Ca. VII.

ontifices ⁊ phariſeos: ⁊ dixeruntcis illi: Quare non adduxiſtis illū?Xeſponderūt miniſtri: Nūqͣꝫ ſic locutus eſt homo: ſicut hic loquitur?Reſpōderūt ergo eis phariſei: Nūquid ⁊ uos ſeducti eſtis? Nunquidex principibꝰ aliquis credidit in eū:aut ex phariſeis? Sed turba hec qͣnō nouit legē: maledicti ſūt. Dixitnicodemus ad eos: ille qui uenit adeū nocte: ꝗ unus erat ex ipſis: Nūquid lex noſtra iudicat hominē: niſiprius audierit ab ipſo ⁊ cognoueritquid faciat? Reſpōderūt ⁊ dixerūtci. Nūquid ⁊ tu galileuſ es? Scrutare ſcripturas ⁊ uide: ꝗa a galileapropheta nō ſurgit. Et reuerſi ſuntunuſꝗſqꝫ in domū ſuam.IVG. Cū dn̄s īuitaſſet credētes ī ſe ad potandūſpiritūſanctū: nata ē de illo ī turba diſſēſio. vn̄ dicitur: Ex illa ergo hora tur. cū au. hos ſer. eiꝰ dicebāt:hic ē vere ꝓhheta ¶THEO. Qui .ſ. expectabat̉. Aliſpopulꝰ dicebāt: hic ē chriſtꝰ. ALCV. Iā iſti ſitiꝫillā ſpiritualiter haurire ceperāt: iā ſitim īfidelitatꝭdepoſuerāt. alij ī ſue īfidelitatis ariditate permanebāt: de qͥbus ſubdit̉: Alij aūt dice. Nūquid a gali. venit chri. nōne ſcri. di. ꝙ ex ſemīe da. ⁊ de beth. ca. vbierat da. chriſtꝰ ve. Nouerāt enī qͥd de chriſto p̄dixiſſent ꝓphēte: ſed ignorabāt oīa ī ip̄o īpleta fuiſſe: ⁊qͥ nouerāt ī nazareth nutritu: natiuitatis locū nō at̄endebāt: nec ꝓphetiā quā legerāt ī eo cōpletā credebāt. CHRI. Sed eſto locū natiuitatis ignorabāt: num etiā genꝰ ignorabāt qm̄ ex domo ⁊ familia dauid natꝰ erat? Quare igit̉ dicebāt: Nōne ex ſemine dauid ve. chriſtꝰ? Sed ⁊ hoc obumbrare volebāt: ꝑ educationē ī nazareth oīa malitioſe loquētesvn̄ nō accedūt ad chriſtū querētes: qūo ſcripture dicūt ꝙ a bethleē oportet venire chriſtu? tu autem exililea veniſti: ſed oīa malitioſe loquunt̉. Et qꝛ nōligēter attēdebāt his que dicebant̉: neqꝫ diſcendigr̄a: ꝓpter hͦ nihil eis chriſtꝰ reſpōdit. Nāthanaelēaūt dicentē. A nazareth pōt aliqͥd boni eē laudauit:vt vere iſraelitā: qꝛ veritatis inqͥſitor ⁊ oīa vetera digēter edoctꝰ. Sequit̉: Diſſenſio itaqꝫ facta ē ꝓpieū ī turba. THEO. Nō in pͥncipibꝰ: nam pͥncipeſvniꝰ volūtatis erāt: vt videlꝫ nō eū reciperent ſicutchriſtū. Qui ergo magis moderati erant in maliciaferbis tm̄ glorie chriſti aduerſabant̉: qͥ vero peioreserat manꝰ etiā appetebāt īponere. de qͥbus ſubdit̉:Auidā aūt ex eis vo. ap. eu. ¶ CHRV. Hoc aūt induſit euageliſta on̄dens qm̄ loquebant̉ neqꝫ querenes veritatē neqꝫ diſcere volētes. Seqͥt̉: Sed nemoiſit ſuꝑ illū manꝰ ALCVI. Quia .ſ. ip̄e non ꝑmitqͥ cōatus illorum ī ſua ptāte habebat/ CHRV.

