Ca. V.

a quaſi illius īdigens teſtimonio. ſed vt vos ſaluevini nā habeo maius teſtimoniū iohāne. ⁊ hoc eſtqnod ſequit̉: Ego aūt habeo teſtimoniū maiꝰ iohāpe hoc aūt ē quod eſt ab operibꝰ. vn̄ ſequit̉: Operacui que dedit mihi pater vt perficiā ea: ip̄a oꝑa queego fa. teſti. pethi. de me qꝛ miſit me pr̄. ALCV.quod enī cecos illumīat: aures aperit: ora mut̓orūteſoluit: demōia fugat: mortuos ſuſcitat: oꝑa hec teſtimoniū ꝑhibēt de chriſto/ HL A. vij. de trinita.rrinigenitꝰ enī deꝰ nō nominis teſtimonio tm̄: ſederiā virtutis docet eſſe ſe filiū. oꝑa eniꝫ eius que facit teſtant̉ eū a patre miſſum. Itaqꝫ filij obedientia⁊ paterna auctoritas docent̉ ī miſſo. Sed qꝛ operanō ſufficiūt in credibilibꝰ ad teſtimoniū ſequit̉: Etqui miſit me pater: ip̄e teſtimoniū ꝑhibet de me. Renoluite euāgelica volumīa ⁊ oē eorū opꝰ recenſete:nullū aliud patris de filio teſtimoniū extat in libriſqͣ ꝙ hic ſit filiꝰ ſuus. Quod īfert̉ hodie calumnie vtadoptio nomīs ſit: vt mēdax deꝰ ſit: vt nomīa īaniaſnt / BEDA: Miſſio aūt īcarnatio eiꝰ debet ītelii. Deniqꝫ on̄dit ꝙ deꝰ ī corporeꝰ ſit: ⁊ ꝙ corporalihus ⁊ viſibilibꝰ oculis videri nō poſſit. vn̄ ſequitur:Neqꝫ vo. eius vn̄. au. neqꝫ ſpeciē eiꝰ vidi. AL CV.Poſſent enī iudei dicere: Nos ſoliti ſumꝰ vocē dn̄iaudire ī ſyna: ⁊ eū vidimꝰ ī ſpecie ignis. Si ergo deꝰhibet teſtimoniū de te: nos ītelligeremꝰ vocē dn̄iCōtra hͦ dicit: Ego habeo teſtimoniū a patre qͣꝫuisnō ītelligatis: qꝛ vos nūqͣꝫ audiſtis vocē eiꝰ: neqꝫ ſpeciē eius vidiſtis CHRY. Qūo ergo moyſes dicit:Sifacta ē aliquādo huiuſmōi res vt audiret populus vocē dei loquētis de medio ignis: ſicut tu audiſti ⁊ vidiſti: vidiſſe etiā eū dicunt̉ Iſaias ⁊ alij plures. Quid ergo ē quod nūc ait chriſtus? In philoſophicū eoſ ducit dogma: paulatim on̄dens qm̄ neqꝫvox circa deū ē: neqꝫ ſpecies: ſed ſuꝑior ⁊ figuris ē ⁊oquelis talibꝰ. Sicut enī dixit: neqꝫ vocē eiuſ audiſtis. Propter hͦ nō īdicat ꝙ vocē emittat: ſed nō audibilē ita dicēs: Neqꝫ ſpeciē eiꝰ vidiſtis: nō hͦ dicit:ꝙ ſpeciē ſenſibilē habeat ⁊ viſibilē: ſed qm̄ nihil hoꝝē circa deū. ALCV. Nō enī carnalibus auribus:ſed ſpiritali ītelligētia ꝑ gratiā ſpūſſancti audiri poteſt. Nō ergo vocē eiꝰ ſpiritalē audierāt: qm̄ eū amare: ⁊ p̄ceptis eiꝰ obedire nolebāt. neqꝫ ſpeciē eius viderūt: qꝛ nō exterioribꝰ oculis videri pōt ſed fide etdilectione. CHRV. Sed neqꝫ poſſibile erat eis dicere: ꝙ p̄cepta eiꝰ ſuſcepiſſent ⁊ ẜuarēt: iōqꝫ ſubiunAt: Et verbū eiꝰ nō habetis ī vobis manēs .i. p̄ceptadei legē ⁊ ꝓphetas. ⁊ ſi enī ea deꝰ cōſtituit: ſed apudvos nō ſūt. ſi enī ſcripture vbiqꝫ docent vt mihi credatis: vos aūt nō creditis: māifeſtū ē ꝙ ẜmo eiꝰ deficit a vobis. Et ꝓpter hͦ ſubdit: Quia quē miſit illehuic vos nō creditis. AL CV. Uel aliter: Uerbuꝫquod in pͥncipio erat nō habēt ī ſe manēs: qͥ verbuꝫdei quod audiūt ⁊ memoria tenere ⁊ oꝑe īplere colenunt. Dixerat igit̉ ſe habere teſtimoniū a iohāne:ab oꝑibus a patre addit ⁊ teſtimoniū a lege que daia ē ꝑ moyſen dicēs: Scrutamini ſcripturas ī qͥbuspūtatis vitā eternā habere: ⁊ ille ſūt q̄ teſtimoniū ꝑpibet de me. q. d. Uos qͥ ī ſcripturis putatis vitā etſa habere: ⁊ me quaſi cōtrariū moyſi repudiatis: tetimonio ipſiꝰ moyſi me eē deū ītelligere poteſtis: ſiſpas ſcripturas diligēter ī veſtigatis. Oīſ enī ſcriptu

