Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. VI.

prue cogitatiōi accurrēs ſubiūgit dicēs: Et ego reincitabo in nouiſſimo die: vt .ſ. habeāt interī vitāereruā ẜm ſpin in requie que ſanctorū ſpūs ſuſcipit.Quod autē ad corpꝰ attinet: nec corpꝰ etiā vita ēterna fraudetur: ſed in reſurrectōe mortuorū in nouiſſimo dię eam habeat.Taro enī mea uere eſt cibus: etſanguis meus uere eſt potus. Quimanducat meā carneꝫ: bibit meūſanguinē: in me manet ego in illoSicut miſit me uiuēs pater: et egouiuo ꝓpter patrem: qui māducatme: ip̄e uiuet ꝓpter me. Hic ē panis qui de celo deſcēdit. Non ſicutmāducauerūt patres ueſtri manna mortui ſunt. Qui māducat huncanē: uiuet in eternū. Hec dixit innagoga docēs in capharnauꝫ.ED. Dixerat ſuꝑiꝰ: Qui māducat meā carnēibit meū ſanguinē: hꝫ vitā eternā. vt on̄dere qͣꝫta diſtātia ſit inter corꝑalē cibū potū: ſpūale myſteriū corꝑis ſanguinis ſui adiecit: Ca .n. mea vereeſt cibꝰ: ſa. me. ve. eſt potꝰ 7CHRI̓. Hoc aūt dic̄:aut vt credāt his que dicta ſunt: vt eſtiment enigma parabolaꝫ eſſe: ſed ſciāt qm̄ omnino op rtetmāducare corpꝰ chriſti. aut vult dicere verꝰ cibuseſt hic qui aīam ſaluat̉. FAVG. Uel aliter Cum cibo potu id appetāt homīes vt eſuriāt neqꝫ ſitiant: hoc veraciter p̄ſtat niſi iſte cibꝰ potuſ: quieos a quibꝰ ſumit̉ immortales incorruptibiles facit .i. ſocietas ip̄a ſanctorū vbi pax erit: vnitas plēaatqꝫ ꝑfecta: ꝓpterea dominꝰ noſter corpꝰ ſangui ſuū in eiſ rebꝰ cōmēdauit: que ad vnū aliqͥd redigunt̉ ex multis. nāqꝫ aliud .ſ. panis ex multiſ granisin vnū cōſtat: aliud .ſ. vinū ex multis acinis cōfluit.Deinde iam exponit quid ſit māducare corpꝰ eius: ſanguinē bibere dicēs: Qui mādu. me. car. bibe.me. ſan. in me ma. ego in illo. Hoc eſt ergo māducare illā eſcā: illū bibere potū: in chriſto manere: chriſtū in ſe habere. At hoc qui manet ī chriſto: in quo manet chriſtꝰ: ꝓculdubio necducat eiꝰ carnē: nec bibit eiꝰ ſanguinē: ſed magisrei ſacramētū ad iudicium ſibi māducat bibit.CHRY. Uel aliter cōtinuat̉: qꝛ ꝓmiſerat ſe manducantibꝰ vitā eternā: vt ergo hoc cōfirmet induxitQui mādu. me. car. ⁊c̄. ¶AVG. de ver. do. Multi qui vel corde ficto carnē illā māducāt: ſanguine bibūt: vel māducauerīt apoſtate fiūt: nūquidmanēt in chriſto: chriſtꝰ in eis? Sed eſt ꝓfectodam modꝰ māducādi illā carnē: bibēdi illum ſanguinē: quomodo qui māducuerit biberit: in chriſto manet chriſtꝰ in eo. Y AVG. xxi. de ciuita. dei:hoc eſt illi qui ſacramētotenꝰ tm̄: ſꝫ reuera corVꝰchriſti māducāt: ſanguinē bibunt/ CHRY. Etgo viuo: manifeſtū ē ip̄e viuet. ad on̄dēdūſubiugit: Si. mi. me vi. pa. ego vi.. pa.. meeip̄e vi.. me. Ac ſi dicat: Uiuo ego ſicut pr̄. ne in

