Ca. VIII.

non cognoſcitis? quia non poteſtisaudire ſermonē meū.VG. Ceperāt iudei cognoſcere qꝛ nō de carnisneratiōe loqueret̉ dn̄s: ſed de vite inſtitutiōe. Cōſuetudo autē ſcripturarū ē fornicationē ſpiritualiter appellare: cū dijs multis ⁊ falſis aīa tāqͣꝫ ꝓſtituta ſubiicit̉. vn̄ dicit̉: Dixerunt itaqꝫ ei: Nos ex fornicatiōe nō ſumuſ nati. vnū patrem habemꝰ deum.HEO. Quaſi rn̄derent ꝙ dei quererēt vltionē: etId aduerſus eū cōſiliarent̉. ORI. Uel aliter: Quiaredarguti ſūt nō eē filij abrae: atrociꝰ rn̄dent latenter deſignātes ex adulterio ꝓductū fore ſaluatorē.ſed magis mihi videt̉ ꝙ cōrixando rn̄derūt. Cū enīpns dixerāt: Pater noſter abraā ē. ⁊ audiuiſſēt: Silij abrae eſtis: oꝑa abrae facite: fatēt̉ ſe habere maiorē patrē qͣꝫ abraā .ſ. deū ⁊ n̄ ex fornicatiōe ſumpſiſſe exordiū. Nō enī ex ſpōſa: ſed ex meretrice ſeu mareria demō qͥ nihil facit ex ſe ꝓducit eos qͥ carnalibus vſi inherent materie. CHRY. Sed qͥd dicitisvos patrē habetis deū: ⁊ chriſtū īcuſatis hec dicētēEt nimirū ex fornicatiōe multi eorū nati erāt: etenīillicitas cōmixtiōes faciebāt. nō tn̄ hoc redarguit:ſed inſtat vt on̄dat ꝙ nō ſūt ex deo. vn̄ ſeqͥt̉. Dixit erco eis ieſus: Si deꝰ pater veſter eēt: diligeretis vtiqꝫme. ego enī ex deo proceſſi ⁊ veni. FHILA. vij. detrini. Religioſi nomīs aſſumptionē dei filiꝰ ī his qͥſe dei filios cōfitentes: patrē ſibi deū dicerēt: nō improbauit: ſed temerariā iudeorū vſurpationem ſibideū p̄ſumentiū: ꝑ id ꝙ ſe nō diligerēt obiurgat. nonvtiqꝫ dici pōt idip̄m eē ex deo exire qd̓ veniſſe. Sedcū ab his qͥ ſibi deū patrē dicerēt: iccirco ſe diligendū ait: quia ex deo exiſſet: cām dilectionis ex cā docuit eē naſcēdi. Exiſſe enī ad īcorporalis natiuitatꝭretulit nomē: qꝛ religio ꝓfitendi ſibi patrē deū: ⁊ expilectiōe chriſti ꝙ ex eo genitꝰ ſit merēda ē. Nec .n.ī deū patrē fit religioſus qͥ nō diligit filiū: cū diligdi filij nō alia cā ſit qͣꝫ ꝙ ex deo ſit. Ex deo igit̉ filiuſē: nō aduētu: ſed natiuitate. dilectio aūt ī patrē hīcerit oīs: ſi filiꝰ ex eo eē credat̉. FAVG. Sic ergo ꝙde deo ꝓceſſit verbū eterna ꝓceſſio ē. ab illo enī ꝓceſſit vt verbū patris ⁊ venit ad nos: qꝛ verbū carofactū ē. Aduētus eius hūanitas eiꝰ: māſio eius: diuiitas eiꝰ: dicitis deū patrē cognoſcite me vel fratrēHILA. Nō eē aūt a ſe ſibi originē docuit cū ſubdit: Neqꝫ enī a meip̄o veni: ſed ille me miſitꝰ ORI.Hec arbitror dici ꝓpter quoſdā ꝑ ſe veniētes ⁊ nōmiſſos a patre. de qͥbus ī hieremia dicit̉: Nō mittebam eos ⁊ ip̄i currebāt. Qm̄ aūt qͥ duas naturas ingerūt: vtunt̉ hͦ verbo: obijciendū ē cōtra illos. Paulus enī odiebat ieſum cū ꝑſequeret̉ eccleſiā dei. vn̄dn̄s ad eū: Quare me ꝑſequeris? Si ergo verū ē qd̓hic dicit̉: Si deꝰ pater veſter eēt: diligeretis me. pala ē qm̄ ⁊ recte cōuertit̉: ſi non diligeretis: nequaqͣꝫdeꝰ pater veſter eēt. Paulꝰ autē aliquo tēpore nōdiligebat ieſum. fuit ergo tēpus quo deꝰ pater pauli nō extitit. Nō igit̉ natura paulꝰ dei filiꝰ fuit: ſedpoſtmodū dei filiꝰ factꝰ ē. qn̄ vero deꝰ alicuiꝰ fit pater: niſi qn̄ mādata eiꝰ cuſtodit. CHRI. Quia vero ſemꝑ querebāt dicētes: Quid ē hͦ qd̓ dicit: QuoAo vado vos non poteſtis venire: ꝓpterea ſubdit:uare loquelā meā nō cognoſcitis? qꝛ nō pote. au

di. ſermonē meū AVG. Iō aūt audire nō poterātqꝛ corrigi credēdo nolebant. CHRV. Primo igit̉captāda ē virtꝰ que verbū diuinū exaudiat: vt oeinceps validi ſiſtamꝰ ad ꝑcipiendā totā locutionē ieſu: qm̄ qͣꝫdiu qͥs curatꝰ nō eſt ī auditu ꝓprio: a verboqd̓ dicit ſurdo Aꝑiaris: auditu ꝑcipere neqͥt.¶ Uos ex patre diabolo eſtis: ⁊ deſideria patriſ ueſtri uultiſ facere. Ille homicida erat ab initio: ⁊ in ueritate nō ſtetit: quia nō eſt ueritas ineo. Cū loquit̉ mendaciū: ex ꝓprijsloquitur: quia mēdax eſt: ⁊ pater eius. Ego autē ſi ueritatē dico nō creditis mihi. Quis ex uobis arguetme de peccato? Si ueritatē dico: qͣre nō creditis mihi? Qui ex deo ē:uerba dei audit. Propterea uos nōauditis: qꝛ ex deo nō eſtis.CHRV. Excluſit iudeos dn̄s a cognatiōe abraā: ⁊qꝛ maiora auſi ſūt vt .ſ. patrē ſuū deū dicerēt: de reliquo ꝑcutit eos dicēs: Uos ex patre diabolo eſtis.AVG. Hic iā cauēda ē hereſis manicheorū: q̄ diciteē quandā naturā mali ⁊ gentē qͣꝫdā tenebrarū cuꝫpͥncipibꝰ ſuis. vn̄ diabolꝰ originē ducit: ⁊ hīc dicūtducere originē carnē noſtrā: ⁊ ẜm hoc putāt dictuꝫa dn̄o: Uos ex patre diabolo eſtꝭ ꝙ eēt illi velut natura mali: ducētes originē de gēte cōtraria tenebrarū. ORI. In hoc aūt ſimile vident̉ īcurriſſe ei quidiceret alterā eē oculi vidētis ſubſtātiā: ⁊ alterā caligātis vel ſe auertētis. quēadmodū eī ī his non differt ſubſtātia: ſed quedā cōtingit cā q̄ facit caligareſic ſubſtātia eadē ē: ſiue recipiat rationē ſiue no.AVG. Iudei ergo filij erāt diaboli imitādo: nō naſcēdo. vn̄ ſeqͥt̉: Et deſideria patris ve. vul. fa. Ecce vn̄filij eſtis qꝛ talia deſideratis: nō qꝛ de illo nati eſtisQueritis eī me occi. ho. qͥ veritate vobis dico. ⁊ ille īuidit homī ⁊ occidit. vn̄ ſeqͥt̉: Ille homici. erat ab īinitio. Utiqꝫ ī pͥmo homine: ⁊ ī quo potuit fieri homicidiū. nō enī poſſet occidi hō: niſi pͥus fieret hō.Nō. ferro accinctꝰ diabolꝰ ad hominē venit: verbūmalū ſemīauit ⁊ occidit. Noli ergo putare nō eē homicidiū qn̄ fratri tuo mala ꝑſuades. vos aūt iō ſeuitis ī carne: qꝛ nō poteſtis ī mēte. ORI. Perpēdeaūt ꝙ nō ꝓpter aliquē ſingulariter tm̄: ſꝫ ꝓ toto genere qd̓ ꝑemit inquātū ī adā cūcti moriunt̉: ⁊ veredictꝰ eſt ab initio homicida/ CHRV. Et non dixitOꝑa ſed Deſideria eiꝰ facitis: on̄dens qm̄ vehementer ⁊ ille ⁊ ip̄i ab occiſionibꝰ poſſident̉. ⁊ qꝛ ꝯtinueeū accuſabāt ꝙ nō ē a deo: īſinuat occulte ꝙ hͦ etiāeis ex diabolo ē. vn̄ ſeqͥt̉: Et in veritate non ſtetit.AVG. xj. de ciui. dei. Forte aūt aliqͥs dicet ꝙ ab initio ſue cōditiōis ī veritate nō ſteterit: ⁊ iō nūqͣꝫ beatus cū ſanctis angelis fuerit: ſuo recuſans eē ſubditus creatori: ac ꝑ hͦ falſus ⁊ fallax: qꝛ pia ſubiectiōenoluit tenere qd̓ nature ē: affectās ꝑ ſuꝑbā elationē ſimulare qd̓ nō ē. Huic ſentētie qͥſqͥs acqͥeſcit nō

D P