Ca. VII.

cgpliū ꝯſequēde glorie: veluti ſeculariter ⁊ terrenogectu mouētes ne eſſet ignobilis: ⁊ latitaret. Sedn̄s voluit ip̄am celſitudinē ꝑ hūilitatis viā ſternee picit ergo. Tēpus meū .i. glorie mee: qua veniā īlritudīe iudicaturꝰ Nō dū venit. Tēpus aūt ve i.nūdi gloria ſemꝑ ē ꝑatū. Et qm̄ nos dn̄i corpus ſuius: qn̄ nobis īſultāt amatores huiꝰ ſeculi: dicamꝰqis Tēpus veſtrū adeſt ꝑatū: tēpus noſtrū nōdumaduenit. excelſa enī patria: humilis via. Qui recuſat viā: qͥd q̄rit patriā? CHRI. Uel aliter: Uidet̉iud eccleſie īſinuari. fortaſſis enī eū prodere volepāt ⁊ tradere iudeis. iō dicit: Tēpus meū nōdū adnenit. hͦ ē tēpus crucis ⁊ mortis. Tēpus aūt veſtruꝫſemꝑ ē ꝑatu. qꝛ ⁊ ſi vos ſemꝑ ſitis cū iudeis: nō interficiēt vos eadē cū illis zelātes. vn̄ ſeqͥt̉: Nō pōt vosadiſſe mūduſ: me aūt odit qꝛ ego teſti. phi. de illo. qꝛqꝑa eius mala ſūt. q. d. qualiter mundus eos odit: qͥradē cū ip̄o volūt ⁊ ꝓ eiſdē ſtudēt: me aūt odit: qm̄redarguo eū. Intantū ergo gloriā hominū nō quero ꝙ nō p̄termitto eos redarguere: lꝫ ſciā ex hͦ odiinaſci: ⁊ mortē nitētari. Per hͦ etiā on̄dit ꝙ odiū iudeorū cōtra eū cōcitabat publica redargutio: nō ātſabbati ſolutio. FTHEO. Uel dn̄s cōtra duo de qͥbus illi eū arguebat: alia duo īducit. Cōtra formidinē quidē dicit: ꝙ oꝑa mūdi redarguit .i. oꝑa eorū qͥiūdana ſapiūt: quod nō faceret ſi formidoloſus eſſet. ſed cōtra inanē gloriā miſit illos ad feſtū. vn̄ ſeqͥtur: Uos aſcēdite ad diē feſtū hūc. nā ſi vane gloriepaſſione detineret̉: retinuiſſet eos ſecū: nā glorie cupidi cōſueuerūt multos habere qui ſequātur eos.Rl̓. hoc etiā dicit on̄dens ꝙ eis blādiri n̄ vult:cocedit eis iudaica facere. AVG. Uel aliter: Uoſite ad diē feſtū hūc. vbi gͣloriā hūanā queritis:vbi extēdere vultis carnalia gaudia: nō eterna cogitare. Seqͥt̉: Ego aūt nō aſcendā ad diē feſtū iſtuꝫ.CHRI. Scilicet mō vobiſcū: qꝛ meū tēpus nōduꝫimpletu ē. ī futuro enī paſcha crucifigēdus erat.AVG. Uel meū tēpus .i. glorie mee nondū aduēit:ipſe erit dies feſtꝰ meꝰ: nō diebꝰ iſtis ꝑcurrēs ⁊ trāſiēs: ſed ꝑmanēs in eternū. Ipſa erit feſtiuitaſ ⁊ gaudiū ſine fine: et̓nitas ſine labore: ẜenitas ſine nube.¶ Hec cū dixiſſet: ipſe manſit īgalilea. Ut autē aſcenderūt fratres etūc ⁊ ipſe aſcēdit ad diē feſtū nō manifeſte: ſed quaſi in occulto. Iudeiergo querebāt eū in die feſto: ⁊ dicebāt. Ubi eſt ille ⁊ Et murmur multus erat in turba de eo. Quidā eniꝫdicebant quia bonꝰ eſt: alij autē dicebant nō: ſed ſeducit turbaſ. Nemotamē palā loquebatur de illo ꝓptermetum iudeoruꝫ.CHRY. Quia dixerat dn̄s: Nō aſcēdā vobiſcū inpricipio denegauit aſcēſum: vitās irā frementiū iudeorū. vn̄ dicit̉: Hec cū dixiſſet: ipſe: Māſit ī galileapoſtea ve. aſce̓. vn̄ ſeqͥt̉: Ut aūt aſcē. fratres eiꝰ: tunce ipe aſcēdit. FAVG. Aſcēdit aūt nō gloriari tēpo