Hoc aūt ſufficiēs erat eos in cōpunctionē deducere: ſed nō ſunt cōpuncti. talis enī neqͥcia nulli vultcredere: ad vnū aſpicit ſolū: vt eū cui inſidiat̉ interficiat. AVG. Qui vero miſſi fuerāt vt eū tenerentredierūt īmunes a crimīe ⁊ pleni admiratiōe. de qͦbus ſubdit̉: Uenerūt ergo miniſtri ad pon. ⁊ pha. ⁊dixerūt eis illi: Quare nō addu. eū? 7ALCVI. Quieū lapidare volētes tenere nō potuerūt: arguūt miniſtros qꝛ eū nō adduxerāt. CHRY. Ecce phariſei⁊ ſcribe miracula vidētes ⁊ ſcripturas legētes nihilꝓfecerūt. miniſtri aūt nihil horū habētes: ab vna ſola allocutiōe ſūt capti: ⁊ abeūtes vt eū ligarēt: redierūt ligati miraculo. Et nō dixerūt: Nō potuimꝰ ꝓpter turbā: ſed p̄cones efficiunt̉ chriſti ſapiētie. Nāſeqͥt̉: Rn̄derūt miniſtri: Nūqͣꝫ ſic locutꝰ ē hō ſicut h̓hō loquit̉. AVG. Ille aūt ſic locutꝰ ē: qꝛ deꝰ erat⁊ hō. CHRY. Nō ē aūt ſolū eorū prudētia admirāda: qꝛ ſignis nō eguerūt: ſed a ſola doctrina ſuntcapti. nō enī dixerūt: Nūquam talia miracula fecithō: ſed Nūquā ſic locutꝰ ē hō. Sed etiā admirādaē eorū ſecuritas: qm̄ ad phariſeos qͥ cōtra chriſtumaduerſabant̉ venerūt. ⁊ eis talia locuti ſūt. Nec tn̄longū ſmonē audierāt: ſed breuē. cū enī mēs fueritīcorrupta: nō lōgis ẜmonibꝰ opus ē. AVG. Phariſei tn̄ eorū teſtimoniū repulerūt. Nā ſequit̉: Rn̄derūt ergo eis phariſei. Nūqͥd ⁊ vos ſeducti eſtis? qͣſi dicāt: Uidemꝰ vos delectatos eē ī ẜmonibꝰ ſuis.ALCVI. Et reuera laudabiliter ſeducti erāt: qꝛ dimiſſo malo īfidelitatis: trāfierāt ad fidē CHRIAb argumēto aūt inſipiēti cōtra eos ſyllogizāt. naꝫſequit̉: Nūqͥd ex prīcipibꝰ aliqͥs credidit ī eū aut exphariſeis: ſed turba hec q̄ non nouit legē maledictiſunt. Hec aūt ē ip̄orū accuſatio: qm̄ turba quidē credidit: ip̄i aūt nō crediderūt. FAVG. Qui enī nō nouerāt legē ip̄i ⁊ credebāt ī eū qͥ miſerat legē: ⁊ eū quimiſerat legē cōdēnabāt illi qͥ docebāt legē: vt īpleretur qd̓ dn̄s dixerat: Ego veni vt nō vidētes videāt⁊ vidētes ceci fiāt¶ CHRY. Qualiter igit̉ maledicti ſūt illi qͥ a lege ſuadētur: Uos potius maledictieſtis: qͥ nō obſeruaſtis legē THEO. Iō aūt ſuauiter ⁊ blāde phariſei miniſtris rn̄dent. dubitauerūtne forte ab eis prorſus ſegregētur: ⁊ chriſto adijciantur. CHRY. Quia vero dixerāt ꝙ nullꝰ pͥncipumcredidit ī eū. Ad hoc excludēdū ſubiungit̉: dicit nicodemꝰ ad eos: Ille qͥ venit ad ieſum nocte. qͥ vnuserat ex illis. ¶ AVG. Ipſe nō quidē īcredulꝰ: ſed timidꝰ. nā iō nocte venerat ad lucē quia illuminarivolebat: ⁊ ſciri timebat. hic ergo rn̄dit iudeis. Nūqͥdlex noſtra iudicat hominē: niſi pͥuſ audi. ab ip̄o ⁊ cogno. qͥd faciat? Credebat enī qꝛ ſi eū tm̄ modo patiēter vellēt audire: forte ſimiles fierēt illis qͥ miſſi ſunttenere: ⁊ maluerūt credere. Uolebant aūt illi ꝑuerſian̄ eē dānatores qͣꝫ cognitores. 7AVG. xxij. de ciuita. dei: Dicit autē lex noſtra de lege que dei ē: eo ꝙ ēab illo data homībus. CHRX̓. On̄dit aūt nicodemus eos neqꝫ cognoſcētes legē: neqꝫ faciētes q̄ ſūtlegis. cū aūt cōgruū eſſet on̄dere ꝙ nō indiſcrete miſerūt vocaturi eū: rudius ⁊ iracūdius vtunt̉ contradictione. Nā ſequit̉: Rn̄derunt ⁊ dixerūt ei: Nūqͥd⁊ tu galileꝰ es. AVG.i. quaſi a galileo ſeductꝰ. Dominꝰ enī galileus dicebat̉: qm̄ de nazareth ciuitateerāt parētes eius: ẜm mariā dixi ꝑentes: nō ẜm viri

nō ẜm viC C 4