Iohānes

rabant̉ iudei dicētes: Qūo hic lr̄asſcit cum non didicerit? Rn̄dit eis ieſus: ⁊ dixit: Mea doctrina non eſtmea: ſed eius qui miſit me. Siquisuoluerit uoluntatem eius facere: cognoſcet de doctrina utrū ex deo ſitan ego a meipſo loqͥr̄. Qui a ſemetip̄o loquitur gloriā propriā querit.Qui autē querit gloriā eius qui miſit euꝫ: hic uerax eſt: ⁊ iniuſticia in illo non eſt.YCHRV. Dn̄s traditiōe ſua auditores attētiores facere volēs: nō ī pͥmis diebꝰ aſcēdit: ſed circa ſolēnitatis mediū. vn̄ dicit̉: Iā aūt die feſto mediāte aſcē.Ieſus ī tē. ⁊ doce. Qui eī pͥmis diebꝰ eū queſierūt: repēte eū p̄ſentē vidētes: magis intēdebāt docēti: ⁊ qͥbonū eū dicebāt ⁊ qͥ malū: illi quidē vt aliqͥd lucrarent̉ ⁊ admirarent̉: hi vero vt comprehenderēt.THEO. Nā ī pͥncipio feſti: his q̄ feſti erāt magis attēdebat. vn̄ poſtea chſtriſtū attētiꝰ audierūt̉. FAVGV. Quātū enī dat̉ ītelligi ip̄am feſtiuitate diebuſpluribꝰ celebrabāt. ⁊ iō dicit̉: Iā die feſto mediātei. cū illiꝰ diei feſti tot dies remanſiſſent quod p̄teriſſent: vt etiā hͦ īpleret̉ qd̓ ait: Nō aſcēdā ad diem feſtū hūc .i. ad quē vos vultis pͥmū vel ſecūdū diē: aſcēdit aūt poſtea die feſto mediāte. AVG. de queſti.no. ⁊ ve. te. Tūc etiā aſcēdit: nō qͣſi ad diē feſtū ſꝫ qͣſi ad lucē. illi vero aſcēderūt: quaſi ad ꝑfruendū delitijs diei feſti. Chriſto vero ille fuit dies feſtus: quopaſſiōe ſua redemit mundū. AVG. ſuꝑ io. Ille ātqͥ pͥus latebat docebat: ⁊ palā loquebat̉: ⁊ nō tenebat̉. Illud enī qd̓ latebat erat cā exēpli: hͦ ptātis.CHRY. Quid aūt docebat n̄ dixit euāgeliſta: ſꝫ qd̓mirabiliter docebat: hͦ ſolū on̄dit. tāta enī erat virtꝰdocētis vt qͥ dixerāt: ſeducit turbas: trāſmutati mirarent̉. vn̄ ſeqͥt̉: Et mirabant̉ iudei dicētes: qūo hiclit. ſcit: cū nō didicerit: Uide admirationeꝫ neqͥtiaplenā nō enī dicit: ꝙ ī doctrina admirarent̉: ſed inaliā admirationē īciderūt. AVG. Oēs quidē quātū arbitror admirabant̉: ſed nō oēs cōuertebāt̉. Etvn̄ admiratio; qꝛ ml̓ti nouerāt vbi natꝰ: quēadmodū fuerit educatꝰ. Nūqͣꝫ eū viderāt lr̄as diſcentē: audiebāt tn̄ de lege diſputātē: legis teſtimonia ꝓferētē q̄ nemo poſſet ꝓferre niſi legiſſet: nemo legeret:niſi lr̄as dīdiciſſet: ⁊ iō mirabat¶ CHRX. Ab hacaut q̄ſtione cognoſce̓ debebāt: qm̄ hec ſciētia hūanitus nō erat ī eo ſed diuinitꝰ: ſꝫ qꝛ hͦ ip̄i nolebāt reuelare: ſed ī ſola admiratiōe ſtabāt: dn̄s hec reuelauit.Seqͥt̉ ei: Rn̄dit eis ieſus ⁊ dixit: Mea doctrīa nō ēmea: ſed eiꝰ qͥ miſit mē. AVG. Uidet̉ aūt hͦ eē cōtrariū qd̓ dicit: Mea ⁊ nō ē mea. nā ſi dixiſſet: Iſtadoctrīa nō ē mea: nulla eēt q̄ſtio. Que ē ergo doctrina patris: niſi verbū patris? Ipſe ergo chriſtꝰ eſt doctrina patris: ſi verbū pr̄is ē. Sed qꝛ verbū non pōteē nulliꝰ: ſed ē alicꝰ: ⁊ ſuā doctrinā dixit ſeip̄m ⁊ nōſuā: qꝛ patris ē verbū: qͥd ē tā tuū qͣꝫtu: ⁊ qͥd tā nontuū qͣꝫtu? Si alicuiꝰ es: qͥd es? Breuiter ergo hͦ mi-

