Iohanes

nihil ē. Eſt pater meus ꝗ glorificatme: quē uos dicitis: qꝛ deus noſtereſt: ⁊ nō cognouiſtis eū. Ego auteꝫnoui eū. Et ſi dixero: quia non ſcioeū: ero ſimilis uobis mendax. Sedſcio eū: ⁊ ſermonē eiꝰ ſeruo. Abraāpater ueſter exultauit ut uideret diem meū: uidit ⁊ gauiſus eſt.GRE. ī ho. Sicut bonis neceſſe ē vt meliores ētꝑꝯtumeliaſ exiſtāt: ita ſemꝑ reprobi de bn̄ficio peiores fiūt. nam accepta p̄dicatiōe iterū iudei blaſphemāt. dicit̉ enī: Dixerūt er. iu. Nūc cogno. qꝛ demoniū habes. ORI. Hi qͥ ſacris ſcripturis credūt cōprehēdūt: ꝙ q̄ p̄ter rectā rationē ab homībꝰ exercētur: nō p̄ter demones fiūt. Sic igit̉ iudei virtute demonis putabāt ieſum dixiſſe: Siqͥs ẜmo. meū ẜua.mor. nō videbit ī eter. Hoc aūt paſſi ſūt: qꝛ dicti virtutē nō ꝑſpexerūt: nā hic de morte quadā inimicarōni qua ꝑemit delinquētes hoc faſſus ē. Hi verode cōi morte cōiectātes eē qd̓ dicit̉: īcrepāt dicēteꝫqͣſi defūcto abraā ⁊ ꝓphetis. vn̄ ſubdit̉: Abrā mor.⁊ ꝓphete ⁊ tu dicis: Siqͥs ſer. me. ẜua. mor. nō guſta. ī eter. Cū aliqua differētia ſit īter mortē guſtare ⁊ videre: ꝓ eo qd̓ mortē nō videbit: mortē n̄ guſtabit: ꝓtulerūt velut īcauti auditores: cōfundētesdn̄icū ẜmonē. Sicut enī dn̄s īquātū panis viuꝰ ē:guſtabilis ē. In eo vero ꝙ ē ſapiētia ē viſibilis pulchritudinis. Sic etiā aduerſaria eius mors ē ſtuſtabilis: ē ⁊ viſibilis. Cū ergo qͥs ſteterit ꝑ ieſum ī ītellectuali loco mortē nō guſtabit: ſi ſtatū ẜuat ſcd̓m illud: Sūt de hic ſtātibus qͥ nō guſtabūt mortē. Cuꝫaūt aliqͥs ẜmonē chriſti acceꝑit ⁊ cuſtodierit: mortē nō videbit CHRY. Rurſus aūt ex inani gloriaad cognitionē cōfugiūt. vn̄ ſeqͥt̉: Nūqͥd tu maior espatre noſtro abraā q̄ mortuꝰ ē? Poterāt etiā dicerenūqͥd tu maior es deo cuiꝰ ẜmonē qͥ audierūt mortui ſūt: ſed nō dicūt hoc: qꝛ ēt qͣꝫ abraā minorē eumeſtimabāt/ ORI. Nō enī diſcernūt: qꝛ nō ſolū abraam: ſed etiā quolibet nato ex muliere qͥ natꝰ a virgine maior ē: nec verū dicebāt iudei: Abraā mortuꝰē. audiuit enī verbū chriſti atqꝫ ẜuauit. ⁊ huiuſmōiſimile dices de ꝓphetis de qͥbus ſubdūt: Et ꝓphetemor. ſūt. nā ⁊ verbū filij dei cuſtodierūt: cū verbū domini factū fuerit ad oſee vel iſaiā vel hieremiā: qd̓ ſiqͥs aliꝰ cuſtodiuit: ip̄i ꝓphete cuſtodierūt. Mendaciū ergo dicūt ⁊ ī hͦ: Scimꝰ qꝛ demoniū habes. ⁊ inhͦ. Abraā mortuꝰ ē ⁊ ꝓphete. ¶ GRE. ī ho. Quia .n.eterne morti īheſerāt: ⁊ ī eandē mortē cui īheſerantnō videbāt: cū ſolā mortē carnis aſpicerēt in veritatis ẜmone caligabāt. ſubdūt aūt: Quē teip̄m facis?THEO. Quaſi dicerēt: Tu qͥ nulla cura dignꝰ escarpētarij filiꝰ de galilea: tibi ſubripis gloriā: BEDA: Quē teip̄m facis; hoc ē: Cuiꝰ meriti cuiꝰ ve dignitatis vis credi? Abraā tn̄ mortuꝰ erat corꝑe: aīaaūt viuebat. Maior aūt ē mors aīe ī eternū victureqͣꝫ corꝑis qn̄qꝫ morituri/ ORI. Cecutiētiū aūt fuithec ꝓlatio: qm̄ nō ſe fecit ieſus id quod ē: ſed ex patre recepit. vn̄ ſeqͥt̉: Rn̄dit ieſus: Si ego glori. meip̄mglo. mea nihil ē. CHRY. Hoc quātū ad eorū ſuſpi

