Iohannes

voluntatē patris: chriſti: ⁊ ſpirituſſancti: quia horūvna volūtas: vna poteſtas: vna maieſtas eſt.¶ Si ego teſtimoniū ꝑhibeo de meipſo: teſtimoniū meuꝫ non eſt ueꝝ.Alius eſt qui teſtimoiuꝫ ꝑhibet deme: ⁊ ſcio quia uerū eſt teſtimoniuꝫeius quod perhibet de me. Uoſ miſiſtis ad iohannem: ⁊ teſtimoniū ꝑhibuit ueritati. Ego autē nō ab homine teſtimoniū accipio: ſed hec dico ut uos ſalui ſitis. Ille erat lucerna ardens ⁊ lucens. Uos auteꝫ noluiſtis ad horam exultare ī luce eiꝰ.Ego autē habeo teſtimoniū maiusiohanne. Opera enī que dedit mihipater ut perficiam ea: ipſa opera q̄ego facio teſtimouiū ꝑhibēt de me:quia pater miſit me. Et ꝗ miſit mepater ipſe teſtimoniū ꝑhibuit d̓ me.Neqꝫ uocem eius unqͣꝫ audiſtis:neqꝫ ſpeciem eius uidiſtis. Et uerbum eius non habetis in uobis manens: quia quem miſit ille: huic uoſnō creditis. Scrutamī ſcripturas:quia uos putatiſ in ipſis uitam eternam habere. Et ille ſunt que teſtimoniuꝫ ꝑhibent de me: ⁊ nō uultisuenire ad me ut uitam habeatis.IOHANNES CHRV. Quia chriſtus magnade ſe enunciauerat: quorum demonſtratio nō eratdicta ad cōfirmationem eorum que dicta ſunt: oppoſitionem eorum inducit dicens: Si ego teſtimoniū perhibeo de me: teſtimoniū meū non eſt verū.Quis autem non ſtatim turbabitur: chriſtū audiēshoc docentem? Etenim in multis locis apparet ſibiipſi teſtatus. Si igitur oīa hec falſa ſunt que nobis erit ſpes ſalutis? Unde veritatē inueniemus?cum ipſa veritas dicat: Teſtimoniū meū non ē verum. Hoc igitur quod dicit: Non eſt verum: nonqͣꝫtum ad dignitatem ſuam: ſed qͣꝫtum ad illorumſuſpitionem loquebatur. Poterant enī ei iudei ſubinferre: quoniā tibi non credimus. Nullꝰ enī vnqͣꝫſibi teſtans dignus eſt fide. Deinde poſt oppoſitionem alias dat reſponſiones manifeſtas ⁊ irrefragabiles: tres inducens teſtes eoꝝ que dicta ſunt: opera que ab ipſo ſunt facta: patris teſtimoniū ⁊ iohānis predicationē: ⁊ ponit priorē minorē: eam .ſ. queiohannis. vnde dicit: Alius eſt qui teſtimoniū phibet de me: ⁊ ſcio quoniā verū ē teſtimoniuꝫ eiꝰ qd̓phi. de me. AVG. Nouerat enī ipſe veruꝫ eſſe deſe teſtimoniū ſuū: ſed ꝓpter infirmos ⁊ ꝓpter incre

dulos querebat ſol lucernas: fulgorē quippe ſolislippitudo eorū ferre non peterat: ideo queſitus eſtiohannes qui teſtimoniū perhiberet veritati. Martyres nonne teſtes ſunt chriſti: vt teſtimoniū perbibeant veritati. Sed ſi diligentius inſpicimus: quādo martyres perhibent illi teſtimoniū: ipſe ſibi phibet teſtimoniū. Ipſe enim habitat in martyribus:vt ꝑhibeant teſtimoniū veritati. AI CVI. Ul̓ aliter: Quia chriſtus deus erat ⁊ homo: vtriuſqꝫ nature ꝓprietatē oſtendit: aliquādo loquēs ẜm hoc qd̓ex hoībꝰ aſſūpſit: aliquādo ẜm maieſtatē diuinitatis. Quod ergo ait: Si ego teſtimonium phi. ⁊cͣ. exparte humanitatis eſt accipiendum. ⁊ ē ſenſus: Siego homo de me perhibeo teſtimoniū .