Ca. VII.

fabbato? Nolite iudicare ẜm faciē:ſed iuſtū iudiciū iudicate.HRI. Duas criminatiōes iudei cōtra chriſtūnicebāt: vnā ꝙ ſabbatū ſolueret: aliā ꝙ patrē ſuupicebat deū: equalē ſeip̄m faciēs deo. Hoc igit̉ pricfirmauit: dū on̄dit ꝙ nō ē deo cōtrariꝰ ſed eadeꝫilli docet. De reliquo ad ſabbati ſolutionē īſtat dicēs: Nōne moyſes de. vo. legē ⁊ nemo ex vobis fait legē. Ac ſi diceret: Lex dicit nō occides: vos auaocciditis. ⁊ hoc ē quod ſubdit̉: Quid me queritꝭinterficere. Ac ſi diceret: Et ſi ego diſſolui legē honinē ſanās trāſgreſſio fuit: ſed ī ſalutē: vos aut trāſtini in malū. vn̄ nō debeo a vobis de ſolutione legis diiudicari. In duobꝰ ergo eos corripuit: etcicēdo: quid me queritis īterficere; ⁊ on̄dendo qm̄ciſionē meditātes: nō ſunt digni aliū diiudicareG. Uel hoc dicit: quia ſi legē facerēt in ipſisltis chriſtū agnoſcerēt: ⁊ p̄ſentē nō occiderēt. Rn̄dit aūt ei turba: nō ꝑtinentia ad ordinē ſed ad perrurbationē. Sequit̉ eī: Reſpōdit turba ⁊ dixit: Demoniū habes: quis te querit īterficere? Ei dictū eſtn oemoniū haberet: qͥ demones expellebat. Dn̄s ātnō turbatꝰ: ſed in ſua veritate trāquillꝰ nō reddiditmnaledictū ꝓ maledicto: ſed rn̄dit trāquille ¶ BE. In quo nobis patiētie reliqͥt exemplū: vt quoriēs nobis ab aliqͥbus falſa obijciunt̉ cōuitia: patienter toleremꝰ: ⁊ vera q̄ poſſumꝰ nō obijciamꝰ: ſedſalutaria monita p̄dicemꝰ. Seqͥtur enī: Rn̄dit ieſuſ⁊ dixit eis: vnū opꝰ feci ⁊ omēs miramini. ¶ AVG.A ſi diceret: Quid ſi oīa oꝑa mea videretis? ipſiusenī oꝑa erāt q̄ in mūdo videbāt: ⁊ ip̄m qͥ fecit omīanō videbāt. fecit vnā rē ⁊ turbati ſūt: qꝛ ſaluū fecithominē ī ſabbato: quaſi ſi qͥſqͣꝫ eorū egrotꝰ ſabbatoſinceraret: aliꝰ illū ſanū feciſſet qͣꝫ ille qͥ eos ſcādaliiuit: qꝛ vnū hominē ſabbato ſaluū fecit. CHRV.hoc enī ꝙ dicit Miramini: hoc eſt turbamini: tunultuatis. vide autē qūo prudēter a lege eos ſylloat. Uult enī on̄dere ꝙ facere hͦ opus nō erat legē ſoluere. ſūt enī multa prīcipaliora qͣꝫ lex de obẜnatione ſabbati: ꝑ quorū obſeruationē lex nō ſoluitur ſed implet̉. ⁊ iō ſubdit: Propterea moyſeſ oeditvobis circū. nō qꝛ ex moyſe ē: ſed ex patribꝰ: ⁊ ī ſabbato circūciditiſ hominē. ¶ AVG. q. d. Bene factūē vt acciꝑetis circūciſionē a moͣyſe: nō qꝛ ex moyſeē. ſed ex patribꝰ. Abraā enī pͥmus accepit circūciſionē a dn̄o. Et in ſabbato circūciditis. Conuicit vosnoyſes: accepiſtis ī lege vt circūcidatis octauo dieAccepiſtis ī lege vt vacetis ſeptīo die. Si octauꝰ dies illiꝰ qͥ natꝰ ē: occurrit ad diē ſeptimū ſabbati: circuciditis hominē: q̄ circūciſio ꝑtinet ad aliquod ſiaculū ſalutis. ⁊ nō debēt homines ſabbato vacaſe a ſalute. AL CV. Propter tres enī cauſas dataſuit circūciſio: pͥmo vt ſignū eēt magne fidei abrae:ſcōo vt ꝑ eā a ceteris natiōibus diſcernerent̉: tertioſt illa ī virili mēbro ſuſcipiētes: caſtitatem mētis ⁊torꝑis obſeruare deberēt. Et tantū cōferebat tunccircūciſio qͣꝫtū nūc baptiſma: niſi ꝙ ianua nōdū aꝑſa erat. Cōcludit ergo ex p̄miſſis: Si circūci. accipitpo. ī labbato: vt nō ſol. lex moy. mihi īdigna. qꝛ to.po ſa. feci ī ſabbato. ¶ CHRV. q. d. ſabbati ſolutio īircūciſiōe legis ē obẜuatio: ſic ⁊ ego hominē curās

