Iohānes

doleo vobis errātibus: ⁊ volo vos reducere ad viaꝫveritatis. vn̄ dicit: Sed cognoui vos: qꝛ dilectioneꝫdei nō habetis in vobis. CHRY. q. d. Iō hoc dixi:vt cōuincā vos: qm̄ ꝓpter amorē dei me nō ꝑſequimini. Etenī ip̄e teſtat̉ mihi ⁊ ꝑ opera ⁊ ꝑ ſcripturasOportebat igit̉ vt ſicut ⁊ me abijciebatis eſtimāteseſſe deo cōtrariū: ita nūc ad me veniretis: ſi deū amaretis: ſed nō amatis. Nō aūt ab his ſolū: ſed etiā a futuris hͦ on̄dit dicēs: Ego veni ī nomīe patris mei: ⁊nō accipitis me. Si aliꝰ ve. ī no. ſuo: illū accipietis.Iō dicit ſe in nomīe patris veniſſe: vt oēm abſcidatoccaſionē īdeuotiōis. ALCV. Ac ſi dicat: iō veniin mundū: vt ꝑ me glorificet̉ nomē patris: qꝛ patrioīa attribuo. Dilectionē ergo dei nō habebāt: qꝛ nolebāt eū reciꝑe qͥ patriſ venerat facere volūtatē. Antichriſtꝰ aūt veniet ī nomīe nō patris ſed ſuo: vt nōgloriā patris: ſed ſuā querat. Quia enī iudei noluerūt reciꝑe chriſtū: pena peccati huiꝰ cōgruet: vt recipiāt antichriſtū: vt qͥ nolūt credere veritati: credantmēdacio. AVG. de verbis do. Sed audiamꝰ ⁊ iohannē: Audiſtis qꝛ antichriſtꝰ venit: ⁊ nūc antichriſti multi facti ſūt. Quid aūt expaueſcis ī antichriſto.niſi qꝛ nomē ſuū honoraturꝰ ē: ⁊ nomē dn̄i cōtempturus? Quid aliud facit qͥ dicit: Ego iuſtifico: niſiboni fuerimꝰ: ꝑiſtis? Ergo vita mea ex te pēdebit: etſalꝰ mea ex te religabit̉: ita ne oblitꝰ ſim fundamentū meū: nōne petra erat chriſtꝰ 7CHRI. Sic igit̉irrefragabilē īdeuotiōis eorū ponit demoſtrationēq. d. Si vt amātes deū me ꝑſe querimini: multomagis ī antichriſto hͦ vos facere oporteret. ille enī nondicit ſe a patre miſſum: neqꝫ ẜm volūtatē illiꝰ venire: ſed ecōtrario ea que ſibi nō cōgruūt rapiēs ſuperoīa deū ſe eē dicet. Manifeſtū ē igit̉ ꝙ liuoris ꝑſecutio erat: qua chriſtū ꝑſequebant̉: ⁊ odij ī deū. Deinde cām eorū īfidelitatis ponit dicēs: Qūo vos poteſtis cre. qͥ gloriā ab inuicē acci. ⁊ glo. q̄ a ſolo deoē nō queritis? Hīc enī rurſus on̄dit: qm̄ nō que deiſūt intēdebāt: ſed ꝓpriā volebāt paſſionē defendereALCV. Magnū igit̉ vitiū ē iactātia: ⁊ humanelaudis ambitio: que de ſe vult eſtimari: qd̓ de ſe nōhabet. Iō enī nō poſſūt credere qꝛ ſuꝑba mēs eoruꝫlaudari deſiderat: ⁊ ſe ſuper alios efferre/ BEDA:Hoc aūt vitiū meliꝰ caueri nō pōt: qͣꝫ vt ad cōſcientias noſtras redeamꝰ: noſqꝫ puluerē cōſideremꝰ: ⁊ ſiqͥd nobis boni īeſſe dep̄hēdimus: nō nobis ſed deoaſcribamꝰ. Inſtruimur etiā vt ſemꝑ nos tales exhibeamꝰ: qͣles ab alijs videri deſideramꝰ. Deniqꝫ poſſent ip̄i rn̄dere. Ergo accuſabis nos apud patrē. Etiō eorū queſtionē p̄ueniēs ſubdit: Nolite putar̄ qͥaego accuſaturꝰ ſū vos apud patrē/ CHRY. Quiaſ. nō veni dānare ſed ſaluare Eſt qͥ accu. vos Moyſes ī quo ſperatis. Sicut enī de ſcripturis ſupra dixit: In qͥbus putatis vitā eternam habere? ita ⁊ demoyſe ait: ī quo vos ſꝑatis: ex ꝓprijs eos vbiqꝫ capiens. Sed dicent: Qualiter nos ille accuſabit? quidtibi ⁊ moyſi cōe: qͥ ſabbatū ſoluiſti; ⁊ iō ſubdit: Si eīcrede. moyſi: crederetis for. ⁊ mihi. De me eī ille ſcripſit hec ex ſuꝑioribꝰ cōſtitutionē habe̓. cū enī in cōfeſſiōe deductū ſit ꝙ a deo veni: ab oꝑibus: a voceiohānis: a patris teſtimonio: māifeſtuꝫ ē ꝙ moyſeseos accuſabit. Etenī dixit: Siqͥs venerit ſigna faciēſ⁊ ad deū ducēs: ⁊ futura p̄dicēs cū veritate: oportꝫ

ei obedire. Chriſtꝰ aūt hec oīa fecit nec crediderūt.7ALCV. Forſitan aūt more noſtro poſuit: nō qͥadubitatio ſit ī deo. Scripſit aūt de chriſto moyſesdicēs: Prophetā vobis ſuſcitabit deꝰ de fratribꝰ peſtris: tāqͣꝫ meip̄m audietis. AVG. cōtra Fauſtuꝫ.Sed ⁊ oē qd̓ ſcripſit moyſes de chriſto eſt .i. ad chriſtū oīno ꝑtinet: ſiue ꝙ eū figuris rerū vel geſtarū vl̓dictarū p̄nunciet: ſiue ