Iohānes

Sic eſt .n. ſermo dei fidelibus: tanqͣꝫ piſci hamꝰ. tūccapit: quando capit̉: nec fit iniuria illis qͥ capiūturad ſalutē quippe nō ad ꝑniciē capiūt̉./ CHRY. Etnō dixit: Nō capitis meū ſermonē: ſed nō capit meus ſermo in vobis altitudinē ſuoꝝ dogmatū on̄dēsſed quia poſſent dicere: Quid ſi a teip̄o loqueris: ꝓpter hoc inducit ſubdēs: Ego quod vidi apud prēmmeū loquor. nō .n. ſolū eandē ſubſtātiā: ſed eandemveritatē habeo patri. AVG. Dn̄s aūt ad patremſuū deū vult intelligi. q. d. Ueritatē vidi: veritatē loquor: quia veritas ſum. Si ergo dominꝰ veritatē loquit̉ quā vidit apud prēm: ſe vidit: ſe loquit̉: qͥa ipſeeſt veritas patris. ORI. Manifeſtat autē hec auctoritas ſaluatorē fuiſſe viſorē eoꝝ que ſunt apd̓ patrē: cū tamē hoīes quibꝰ reuelatio fit viſores nō ſintTHEO. Cū v̓o audis: Quod vidi loquor. neqͣquācorꝑalē viſionē intelligas: ſed naturalē noticiā verā ⁊ approbatā. Sicut .n. oculi vidētes integre aliqͥd⁊ vere ꝓſpiciūt nec fallūt̉. ſic ego veracit̓ ea loquorque cognoui a patre meo. Sequit̉: Et vos quod vidiſtis apd̓ patrē vr̄m facitis ¶ ORIGE. Adhuc nōnomīat prēm ip̄oꝝ: paulo ſuꝑiꝰ abraā cōmēorauit:ſed dicturꝰ eſt alteꝝ prēm eorū .ſ. diabolū: cuius filijerāt inqͣꝫtū mali erāt: nō inqͣꝫtū hoīes erāt. malumergo quod faciūt dominus eis obiurgat ⁊ corripit.CHRY. Alia littera habet: Et vos q̄ vidiſtis apudpatrē vr̄m facite. q. d. Sicut ego verbis ⁊ v̓itate on̄do patrē: ita ⁊ vos a rebꝰ on̄dite abraā ORIGEItē alia littera habet: Et vos que auditis a patre facite. Audierāt .n. a patre ea que in lege ⁊ ꝓphetꝭ ſcripta ſunt. Qui aūt hoc verbo cōtra eos qui alteriusopīonis ſunt fuerit vſus: on̄dit ꝙ nō aliꝰ oeꝰ eſt quilegē dedit ⁊ ꝓphetas: ⁊ chriſti pater. Queramꝰ etiaꝫab inferētibꝰ duas naturas dicētes: a patre quidemaudiuiſſe alienos incōueniēs eſt. Si aūt ꝓprij ſaluatoris erāt ⁊ beate niature: qual̓r querebant illū occidere: ⁊ ſaluatoris ſermonē nō capiebāt? Illi aūt lōge moleſtiꝰ acceperūt qͣꝫ ꝓtulerit dn̄s: qͥſ eoꝝ eēt pr̄.nam eū qui multaꝝ gētiū pater ē: fatent̉ ſui fore patreꝫ. vnde ſequit̉: Rn̄derūt ⁊ dixerūt: Pater noſterabraā ē. AVG. q. d. Quid tu dicturꝰ eſi ꝯͣ abraamUidebant̉ .n. eū ꝓuocare vt aliquid mali diceret deabraam: ⁊ eſſet eis occaſio faciēdi quod cogitabāt.ORI. Sed ⁊ hocip̄m ſaluator interimit tanqͣꝫ falſo dictū. vnde ſubdit̉: Dicit eis ieſus: ſi filij abrae eſtꝭopera abrae facite. AVG. Et tamē ſuꝑiꝰ ait: Scioquia filij abrae eſtis. Unde nō negauit eoꝝ originēſed facta cōdēnat. caro eoꝝ ex illo erat: ſꝫ vita n̄ eratORI. Uel dicēdū ꝙ ſupra in greco habet̉: Scioꝙ ſemē abrae eſtis. vt ergo hec pateāt: videamꝰ primo corꝑalis ſeminis ⁊ filij differētiā. Manifeſtū ēenī ꝙ ſemē in ſeip̄o habet rōnes eiꝰ cuiꝰ eſt ſemē: adhuc manētes ⁊ pauſantes. filiꝰ v̓o trāſmutato ſemine: ⁊ agēte in appoſitā ſibi materiā a muliere: ꝑ ſuꝑinducta nutrimēta ſimilitudiuē accipit generātꝭ: ⁊qͣꝫtū ad corꝑalia ſi aliquis eſt filiꝰ alicuiꝰ ſubſiſtit exſemine: ſi v̓o aliquod ē ſemē nō omnino filiꝰ efficit̉Qm̄ aūt ex oꝑibꝰ iudicant̉ aliqui ſemē abrae: videndū ē ne forte ex aliquibꝰ ſeminalibꝰ rōnibꝰ infuſis qͥbuſdā aīabus: oporteat imaginari eos qui ſemē ſūtabrae. Nō oēs igit̉ hoīes ſemē ſunt abrae: neqꝫ eniꝫoēs hn̄t hmōi rōnes cōſitas in eorū aīabꝰ. Oportet

