Iohānes

¶ Dixit ergo iterū eis ieſus: Egouado ⁊ queritis me: ⁊ in peccato ueſtro moriemī. Quo ego uado: uosnō poteſtis uenire. Dicebāt ergo iudei: Nunꝗd interficiet ſemetipſuꝫquia dicit: quo ego uado: uoſ nō poteſtis uenire? Et dicebat eis: Uosdeorſū eſtiſ: ego de ſuꝑiꝰ ſū. Voſ demūdo hoc eſtis: ego nō ſum de hocmūdo. Dixi ergo uob̓: qꝛ moriemīin pctīs urīs. Si .n. nō credideritisqꝛ ego ſum: moriemini in pctō ur̄oAVG. Quia ſupra dictū eſt ꝙ nemo app̄henditeū: quia nōdū venerat hora eius: modo de ip̄a ſuapaſſiōe que poſita erat: nō in eiꝰ neceſſitate: ſed ptāte locutꝰ eſt iudeis. vnde dicit̉: Dixit er. ite. eis ieſus:Ego vado. Chriſto enī dn̄o mors ꝑfectio fuit illucvnde venerat: ⁊ vnde diſceſſerat̉ BED. Hec auteꝫverboꝝ cōnexio talis eſſe videt̉: vt hec vno tꝑe: vnoquoqꝫ in loco vel certo alio temꝑe alioqꝫ in locogeri potuiſſent: qm̄ nihil interponi ⁊ quedā vl̓ mul̓ta potuerūt̉. ORI. Sed obijciet aliqͥs ſic: Si his qͥmanebāt in incredulitate iſta dicebat: Quo eis dic̄Et queritis me? querere .n. ieſum: ē quere̓ veritatē etſapīam. Sed dices: qꝛ ⁊ de ꝑſequētibꝰ aliqn̄ dr̄: ꝙrebāt eū caꝑe. differētie .n. ſunt eoꝝ qͥ q̄rūt ieſuꝫ. Nōoēs .n. ꝓ eoꝝ ſalute ⁊ vtilitate q̄rūt euꝫ: ꝑꝑ hͦ ſolū hiqͥ recte q̄rūt eū īueniūt pacē. Recte aūt quere̓ dicūt̉qͥ v̓bū qd̓ ē in pͥncipio apud deū q̄rūt: vt illos pr̄i adducat. AVG. Queritꝭ gͦ inqͥt me nō pio deſiderio:ſed odio. nā illū poſtea qͣꝫ abſceſſit ab oculis hoīminqͥſierūt ⁊ qͥ oderūt ⁊ qͥ ambulāt: illi ꝑſequēdo: illihr̄e cupiēdo: ⁊ ne putetis qꝛ me bn̄ q̄ritis: In pctōvr̄o moriemī. hͦ ē xp̄m male quere̓: in pctō ſuo morihͦ ē illū odiſſe ꝑ quē poſſet ſaluꝰ eē. dixitqꝫ ſnīam p̄ſciꝰ ꝙ in pctīs ſuis moriēt̉. BED. Sed nota ꝙ peccato in ſingulari numero vtit̉: ſed vr̄o in plurali: vtidē oīm ſcelꝰ on̄de̓t. ORI. Quero aūt ꝑꝑ hͦ qd̓ infradr̄: ꝙ hoc ip̄o loquēte multi crediderūt in eū: nūqͥdad oēs pn̄tes dicit: In pctō vr̄o moriemī? ſꝫ ad alios dicebat quos ſciebat nō eē credituros. ⁊ ꝑꝑ hocin eoꝝ pctīs eē morituros: ⁊ nō valētes pꝰ ip̄m ſeqͥ.nā ſequit̉: Quo ego vado: vos nō po. venire. vbi .ſ. veritas ⁊ ſapīa ē: hͦ ē .n. vbi ē ieſus. Nō pn̄t ait: qꝛ nonvolūt. ſi .n. voluiſſent ⁊ nō potuiſſent: nō rōnabilit̓eis dice̓t̉: In pctō vr̄o moriemī/ AVG. Hoc autē⁊ diſcipulis alio loco dicit: nec tn̄ dixit eis: In pctōvr̄o moriemī: ſed quo ego vado: vos nō poteſtis venire modo. nō abſtulit ſpem: ſed p̄dixit dilatiōeꝫORI. Pn̄s aūt verbū minat̉ xp̄i receſſū: ſed qͣꝫdiuſaluamꝰ ea q̄ aīe nr̄e ſunt inſita v̓itatꝭ ſemīa: neqͣqͣꝫrecedit a nobis v̓bū dei. Si v̓o a lapſu ī maliciā corrūpamur: tūc dr̄ nobis: Ego vado. ⁊ cū queremꝰ eūneqͣqͣꝫ inueniemꝰ: ſed in pctīs nrīſ moriemur ab ip̄amorte occupati. Nō oꝫ aūt ꝑtrāſire inexqͥſite qd̓ dr̄In pctīs vrīs moriemini. Si .n. cōiter accipiat̉ māifeſtū ē ꝙ pctōres in pctīs eoꝝ moriūt̉: iuſti vero in

