Iohanes

Docebat aūt in ſynagoga ⁊ in tēplo: multitudineꝫattrahe̓ volēs ⁊ on̄dēs qm̄ nō ē ꝯͣriuſ patri BED.Myſtice aūt capharnan: q̄ interp̄tat̉ villa pulcherrima ſignificat mūdū: ſynagoga v̓o iudaicū ppl̓m. ꝑhͦ gͦ on̄dit̉ ꝙ dn̄s ꝑ myſteriū incarnatōis mūdo apparēs iudaico ppl̓o multa docuit: q̄ ip̄e intellexit.¶ Multi ergo audiētes ex diſcipulis eius dixerūt: Durꝰ eſt hic ſermo.Et quis pōt eū audire? Sciēs aūtieſus apud ſemetip̄m: quia murmūrarēt de hoc diſcipuli eius: dixit eisHoc uos ſcādalizat? Si ergo uideritiſ filiū hoīs aſcedētē ubi erat pͥusSpūs eſt qui uiuificat: caro nō prodeſt quicqͣꝫ. Uerba que ego locutuſſum uobis: ſpūs ⁊ uita ſunt. Sedſunt quidā ex nobis qui nō credūt.Sciebat enī ab initio ieſus: ꝗ eſſentcredētes: ⁊ quis traditurꝰ eſſet euꝫ.Et dicebat: Propterea dixi uobisquia nemo pōt uenire ad me niſi fuerit ei datū a patre meo. Ex hoc ml̓ti diſcipulorū eiꝰ abierūt retro: ⁊ iānō cum illo ambulabāt. Dixit ergoieſus ad duodecī: Nunquid ⁊ uosuultiſ abire? Reſpōdit ergo ei ſimōpetrus: Dn̄e ad quē ibimꝰ? Uerbauite eterne habes. Et nos credimꝰ⁊ cognouimꝰ quia tu eſ chriſtꝰ filiusdei. Reſpōdit eis ieſus: Nōne egouos duodecī elegi: ⁊ ex uobiſ unusdiabo lus eſt. Dicebat autē de iudaſimonis ſcariothis. Hic eī erat traditurꝰ eū cū eſſet unus ex duodecī.¶ AVG. Talia loquēte ieſu nō crediderūt aliquidmagnū dicētē: ⁊ verbis illis aliquā grām cooꝑantēſed ꝓut voluerūt intellexerūt: ⁊ more hoīm: qꝛ poterat aūt diſponebat ieſus carnē qua indutū erat v̓būveluti cōſciſſam diſtribue̓ credētibꝰ in ſe. vn̄ diciturMulti gͦ audi. nō ex ini. ſed ex diſci. eiꝰ dixe. Du. ē h̓ẜmo. CHRI̓. i. difficile ſuſceptibilis: ſuꝑexcedenseoꝝ imbecillitatē. putabāt .n. eū ſupra ſeip̄m loqͥ maiora ꝓpͥa dignitate. ⁊ dixerūt: Quis pōt eū audire? qͣſi ꝓ ſeipſis rn̄dētes: quia nō debebāt. AVG. Si ātdiſcipuli durū habuerūt iſtū ſermonē: qͥd inimici?⁊ tamē ſic oportebat vt dice̓t̉ qd̓ nō ab hōibꝰ intellieret̉: ſecretū dei intētu debet facere: nō aduerſos.THEO. Cū aūt audis ꝙ diſcipuli eius murmurabat: nō intelligas hoſ qui actu ſunt diſcipuli: ſꝫ hoſqui inhabitu ⁊ figura videbāt̉ ab eo inſtrui. Nā in

ter diſcipulos erāt qͥdā ex plebe qui dicebāt̉ eiꝰ diſcipuli: qꝛ multo cū diſcipulis manebāt tꝑe ¶ AVG.Sic aūt apud ſe iſta dixerūt vt ab illo nō audirent̉ſed ille qui nouerat in ſeip̄is apud ſemetip̄m audiebat. vn̄ ſeqͥt̉: Sciēs aūt ieſus apud ſemetip̄m qꝛ murmu. de hͦ diſci. eiꝰ dixit eis: hͦ vos ſcādali. ALCVI.Qd̓ .