Ca. VI.

CHRL.i. ſpūalia ſunt: nihil habētia carnale: neqꝫcōſequētiā naturalē: ſed eruta ſunt ab omni tali neceſſitate que in terra: ⁊ a legibꝰ que hic poſite ſunt.IVG. Si ergo intellexiſti ſpūal̓r: ſpūs ⁊ vita tibifunt. ſi intellexiſti carnaliter: etiam ſic ſpiritꝰ ⁊ vitaſunt: ſed tibi nō ſunt. Diximꝰ enī hic dn̄m cōmēdaſſe in māducatōe carnis ſue: ⁊ potatōne ſanguīs ſuivt in illo maneamꝰ ⁊ ip̄e in nobis. hoc aūt quid fac̄niſi charitas: Charitas aūt dei diffuſa eſt in cordibꝰnoſtris ꝑ ſpm̄ſanctū qui datꝰ eſt nobis: ergo ſpiritꝰ: qui viuificat̉/ CHRI. Et qͥa de carnali audiētiaſupra locutꝰ eſt ſubiugit: Sed ſunt quidā ex vobis qͥno credūt. Dicēs quidā: diſcipulos excepit: ſuā autēpiquitatē on̄dit occulta reuelās. 7AVG. Nō dixitgūt quidā in nobis qui nō intelligūt: ſed cāꝫ dicitquare nō intelligāt. Propheta .n. dixit: Niſi credideritis: nō intelligetis. nā qui reſiſtit: quō viuificatur:Aduerſariꝰ .n. radio lucis quo penetrādꝰ eſt: nō auerrit aciē: ſed claudit mētē: credāt ⁊ aꝑiāt: ⁊ illuminabuntt. VCHRV. Et vt diſcas: qm̄ ante hec verba etnō poſtqͣꝫ murmurauerūt ⁊ ſcādalizati ſunt: hͨ chriſtus cognouerat: ſubiūgit euāgeliſta dicēs: Sciebat.n ab initio ieſus qui eēnt credituri: ⁊ qͥs traditureū eēHEO. Uolēs ꝑ hͦ nobis euāgeliſta on̄dēudi oīa cognoſcebat: qd̓ diuinitaꝙ ante ꝯtis erat indiciū. AVG. Sed poſtqͣꝫ diſtīxit credentes dominꝰ a nō credētibus: exp̄ſſit cām quare noncredūt. vn̄ ſequit̉: Et dicebat: Propterea dixi vobis:quia nemo pōt venire ad me: niſi fuerit ei datū a patre meoy CHRY. q. d. Nō turbāt me: neqꝫ ſtuporeiferūt qui nō credūt. Noui quibꝰ dedit pater. Dixitaūt hoc: vt on̄dat qm̄ nō illorū gl̓iam cōcupiſcēs hͦdicebat: ⁊ vt ſuadeat eis ꝙ prēm eiꝰ exiſtimēt deum⁊ nō ioſeph. AVG. Ergo ⁊ credere dat̉ nobis: nōenī nihil eſt credere. Si .n. magnū quid eſt: gaude qꝛliſti: ſed noli extolli. qͥd .n. habes: qd̓ nō accepiſti? AVG. de p̄deſtinatōne ſanctoꝝ: Hoc aūt douibuſdā dari ⁊ quibuſdā nō dari oīo nō dubicat: q̄ nō vult manifeſtiſſimis ſacris lrīs repugnare.Cur aūt nō oībꝰ det̉: fidelē mouere nō debet qͥ credit ex vno oēs iſſe in cōdēnatiōem iuſtiſſimā: ita vtnulla dei eēt iuſta rep̄hēſio: ⁊ ſi nullꝰ inde liberaretur vnde cōſtat magnā eē grām ꝙ plurimi liberāt̉.Cur aūt iſtū potiꝰ qͣꝫ illuꝫ liberet: inſerntibilia ſūt iudicia eius: ⁊ inueſtigabiles vie eius. Sequit̉: Ex hocmulti diſcipuli eiꝰ abierūt retro: ⁊ iā cuꝫ illo nō ambulabāt/ CHRX. Nō dixit: Receſſerūt: ſꝫ Abierūtretro: ab ea quē ẜm virtutē ē auditōe: ⁊ quā hēbantolim fidem ꝑdiderūt̉. AVG. Et p̄ciſi a corꝑe vitaꝫędiderūt: qꝛ forte in corꝑe nec fuerūt: inter non credetes ⁊ ipſi reputati ſunt. Abierūt retro nō pauci ſꝫmulti poſt ſathanā: nō poſt chriſtū: quomodo de qͥbuſdā feminis dicit apoſtolus: Quedā cōuerſe ſuntretro poſt ſathanā. Petrū autē nō repulit dominꝰtroire poſt ſathanā: ſed fecit poſt ſe ire. VCHRY.diueret autē aliquis quod tempꝰ erat verba diſpenandi his que cōſtructa erāt nocentiū: multa qͥdemſtilltas ⁊ neceſſitaſ: Quia enī inſtabāt cibū corꝑalēpetentes: ⁊ eius qui ſub patribꝰ datꝰ ē reminiſcētes:ondenſ qm̄ oīa illa typus erāt: meminit cibi ſpiritalla. Non igit̉ ſcādalizari oportebat: ſed interrogarebgruū erat: quare illorū amentie ſcādalū fuit: non

