Ca. VIII.

qni de hoc mūdo eſt. qui autē nō diligit mūdum:pec ea que ſunt in hoc mūdo nō eſt de mūdo hocramē eſt ⁊ aliquis alius mūdus p̄ter hunc ſenſibilēmūidum in quo ſunt inuiſibilia: cuiꝰ viſum ⁊ decotem videbūt hi qui mūdo ſunt corde. Sed ⁊ ip̄e primogenitꝰ omnis creature poteſt dici mūdus prouteſt lumma ſapiētia: omīa .n. in ſapiētia ſunt facta.qn ip̄o itaqꝫ erat totꝰ mūdus: intātū differēs a mūo materiali: inquātū differt ratio totiꝰ mundi abomni materia denudata a materiali mūdo. Anīaergo chriſti dicit: Ego nō ſum de hoc mūdo. quiaao conuerſat̉ in iſto mūdo. AVG. Expoſuit aūtcominꝰ quid intelligi voluerit cum dixit: Uos dehoc mūdo eſtis. quia .ſ. peccatores erāt. omēs auteꝫcum peccato nati ſumus: omnes viuēdo ad id qd̓nati eramꝰ addimus. Tota ergo infidelitas iudeoꝝina erat non peccatū habere: ſed in peccatis mori.vnde ſubdit. Dixi ergo vobis quia moriemini ī peccatis veſtris. Credo autem in illa multitudine quepominū audiebat: ⁊ eos fuiſſe qui credituri erant.quaſi in omēs autē ꝓceſſerat illa ſeueriſſima ſentētia. In peccato veſtro moriemini. Ac ꝑ hoc ⁊ illisqui credituri erant: ſpeſ erat ablata. reuocauit ergoeos ad ſpem adiungēs: Si .n. nō credideritis qꝛ egoſum: moriemini in peccato veſtro. Ergo ſi credides quia ego ſum: nō moriemini in peccato veſtroCHRI. Si .n. ꝓpter hoc venit vt peccatū tollat:⁊ aliter nō contingit illud exuere niſi per lauacruꝫ:nec contīgit eum qui nō credit baptizari: neceſſe eſteum qui nō credit ex hac vita abire: veterē hominē.i peccatū habentē: nō ſolum quia nō credit: ſꝫ etiāuia pͥora peccata habēs hinc recedit. Cū aūt dixitSi nō credideritis quia ego ſuꝫ. quia nihil addidit:multū eſt quod commēdauit: quia ſi etiā ⁊ deꝰ moyſi dixerat: Ego ſum qui ſum. Sed quomodo audio:Ego ſum qui ſum: Et niſi credideritis quia ego ſumquaſi alia nō ſnt?; Sed ꝓrſus qualiſcūqꝫ excellentia ſi mutabilis eſt: vere nō eſt. Non enī eſt ibi verūeſſe vbi eſt ⁊ nō eſſe. diſcute rerum mutatōem: inuenies fuit ⁊ erit. cogita deum inuenieſ eſt: vbi tempꝰpreteritū eſſe nō poſſit. vt ergo tu ſis: trāſcēde tempus. hec itaqꝫ promittēs: ne moriamur in peccatisnr̄is nihil alid̓ mihi videt̉ hiſ verbis dixiſſe: Niſi credideritis quia ego ſum: qͣꝫ niſi credideritis qꝛ deꝰ ſūdeo gras. qꝛ dixit: Niſi credideritꝭ. n̄ dixit: niſi ceꝑitꝭqͥs .n. hͦ capiat? IORI. Māifeſtū ē āt ꝙ qͥ morit̉ inpctīs ſuis qͣꝫuis dicat ſe xp̄o crede̓: tn̄ ī v̓itate nō credit. qͥ. n. credit iuſticie: n̄ īiuſticiā faciet: ⁊ credēs inſapīam: nil ſtultū dic̄ aūt fac̄. ⁊ ſic ſi ſcrutatꝰ fueriscereros intellectꝰ chriſti inuenieſ quō qui nō creditchriſto morit̉ in peccatis ſuis. Accedēs aūt ad ꝯtraria eoꝝ que deſiderāt̉ in chriſto: in pctīs ſuis morit̉.¶ Dicebāt ergo ei: Tu quis eſ? Dicit eis ieſus: Prīcipiū qui ⁊ loquoruobis. Multa habeo de uobis loc⁊ iudicare: ſed qui me miſit uerax ēet ego que audiui ab eo hec loquorin mūdo. Et nō cognouerunt: quiapatrem eiuſ dicebat deum.

