Iohanes

quibus patris ⁊ filij equalitatē intellexerūt.¶ Dixit ergo eis ieſus: Cū exaltaueritiſ filiū hoīs: tūc cognoſcetiſ qꝛego ſū: ⁊ a meip̄o facio nihil: ſꝫ ſicutdocuit me pr̄ hoc loquor. Et ꝗ memiſit mecū ē: ⁊ n̄ reliꝗt me ſolū: ꝗaego q̄ placita ſunt ei facio ſꝑ. Hec illo loquēte: multi crediderūt in euꝫ.AVG. Cū dixiſſet dn̄s: Uerax eſt qui miſit me:non intellexerūt iudei ꝙ de patre illis diceret. videbat aūt ibi aliquos quos ip̄e nouerat poſt paſſionem ſuā eſſe credituros. ⁊ ideo ſequit̉: Dixit er. eisieſus: Cū exalta. fi. ho. tūc cogno. quia exo ſum. Recolite illud: Ego ſum qui ſum: ⁊ cognoſcetis qͥd ſitdictū: Ego ſum. Differo cognitiōeꝫ vrām: vt impleāpaſſiōem meā. ordine veſtro cognoſcetis: qui cū .ſ.exaltaueritis filiū homīs. exaltatōem aūt crucꝭ dic̄quia ⁊ ibi exaltatꝰ eſt quādo pepēdit in ligno. hocoportebat impleri ꝑ manꝰ eoꝝ qui poſtea fuerantcredituri: quibus dicit hoc: quare? niſi vt nemo inquocūqꝫ ſcelere ⁊ male ſibi cōſciꝰ deſꝑaret: quādovideat eis donari homicidiū qui occiderāt chriſtū.¶ CHRX. Uel alit̓ ꝯtinua: Qui ml̓ta ſigna faciēs⁊ docēs eos nō cōuerterat de cruce: de reliqͦ loqͥt̉dicēs: Cū exalta. ⁊c̄. q. d. Uos eſtimatꝭ ꝙ tūc maxīea me ſeꝑati eritꝭ: qn̄ me occideritꝭ. Ego aūt dico qm̄tūc maxīe ſcietꝭ ⁊ gr̄a ſignoꝝ reſurrectōis ⁊ captiuitatꝭ vr̄e: qm̄ ego ſū xp̄s filiꝰ dei: ⁊ ꝙ nō ꝯͣrior illi. ꝓpt̓qd̓ ſubdit: Et a meip. ni. fa. ſꝫ ſi. do. me pr̄ ſic loquor.ꝑ hͦ .n. indrīam ſubſtātie māifeſtat: ⁊ ꝙ nihil exͣ pr̄nales ītelligētiaſ loqͥt̉. ſi .n. deo ꝯͣriꝰ eēm: nō tātā irāmouiſſē ꝯͣ eos qͥ me nō audierūt. ¶ AVG. Uel al̓r.qꝛ dixerat: Tūc cogno. qꝛ ego ſū. ⁊ ad ip̄m eē ꝑtinꝫtota trinitas: ne forte ſubītraret error ſabellianorūcōtinuo ſubiūxit: Et a me fa. nihil. q. d. a meip̄o nōſū: filiꝰ .n. de pr̄e ē deꝰ. qd̓ gͦ addidit: Si. do. me pr̄:hͦ loquor: nemī vr̄m obrepat cogitatio carnal̓. Nolite vobis qͣſi duos hoīes an̄ ocl̓os pone̓: ⁊ loquētēprēm ad filiū: Sicut facis tu qn̄ aliqͣ v̓ba dicꝭ filiotuo. Que .n. v̓ba fierēt vnico v̓bo? ſi aūt deꝰ loqͥt̉ incordibꝰ vrīs ſine ſono: quō loqͥt̉ filio ſuo? Incorꝑaliter pr̄ locutꝰ ē filio: qꝛ īcorꝑal̓r pr̄ genuit filiū: neceū ſic docuit: qͣſi indoctū genuerit: ſꝫ hͦ ē eū docuiſſe: qd̓ ē ſciētē genuiſſe. Si .n. ſimplex ē naͣ v̓itatis: hͦē filio eē qd̓ noſſe. quēadmodū gͦ pr̄ illi gignēdo dedit vt eſſet: ſic gignendo dedit vt noſſet. ¶ CHRI.Rurſꝰ ad hūiliꝰ ẜmonē reduxit. Seqͥt̉: Et qͥ me miſitNe aūt eſtimēt hͦ qd̓ dic̄: Miſit me: mīoratōis eſſe.dicit: Mecū ē. nā hͦ qͥdē diſpēſatōis: hͦ āt deitatꝭ ē.¶ AVG. Et cū ābo ſil̓ ſint: vnꝰ tn̄ ē miſſus: alt̓ miſitqm̄ miſſio īcarnatio ē: ⁊ ip̄a īcarnatio filij tm̄ ē: nō⁊ prīs. gͦ inqͥt: Qui me miſit .i. cuiꝰ aucͣte tanqͣꝫ pr̄naīcarnatꝰ ſū. miſit itaqꝫ pr̄ filiū: ſꝫ n̄ receſſit a filio. vn̄ſeqͥt̉: Et n̄ rel̓. me ſolū. Nō .n. qº miſit filiū: n̄ ibi eratpr̄ qͥ dixit: Celū ⁊ terrā ego īpleo. ſꝫ qͣre eū n̄ de̓liqͥtſubdit: Quia q̄ pla. ſūt ei fa. ſꝑ. nō ex quodā īitio: ſꝫſine īitio ſine fine: dei .n. gnatio n̄ hꝫ initiū temꝑis.CHRX. Uel al̓r: Quia ꝯtinuo dicebat: qm̄ nō exoeo ē: ⁊ qꝛ ſabbatū n̄ cuſtodit. ꝯͣ qd̓ ait: Qm̄ q̄ pla.

