Iohānes

ꝓpter cōmunē vtilitatē reſpōdit: ⁊ on̄dit eis immoorbus homībus qd̓ ſit opus dei. vn̄ ſeqͥt̉: Reſpōditieſus: ⁊ dixit eis: Hoc ē opus dei: vt credatis in eumquē miſit illē. YAVE Nō āt dicit: Ut credatis ei:ſed Ut credatis in eū. Nō enī continuo qͥ credit ei:credit ī eū. nā ⁊ demones credebāt ei: ⁊ n̄ credebātin eū. ⁊ nos credimꝰ paulo: ſed nō ī paulū. Credereergo ī eū ē credēdo amare: credēdo diligere: credendo in eū ire: ⁊ eiꝰ mēbris incorporari. Ipſa eſt fidesquā de nobis exigit deꝰ: que per dilectionē operat̉.Diſcernit̉ tn̄ ab operibus fides: ſicut dicit apoſtolꝰiuſtificari hominē ꝑ fidē ſine operibꝰ legis. Et ſuntopera que vident̉ bona ſine fide chriſti: ⁊ nō ſūt bona: quia nō referunt̉ ad eū finē ex quo ſunt bona:finis enī legis chriſtus ad iuſticiā omī credēti. ⁊ iōnoluit diſcernere ab opere fidē: ſed ip̄am fidē dixiteſſe opꝰ dei: ipſa eſt enim fides que per dilectioneꝫoꝑatur. Nec dixit: Hoc eſt opus veſtrū: ſed Hoc eſtopus dei. vt credatis in eū: vt qui gloriat̉ in dn̄o glorietur. Credere ergo in eum eſt manducare cibumqui permanet in vitam eternā: vt quid paras dentē⁊ ventrem? crede ⁊ manducaſti. Quia ergo inuitabat eos ad fidem: illi adhuc querebant ſigna quibꝰcrederent. Iudei enim ſigna querūt. ⁊ hoc eſt quodſequitur. Dixerūt ergo ei? Quod ergo tu facis ſignūvt videamus ⁊ credamus tibi? quid operaris?CHRY. Nihil irrationabilius qͣꝫ ſigno pre manibꝰexiſtente: quaſi nullo iam ſigno facto hoc dicāt. neqꝫ electionem ſigni fiendi domino premittunt: ſedin neceſſitatem eum eſtimāt ducere: vt nullū aliudfaciat ſignū qͣꝫ tale quale factū eſt in eorū parētibꝰ.vnde ſubdunt: Patres noſtri manducauerunt māna in deſerto. A LCV. Et ne videatur manna aliquo modo contēnendum: auctoritate pſalmi illudextollunt dicentes ſicut ſcriptum eſt: Panē de celo dedit eis manducare/ CHRY. Multis quideꝫfactis ſignis: ⁊ in egypto ⁊ in mari rubro ⁊ ī deſertohuiꝰ maxime meminerūt: quod valde cōcupiſcebātꝓpter vētris tyrannidē. Neqꝫ aūt dicūt ꝙ deꝰ hͦ fecit: ne videātur eū exequare deo. neqꝫ moyſen inducūt: vt nō videant̉ chriſtū depͥmere: ſed medium ponūt dicētes: Patres noſtri māduca. māna. Uel aliter. ¶ AVG. Dn̄s ieſus talē ſe dicebat: vt ſe moyſi p̄poneret. nō eī auſus ē moyſes de ſe dicere ꝙ daretcibū qͥ nō perit. Attēdebat itaqꝫ quāta feciſſet moyſes: adhuc aliqua maiora volebāt fieri. q. dicāt: Tuꝓmittis cibū qͥ nō perit: ⁊ nō talia operaris qualiamoyſes. Panes hordeaceos ille nō dedit: ſed mānade celo. ICHRI. Licebat aūt domino dicere: quoniā moyſe maiora miracula feci: ſed nō erat temphorum verborum nunc: ſed vnum erat ad quod ſtudebat .ſ. ducere eos ad eſcā ſpiritualē. vn̄ ſequit̉: Dicit ergo eis ieſus. Amen amē dico vobis: Nō moyſes dedit vo. pa. de celo: ſed pater meꝰ dat vobis panem de celo verū. An nō ex celo erat māna: qualit̓igit̉ ex celo dicit̉; ſicut ⁊ volucres celi dicūt̉: ⁊ ſicutdr̄: Intonuit de celo dn̄s. Panē āt n̄ veꝝ vocat illūnō qꝛ falſū erat miraculū de māna: ſꝫ qꝛ figura eratnō v̓itas. Nō dixit: Nō moyſes dedit ſꝫ ego: ſed promoyſe qͥdē deū: ꝓ māna v̓o ſeip̄m poſuit AVG. q.diceret. Illud manna hoc ſignificabat ſ. cibum deqͦ paulo an̄ locutꝰ ſū: ⁊ omīa ſigna mea erant. Si

