Iohānes

cū manicheis ſapit: vt ſuā quāqͣꝫ ꝓpriā: tāqͣꝫ diuerſoquodā pͥncipio diabolꝰ habeat naturā mali. qͥ tātavanitate deſipiūt: vt nō attendāt non dixiſſe dn̄ꝫ: Averitate alienꝰ fuit: ſꝫ In ueritate nō ſtetit: vbi a veritate lapſuꝫ ītelligi voluit. Illud etiā qd̓ ait iohānes:Ab initio diabolꝰ peccat: hoc ītelligūt ſi naturale ēnullo mō ē peccatū. Sed rn̄det̉ ꝓpheticis teſtimonijs: ſiue qd̓ ait Iſaias ſub figurata ꝑſona principisbabylonie diabolū notās: Qūo cecidit lucifer quimane oriebat̉; ſiue qd̓ ezechiel: In delicijs paradiſidei fuiſti. que ſi aliter cōueniētius ītelligi neqeuntoportet qd̓ dictū ē: In veritate nō ſtetit: ſic accipiamus ꝙ ī veritate fuerit: ſed nō ꝑmāſerit. et illud ꝙab initio diabolꝰ peccat: nō abinitio ex quo creatē peccare putādus eſt: ſed ab initio peccati/ ORI.Eſt aūt vniforme quidē ī vnitate morari: variū aūtac multiforme nō morari in ea: qͥbuſdā vt ita dicaꝫtremētibꝰ greſſibꝰ ⁊ nitētibꝰ ſiſtere ī ea: non tn̄ obtinere valētibus. Quibuſdā vero nō paſſis illud: ſed īꝑiculo cōſiſtētibꝰ ſcd̓m illud Mihi autē pauliſpercōmoti ſūt pedes ⁊ ceteris ab ea cadētibus. Cā igit̉cur diabolꝰ veritatē nō colat ſubdit̉: Quia veritasnō ē ī eo .ſ. ꝙ vana ſuſpicat̉: ⁊ ſeductꝰ ē ipſe a ſeip̄o:in hoc deterior ꝙ illi quidē ab eo fallunt̉: is autē ſibiip̄i deceptiōis auctor exiſtit. Sed oportet inueſtigare qūo dicit̉ ꝙ veritas ī ipſo nō ē: vtrū qꝛ nullamvnqͣꝫ verā habet doctrinā: ſed cūcta q̄ opinat̉ falſaſūt. vel qꝛ chriſti ꝑticeps nō ē qͥ dixit: Ego ſū veritasImpoſſibile aūt ē aliquā rationalē ſubſtātiā de cūctis opinari falſo: ⁊ de nullo vel exiliter rectitudinēcōſpicere. Diabolꝰ igit̉ ſaltē id vere capit dogma: cōſiderādo de ſe ꝙ rōnalis ē. Nō igit̉ eiꝰ natura cōſiſtit ex cōtrario veritatis .i. ex errore ⁊ ignauia: nūqͣenī veritatē cognoſcere poſſet/ AVG. xj. de ciuita.dei: Uel cū dicit: Qꝛ veritas ineo nō ē. ſubiecit iudiciū quaſi queſiſſemꝰ; vn̄ on̄dat̉ ꝙ ī veritate nō ſteterit: ait qꝛ veritas nō ē ī eo. Eſſet aūt ī eo ſi ī ip̄a ſtetiſſet. Sequit̉: Cū loquit̉ men. expro. loquit̉ qͥ mēdaxē ⁊ pater eiꝰ AVG. In his verbis quidā diabolūputauerūt patrē habere: ⁊ queſierūt qͥs eſſet diaboli pater: hic ē error manicheorū. Diabolū aūt dominus dixit patrē mēdacij: nō enī oīs qͥ mētit̉ patermēdacij ſui ē. Si enī ab alio mēdaciū accepiſti ⁊ dixiſti: tu quidē mētitus es: ſed pr̄ mēdacij nō es. Illevero qꝛ nō aliūde accepit mēdaciū: quo mēdacio tāqͣꝫ veneno ſerpēs hominē occideret. pater ē mendacij: ſicut deꝰ pater ē veritatis./ THEO. Is eī ⁊ deūapud homīes criminatꝰ ē ad euā dicēs: Qm̄ īuidēsvobis lignū īhibuit. ⁊ apud deū quondā crimīatusē homīes: vt cū dixit: An gratꝭ colit iob dominū?ORI. Attēde tn̄ hͦ nomē mēdax dicit̉ tā de diabolo qͥ mēdaciū genuit: ſicut hic dicit̉: Quia mēdax ē:qͣꝫ de homīe: ẜm illud pſalmi: Oīs hō mēdax. nā ſiqͥs mēdax nō ē: huiuſmōi nō ē hō tm̄: ita ꝙ ei ⁊ ſimilibus dici pōt: Ego dixi dij eſtis. vn̄ cū aliqͥs loquit̉mēdaciū: de ꝓprijs loqͥt̉: Spūs aūt ſanctꝰ loqͥtur averbo veritatis ⁊ ſapiētie: ẜm illud: De meo accipiet⁊ annūciabit vobis. AVG. de que. euā. Uel aliterDiabolꝰ nō ſpeciale nomē ē: ſed cōmune. In quocūqꝫ enī oꝑa diaboli fuerīt īuenta: diabolꝰ ē appellādus: oꝑis enī nomē ē nō nature. Itaqꝫ hoc ī locopatrē iudeorū cayn ſignificat: cuiꝰ imitatores volē-

