ ſui manifeſtiuū. ip̄e enī vidit cecū: nō cecꝰ ad eum acceſſit.Et ita ſtudioſe reſpexit: vt diſcipuli eiꝰ videntes ſtudioſe aſpicientē īterrogarēt. Sequit̉ enī: Et īter. euꝫdiſci. eiꝰ: Babbi: qͥs pec. hic an̄ ꝑentes eiꝰ: vt cecꝰ naſceret̉? NAVG. Rabbi magiſter ē. Magiſtrū appellāt: qꝛ diſcere cupiebāt. queſtionē qͥppe ꝓpoſuerātdomīo tāqͣꝫ magiſtro. ¶THEO. Uidet̉ tn̄ hec queſtio peccare: neqꝫ enī ſuſceperat apoſtoli nugas gētiliū: qm̄ aīa ī alio ſeculo viuēs peccauit. ſed diligēter intuēti nō apparet ſimplex hec q̄ſtio ¶ THRY.Uenerūt enī ad hāc īterrogationē: qꝛ prius ſupra ꝑalyticū curās dixit: Ecce ſanus factꝰ es: nō vltra pecces. Illi igit̉ cogitātes qꝛ ꝓpter peccata fuerat ꝑalyſi reſolutꝰ: querūt de iſto: Si hic peccauit. qd̓ nō eſtdicere: a natiuitate enī cecꝰ ē. Aut parētes eiꝰ. ſed neqꝫ hͦ: filiꝰ eī ꝓ patre nō ſuſtinet penā. Sequit̉: Rn̄dit ie. Neqꝫ hic peccauit: neqꝫ parētes eiꝰ AVG.Nūqͥd vel ipſe ſine originali peccato nat erat: velviuēdo nihil addiderat? Habebāt ergo peccatum ⁊ip̄e ⁊ ꝑentes eiꝰ: ſed nō ip̄o peccato factū ē vt cecusnaſceret̉. Ip̄e aūt cām dicit quare cecꝰ ſit natꝰ cumſubdit: Sed vt manifeſtarentur opera dei in illo.CHRY. Nō aūt ex hoc on̄dit ꝙ alij ceci facti ſūt ꝓpter peccata parentū. Neqꝫ enī cōtingit vno peccāte aliū puniri. qd̓ āt dicit: Ut manifeſtet̉ gloria dei:de ſeip̄o dicit nō de patre. Illiꝰ enī gloria iā mani-

D D 3