igit̉ eum qui abraā ſemē eſt: eius fieri ꝑ ſil̓itudinē ⁊filiū. Poſſibile v̓o eſt ex negligētia ⁊ ocio deſtruerehoc quod eſt eiꝰ ſemē. hi aūt ad quos ſermo erat adhuc in ſpe erant: vnde ſciebat ieſus ꝙ adhuc ſemenerat abrae: ⁊ nōdum ꝑemerāt poſſibilitatē fiēdi filiabrae. ꝓpter quod eis dicit: Si filij abrae eſtꝭ: operaabrae facite. Si aūt ſuꝑ hoc ꝙ erāt ſemen abrae: adaugmētū magnitudinis adoleuiſſent: verbū ieſu caperēt. Sed qꝛ nō acceſſerāt ad hoc ꝙ eēt filij: v̓buꝫnō capiūt: ſed interficere volūt v̓bū ⁊ quaſi ꝯfringe̓nō capiētes magnitudinē eiꝰ. Si igit̉ aliquis veſtrūſemē eſt abrae: ⁊ adhuc verbū dei non capit: nō querat interficere verbū: ſed trāſmutet ſe ad hoc qd̓ ſitfiliꝰ abrae: ⁊ tūc poterit caꝑe filiū dei. Quidam aūtvnū ex oꝑibꝰ eligū tabrae: illd̓ .ſ. Crediditabraā deo⁊ reputatū ē illi ad iuſticiā: vt āt ꝯcedat̉ eis ꝙ fidesſit opus: cur nō dictū eſt ſingulariter: Opꝰ abrae facite: ſed pluraliter. puto .n. ꝙ hoc dictū equipollꝫ eiquod eſt: Cūcta opera abrae facite. vt tamē ex hiſtoria abrae allegorice ſumpta oꝑa eiꝰ ſpūaliter ꝓſequamur. Neqꝫ .n. oprtet eū qui vult eſſe filiꝰ abrae adireancilllaruꝫ cōiugia: nec poſt obitū cōiugis in ſenectute aliā ducere coniugē. Sequit̉: Nūc aūt queritis me interficere hominē qui veritatē locutꝰ ſū vobis. CHRI. Hāc .ſ. veritatē ꝙ ē patri equaliſ. ꝓpt̓hoc .n. iiidei querebāt eū interficere. ⁊ vt oſtēdat ꝙhoc nō eſt cōtrariū patri ſubdit: Quā audiui a deo.ALCVI. Quia ip̄e qui eſt veritas a deo patre genitus erat. audire .n. nihil aliud eſt: qͣꝫ eſſe a patre.QRI. Occidere me inquit hoīem. Interī nō dicofiliū dei: nō dico verbū: quia non morit̉ v̓bū. hͦ dicoquia quod videtis poteſtis occidere: ⁊ quē nō videtiſ offendere. Seqͥt̉: Hoc abraā nō fecit/ ALCVI.q. d. In hoc ꝓbatis vos nō eſſe filios abrae: quia facitis oꝑa cōtraria oꝑbꝰ abrae. IORI. Sed di. ad hͦquidā: qm̄ ſuꝑflue dictū ē hoc qd̓ nō fecerit abraaꝫ:qd̓ ſuis tꝑibꝰ nō cōtingebat fieri. nō .n. in ſuis diebꝰnatꝰ erat chriſtus: ſed dicēdū ꝙ in temꝑibꝰ abrae natus fuerat homo: qui quā audierat a dn̄o veritateꝫdicebat: nō tamē q̄ſitꝰ eſt ab abraā vt eum occideretEt ſcias ꝙ ſpūalis aduētꝰ ieſu: nullo tꝑe defuit ſāctꝭEx hoc igit̉ cōprehēdo oēm hoīem qͥ poſt regeneratōem ⁊ ceteras apud ſe factas diuinitꝰ grās peccat:denuo crucifigit dei filiū ꝓpͥis reatibꝰ ī quos redijt:ſed hec abraā nō fecit. Seqͣt̉: Uos facitꝭ oꝑa prīs vr̄iA VG. Adhuc nō dicit qͥs ē iſte pr̄ eoꝝ/ CHRY.Dicit aūt hoc dn̄s volēs eis auferre ſuꝑfluā gloriaꝫde cognatōne: ⁊ ſuadere eis vt non vltra ſpem ſalutis habeant in cognatōne naturali: ſed in ea que eſtẜm adoptōem. hoc enim eos prohibebat venire adchriſtū: quia eſtimabāt cognatōnem abrae ſibi ſufficere ad ſalutem.¶ Dixerūt itaqꝫ ei: Nos ex fornicatōe nō ſumꝰ nati. Unū patrē habemꝰ deum. Dixit ergo eis ieſus: Sideus pater ueſter eſſet: diligeretisutiqꝫ me. Ego enim ex deo ꝓceſſi ⁊ueni. Neqꝫ enim a meipſo ueni: ſꝫille me miſit. Quare loquelā meam