Iohanes

nō ueni ſed ē uerꝰ ꝗ miſit me quemuos neſcitis. Ego ſcio eū. Et ſi dixero qꝛ neſcio eū: ero ſil̓is uobis mendax. Sed ſcio eū: quia ab ip̄o ſuꝫ: ⁊ip̄e me miſit. Querebāt ergo eū app̄hēdere: ⁊ nemo miſit ī illuꝫ manꝰ qꝛnōdum uenerat hora eius.AVG. Supra dictū ē ꝙ dn̄ſ iō velut occulte aſcēdit̉ ad die feſtū: nō qꝛ timebat ne teneret̉: cui ptāserat vt nō teneret̉? Sed vt ſignificaret ēt ī ip̄o diefeſto qͥ celebrabat̉ a iudeis ſe occultari ⁊ ſuū eē myſteriū: nunc aūt apparet ptās q̄ putabat̉ timiditas.Loquebat̉ enī palā ī die feſto ita vt mirarēt̉ turbevn̄ dicit̉: Dicebāt gͦ qui. ex hiero. Nōne hic ē quē iudei que. īterfi. Et ecce pa. loqͥ. ⁊ nihil ei dicūt. Nouerāt enī qua ſeuitia q̄rebat̉: mirabāt̉ qͣ potētia nontenebat. VCHRI. Addit aūt euāgeliſta: Ex hiero.quoniā qui magis potiti erāt ſignis: hi oēs erāt miſerabiliores: qͥ deitatis eiꝰ ſignū vidētes maximum:oīa iudicio corruptorū pͥncipū ꝑmittebāt: an n̄ magnū ſignū īſaniētes ⁊ q̄rētes īterficere: habere eū inmanibꝰ ⁊ repēte qͥeſcere? AVG. Igit̉ nō plene ītelligētes chriſti potētiā: putauerūt̉ eē prīcipū ſcientiā ꝙ ei peꝑcerūt. vn̄ ſubdūt: Nunqͥd vere cognouerūt pͥncipes: qꝛ hic ē chriſtꝰ ICHRY. Sed ip̄i neqꝫprīcipū ſequūt̉ ſentētiā: ſed illā ꝓferunt corruptā ⁊ꝓpria amētia dignā. vn̄ ſubdit̉: Sed hūc ſcimus vn̄ſit. Chriſtꝰ aūt cū ve. ne. ſcit vn̄ ſit. A VG. Hec opinio apud iudeos nō inaniter nata ē: īuenimꝰ tn̄ ꝙſcripture dixerūt de chriſto: qm̄ nazareus vocabit̉:ergo p̄dixerūt vn̄ ſit. Iudei etiā dixerūt herodi querēti ꝙ chriſtꝰ ī beethleē iude naſceret̉: ⁊ teſtimoniūetiā ꝓpheticū attulerūt. vn̄ ergo nata ē hec opinioapud iudeos: ꝙ chriſtꝰ cū venerit nemo ſciat vn̄ ſit.niſi qꝛ vtrūqꝫ ꝓnūciauerūt ſcripture. ẜm hominē p̄dixerūt vn̄ eſſet: ẜm deū latebat īpios ⁊ q̄rebat pios.Hāc igit̉ opinionē ī eis generauerat: qd̓ ꝑ iſaiā dictū ē: Generationē eiꝰ qͥs enarrabit? Deniqꝫ dn̄s advtrūqꝫ rn̄dit: ⁊ qꝛ nouerāt eū vn̄ eēt: ⁊ qꝛ nō nouerāt. vn̄ ſequit̉: Clamabat ergo ieſus docēs ī tēplo ⁊dicēs: Et me ſcitis: ⁊ vn̄ ſim ſcitis. hoc ē dicere: ⁊ vn̄ſim ſcitis: ⁊ vn̄ ſim neſcitis. vn̄ ſim ſcitis: ieſus a nazareth: cuiꝰ etiā parētes noſtis. Solꝰ enī ī hac cā latebat virgīs ꝑtus: quo excepto totū nouerāt ī ieſu: qd̓ad hominē ꝑtinet. Recte ergo dixit: Et me noſtis: ⁊vn̄ ſim ſcitis. ẜm carnē ⁊ effigiē homīs quā gerebat.ẜm diuinitatē aūt Ame ip̄o nō veni: ſed ē verꝰ qͥ miſit mē. CHRY. ꝑ quod ea q̄ ī mēte habebant reuelat: ac ſi diceret̉: Nō ſum de numero eoꝝ qͥ ſine cauſa venerūt: ſed ē verax qͥ miſit me: ⁊ ſi verax ē in veritate miſit: ⁊ qͥ miſſus ē: cōgruū eſt veracē eē. Rurſusaūt ex ꝓprijs ẜmonibꝰ eos capit. qꝛ enī dicebat: Cūvenerit chriſtꝰ nullꝰ cognoſcet vn̄ ē: on̄dit etiaꝫ īdeſe chriſtū eē qm̄ a patre venit: quē ip̄i neſciebāt. ⁊ iōſubdit: Quē vos neſcitis. HLA. vj. de tri. Nūqͥdaūt nō oīs hō lꝫ ī carne ex deo natꝰ ē. ⁊ qūo negatab his vel ſeip̄m vel vnde ip̄e ſit ſciri; niſi id vn̄ eſt adnature ſue referret auctorē. Nā id qd̓ vn̄ ſit ignoratur: naturā ex qua ē: dū vn̄ ſit neſcit̉ on̄dit. Ignora-