hi dixiſſe videt̉: Mea doctrīa n̄ ē mea. ac ſi diceret.Ego nō ſū a meip̄o. Sabellianā hereſiꝫ ſnīa iſta diſſoluit: qͥ dicere auſi ſūt ip̄m eē filiū qͥ ē ⁊ pr̄: duo eſſenoīa: ſed vnā re.­ CHRY. Uel ſuā dicit qm̄ eā docuerat: nō ſuā aūt qm̄ patris erat doctrīa. Sꝫ ſi oīaq̄ ſūt patris eiꝰ ſūt: ex hocip̄o ꝙ patris ē: deberet eē⁊ ſua. Sed hͦ qd̓ dicit: Nō ē mea: vehemēter on̄dit ⁊ſui ⁊ patris vnā eē doctrinā: ac ſi diceret: Nihil habeo ꝑmutatū aūt diuerſuꝫ: ſꝫ ita ago vt dico: vt noneſtimet̉ aliud qͥd p̄ter patrē dicē vel agere. AVG.pͥmo de tri. Uel aliter: ſcd̓m aliud ſuam dixit: ſcd̓maliud nō ſuā. ſcd̓m formā dei ſuā: ſcd̓m formā ſeruinō ſuā. ¶ AVG. Siqͥs aūt hͨ parū ītellexerit: audiatcōſiliū qd̓ dn̄s cōſequēter dat dicēs: Si qͥs volueritvolūtatē eiꝰ facere: ⁊ cogno. de doc. vtrū ex deo ſit:an ego ex meip̄o loquar: qͥd ē ſiqͥs volue. volūtatemeiꝰ facere? hͦ ē credere ī eū. ip̄e enī ſupra dixit: hoc ēopꝰ dei vt credatis ī eū quē ip̄e miſit. Quis aūt hocneſciat hͦ eē facere volūtatē dei: oꝑari opꝰ eius: Cognoſcere aūt hͦ ē ītelligere. ergo noli ītelligere vt credas: ſed crede vt ītelligas: qꝛ niſi credideritis nō ītelligetis. PHRX. Uel hͦ ita dicit: ac ſi dicat: Auferte irā ⁊ īidia ⁊ odiū: qd̓ ſine cā ī me habetis: ⁊ nihilerit qd̓ ꝓhibeat vos cognoſcere: qm̄ dei verba ſuntq̄ loquor. Deīde aliud īducit argum̄tū īſolubile: abhis q̄ ſūt ī cōſuetudīe hominū nos erudiēs. vn̄ ſeqͥt̉:Qui a ſemetip̄o loqͥt̉ gloriā ꝓpriā q̄rit. q. d. Qui aliquā ꝓpriā vult īſtituere doctrinā: ꝓpter nihil aliuhͦ vult qͣꝫ vt gloriā acqͥrat. Si vero ego gloriā eiuſ qͥmiſit me q̄ro: cuiꝰ gr̄a aliena vellē vos docere: Et hͦē quod ſubdit: Qui aūt que. glo. eius qͥ miſit illū: hicverax ē: ⁊ īiuſticia ī illo nō ē 4HEO. q. d. Ueraxſū: qꝛ doctrīa mea cōtinet veritatē. Iniuſticia ī menō ē: qꝛ alteriꝰ gloriā nō vſurpo. 7A VG. Qui q̄ritgloriā ꝓpriā antichriſtꝰ ē. Dn̄s at noſter magnū nobis exemplū p̄buit hūilitatiſ: dū habitu īuentꝰ vt hōquerit gloriā patris: nō ſuā. ſed tu qn̄ aliqͥd boni facis: gloriā tuā querit: qn̄ aliqͥd mali facis deo calumniā meditaris. CHRY. Uide ergo qm̄ cā quedamꝓpter quā humilia de ſe dicit: hec ē vt credāt qm̄ n̄deſiderat gloriā neqꝫ pͥncipatū: ⁊ etiā ꝓpter ībecilꝭtatē audiētiū: ⁊ vt doceat homines moderata ſapere: ⁊ nihil de ſe dicere magnū: ſed ſemꝑ humile.¶ Nōne moyſes dedit uobis legēEt nemo ex uobis facit legē. Quidme queritis interficere: Reſponditturba ⁊ dixit: Demonium habes.Quis te querit interficere? Reſpōdit ieſus ⁊ dixi eis: Unū opus fec⁊ omēs miramini. Propterea moyſes dedit uobis circuciſionē: nō ꝗaex moyſe eſt: ſed ex patribus. Et inſabbato circūciditis hominē. Si circūciſionē accipit homo ī ſabbato utnon ſoluat̉ lex moyſi: mihi indignamini quia totū hominē ſanū feci in