Ca. VI.

tū regē: īueniētes eū nihil tale ꝯſiliant̉. AVG. Ecceni ille q̄ ī mōtē fugerat turbat: cū ip̄is turbis loquit̉: mō teneāt: mō regē faciāt. Sed ille qͥ pꝰ miraculi ſacramētū ⁊ ẜmonē īfert: ⁊ quoꝝ ſatiauit panipus vētrē: ſatiat ẜmonibꝰ mētē. ALCV. Qui eniꝫpedit exēplū fugiēde laudis ⁊ terreni īperij: dat exēplū doctoribꝰ qualiter debeāt īſiſtere p̄dicationi.CHRI. Māſuetudo aūt ⁊ lenitas nō vbiqꝫ ē vtiliſcu enī deſes fuerit diſcipulus ⁊ groſſus: ſtimulo vtiad eū oportet: hoc ⁊ hic filiꝰ dei facit. Ueniētibꝰ .n̄.turbis ⁊ blādiētibꝰ ei dicēdo: Rabbi qn̄ huc veniſtiet on̄dat ꝙ eū qͥ ab homībus ē: honorē nō concupiſcit. ſed ſolū īſpicit eoꝝ ſalutē: redarduēdo eis reſpōdet: nō ſolū corrigere volēs: ſed ⁊ mētē eorū reuelare vn̄ ſeqͥt̉: Rn̄dit eis ieſus ⁊ dixit: Amē amē di. vo.queritis me nō qꝛ vidiſtis ſigna: ſed qꝛ mādu. ex panibꝰ ⁊ ſaturati eſtis. ¶ ¶ VG. q. d. Propter carnemme q̄ritis nō ꝓpter ſpiritu/ CHRY. Poſt rep̄henſionē aūt doctrinā eiꝰ adiūgit dicēs: Oꝑamini. nō ci.qͥpe ſed qͥ ꝑma. ī vi. eter. q. d. Uos eſcā exqͥritis tēporalē: ego aūt corꝑa veſtra nutriui: vt ꝑ hͦ exqͥreretisillā eſcā: que nō tēporaneā ſed eternā tribuit vitā.IICV. Corporeꝰ cibus carnē tm̄ reficit exteriorismis: ⁊ ſemel acceptꝰ nō ſufficit: niſi quottidie accipiat̉. ſpiritalis aūt cibꝰ ꝑmanet in eternū ⁊ ſatietatē ꝑpetuā īmortalitatēqꝫ largit̉. 7AVG. Seip̄m ātīſinuat iſtū cibū: vt in ſequētibꝰ illuceſcit: ac ſi dicatQueritis me ꝑꝑ aliud: querite me ꝑꝑ mē­ CHRI.Sed qꝛidā eo ꝙ volūt pigre nutriri: abutūtur hͦxipiceſſariū ē īducere id qd̓ ē pauli: Qui furebat̉ iā nō furet̉: magis aūt laboret oꝑando manibꝰſuis: vt habeat vn̄ tribuat neceſſitatē patiēti. ſꝫ ⁊ ip̄ecorinthū veniēs: morabat̉ apud aquilā ⁊ pͥſcillaꝫ ⁊oꝑabatur. Dicēdo aūt: Ne oꝑemini cibū qͥ perit: nōīſinuat ꝙ oporteat pigritari: ſed ꝙ oporteat operari⁊ dare: hic enī ē cibꝰ qͥ nō perit. oꝑari aūt cibū qͥ perit: ē affici ſecularibꝰ rebꝰ. Hoc igit̉ dixit: qꝛ illi nullā fidei curā habuerūt: ſed ſolū volebāt vētrē īplerenihil laborātes: ⁊ hͦ decēter cibū qͥ perit vocauit.VG. Sicut aūt ſamaritane dixerat: Si ſcires quipetit a te bibere: poſtulaſſes ab eo ⁊ daret tibi aquāviuā: ita ⁊ hic ſubdit: Quē filiꝰ ho. vo. da ¶AL CV.luādo aūt ꝑ manū ſacerdotis corpꝰ chriſti accipisnō ſacerdotē quē vides: ſed illū quē nō vides attende. Sacerdos ē diſpēſator huiꝰ cibi nō actor. filiꝰ homis ſeip̄m dat nobis: vt nos ī ipſo ⁊ ip̄e ī nobis maieat. Iſtū filiū homīſ nolite ſic acciꝑe quaſi alios fiios hinū. Sequeſtratꝰ ē enī quadā gr̄a ⁊ exceptus numero oīm. iſte enī filiꝰ homīs ⁊ dei filiꝰ eſthͦ ē qd̓ ſubdit: Hūc enī pater ſignauit deꝰ. Signaregnū ponere. q. d. Nolite me contēnere qꝛ filiꝰ honis ſu. ſic enim ſum filiꝰ homīs: vt deꝰ pater me fignaret .i. ꝓpriū aliqͥd mihi daret: quo nō ꝯfunderergenere hūano: ſed ꝑ me liberaret̉ genꝰ humanū.fI LA. viij. de tri. Signaculorū aūt natura eſt vtdem imp̄ſſe ī ſe ſpeciei explicēt formā: ⁊ nihil minꝰx eo ī ſe habeāt vn̄ ſignēt̉: ⁊ dū totū accipiūt qd̓ imymit̉: totū ex ſe p̄ferūt qͥcqͥd ip̄ſſū ē. Uerbū igit̉ hocad diuīe natiuitatis nō ꝓficit exēplū: qꝛ ī ſignacuſia ⁊ materies ſit ⁊ diuerſitas ⁊ ip̄ſſio: ꝑ quā mollioibus naturis: validiorū generū ſpecies īprimūtur.dnigenitꝰ v̓o deꝰ ⁊ ꝑ ſacramētū ſalutis noſtre ho-