ra teſtimoniū ꝑhibet de chriſto: ſiue ꝑ figuras: ſiue ꝑꝓphetas: ſiue ꝑ angelorū myſteria. Sed his iudei d̓chriſto nō crediderūt: ⁊ iō vitā eternā habere n̄ poſſunt. vn̄ ſequit̉: Et non vultis ve. ad me vt vi. ha. q. d.Scripture ꝑhibēt teſtimoniū. Et tn̄ ꝑ tot teſtimōianō vultis venire ad me .i. nō vultis mihi credere ⁊ ame querere verā ſalutē. CHRI. Uel aliter pōt cōtinuari: Poſſent illi dicere: Qualiter ſi vocē eiꝰ nōaudiuimꝰ: deꝰ tibi teſtatꝰ ē: ⁊ iō dicit: Scrutaminiſcripturas: on̄dens ꝙ ꝑ has teſtatꝰ ē deꝰ de eo. etenīī iordane teſtatꝰ ē ⁊ ī mōte: ſed vocē quidē factā inmōte nō audierūt: factā aūt ī iordane audierūt: ſednō attenderūt. Propterea mittit eos ad ſcripturas:on̄dens qm̄ ⁊ patris teſtimoniū illic ē. Non aūt adlectionē ſimplicē ſcripturarū: ſed ad ſcrutationē exquiſitā eos mittebat qꝛ ea q̄ de eo dicebant̉ in ſcripturis: deſuꝑ obumbrabāt̉ neqꝫ ī ſuꝑficie expͥmebātur: ſed velut quidā theſaurꝰ recōdebant̉. Nō dicitaūt qͥbus habetis vitā eternā: ſed in qͥbus eſtimatisvos habere: on̄dens qm̄ nō capiebāt magnū fructū⁊ nobilē ex ſcripturis ſola lectiōe eſtimātes ſe ſaluari cū fide eēt pͥuati. Propter qd̓ ſubdit: Et nō vultis ve. ad me. qꝛ ei credere nolebāt./ BED A: Quodaūt venire ꝓ credere ponat̉ pſalmiſta on̄dit dicensAccedite ad eū ⁊ illuminani. Subdit aūt: Ut vitaꝫhabeatis. Si enī aīa que peccat morit̉: ⁊ ip̄i anima⁊ mente mortui erant. Promittebat ergo illis vitaꝫanime vel felicitatis eterne.¶ Tlaritatē ab hominibus nō accipio: ſed cognoui uos: quia dilectionem dei nō habetis in uobis. Egoueni in nomine patris mei: ⁊ nō accepiſtis me. Si aliꝰ uenerit in noīeſuo: illuꝫ accipietis. Qūo uos poteſtis credere qui gloriā ab inuicē accipitisº. ⁊ gloriā que a ſolo deo eſt nōqueritis? Nolite putare ꝗa ego accuſaturus ſuꝫ uos apud patrē. Eſtqui accuſat uos moyſes in quo uosſperatis. Si enim crederetis moyſicrederetis forſitan ⁊ mihi. De meenī ille ſcripſit: Si autē illiꝰ lr̄is nōcręditis: quo uerbis meis credetis?CHRV. Quia dn̄s ſupra meminit ⁊ iohānis ⁊ teſtimoniū dei: ⁊ operū ſuorum vt eos ad ſeip̄m attraheret: ꝓbabile erat multos ſuſpicari ꝙ hec diceret:gloriā hominū amās. ⁊ iō cōtra hͦ dicit: Claritatemab ho. nō accipio. hoc ē nō īdigeo. Nō enīm ē meanatura talis: vt īdigeat q̄ ab homībus eſt gloria. Sieī ſol a lucerne lumīe nō recipit adiectionē: multomagis ego hūana gloria nō īdigeo. ALCV. Uelclaritatē ab homībus nō accipio .i. laudē humanānō quero. nō enī veni vt honorē ab homībus acciperē carnalē: ſed honorē homībꝰ darē ſpiritualem.Nō ergo iō hoc loquor: vt gloriā meā querā. ſꝫ con

erā: ſꝫ cōB B