ſ. dixi vobis māducare carnē meā: ⁊ bibere ſanguinē meū 7CHRX. Erat aūt hoc ſue deitatꝭ ſignūocculta ī mediū ferre. vn̄ ſeqͥt̉: Si gͦ vide. fi. ho. aſcēvbi erat pͥus. ſupple: quid dicetis? Hoc ⁊ in nathanaele fec dicēs: Qm̄ dixi tibi: vidi te ſub ficu: crediſmaiora his videbis. Nō igit̉ qōes qōnibꝰ copulat:ſed magnitudine dogmatū ⁊ multitudine eos inducere vult. Nō igit̉ diſcipuloſ in ſcādalū mittē volēshoc dicit: ſꝫ eoꝝ ſcādalū ſolue̓ volēs. nā dū eſtimāteū de ioſeph natū: nō ſuſcipiūt ea q̄ dicebāt̉. Qui vero credituri erāt qm̄ de celo deſcēdit: ⁊ illuc aſcēditfaciliꝰ attēdūt his q̄ dicebāt̉. AVG. Uel al̓r. Hincſoluit qd̓ illos cōmouerat: illū .n. putabāt erogaturū corpꝰ ſuū: ille aūt dixit ſe aſcēſurū in celū vtiqꝫ integrū: Cū videritis inquiēs filiū homīs aſcēdētē vbierat pͥus. Certe vel tūc videbtꝭ: qꝛ nō eo modo quoputatis erogat corpꝰ ſuū. ⁊ qꝛ gr̄a eiꝰ nō ꝯſumit̉ morſibꝰ: filiꝰ aūt hoīs chriſtꝰ ex virgīe maria hic eē cepitin terra: vbi carnē aſſumpſit ex terra. quid ergo vultqd̓ ait: Cū vide. fi. ho. aſcē. vbi erat pͥus? niſi vt intelligamꝰ vnā ꝑſonā eē chriſtū deū ⁊ hoīem: nō duas:ne fides nr̄a ſit qͣternitas: ſed trinitaſ. Sic ergo eratfiliꝰ hoīs in celo: quēadmodū filiꝰ dei erat in terra:filiꝰ dei in terra in ſuſcepta carne: filiꝰ hoīs in celo īvnitate ꝑſone 7THEO. Nō ergo ꝓpter hoc putesꝙ de celo corpus chriſti deſcēderit: hoc enī martiani heretici ⁊ apollinaris eſt dictu: ſed quia vnus etidem erat filius dei ⁊ homīs ¶ CHRY. Propter hͦautē ⁊ aliam ſolutōem inducit dicens: Spirituſ eſtqui viuificat: caro nō poteſt quicqͣꝫ. qd̓ aūt dicit tale eſt: ſpiritualiter oportet ea que de me ſunt audire. qui autē carnaliter audit: nihil proficit. Eſt autēcarnaliter intelligere: ſimpliciter ea que ꝓpoſita ſūtvidere: ⁊ nihil plus imaginari. Oportet autē nō itaiudicare: ſed omīa myſteria interiorbꝰ oculis inſpicere: quod ſemꝑ eſt ſpūaliter audire. Carnale veroerat dubitare qualiter poteſt nobis carnē dare māducare: quid igitur? nō eſt vera caro: immo vtiqꝫ.qd̓ igitur ait: Caro nō prodeſt quicqͣꝫ: nō de ſua carne dicit: ſed de eius carne qui carnaliter accipiebatque dicebant̉ 7 AVGV. Uel aliter: Caro nō ꝓdeſtquicqͣꝫ. Sed quomodo illi intellexerūt; Carnē qppe ſic intellexerūt: quomodo in cadauere dilaniat:aut in macello vēditur: nō quomodo ſpiritu vegetatur: accedat ſpiritus ad carnē: ⁊ prodeſt plurimuꝫ.nam ſi caro nihil prodeſſet: verbū caro non fieret vthabitaret in nobis: ſed ſpiritꝰ per carnē aliquid operatus eſt in nobis pro ſalutē noſtra AVOI. xde ciuita. dei: Nō enim caro per ſeip̄am mūdat: ſedper verbū a quo ſuſcepta eſt: ꝙ cum ſit pͥncipiū omnium ſuſcepta anima ⁊ carne: ⁊ animā credētiū mūdat ⁊ carnē. Spiritꝰ ergo eſt qui viuificat: caro noniprodeſt quicqͣꝫ. ſicut illi intellexerūt carnē: non ſicego do ad māducandū carnē meam: quia nec cainem debemꝰ ſapere ẜm carnē. proinde dicit: Uerbaque ego locutus ſum vobis: ſpiritus ⁊ vita ſunt.