mīs filiꝰ: volēs ꝓpͥetatis nobis paterne ī ſe ſignareſpeciē: ſignatū ſe a deo ait: vt ꝑ hͦ ptās ī eo dadi adeternitatē eē ītelligi poſſit: qꝛ oēm ī ſe paterne forme plenitudinē ſignātis ſe dei cōtineret̉/ CERX.Uel ſignauit .i. ī hͦ miſit hāc nobis afferētē eſca? Ul̓ſignauit .i. reuelauit ꝑ ſuū teſtīoniū. ALCV. Myſtice āt altera die .i. poſt aſcēſionē chriſti turba ſtāsī bonis oꝑbꝰ: nō iacēs ī terrenis voluptatibꝰ expectat vt veniat ad eos ieſus. vna āt nauis ē vna eccleſia. ſed ⁊ alie naues q̄ ſuꝑueniūt ſūt cōuēticula hereticorū: qͥ q̄ ſua ſūt querūt nō q̄ ieſu chriſti. vn̄ ꝯueniēter eis dr̄: Queritis me qꝛ māducaſtiſ ex panibꝰ.AVG. Quāmulti ēt nō q̄rūt ieſū: niſi vt illis bn̄faciat ẜm tēpus. aliꝰ negociū hꝫ: q̄rit īterceſſionē clericoru. aliꝰ p̄mit̉ a potētiore: fugit ad eccleſiā. vix q̄ritur ieſus ꝑꝑ ieſum. ¶ GR E. xxiij. mor. Per eoꝝ etiaꝫꝑſonā dn̄s illos ītra ſanctā eccleſiā deteſtat̉: qͥ ꝑ ſacros ordīes ad dn̄m ꝓpinquātes: nō ī eiſdē ordinibus v̓tutū merita ſed ſubſidia p̄ſentis vite exquirūt.Satiatos qͥppe de panibꝰ dn̄ꝫ ſeqͥ: ē de ſancta eccleſia tēporalia alimēta ſūpſiſſe ⁊ nō ꝓ ſignis dn̄m ſedꝓ panibꝰ q̄rere ē ad religiōis officiū: nō ꝑ̓ augēdisvirtutibꝰ: ſed ꝓ reqͥrēdis ſubſidijs īhiare BEDA:Illi etiā qͥ ī oratiōe querūt nō eterna ſꝫ tēporalia: q̄rūt ieſum nō ꝑꝑ ieſum ſed ꝑꝑ aliqͥd aliud. Significat̉ āt myſtice qm̄ hereticorū cōuēticula carent hoſpitio chriſti ac diſcipulorū eiꝰ: ⁊ dicūt̉ alie ſuꝑueniſſe naues qꝛ hereſes repētine fuerūt. Per turbamaūt q̄ cognouit ꝙ ieſus nō erat ibi neqꝫ diſcipuli eꝰilli deſignant̉ qͥ cognoſcētes errores hereticorū: relinquūt eos ⁊ ad verā fidē veniūt.¶ Dixerūt ergo ad eū: Quid faciemus ut oꝑemur opera dei? Reſpōdit ieſus: ⁊ dixit eis: Hoc eſt opusdei ut credatis in eū queꝫ miſit ille.Dixerūt ergo ei: Quod ergo tu facis ſignū ut uideamꝰ ⁊ credamꝰ tibiQuid operaris? Patres noſtri māducauerunt māna in deſerto: ſicutſcriptū ē: Panē de celo dedit eis māducare. Dixit ergo eis ieſus: Ameamē dico uobis: non moyſes dedituobis panē de celo: ſed pater meusdat uobis panē de celo uerū. Paniſenī uerꝰ eſt ꝗ de celo deſcēdit: ⁊ datuitā mūdo. Dixerūt ergo ad eum:Dn̄e ſemꝑ da uobis panē hunc.AL CV. Intellexerāt eſcā iſtā q̄ ꝑmanet ī vitā einā eē opꝰ dei: ⁊ iō īterrogāt qͥd facerēt: vt iſtū cibuꝫi. opꝰ dei oꝑari poſſint. ⁊ hoc ē quod dicit̉. Dixerūtergo: Quid faciemꝰ vt oꝑemur oꝑa dei? BEDA:i. que precepta ſeruādo poterimꝰ īplere oꝑa dei?CHRX̓. Hoc aūt dicebat: nō vt diſcāt ⁊ faciāt: ſꝫ adcibi exhibitionē eū īducere volētes. THEO. Chriſtus vero qͣꝫuis cognoſceret ꝙ eis nihil ꝓderat: tn̄

it:BB 4