Ca. VII.
mus eū? Nūquid in diſperſionemgentiū iturus eſt ⁊ docturꝰ gentes⁊Quis eſt hic ſermo quē dixit: queretis me ⁊ nō īuenietis: ⁊ ubi ſuꝫ egouos nō poteſtis uenire?4VG. Humiles ⁊ pauꝑes ſaluos faciebat dn̄s. vn̄dicit̉. De turba aūt mul. cre. ī eū. Turba eī q̄ ſuā egritudinē cito vidit: etiā illiꝰ medicinā ſine dilatiōe conouitI CHRV. Uerūtn̄ neqꝫ ī his erat ſana fidesſed more multitudīs vulgaria loquebāt̉. Sequiturenī. Et di: Chriſtꝰ cū vene. nunqͥd ſigna plura facietqͣꝫ: q̄ hic facit: Dicere enī: Chriſtꝰ cū venerit: erat nōfirmiter credentiū hūc eē chriſtū. Uel etiā hoc dicere ē on̄dere eū nō eſſe chriſtū: ac ſi dicat: Nonne illecū venerit melior erit: ⁊ plura ſigna faciet. groſſioreſenī nō a doctrīa: ſed a ſignis īducūt̉. AVG. Uel ītelligūt: Si duo nō erūt: hic ē chriſtꝰ. prīcipes auteꝫiſaniebāt. Et iō medicū nō ſolū nō agnoſcebāt: ſedetiā occidere cupiebāt. vn̄ ſequit̉: Audierūt phariſeturbā murmurantē de illo hec: ⁊ miſe. pͥn. ⁊ pha. miniſtros vt apprehēderēt eū CHRI. Multa qͥdeꝫlocutꝰ ē ſupra ſed nihil tale fecerūt: qd̓ maxīe enimos mordebat: hoc erat ꝙ turbe .ſ. chriſtū glorificabāt. Sabbati aūt ſolutio apparēs cā erat: quā .ſ. pretēdebāt: ⁊ ip̄i quidē nō audebāt chriſtū caꝑe ꝑiculūtimētes. Miniſtros aūt mittūt tāqͣꝫ ꝑiculis expoſitos. AVG. Quia ergo nō poterāt apprehenderenolentē: miſſi ſūt vt audirēt docētē. Sequit̉ enī: Dixit ergo ieſus: Adhuc modicū tēpus vobiſcū ſum.CHRI. Uerba loquit̉ humilitatis plena: ac ſi diceret: Quid feſtinatis me interficere? paruū expectatetēpus. AVG. Quod mō ergo vultis facere facturi eſtis: ſed nō mō: qꝛ nolo. Implere eī debeo diſpēſationē meā: ⁊ ſic ꝑuenire ad paſſionem. CHRI.Per hoc igitur audatiorē turbā terruit: ſtudioſiorēvero magis auidā faciebat ad audiendū: quaſi ꝑuotēpore derelicto: ī quo poſſent hac doctrina potiri.Nō aūt dixit ſimpliciter: Hic ſum: ſed Uobiſcū ſuꝫ.q. d. Etſi ꝑſequamini me: nō tn̄ ceſſabo que ſunt ꝓvobis diſpēſans: ⁊ ea q̄ ſunt ad ſalutē docens ⁊ monēs vos. Quod aūt ſubdit: Et vado ad eū qͥ me mi.ſuffierat eos terrere ¶ THEO. Tāqͣꝫ pr̄i ſit de ip̄iscōqueſturꝰ: qꝛ ſi miſſum obprobrijs affecerūt: nō eſtdubiū ꝙ ⁊ mittēti fecerūt iniuriaꝫ/ BEDA: Dicitautē: Uado ad eū qͥ miſit me. ac ſi diceret: reuertēsaſcēdo ad patrē qͥ me īcarnari p̄cepit. Illuc ſe dixitire a quo nūqͣꝫ receſſit. CHRI. Quid vero eo indigebāt: manifeſtat ꝑ hͦ ꝙ dicit: Queretis me: ⁊ nō inuenietis. Sed vbi queſierūt eū iudei? Dicit lucas qm̄plangebāt mulieres ſuꝑ eū. ꝓbabile autē ē ⁊ multoſallos hoc paſſos eē: ⁊ p̄cipue dū ciuitas caꝑetur eoſmeminiſſe chriſti ⁊ miraculorū eiꝰ: ⁊ p̄ſentiā eius q̄rere. AVG. Uel hic iā reſurrectionē ſua p̄dixit: qͥaqſituri illū erāt poſt reſurrectionē cōpuncti. Noluerūt enī eū agnoſcere p̄ſentē: ⁊ poſtea queſierūt cuꝫviderēt ī eū multitudinē credentē. vn̄ multi ꝯpuctidixerūt. Quid faciemꝰ? viderūt enī chriſtū ſuo ſcelere moriētē: ⁊ crediderūt ī chriſtū ſuis ſceleribꝰ ignoſcentē: ⁊ quouſqꝫ biberēt ſanguinē quē fuderūt: dela ſalute deſperauerūt. CHRV. Deīde ne qͥs eum