gna mea dilexiſtis: quod ſignificatur cōtēnitis. Deus enim dat panem quem ſignificauit manna ip̄mſ. dominum ieſum chriſtum. vnde ſequitur: Panisenim verus eſt qui de celo deſcen. ⁊ dat vitam mundoL BEDA: Non quidem elementis: ſed hominibus habitatoribus mundi THEO. Seipſum dicit panem verum: quia principale ſigͣnificatum permanna eſt vnigenitus dei filius homo factus. Māna nāqꝫ interpretatur: quid eſt hoc? nam iudei vide̓tes ſtupefacti: vnus ad alium dicebant: quid ē hocFilius autem dei factus homo ipſe eſt potiſſimumadmiratiuū manna: ita vt cuilibet contingat querere: quid eſt hoc; quomodo filius dei filiꝰ homīs ēꝫquomodo ex duabus naturis vna fit ꝑſona? AICVI. Qui per aſſumptam humanitatem deſcenditde celo: ⁊ per aſſumentem diuinitatem dat vitammundo ¶ THEO. Hic autem panis vita ẜm naturam exiſtens: tanqͣꝫ viui patris filius proprium opꝰfacit: quia viuificat cuncta. Sicut eniꝫ panis ex terra infirmam naturā carnis conſeruat: ſic ⁊ chriſtusper ſpiritus operationes viuificat animam: ⁊ etiamcorpus incorruptibile facit. nam per eius reſurrectionem corporalis infertur corruptio: ⁊ ideo dicit ꝙdat vitā mundo./ CHRV. Non iudeis ſolum: ſꝫ orbi terrarum. Illi vero inferius adhuc inſpiciebant.vnde ſequitur: Dixerunt ergo ad eum: Domine ſemper da nobis hunc panem. Dicente autem eo quoniam pater meus dat vobis panē: non dixerūt Roga vt det: ſed Da nobis. AVG. Sicut eniꝫ ſamaritana cui dictū eſt: qui biberit de hac aqua: non ſitiet. vnqͣꝫ: ẜm opus accipiens ⁊ carere indigentia volens: Da mihi inquit domine de hac aqua: ſic etiſti dicunt: Da mihi panem qui reficiat ⁊ non deficiat.Dixit aūt eis ieſus: Ego ſum panis uite. Qui uenit ad me: non eſuriet: ⁊ ꝗ credit in me nō ſitiet in eternū. Sꝫ dixi uobis: qꝛ ⁊ uidiſtis me⁊ nō credidiſtis. Omē qd̓ dat mihipater ad me ueniet: ⁊ eū ꝗuenit adme nō eijciā foraſ: qꝛ deſcendi de celo nō ut faciā nolūtatē meā: ſed uolutate eius ꝗ miſit me. Hec eſt enīuolūtas eiꝰ ꝗ miſit me patris: ut oēqd̓ dedit mihi nō perda ex eo: ſed reſuſcitē illud in nouiſſimo die. Pecē autem uolūtas patris mei ꝗ miſitme: ut oīs ꝗ uidet filiū ⁊ credit ī euꝫhabeat uitā eternā: ⁊ ego reſuſcitabo eū in nouiſſimo die.CHRV. De reliquo dominus in myſteriorum traditionē eos īducturꝰ ē: ⁊ pͥmo de deitate ſualoqͥt.vnde dicit̉: Dixit aūt eis ieſus: Ego ſum panis vlte.Nō .n. hoc de corꝑe eiꝰ dictū eſt: de illo .n. in fine dicit: Panis quē ego dabo: caro mea ē. Sed interim