iuſticia. ſi vero dr̄: Moriemini. ſicut qͥ ad mortē peccat morit̉: manifeſtū ē ꝙ hi quibꝰ talia dicebāt̉: nequaqͣꝫ mortui erāt: ſed viuebāt in infirmitate aīe: ſꝫinfirmitas illa ad mortē erat. ꝓpter hoc medicꝰ vidēs eos grauiter infirmātes dicebat: Et in peccatiavrīs moriemī. ⁊ ſic manifeſtū erat illud: Quo ego vado: vos nō poteſtis venire. Cū .n. aliqͥs in ſuo peccato morit̉: quo vadit ieſus nō pōt ire. nullꝰ enī mortuꝰ pōt ſeqͥ ieſum: nō .n. mortui laudabūt te domineAVG. His aut verbis auditis quō ſolēt carnaliacogitātes interrogauerūt. nā ſequit̉: Dice. er. iudei:Nūquid interfi. ſemetip̄m; qꝛ di. quo ego vado voſnō poteſtis venire. Stulta verba: Quid .n. nō poterāt illi venire quo ille ꝑrexiſſet: ſi interficeret ſemetip̄m; nunqͥd ip̄i nō erat morituri. ergo: Quo ego vado dixit: nō quo itur ad mortē: ſed quo ipſe ibat pꝰmortē. ⁊THEO. Per hoc .n. manifeſtauit ꝙ reſurget in gl̓ia: ⁊ ſedebit ad dexterā deū/ ORI. Queremꝰ tn̄ ſi hoc ab eis de ſaluatore dr̄: altīꝰ aliqͥd cernētibꝰ. Multa .n. aut ex traditōne aut ex appocriphisip̄os ꝯtīgebat videre p̄ multis. Forte igit̉ in his quetradita ſunt de xp̄o: erat iuxta ſanas traditiōes propheticorū ẜmonū: ſicut gnaͣri eū in bethleē: ſic et demorte eiꝰ vt hͦ modo trāſire deberꝫ ab hac vita quōip̄e dicit: Nemo tollit aīam meaꝫ a me: ſꝫ ego ponoeā. qͣre qd̓ h̓ dr̄: Nūqͥd interficiet ſe? nō ẜm ſimplicēſenſū dr̄: ſꝫ ẜm aliquā iudeoꝝ de xp̄o traditiōeꝫ. ml̓tū .n. ex hͦ ꝙ dixerat: Ego vado: apꝑet ptāſ volūtariemoriētis corꝑe de̓licto. Eſtimo aut ignominioſe ꝓferētes hͦ qd̓ ẜm traditōes ſuas de morte xp̄i ad ipſosdeuenerat: ⁊ nō gl̓iam dātes dixerūt: Nūqͥd interficiet ſemetip̄m? Oportebat .n. eos cū demr̄atiōe gl̓ieſic dice̓: Nūqͥd aīa eiꝰ cū ip̄i placuerit egrediet̉ r̄lictocorꝑe; dn̄s auteꝫ ad eos qͥ terrena ſapiebāt: tāqͣꝫ adterrenos loqͥt̉. vn̄ ſubdit̉: Et dice. eis: Uos de deoreſtis .i. terrā ſapitis: ſurſū cor nō habetꝭ yCHRY̓. q.d. Nō ē miꝝ vos talia cogitare: hoīes carnales ⁊ n̄hil ītelligētes ſpūale. Ego de ſuꝑiꝰ ſū. 7AVG. De qͥbꝰ ſuꝑiꝰ; Ab ip̄o pr̄e quo nihil ſuꝑiꝰ: Uos de hͦ mūdo eſtis: ego nō ſū de hͦ mūdo: quō .n. erat de mūdoꝑ quē factꝰ ē mūdꝰ BEDEt qͥ an̄ mūdū fuit. illiaūt de mūdo erāt: qͥ poſtqͣꝫ mūdꝰ eē cepit fuerāt creatiCHRY. Uel ꝑꝑ mūdanas ⁊ vanas cogitationes hͦ dic̄: Ego nō ſū de hͦ mundo/ THEO. Nihilmūdanū ſiue terrenū affectās: vn̄ nullatenꝰ ad tātaꝫinſaniā deuenirē: vt meip̄m occiderē. Sꝫ appollinariꝰ male ſuſcipiēs hūc ẜmonē ait: ꝙ corpꝰ dn̄i n̄ fuitde hoc mūdo: ſed de ſurſū celitꝰ deſcēdit. Nūqͥd igitur ⁊ apl̓i qͥbꝰ a dn̄o dictū ē: Uos nō eſtis de hͦ mudo: oīa corꝑa ſūt celitꝰ obtinētes? Sic igit̉ ītelligendū ē cū dr̄: Ego n̄ ſū de hͦ mūdo. hͦ ē: Nō ſū de nuero vr̄m qͥ mūdana curatis. ORI. Aliꝰ aūt ſenſuſ ēeoꝝ q̄ ſūt de ſurſū: ⁊ eoꝝ q̄ ſūt de hͦ mūdo. Deorſū. n̄ſicut de loco aliquo ītelligit̉: ſed mūdꝰ maͣlis locꝭ qͥdē diuerẜ ꝯtinet̉: qͥ oēs qͣꝫtū ad immaͣlia ⁊ indiuiſibilia deorſū ſūt: quo ad mūdū v̓o cōꝑandū mūdi loca. erunt vtiqꝫ quedā deorſum: ⁊ quedā ſurſuꝫ. Ubiautem eſt theſaurus vniuſcuiuſqꝫ: ibi eſt ⁊ cor eius.Si itaqꝫ aliquis theſaurizet in terra: deorſum efficitur. Si vero aliquis theſaurizet in celis: fit deſuꝑ: ſꝫ⁊ trāſcēdens omēs celos: ī fine beatiſſimo īueniet.Et iterū: Qui circa hunc mūdū eſt amor: facit eum