ſ. abſqꝫ deoteſtimoniū meū non eſt verū. vnde ſequitur: Aliuseſt qui teſtimoniū ꝑhibet de me. Pater enī teſtimoniū ꝑhibet chriſto: quia in baptiſmo vox patris audita eſt: ⁊ in monte tranſfigurato chriſto. Sequit̉:Et ſcio quia verum eſt teſtimoniū eius. Deus enimveritas eſt: ergo teſtimoniū veritatis quid aliud poteſt eſſe qͣꝫ verum? ICHRI. Sed ẜm priorē intellectū poſſent illi dicere: Si non ē verū teſtimoniuꝫtuū: quō dicis quoniā noui ꝙ veruꝫ eſt teſtimoniūiohannis; vnde ad eorū ſuſpicionē reſpōdet dicēs:Uos miſiſtis ad iohannē ⁊ teſtimo. perhi. veritati.q. d. Non miſiſſetis ad iohannē ſi eum dignuꝫ fidenon opinaremini. Et quod vtiqꝫ maius ē: non miſerunt ad eū interrogādū de chriſto: ſed de ipſo. Quienim miſſi ſunt nō dixerūt: Quid dicis de chriſto:ſed Tu quis es? quid dicis de teipſo? ita magnamde hoīe admirationem habebant. AVGVI. Illeautē teſtimoniū ꝑhibuit: non ſibi ſed veritati: ſicutamicus veritatis veritati chriſto teſtimoniū ꝑhibuit. Non aūt dn̄s refellit teſtimoniū iohannis quodvere neceſſariū fuit: ſed oſtēdit non ita debere homines in iohānē intendere: vt iam nō putēt ſolumchriſtū ſibi eſſe neceſſariū. vn̄ ſubdit: Ego auteꝫ nōab ho. teſti. acci. ¶BEDA: Quia nō indigeo. Iohānes aūt etſi teſtimoniū ꝑhibuit: non tn̄ vt chriſtuscreſceret: ſed vt hoīes ad ipſius cognitionē ꝓmoueret. CHRI. Teſtimoniū etiam iohannis dei teſtimoniū erat: ab illo enim diſcens dixit qd̓ dixit. ſedne dicant: Unde manifeſtuꝫ eſt ꝙ a deo didicit qd̓didicit; ſuſpitionē correxit dicēs: Sed hoc dico vtvos ſalui ſitis. quafi diceret: Ego qͥdē deus exiſtēsnō indigebā hmōi teſtimonio hūmano: quia v̓o eimagis attenditis ⁊ eū magis oībus fidedignū putatis: mihi aūt neqꝫ miracula faciēti credidiſtꝭ: ꝓptehoc vobis cōmemoro teſtimoniū illiꝰ. vt enī nō dicāt: Quid igit̉ ſi ille dixit: Nos aūt non ſuſcepimꝰ;on̄dit qm̄ non acceptauerūt que ab eo dicta ſūt. vn̄ſequit̉: Ille erat lucerna ardēs ⁊ lu. vos aūt no. adho. exul. in lu. eius. Hoc autē qd̓ dicit: Ad horam:facilitatem credendi oſtendit. ⁊ qͣꝫcito ab eo reſillerūt: qd̓ ſi non feciſſent: cito eos ad ieſum manuduxiſſet. vocando autem eum lucernam: oſtendit qͥm̄non ex ſe habebat lumē: ſed a ſpirituſſancti gratia.AL CVI. Iohannes enī erat lucerna illuminatꝰ axp̄o luce: ardēs fide ⁊ dilectōe: lucēs verbo ⁊ actōequi p̄miſſus eſt vt īimicos chriſto ꝯfūderet: ſꝫ illd̓Paraui lucernam chriſto meo: inimicos eiꝰ induaconfuſione / CHRI. Ad iohanneꝫ igit̉ vos duco