ſabbato legē ẜuaui. Uos qͥ nō eſtis legiſlatores: vltra modū legē defēditis. Sed moyſes iubet legē ſolui ꝓpter mādatū: qd̓ nō erat ex lege: ſed ex patribꝰ.Per hoc aūt qd̓ dicit: Totū ho. ſa. feci ī ſabba. oſtēdit circūciſionē eſſe ꝑticularē ſanitatem. ¶ AVG.Forte aūt illa circūciſio ip̄m dn̄ꝫ ſignificabat: Quidenī ē circūciſio: niſi carnis expoliatio? Significauitergo expoliationē a corde cupiditatū carnaliū. nōergo ſine cā data ē in eo mēbro ꝑ qd̓ ꝓcreat̉ creatura mortaliū: qꝛ ꝑ vnū hominē peccatū ītrauit inmundū. Iō aūt qͥſqꝫ cū p̄putio naſcit̉: qꝛ oīs cū vitio ꝓpaginis naſcit̉: ⁊ nō mūdat deꝰ: ſiue a vitio cūquo naſcimur: ſiue a vitijs q̄ male viuēdo addimuſniſi ꝑ chriſtū. cultellis enī petrinis circumcidebāt: ⁊petre nomīe chriſtū figurabāt. Iō aūt octauo die:qꝛ poſt ſeptimum ſabbati dn̄s die dn̄ico reſurrexit.Ip̄a aūt reſurrectio nos circūcidit .i. abſtulit deſideria carnalia. Intelligite hoc ſignificari opꝰ bonumqd̓ ego feci totū hominē ſaluū ī ſabbato: qꝛ ⁊ curatus ē vt ſanꝰ eēt in corꝑe: ⁊ credidit vt ſanus eēt inaīa. Eſtis āt ꝓhibiti ẜuilia oꝑa facere ſabbato. Nūquid ẜuile opꝰ ē hominē ſanare ī ſabbato; Māducatis ſiquidē ⁊ bibitis ſabbato: qꝛ ꝑtinet ad ſaluteꝫ:ꝑ qd̓ oſtēditis oꝑa ſalutis nullo mō eē die ſabbatiomittēda. ¶ CHRI. Nō aūt dixit: Ego maiꝰ circūciſione oꝑatus ſum. ſed ſolū factū narrās: iudiciumeis cōceſſit. vn̄ ſubdit̉: Nolite iudicare ẜm fa. ſed iuſtū iudiciū iudicate. q. d. nō qꝛ moyſes apud vos habet maiorē gloriā qͣꝫ ego: ex ꝑſonarū dignitate feratis ſentētiā: ſed a rerū natura. hͦ enī ē iuſte iudicareNullꝰ autē īcuſauit moyſen de hoc ꝙ iuſſit ſabbatū ſolui ꝓpter mādatū circūciſionis: quod erat aliūde qͣꝫ ex lege īductū: ergo fidedignior vobis eſt moyſes qͥ iubet ſolui legē a mādato non legali. ¶ AVG.Hoc aūt ꝙ dn̄s notauit hoc loco euadere ī hoc ſeculo: magni laboriſ ē nō ꝑſonaliter iudicare. admonuit qͥdē dn̄s iudeos: admonuit ⁊ nos. quod enimp̄cioſum ſonabat de ore domini ⁊ ꝓpt̓ nos ſcriptūeſt ⁊ nobis ſeruatū ⁊ ꝓpter nos recitatū. ſurſum ēdn̄s: ſed etiā hic eſt veritas dn̄s. Corpꝰ enī dominiin quo ſurrexit vno loco eē poteſt: veritas eiꝰ vbiqꝫdiffuſa ē. Quis ergo ē qui nō iudicat ꝑſonaliter quiequaliter diligit? Nō enī cū homīes diuerſo modoꝓ ſuis gradibꝰ honoramꝰ. timēdum ē ne ꝑſonas accipiamꝰ. nōnūqͣꝫ enī ē iudiciū īter patrē ⁊ filiū: nōequamus filiū patri ī honore: ſed p̄ponimꝰ ſi bonaꝫcām habet filiū patri ī veritate: ⁊ ſic tribuimꝰ honorē debitū: vt nō ꝑdat equitas meritū.¶ Dicebāt ergo ꝗdam ex hieroſolymis: Nōne hic ē quē qͦrunt interficere? Ecce palā loꝗtur: ⁊ nihil ei dicunt. Nūꝗd uere cognouerūt principes qꝛ hic eſt chriſtus? Sꝫ huncſcimus un̄ ſit: chriſtus aūt cū uenerit nemo ſcit unde ſit. Alamabat ergo ieſus ī tēplo docēs ⁊ dicens: Etme ſcitis: ⁊ un̄ ſim ſcitis: ⁊ a meipſo

IſC C 2