tes eē iudei ſaluatorē ꝑemerūt. ab ip̄o enī forma data ē fratricidij: quē dixit mēdaciū de ꝓprijs loqͥ: vton̄deret vnūquēqꝫ nō niſi ꝓpria volūtate peccareſed qꝛ cayn imitator diaboli ē patrē eiꝰ diabolū dixit: eiꝰ oꝑa ſecutꝰ ē. ALCVI. Sꝫ qꝛ dn̄s veritas ē:⁊ filiꝰ veracis dei veritatē dicit: ſed iudei qͥ filij erātdiaboli: auerſi erāt a veritate. Et hoc ē quod ſequit̉:Ego aūt qꝛ veri. di. vo. nō cre. mī­ ORI. Sed qūohoc dicit̉ iudeis qͥ ī eū crediderat? ſed ꝯſidera ꝙ poteſt aliqͥs ẜm aliquā intētionē credere: ſcd̓m aliā vero nō credere: ſicut qͥ credūt ī eū qͥ ſub pōtio pilatocrucifixꝰ ē: nō aūt credūt ī natū de maria virgine: ineundē credūt ⁊ nō credūt. Sic igit̉ hi ad quos loq̄batur credēbāt ī eū: ẜm ꝙ videbat̉ ſignorū factoriūcredebāt aūt his q̄ ꝓfunde ab eo dicebāt̉/ CHRLQuia igit̉ inimici eſtis veritatis: ī nullo me īcuſantes vultis me īterficere. ⁊ iō ſubdit: Quis ex vobis arguet me de peccato? / THEO. q. d. Si dei filij eſtisvtiqꝫ peccātes debetiſ habere odio. Si ergo me quoqꝫ quē exoſum habetis nō poteſtis arguere de peccato: manifeſtū ē ꝙ ꝓpter veritatē me odio habetisqūo .ſ. dicebat ſe filiuꝫ dei/ ORI. Habet aūt hͦ verbū chriſti magnā fiduciā: cū nullꝰ hominū fiducialiter hoc dicere potuerit: niſi ſolꝰ dn̄s noſter qͥ peccatū nō fecit. GRE. ī ho. Pēſate aūt māſuetudinedei: Nō dedignat̉ ex ratiōe on̄dere ſe peccatorē nōeē qͥ ex virtute diuinitatis poterat peccatores iuſtificare. vn̄ ſubdit: Qui ē ex deo verba dei audit: ꝓpterea vos nō audi. qꝛ ex deo non eſtis. AVG. Noliattēdere naturā ſed vitiū. Sūt iſti ex deo ⁊ nō ſuntex deo: natura ex deo: vitia nō ex deo. Eis autē hͦdictū ē qͥ nō ſolū peccato vitioſi erāt: nā hoc cōmuneerat oībus: ſed etiā p̄cogniti ꝙ nō erāt credituri eafide qua poſſent peccatorū obligatione liberari.GRE. ī home. Interroget ſe ergo vnuſqͥſqꝫ: ſi verbadei aure cordis ꝑcipit: ⁊ ītelligit vn̄ ſit. Nā ſūt nonnulli qͥ p̄cepta dei nec aure corꝑis ꝑcipere dignāt̉.Et ſūt nōnulli qͥ hec quidē corꝑis aure ꝑcipiunt: ſednullo ea mētis deſiderio cōplectunt̉. Et ſūt nōnulliqͥ libēter verba dei ſuſcipiūt: ita vt etiā ī fletibꝰ ꝯpūgant̉: ſed pꝰ lachrymarū tēpus ad iniqͥtatē redeūt.hi ꝓfecto verba dei nō audiūt: quia hec exercere inopere contēnunt.¶ Reſponderunt ergo iudei: ⁊ dixerunt ei: Nōne bene dicimus nos:quia ſamaritanuſes tu: ⁊ demoniūhabes? Reſpōdit ieſus: Ego demoniuꝫ non habeo: ſed honorifico patrem meū ⁊ uos inhonoraſtis me.Ego autē non quero gloriā meam.Eſt ꝗ querat: ⁊ iudicet. Amē amendico uobis: ſiꝗs ſermonē meuꝫ ẜuauerit: mortē n̄ uidebit in eternū.CHRV. Cū aliqͥd altū dn̄s diceret: hͦ apud iudeoſqͥ valde īſenſibiles erāt īſania videbat̉: vt ex eorū reſpōſiōe colligit̉. Dicit̉ eī: Reſpō. ergo iu. ⁊ dixe. ei n̄ne bn̄ dici. nos qꝛ ſa. es tu ⁊ demo. ha. ORI. Sed