Iohānes

VCHRY̓. Que ꝑ ſeptē dies agebat̉. pͥma aūt dies etvltīa erat celeberrima ẜm legem: ⁊ hoc ſignificauiteuāgeliſta cū dixit: In nouiſſimo die magno feſti.Medios aūt dies magis ad voluptatē cōſumebāt.Iō ergo pͥma die hoc eis nō dixit: ſed neqꝫ ſcd̓a auttercia: ne ea que dicebant̉ de perirēt: eis voluptativacātibus. Clamat aūt ꝓpter turbe multitudinē.HEO. Simul quidē vt audibilis fieret: atqꝫ vt cōfidētiā largiret̉: ⁊ qꝛ neminē formidabat/ CHRIDicit aūt: Siqͥs ſitit. ac ſi diceret: Neminē neceſſitate ⁊ violentia attraho: ſed ſiqͥs habet deſideriū multū: hūc ego voco ¶ AVG. Eſt enī ſitis īterior: qꝛ eſthō interior Cōſtat aut plus amare hominē interiorē qͣꝫ exteriorē. Si ergo ſitimꝰ: veniamꝰ nō pedibusſed affectibꝰ: nec migrādo: ſed amādo CHRV. Qꝛenī de ītellectuali loquit̉ potu: on̄dit ꝑ hoc qd̓ pꝰīducit. Qui credit in me: ſicut dicit ſcriptura: flu. devē. eius fluēt aque viue. Sꝫ vbi hoc dicit ſcriptura:nuſqͣꝫ. Quid igit̉? Qui credit ī me ſicut dicit ſcriptura. Hic ſubdiſtīguere oportet: vt poſtea ſubſequat̉:Flumīa de vētre eius fluēt aque viue. on̄dens quoniā rectā oportet habere cognitionem: ⁊ nō ita a ſignis ſicut a ſcripturis credere ī ip̄m. Etenī ſuperiꝰ dixit: Scrutamini ſcripturas. HIE. ī prologo gene.Uel hoc teſtimoniū de ꝓuerbijs ſumptū ē: vbi .ſ. dicitur: Deriuētur fontes tui foris ⁊ in plateis aquastuas diuide. AVG. Uēter autē īterioris hominisē cōſciētia cordis eius. Bibito aūt iſto liquore: viueſcit purgata cōſciētia: ⁊ hauriēs fontem habebit: ⁊ip̄a fons erit. Quis ē fons: vel qͥs ē fluuiusʸ qͥ manatde vētre īterioris homīs: beniuolētia qua vult conſulere ꝓximo. Bibūt ergo qͥ credūt ī dn̄o. ſi aūt putet: qꝛ quod bibit ſoli ip̄i debet ſufficere: nō fluit aviua de vētre eiꝰ. Si aūt ꝓximo feſtinat ꝯſulere: iōnō ſiccat̉ qꝛ manat. GRE. ſuꝑ ezechielē: Cū enima mēte fideliū ſancte p̄dicatiōis verba defluūt: quaſi de mēte credentiū aque viue flumina decurrunt.vētris aūt viſcera qͥd ſunt aliud niſi mētis interna?i. recta intētio: ſanctū deſideriū: humilis ad deū: piaad ꝓximū volūtas. CHRV. Dicit aūt flumina ⁊ n̄flumē: copioſitatē ⁊ vbertatē occulte inſinuās. Uiuentē aūt aquā dicit: agentē ſemꝑ. Spūs enim gr̄acū in mentē ītrauerit ⁊ firmata fuerit oī fonte magis manat: ⁊ neqꝫ deficit neqꝫ euacuant̉ neqꝫ ſtat:videbit qͥs vtiqꝫ hoc ad ſapientiā ſtephani: ad petrilinguā: ad pauli fluxū inſpiciēs. Nihil enī eos detinebat: ſed ſicut flumīa multo īpetu delati: oīa ſecuꝫtrahētes abibāt. VG. Ad qualē aūt potū dominus īuitaſſet: expoſuit euāgeliſta ⁊ dixit: Hoc autēdixit de ſpū quē accepturi erāt credētes in eū. Quēdicit ſpiritū niſi ſpirituſāctū? nā vnuſqͥſqꝫ hō habetin ſe ꝓpriū ſpiritu. ALCV. Spiritū aūt ſanctū ante aſcēſionē apoſtolis ꝓmiſit: poſt aſcēſionē in linguis igneis dedit. Inde dicit: Quem accepturi erātcredētes in eu. A VG. Erat ergo ſpūs dei: ſed nōdū in eis erat qͥ crediderāt in ieſum. Ita eī diſponitnō eis dare ſpiritū iſtū: niſi poſt reſurrectionē ſuā.vn̄ ſequit̉: Nondū eī erat ſpi. da. qꝛ nōdū ieſus eratglori CHRX. Apoſtoli quidē pus ſpū eijciebantdemonia: ſed ea que a chriſto ē ptāte. qn̄ enī mittebat eos nō dicit̉: Dedit eis ſpiritū ſanctū: ſed Dediteis poteſtatē. De ꝓphetis aūt ab omībus cōfeſſum