indiſſolubilitatis eorū que dicebant̉. ACHRY. Ehoc etiā forte factū ē ad cōſolatōem nrām: quoniāaliquādo cōtingit vt homo dicat veꝝ: ⁊ quod dicitnō capiatur: atqꝫ illi qui audiūt ſcādalizent̉ ⁊ diſcedant. Penitet autē hoīem dixiſſe quod verū ē. dicitenim apud ſe homo: Non debui ſic dicere: ⁊ ſic domino contigit. Dixit: ⁊ ꝑdidit multos. ſed nō turbatur ip̄e: quia ab initio nouerat: qui nō eſſent credētes. nos ſi nobis contīgat conturbamur: ſolatiū inpomino inueniamꝰ: ⁊ tamē caute verba dicamus.BED. Sciebat aūt dominꝰ de alijs diſcipulis quiremāſerūt: an vellent abire: ſed tn̄ eos intērrogauitvt fides eoꝝ mōſtraret̉ ⁊ alijs imitāda ꝓponeretur.ſęqͥt̉. Dixit ergo ieſus ad. xij. Nūqͥd ⁊ vos vul. abire:CHRI. Per hūc aūt modū oportebat eos trahi.nā ſi eos laudaſſent: paſſi eſſent aliqͥd humanū: exiſtimātes ſe grām chriſto facere: euꝫ nō relinquēdo:on̄dēs v̓o ſe nō indigere eoꝝ ſequela: magis eos detinuit. nō aūt eis dixit. Abite. hoc .n. eēt eos expelle̓:ſꝫ interrogauit eos an vellēt abire: anferēs eis vim ⁊neceſſitatē: ⁊ volēs eos verecūdia coartari. ex neceſſitate .n. detineri par eēt: ac ſi abirēt. Petrꝰ autē fratrū amator: amicitie cōſeruator: ꝓ toto rn̄det collegio. vn̄ ſeqͥt̉: Rn̄dit ergo ei ſi. pe. Dn̄e ad quē ibimꝰ?A VG. q. d. Repellis nos a te: da nobis alteruꝫ adquē ibimꝰ ſi te relinqͥmꝰ/ CHRY. Hoc aūt verbuꝫmulte ē amicitie on̄ſiuū: qꝛ .ſ. chriſtꝰ eis honorabilior erat qͣꝫ prēs ⁊ mrēs: deinde vt nō videat̉ hͦ ꝓpte̓adicere: qꝛ nō eēt qͥ eos reciꝑēt ſubiūgit: Uerba vite eterne habes. Audiēs .n. mgr̄m dicētē: qm̄ reſuſcitabo eū: ⁊ hēbit vitā eternā: on̄dit ſe recordari eorūq̄ dicta ſunt verboꝝ. ⁊ iudei qͥdē dicebāt: Hic ē filiꝰioſeph. hic v̓o dicit: Et nos credimꝰ ⁊ cogͣuimꝰ qꝛ tues chriſtꝰ filiꝰ dei. ICHRY. Credidimꝰ .n. vt cogͦſceremꝰ. nā ſi pͥus cognoſce̓: deinde crede̓ vellemꝰ: neccogͦſcemꝰ nec crede̓ valeremꝰ. Hoc credimꝰ ⁊ cogͦuimꝰ: qꝛ tues xp̄s filiꝰ dei .i. qꝛ ip̄a vita eterna tu es: ⁊nō das in carne ⁊ ſanguīe tuo niſi qd̓ eā/ CHRl̓.Quia v̓o petrꝰ dixerat: Et nos credimꝰ: dn̄s de collegio credētiū exxipit iudā. vn̄ ſeqͥt̉: Rn̄dit gͦ eis ieſNōne ego vos. xij. elegi: ⁊ vnꝰ ex vobis diabolꝰ eſt?Qd̓ aūt dicicit tale ē: ne eſtimetis ꝙ ſecuti eſtis me:nō redarguā malos: dignū aūt ē hic quere̓: qͣre nūcnihil dicūt diſcipuli: ſed poſtea formidātes dicunt:Nūquid ego ſū dn̄e; ſꝫ nōdū petrꝰ audierat. Uaderetro me ſathana: ⁊ ꝑꝑ hoc timorē non habuit. nūcetiā nō dicit: Unꝰ ex vobis me tradet: ſed diabolꝰ ē.ideo neſciebāt qd̓ dicebat̉: ſed maliciā eſtimabāt vituꝑari ſolū. accuſant aūt hic xp̄m gētiles inſipiēternō enī electio eiꝰ vim infert his q̄ futura ſūt: ſꝫ ī volūtate poſitū ē ſaluari ⁊ ꝑire BED. Uel dicēdū: ꝙad aliud elegit. xi. ⁊ ad alid̓ vnū. xi. elegit vt ī apl̓icadignitate ꝑſeuerarent. vnuꝫ elegit: vt ꝑ ꝓditiōis eiꝰoffm̄ ſalutē oꝑaret̉ hūani generꝭ. AVG. Electꝰ .n.ē iſte: de qͦ nolēte ⁊ neſciēte magnū aliqͥd bōi fie̓t.Sic̄ .n. iniqͥ male vtūt̉ bonis oꝑbꝰ dei: ſic ecōtra debn̄ vtit̉ malis oꝑbꝰ hoīm. Quid iuda peius; ſꝫ maloeiꝰ bn̄ vſꝰ ē dn̄s: tradi ſe ꝑtulit: vt nos redime̓t. Pōtetiā ſic ītelligi qd̓ ait. xij. elegi: qꝛ ꝯſecratꝰ ē duodenariꝰ numerꝰ eoꝝ: qͥ ꝑ qͣtuor cardines mundi trinitatēfuerāt denūciaturi. nō aūt qꝛ perijt inde vnꝰ: iō illiꝰnumeri honor adēptꝰ ē. nam in locū pereūtis alius