AVG. Quia dixerat ſupra dominus: Niſi credideritis quia ego ſum: moriemini in peccatis veſtrisinterrogāt illi velut querētes noſſe in quē deberētcredere: ne in ſuo peccato morerēt̉. vnde dicit̉: Dicebāt ergo ei: Tu quiſes? Nō .n. cū dixiſti: Niſi credideritis quia ego ſum: addidiſti qͥs eēs. ſciebat aūtibi quoſdā eſſe credituros. ⁊ ideo cuꝫ dixiſſent: Tuquis es? vt ſcirēt quid illū crede̓ deberēt. Dixit eiſ ieſus: pͥncipiū qͥ ⁊ loquor vobis. nō tanqͣꝫ dice̓t: Principiū ſū: ſed tanqͣꝫ dice̓t: Prīcipiū me credite. qd̓ ī ꝓnoīe greco euidēter apꝑet: vbi pͥncipiū feminini generis eſt. pͥncipiū ergo me credite: ne moriamini inpctīs vrīs. pͥncipiū .n. mutari nō pōt: in ſe manet: etinnouat oīa. Abſurdū ē aūt vt filiū dicamꝰ pͥncipiū⁊ prēm pͥncipiū nō dicamꝰ. nō tamē duo pͥncipia:ſicut nec duos deos: ſpūs aūt ſanctꝰ prīs ⁊ filij ē ſpiritꝰ: nec pr̄ ē nec filius. pr̄ tn̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ ſuntvnꝰ deus: vnū lumē: vnū pͥncipiū. addidit autē: Qui⁊ loquor vobis. qꝛ humilis ꝓpter vos factuſ ad iſtaverba deſcēdi. Ergo credite me eſſe pͥncipiū: quia vthoc credatis nō ſolū ſum pͥncipiū: ſed ⁊ loquor vobis. Nam ſi pͥncipiū ſicuti eſt ita maneret apd̓ prēꝫ:vt nō acciꝑet formā ſerui: quō ei crederēt: cū īfirmacorda intelligibile verbū ſine voce ſenſibili audire n̄poſſent? BED. Sane ī quibuſdā exēplaribꝰ inuenitur: Qui ⁊ loquor vobis. ſed cōgruentiꝰ eſſe ꝓbat̉ꝙ legatur: vt iſte ſit ſenſus: Prīcipium me eſſe credite: quia ꝓpter vos ad hec verba deſcēdi/ CHRI.Uel aliter: Conſiderāda eſt amētia iudeorū: qͥ poſttempꝰ tantū ⁊ ſigna ⁊ doctrinā interrogāt: Tu quiſes? Quid igit̉ chriſtus? a pͥncipio loquor vobis. q. d.Sermones meos indigni eſtis audire: nō ſolū vt dicam vobis: Quis ego ſum: vos .n. omīa tentātes loquimini: ⁊ hec omīa poſſem arguere ⁊ vos punirē.vnde ſequit̉: Multa habeo de vobis loqui ⁊ iudicare. ¶ AVG. Supra dixit: Ego nō iudico quēqͣꝫ: ſꝫaliud eſt: Nō iudico: ⁊ alid̓ Habeo iudicare. nō iudico dixit ad pn̄s. Qd̓ autē dicit: Multa habeo devobis loqui ⁊ iudicare: iudiciū futurū dicit. Iō aūtverꝰ in iudicio ero: quia filiꝰ veracis veritas ſum. vn̄ſequit̉: Sed qui miſit me verax eſt. Uerax eſt pr̄: nōparticipādo: ſed generādo veritatē. nūquid .n. dicturi ſumꝰ: Plꝰ veritas qͣꝫ verax? ſi hoc dixerimꝰ: filiumincipiemꝰ dicere prēm maiorē. CHRV. Dicit autēhoc vt nō eſtimēt qm̄ tot audiēs ex imbecillitate n̄punit: aut quia eoꝝ cogitatōes ⁊ ꝯtumelias nō nouit. THEO. Uel quia dixerat: Multa habeo devobis loqui ⁊ iudicare: iudiciū futuro ſecl̓o reẜuāsSed qui me miſit verax ē. q. d. Etſi vos infideleſ eſtꝭpr̄ meꝰ verax ē: qui diē ſtabiliuit: in quo vobis retributio fiet. CHRY. Uel al̓r: Si in hoc me miſit pr̄nō vt iudice mūdū: ſed vt ſaluē mūdū: verax eſt pr̄.Cōueniēter nullū ego nūc iudico: ſed hec loquor q̄ſunt ad ſalutē: nō ad iudiciū. vnde ſequit̉: Et ego q̄audiui ab eo: hec loquor in mundo. ALCVI. Audiſſe aūt a patre idem eſt ⁊ eſſe a patre: quia ab illohabet audiētiā a quo hꝫ eēntiā. AVG. Dat gl̓iampatri eqͣlis filius: tanqͣꝫ dicat: Do gl̓iam ei cuiꝰ ſū filius: quō tu ſuꝑbꝰ es aduerſus eū cuius eſt ſeruus?AL CVI. Cu autē audiſſent: Uerax ē qͥ m ſit menō ītellexerūt de qͦ dice̓t. vn̄ ſubdit̉: Et non cog. qͥapa. eiꝰ dice. deū. Nōdū .n. ocl̓os cordis aꝑtos hēbāt