ri enī vn̄ ſit: nō pōt qͥcqͥd ſubſiſtit ex nihilo: qꝛ hip̄mqd̓ nō ignorat̉ ex nihilo: ignorationē eiꝰ vn̄ ſit nonhabet. Ob hͦ autē qͥd ſit ip̄e neſcit̉: iō ignorat̉ a quoſit. nō enī cōfitet̉ filiū qͥ negat natū: nec natū intellgit qͥ putabit eū eē ex nihilo ¶ CHRV. Uel ignorā.tiā hic dicit q̄ ē ꝑ oꝑa: ſicut paulꝰ ait: Cōfitentur ſenoſſe deū: factꝭ aūt negāt. Dupliciter aūt eos redaguit. Et primū quidē qͥ occulte loquebant̉: hec ī mediū īducit: clamās vt eos verecūdari faciat/ AVGDeniqꝫ vt on̄deret eis vn̄ poſſent ſcire ſubiecit: Egoſcio eū. Ergo a me q̄rite vt ſciatis eū. Patrē enī noncognoſcit niſi filiꝰ: ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. Etn̄dixero qͥa neſcio eum: ero ſimilis vobis mendar.CHRY. Quod ē īpoſſibile: qꝛ enī verax ē qͥ miſit: cōgruū ē ⁊ eū qͥ miſſus ē veracē eē. vbiqꝫ aūt cognitionē patris ſoli ſibi attribuit: qꝛ a patre ē. vn̄ ſequitur:Et ego ſcio eū qꝛ ab ipſo ſum. HILA. vij. de trini.Quero aūt vtrū id quod ab eo opꝰ ē: in eo creatiōisaut naturā generatiōis on̄dat. Si opꝰ ī eo creationis ē: vniuerſa queqꝫ q̄ creant̉ a deo ſunt: ⁊ qūo patrē nō vniuerſa nouerūt: cū filiꝰ eū iccirco qꝛ ab eoē nō neſciat: Si vero iccirco ei qꝛ ab eo ſit eū noſſeſit ꝓpriū: qūo nō hoc ei qͥ ab eo ē erit ꝓpriū .ſ. vt verus filiꝰ ex natura dei ſit? Habes igit̉ ꝓprietatē cognitiōis de ꝓprietate generatiōis: tn̄ ne forte id qd̓ab eo ē: aduētus ſui tēpus hereſis īuaderet cōtinuoſubiecit: Et ip̄e me miſit. Tenuit ordinē euāgelici ſacramēti: natū ſe ꝓfeſſus ⁊ miſſum 7AVG. Ab ip̄oinqͥt ſum: qꝛ filiꝰ de patre. ꝙ autem videtꝭ me ī carne ip̄e me miſit: vbi noli intelligere nature diſſimilitudinē: ſed generātis auctoritatē/ CHRI. Iritauerūt aūt iudeos ea q̄ dicebant̉: ꝓpter hoc qd̓ dixerat: Quē vos neſcitis. qꝛ ſimilabāt ſe ſcire. vn̄ ſequit̉:Querebāt ergo eū apprehēdere ⁊ nemo miſit ī eummanꝰ. Uide furorē eorū īuiſibiliter refrenatū. Euangeliſta vero hūanius ⁊ humiliꝰ loqͥ volēs: vt ex hocchriſtꝰ hō putaret̉: nō dixit ꝙ eos inuiſibiliter detinuit: ſed ſubiecit: Quia nōdū venerat hora eius.AVG. Hoc eſt quia nolebat. non enim dn̄s ſub fato natus ē: hoc nec de te credendū ē: quāto magisde illo ꝑ quē factꝰ es: ſi tua hora volūtas ē illiꝰ: illihora que ē niſi volūtas ſua? Nō ergo horā dixit qͣcogeret̉ mori: ſed qua dignaret̉ occidi.¶ De turba autē multi crediderūtin eū. Et dicebant: Chriſtus cū uenerit: nūquid plura ſigna faciet: qͣꝫq̄ hic facit? Audierunt phariſei turbam murmurantē de illo hec: ⁊ miſerunt principes ⁊ phariſei mīſtrosut apprehenderent ieſum. Dixit ertgo eis ieſus: Adhuc modicū tempuobiſcū ſum: ⁊ uado ad eum qui mēmiſit. Queretis me ⁊ nō inuenietis⁊ ubi ego ſum uos nō poteſtis uenire. Dixerūt ergo iudei ad ſemetipoſQuo hic iturus eſt: quia nō inueniē