ē ꝙ ſpūſſanctꝰ eis dabat̉: ſed hec gr̄a a terra defecerat. AVG. iiij. de tri. Sed qūo ⁊ de iohāne baptiſta dictū ē: Spūſancto replebit̉ ab vtero matris ſue⁊ ſpūſancto repletꝰ zacharias īuenit̉: vt de illo taliadiceret: ⁊ ſpūſancto maria vt talia de dn̄o p̄dicaretſpūſancto ſymeon ⁊ anna vt magnitudineꝫ chriſtiꝑuuli agnoſcerēt. Qūo ergo ītelligit̉: niſi qꝛ circa illa ſpūſſancti datio: poſt clarificatiōes chriſti futura erat qualis nūqͣꝫ antea fuerat: habitura erat quādā ꝓprietatē ī ip̄o aduētu: qualis antea nūqͣꝫ fuit.Nuſqͣꝫ enī legimꝰ linguis quas nō nouerāt homines locutos veniēte ī ſe ſpūſancto: ſicut tūc factumē: cū oportet et eiꝰ aduentū ſignis ſenſibilibꝰ demōſtrari. AVG. ſuꝑ iohānē: Cū ergo ⁊ mō accipiat̉ſpūſſanctꝰ: quare nemo loquit̉ linguis oīm gētiuꝫ:qꝛ iā ip̄a eccleſia linguis gentiū loquit̉ ī hac qͥ nonē: nec mō accipit ſpiritūſanctū. Si amas vnitatē: ēttibi habet qͥſquis ī illa aliqͥd habet. Tolle inuidiā: ⁊tuū ē qd̓ habeo. Liuor ſeꝑat: charitas iungit. Ip̄amhabeto ⁊ cuncta habetis: qꝛ ſine ip̄a nihil ꝓderit qͥcquid habere potueris. Charitas aūt dei diffuſa eſt īcordibꝰ noſtris ꝑ ſpiritūſanctum qͥ datus ē nobis.Quare ergo dn̄s poſt reſurrectionē ſuā ſpiritūſāctūdare voluit; vt .ſ. in reſurrectionē noſtram charitasflagraret: ab amore ſeculi ſepararet̉: ⁊ tota curteretin deū. Qui eī dixit: Qui credit ī me veniat ⁊ bibat⁊ flumīa de vētre eius fiuēt aque viue. Uitā eternāꝓmiſit: vbi nihil timeamꝰ: vbi non moriamur: qꝛ ergo tale ē quod ꝓmiſit ſpūſſancti charitate feruentibus: iō ip̄m ſpiritū noluit dare: niſi cum eſſet glorificatus: vt in ſuo corpore on̄deret vitā: quā mō nō habemus: ſed in reſurrectiōe ſperamꝰ. AVG. contrafauſtū: Si itaqꝫ hec cauſa erat vt nondū daret̉ ſpirituſſanctus: qꝛ nondū erat ieſus glorificatꝰ: proculdubio clarificato ieſu iā cā erat vt ſtatim daret̉. Cataphrices autē ſe ꝓmiſſum ꝑaclitum ſuſcepiſſe dixerūt: ⁊ hinc a fide catholica deuiarūt. Manichei etiaꝫ q̄ de ꝓmiſſione ſpūſſancti dicunt̉: de manicheoaſſerūt eē p̄dictū: tāqͣꝫ .ſ. antea nō fuerit ſpiritꝰ datꝰ.CHRX. Uel aliter: Gloriā chriſti crucē vocat. qͥaenī inimici eramꝰ: donū autē nō inimicis ſed amicis datur. oportebat prius offerri hoſtiā: ⁊ inimicitiā in carne diſſolui: ⁊ tunc factos dei amicos ſuſcipere donum.¶ Ex illa ergo turba cuꝫ audiſſenthos ſermones eius dicebant: Hiceſt uere ꝓpheta. Alij dicebāt: Hiceſt chriſtus. Quidā autē dicebant:Nunquid a galilea uenit chriſtus?Nōne ſcriptura dicit quia ex ſemine dauid ⁊ de bethleem caſtello ubierat dauid uenit chriſtꝰ? Diſſentioitaqꝫ facta eſt in turba ꝓpter eum.Quidā autē ex ipſis uolebāt apprehendere eū: ſed nemo miſit ſuꝑ euꝫmanus. Uenerūt ergo miniſtri ad