genitū eſtimes adiecit: Propter prēm: prēm ſibi eſſepͥncipiū occulte inſinuās. qd̓ aūt dicit: Qui manducat me: ip̄e viuet ꝓpter me: de vita ſimpl̓r dic̄ſed de apprabata. Etenī etiā infideles viuūt:ducātes de carne illa: ſed neqꝫ de reſurrectōe cōidicit. etenī oēs ſuſcitabunt̉: ſed de glorioſa merce hn̄te. AVG. aūt ait: Sicut māduco prēm: ego viuo ꝑꝑ prēm: qui māducat me: ipſe viuetꝓpter me. .n. filiꝰ ꝑticipatōne prīs fit melior: ſic̄ꝑticipatōe filij vnitatē corꝑis eiꝰ ſanguīs quodilla manducatio potatio ſignificat: nos efficimurmeliores. Si ergo ita dictū eſt: Uiuo ꝓpter prēm.qꝛ ip̄e de illo eſt: ſine detrimēto eqͣlitatis dictū eſt:nec tn̄ eandē nrām ſuā equalitatē ſignificauit: ſꝫgrām mediatoris on̄dit. Si aūt ẜm id accipimus:Uiuo ꝓpter patrem. quod alibi ait: Pater maiorme eſt: hec uerba ita dixit: Sicut miſit me pater. Acſi diceret: vt ego viuo ꝓpter patrem .i. ad illū tar qͣꝫad maiorē referā vitā meā: exinanitio mea fecit: īme miſit. vt aūt quiſqꝫ viuat ꝓpter me: ꝑticipatio facit: qꝛ māducat me. HI LA. viij. de tri. De veritateigit̉ carnis ſanguinis chriſti: relictꝰ eſt ambigēdi locꝰ: nūc .n. ex ipſiꝰ dn̄i ꝓfeſſiōe fide nr̄a vere caro eſt: vere ſanguis ē. ergo vite nr̄e cauſa ē: qd̓ īnobis carnalibꝰ manētē carnē chriſtū habemꝰ victuris nobis: ea cōditōe viuit ille prēm. Siergo nos naͣl̓r ẜm carnē viuimꝰ .i. nam carnisſue adepti: quō naͣl̓r ẜm ſpm̄ in ſe prēm habeat: viuat ip̄e prēm: prem aūt viuit: natiuitas alienā ei intulit diuerſamqꝫ naͣm AVG. Ut ātillū panē māducando viuamus: qui eternā vitā exnobis habere poſſumus: de celo deſcēdit. vndeſequit̉: Hic eſt panis qui de celo deſcēdit/ HILA..x. de trini. Se panē hic dicit: ac ne verbi virtꝰ atqꝫnatura defeciſſe exiſtimaret̉ in carnē: panē carnēſuā eſſe dixit: vt hoc qui deſcēdēs de celis paniſ ē ex humana cōceptōe origo corꝑis eiꝰ extimaret̉: celeſte eſſe corpꝰ on̄dit̉. at vo panis ē: aſſūpti verbū corꝑis eſt. ꝓfeſſio THIQ. .n. pu deū comedimꝰ. īpalpabilis incorporeꝰ eſt:neqꝫ .n. homīs puri carnē comedimꝰ que nil poſſetꝓficere. ſed quia deꝰ carnē ſibi vniuit: caro eiꝰ viuificatiua exiſtit: in dei naturā trāſierit: ſꝫ ẜm qͣndam igniti ferri conſuetudinē: quod ferrū manet ignis actū oſtēdit. ſic caro dn̄i viuificatiua eſt:tanqͣꝫ caro verbi de¶ BED. Et vt oſtēderet diſtan̄tiam vmbre lucis: typi veritatis ſubiūxit: Nonſicut māducauerūt patres veſtri māna mortui ſūtqui māducat hūc panē viuet in eternū. AAVGV. aūt illi mortui ſunt: ita vult intelligi: et viuāt īeternū. tꝑaliter hi ꝓfecto moriētur: chriſtūmāducāt: ſed viuūt ī eternū: quia chriſtꝰ ē vita et̓naCHRl̓. Si .n. poſſibile fuit ſine meſſe frumēto alijs hmōi. xl. annis illorū vitā conſeruare: multomagis nunc cibo ſpūali hoc facere poterit: cuiꝰ illaerāt figure. frequēter aūt vitā repromittit: quia nihil eſt ita delectabile hōibus. vnde in veteri teſtōlōgitudo vite ꝓmittebat̉: hic aūt vita finē non hn̄s.Simul etiā per hoc oſtēdere vult: quoniā ſentētiaꝫmorti tradentē pctō nūc ſoluit: vitā eternā cōtrario ꝓmittēs. Sequit̉: Hec dixit in ſynagoga doceſ īcapharnauꝫ. vbi .ſ. plurime virtutes eius ſunt facte.