ꝑ mortē cōmuni mō abire eſtimet ſubiungit: Et vbiego ſuꝫ vos nō poteſtis venire. Si vero ī morte maneret poſſent ad eū ire: illuc eī oēs abimꝰ ¶AVG.Nō aūt dixit Ubi ero: ſed Ubi ſum. Semꝑ eniꝫ ibierat chriſtꝰ quo fuerat rediturꝰ: ſic redijt: vt nos nōderelīqueret. Erat enī chriſtꝰ ẜm viſibilē carnē ī terra: ẜm īuiſibilē maieſtatē ī celo ⁊ ī terra. Nō aūt dixit: Nō poteritis: ſꝫ Nō poteſtis venire. tales eīꝫ tūcerāt qͥ nō poſſēt. Nā vt ſciatis: nō hoc ad deſperationē dictū: ⁊ diſcipulis ſuis dixit tale aliqͥd: Quo egovado: vos non poteſtis venire. Deniqꝫ hͦ petro expoſuit dicēs: Quo ego vado nō potes me ſeqͥ mō: ſeqͥris autē poſtea. ICHRY. Hec aūt oīa īduxit volēseos attrahere. etenī modicū tēpus quod relīquebat̉⁊ poſt receſſum ip̄m deſiderabilē eē: ⁊ eū non poſſedecetero īueniri ſufficiētia erāt ad ſuadendū vt adeū accederēt. Per hoc aūt qd̓ dicit: Uado ad euꝫ qͥmiſit me: on̄dit nullā ſibi fieri leſionē ab inſidijs eorū ⁊ paſſionē ſuā volūtariā ſibi eē. paſſi ſūt autē ip̄iiudei ad ea q̄ dicta ſūt: ⁊ querunt ad ſeip̄os quo debeat ire: quod nō erat eorū qͥ deſiderarent ab eo liberari. Seqͥt̉ enī: Dixerūt ergo iudei ad ſemetip̄os: qᶜhic iturꝰ ē: qꝛ nō īueniemus eū? Nūquid in diſperſionē gentiū iturꝰ ē ⁊ docturꝰ gētes? Sic enī gētesvocabāt quaſi exprobrātes ⁊ magna ī ſemetip̄iſ gloriantes: qꝛ .ſ. gētes vbiqꝫ diſſeminate erāt: ⁊ imperfecte ad inuice permixte. Sed hoc obprobriuꝫ poſteaip̄i ſuſtinuerūt: qꝛ vbiqꝫ diſperſi ſūt. Antiquitꝰ autētota gēs in vnū collecta erat: ſed cū iudei vbiqꝫ terrarū iā gentibꝰ ꝑmixti eſſent: non diceret: Quo egovado vos nō poteſtis venire: ſi ꝑ hoc gētes ītellexiſſet̉. FAVG. Dixerat auteꝫ dn̄s: Quo ego vado de ſinu patris. Hoc ergo illi nullo modo ītellexerunt: ⁊tamē ex hac occaſiōe ſalutē noſtrā p̄dixerūt ꝙ dn̄siturꝰ eſſet ad gētes: nō p̄ſentia corꝑis: ſed tamē pedibus ſuis. miſit enī ad nos mēbra ſua ⁊ fecit nos mēbra ſua ICHRY. Nō autē dixerūt ꝙ iturus eēt adgētes ledere eos: ſed docere. Iam enī irā ſubmiſerāt⁊ his que dicta erāt crediderant. Nequaqͣꝫ aūt niſicredidiſſent q̄ſiſſent ad ſeip̄os: Quis ē hic ẜmo queꝫdixit: q̄retis me ⁊ nō inuenietis: ⁊ vbi ego ſum vosnō poteſtis venire.¶ In nouiſſimo auteꝫ die magnofeſtiuitatis ſtabat ieſus ⁊ clamabatdicenſ: Siquis ſitit: ueniat ad me ⁊bibat: Qui credit in me ſicut dicitſcriptura: flumina de uentre eiꝰ fluent aque uiue. Hoc auteꝫ dixit deſpiritu quem accepturi erant credētes in eum. Nondū enim erat ſpiritus datus: quia ieſus nondum eratglorificatus.CHRY. Cū receſſuri eſſent domū celebrata feſtiuitate: dn̄s dat eiſ viatica ad ſalutē. vn̄ dr̄: In nouiſſimo āt die ma. fe. ſta. ieſus ⁊ cla. di. Siqͥs fitit veni.ad me ⁊ bi. ¶AVG. Tūc enī agebat̉ feſtiuitas queappellat̉ ſcenophegia .i. tabernaculorū cōſtructio.
C C 3