ſūt ei fa. ſꝑ. on̄dēs qm̄ ⁊ ſolue̓ ſabbatū placitū ē ei.Ml̓tipl̓r .n. ſtudet vt on̄dat ꝙ nihil fac̄ pr̄i ꝯͣriū. etqꝛ hͦ humaniꝰ locutꝰ ē ſubdit̉: Hec il. lo. ml̓. cre. ī eūAc ſi dice̓t euāgeliſta: Ne turberis ſiqͥd hūile a xp̄oaudierꝭ. qͥ .n. poſt tātā doctrinā nōdū ſuaſi erāt humiliora audiūt ⁊ ſuadent̉. igit̉ crediderūt qͥdē: ſꝫ nōvt oportebat: ſꝫ ſimpl̓r qͣſi letātes ⁊ reqͥeſcētes ī verboꝝ hūilitate. Et hͦ on̄dit euāgeliſta ī ſubſequētibꝰſermonibꝰ in qͥbꝰ narrat̉ ꝙ rurſus ei iniuriabāt̉.¶ Dicebat ergo ieſus ad eos ꝗ crediderūt ei iudeos: Si uoſ māẜitis īẜmōe meo: uere diſcipl̓i mei eritiſ: ⁊cognoſcetis ueritatē: ⁊ ueritas liberabit uoſ. An̄derūt ei: Semē abraeſumꝰ: ⁊ nemī ẜuiuimuſunqͣꝫ. Quōtu dicis: liberi eritis? Rndit eiſ ieſAmē amen dico nob̓: qꝛ oīs ꝗ facitpctm̄: ẜuꝰ ē peccati. Seruꝰ aūt nonmanet in domo in eternū. Filiꝰ aūtmanet in eternū. Si ergo uos filiꝰliberauerit: uere liberi eritis.AVG. Uoluit dn̄s in ꝓfundū fundare fidē eoꝝqui crediderāt: vt nō ſuꝑficietenꝰ crederēt. ⁊ iō dr̄Dicebat ergo ieſus ad eos qui crediderūt ei iudeosSi vos māſeritis in ſermone meo: vere diſcipl̓i meieritis. Per hoc qd̓ dicit: Si māſeritis: on̄dit ea quein eoꝝ corde erāt. Sciebat .n. qm̄ crediderūt qͥdē: ſꝫnō māſerūt: ⁊ magnū qͥd eis ꝓmittit .ſ. vere diſcipulos eiꝰ fieri. in quo occulte tangit quoſdā qͥ pͥus abip̄o receſſerāt: ⁊ illi eū audierūt ⁊ credider̄t ⁊ receſſerūt: qꝛ nō ꝑmāſerūt. ¶ AVG. de ver. do. Oēs autēnos vnū mgr̄m hēmꝰ: ⁊ ſub illo cōdiſcipuli ſumusNec ideo mgr̄i ſumꝰ qꝛ de loco ſuꝑiore loqͥmur: ſꝫmgr̄ eſt oīm qui habitat in oībꝰ nobis. ad diſcipulū aūt paꝝ eſt accedere: ſed oportet manere nos ſi īillo nō māſerimꝰ cademꝰ. Breue opꝰ: breue verbū:magnū oꝑe ſi māſeritis. Quid .n. eſt in v̓bis dei manere: niſi null̓ tētatōibꝰ cede̓? Si labor nō ē: gratisaccipis p̄miū. ſi labor ē: attēde magnū p̄miū. Et cognoſcetis veritatē ¶ AVG. ſuꝑ iohā. q. d. Quia nūccredētes eſtis: manēdo vidētes eritis. Nō .n. quiacognouerūt crediderūt: ſed vt cognoſcerēt crediderūt. Quid .n. eſt fides: niſi credere quod nō vides: veritas quod credidiſti videre. Si ergo ꝑmaneat̉ ī eoquod credit̉: ꝑuenit̉ ad id quod videat̉: vt .ſ. conteplemur ip̄am veritatē ſicuti eſt: nō ꝑ verba ſonatiaſed per lucē ſplendētē. veritas incōmutabis eſt: panis eſt mētis: reficit nec deficit: mutat veſcentē: nōip̄a in veſcētē mutat̉. Ip̄a aūt veritas verbū dei eſthec veritas carne induta eſt ꝓpter nos. latebat incarne nō vt negaret̉: ſed vt differret̉ vt in carne pateret̉ vt caro peccati redimeret̉. ¶ CHRI. Uel Lōgnoſcetis veritatē: hͦ ē me. Ego .n. ſuꝫ veritas. iudalca quidē oīa typꝰ erāt: veritatē autem a me ſcietis.AVG. de ver. do. Forte aliqͥs diceret: Et qͥd mihiꝓdeſt cogͦſce̓ v̓itatē. ⁊ iō ſubiugit: Et veritas liberabit vos. q. d. Si nō delectat v̓itas: delectat libertas