raliter: ſꝫ aliqͥd docere ſalubriter: de feſto eterno admonere CHRI. Uel aſcēdit: nō vt patiat̉: ſed vtalios erudiat. Latēter aūt aſcēdit. poterat enī manifeſte aſcēdere: ⁊ detinere eorū īordinatū impetū: qd̓multotiēs fecit. ſed nolebat hͦ ꝯtinuo facere: ne magis ſuā diuinitatē denudaret: ⁊ vt īcarnatio eiꝰ certior eſſet: ⁊ vt nos erudiret ad virtutē. Ut igit̉ diſceremꝰ qͥd nos oporteat facere: qͥ nō poſſumꝰ ꝑſecutores detinere: voluit latēter aſcēdere. Nō aūt dixitin occulto: vt on̄dat diſpēſatiōe hͦ eē factū. Si enimoīa vt deꝰ ageret: qūo poſſemꝰ nos ſcire incidenteshūanis ꝑiculis qͥd oporteat facere? AVG. Uel occulte aſcēdit: qꝛ fauorē hominū nō querit: nō pōpisſtipātiū ſe turbarū delectat̉ YBEDA: Myſtice ātdeſignat̉ qꝛ ſingulis qͥbuſqꝫ carnalibꝰ humanā gloriā querētibꝰ dn̄s manet ī galilea: que īterp̄tat̉ trāſmigratio facta .i. ī mēbris ſuis: qͥ trāſmigrāt de vitijsad virtutes: ⁊ ī eis ꝓficiūt. Poſtmodū v̓o dn̄s aſcēdit: qꝛ mēbra chriſti nō huiꝰ vite: ſed eterne gloriamquerūt. Occulte aūt dn̄s aſcēdit: qꝛ oīs gloria eiꝰ eſtab ītus .i. de corde puro ⁊ cōſciētia bona ⁊ fide nonficta ¶AVG. Uel ꝙ quaſi latēter aſcēdit: aliqͥd ſignificare voluit. Omīa enī q̄ dicta ſūt antiquo populo iſrael: vmbre fuerūt futurorum: ⁊ ſcenophegiavmbra erat futurorū. Oīa ergo q̄ fiebāt ī figura: manifeſtant̉ in nobis. Aſcēdit ergo ī occulto: figura eīerat ip̄m eē in occulto. In ip̄o die feſto chriſtꝰ latebat: qꝛ ip̄e dies feſtꝰ chriſti mēbra ꝑegrinatura ſignificabat. Ille enī ē in tabernaculis: qͥ ſe ī mūdo eē intelligit peregrinū Scenophegia aūt erat celebratiotabernaculorū. Seqͥt̉: Iudei aūt querebāt eū in diefeſto: ⁊ dicebāt: Ubi ē illē. CHRY̓. Ex ml̓to odio⁊ inimicitia: neqꝫ enī nomīatiꝫ vocare volebāt. Nōaūt multa erat eis ī feſtiuitate reuerētia: nec multareligio: qꝛ a feſtiuitate credebāt chriſtū fraudulēterdetinere. Seqͥt̉: Et mur. mul. erat de eo in turba.AVG. Murmur erat de cōtentiōe quā cōuenienter exponit dicēs: Quidā eī dice. qꝛ bonꝰ ē. alij autēdice. nō ſed ſeducit turbas. Quicūqꝫ emicuerit ī aliqͣgr̄a. alij dicūt: bonꝰ ē: alij nō: ſed ſeducit turbas. Qd̓aūt dictū ē de deo valet ad cōſolationē de quocūqꝫ hoc dictū fuerit chriſtiano. Et qͥdē ſi ſeducere eſt:nec chriſtus ſeductor. nec quiſqͣꝫ debet ſeductor eſſechriſtianꝰ. Si aūt ſeducere aliūde aliquē ad aliud ꝑſuadēdo ducere ē. querēdū ē vn̄ ⁊ quo? Si a bonoad malū malꝰ ſeductor ē: ſi a malo ad bonū: bonusē. ⁊ vtinā ſic omēs ſeductores vocemur ⁊ ſimus.HRY. Igit̉ illā quidē eſtimo opinionē multitudinis eſſe: qua .ſ. dicebat̉ bonꝰ eſſe: hāc vero pͥncipū⁊ ſacerdotū: qd̓ on̄ditur ꝑ hͦ ꝙ dicūt: Seducit turbas. nō dicūt: Seducit nos. Sequit̉: Nemo tn̄ palāloquebat̉ de illo: ꝑꝑ me. iu. yAVG. Eoꝝ .ſ. qui dicebant bonꝰ ē nō. qͥ dicebāt. ſeducit turbas. Hec eniꝫclarius ſonabāt. Sed bonꝰ ē preſſius ſuſurrabant.CHRV. Uide aūt eorū qͥ pͥncipant̉ corruptioneꝫhi aūt qui prīcipatibus ſubijciunt̉: ſani quidē erantiudicio: ſed non habebāt libertatē dicēdi: qd̓ maxīemultitudinis eſt.¶ Iam autē die feſto mediāte aſcēdit ieſus in tēplū ⁊ docebat. Et mi

CC