tionē dixit: ſicut ⁊ ſupra. Teſtimoniū meū nō ē verū: ſi teſtimoniuꝫ ꝑhibeo de meip̄o / BEDA: Hisaūt verbis nihil eē on̄dit gloriā vite p̄ſentis. AVGV. Dixit aūt hͦ ꝓpter illud qd̓ dixerāt Quē teip̄mfacis. refert enī gloriā ſuā ad patrē de quo ē. vn̄ ſubdit: Eſt pater meꝰ qͥ glorificat me. De iſto verbo calūniant̉ arriani fidei noſtre: ⁊ dicūt: Ecce maior eſtpater qꝛ glorificat filiū. Heretici nō legiſtis ⁊ ip̄m filiū dicentē ꝙ glorificet patrē ſuū: ALCVI. Glorificauit aūt pater filiū: cū tēpore baptiſmi: ⁊ in mōte⁊ tēpore paſſiōis corā turbis vox facta ē ad eum: ⁊poſt paſſionē cū reſuſcitauit ⁊ collocauit eū ad dextrā ſue maieſtatis. CHRI. Addidit aūt: Quē voſdicitis: qꝛ deꝰ veſter ē. Uolebat enī on̄dere qm̄ nonſolū patrē eū neſciebāt: ſꝫ neqꝫ deū / THEQ. Nā ſivere patrē cognoſcerēt: filiū eiꝰ venerarēt̉. Deū etiācontēnunt: qͥ homicidiū ī lege prohibuit: aduerſuschriſtū clamātes. vn̄ ſubdit: Et nō cognouiſtis eū.ALCVI. q. d. Uos carnaliter illū deū veſtrū vocatis: ꝓ tēporalibꝰ ei ẜuitis. ⁊ nō cognouiſtis eū: ſicutītelligēdus ē ſpiritaliter ei ſeruire neſcitis/ AVG.Quidā heretici dicūt deū annūciatū ī veteri teſtam̄to: nō eē patrē chriſti ſed neſcio quē pͥncipē maloꝝangelorū. Cōtra ip̄os ergo dicit patrē ſuū: quod illi dicebāt deū ſuū. Et nō cognouerūt. Si enī ip̄ꝫ cognouiſſent: eius filium recepiſſent. De ſe aūt ſubdit:Ego autē noui eū. Scd̓m carnē iudicantibꝰ. potui⁊ hic arrogās videri: ſed arrogātia nō ita caueat̉: vtveritas relinquat̉. ꝓpter quod ſubdit: Et ſi dixeroqꝛ nō ſcio eū: ero fimilis vobis mendax./ CHRY. qd. Sicut vos dicētes ſcire eū mētimini: ita ego ſi dixero me neſcire. ſed maxīa demōſtratio ē ꝙ ab illoſit miſſus hoc quod ſequit̉: Sed ſcio eū. VTHEO.Naturaliter ipſiꝰ cognitionē obtinēs. qualis enimego ſum: talis ⁊ pater qm̄ ergo meip̄m cognoſco: etillū cognoſco. Prebet aūt iudiciū ꝙ ip̄m cognoſcatcū ſubdit: Et ẜmonē eius ẜuo. Sermonem mādatanuncupās. Quidā aūt ſic ītelligūt. hͦ qd̓ dicit̉: Sermonē eiꝰ ẜuo .i. rationē ſubſtātie eius. Eadē enī eſtrō ſubſtātie patris ⁊ filij: iōqꝫ patrē cognoſco. naꝫEt ꝓ qm̄ ſumit̉: vt ſit ſenſus: Qm̄ eius ẜmonē ẜuo.AVG. Sermonē etiā patris tāqͣꝫ filiꝰ loquebat̉:⁊ ip̄e erat verbū patris quod homībus loquebat̉.CHRY. Et qꝛ dixerāt: Nūqͥd tu maior es patre noſtro abraā; nihil de morte exponēs: ſe maiorē qͣꝫ abraā eē on̄dit cōſequēter cū ſubdit. Abraā pater veſter exul. vt vi. diē meū. vidit ⁊ gauiſus ē .ſ. ꝓpter bn̄ficium quod a me habet vt a maiorē / THEO. q. dDiē meū deſiderabilē habuit ⁊ leticie plenū: nō qͣſialicuiꝰ minimi aut fortuiti. ¶AVG. Nō timuit: ſedexultauit vt videret. credēs vtiqꝫ exultauit ſperādovt videret ītelligēdo diē meū. Incertū aūt pōt eſſevtrū dixerit tēporalē diē dn̄i quo erat vēturꝰ in carne: an diē dn̄i qͥ neſcit ortū neſcit occaſum. Sꝫ egonō dubito patrē abraā ſciſſe. Ait enī ẜuo ſuo quenmittebat: Pone manū ſub femore meo: ⁊ iura mihiꝑ deū celi. Ergo q̄ fuit illa iuratio: niſi qꝛ ſignificabatur de genere abrae vētuꝝ ī carne deū celi­ GRE.Tūc etiā diē dn̄i abraā vidit: cum ī figura trinitatistres angelos hoſpitio ſuſcepit. CHRI. Uel diemſuū dicit diē crucis quē abraā ī oblatione arietis ⁊iſa ac p̄figurauit: ꝑ hͦ on̄dens ꝙ nō inuitꝰ ad paſſio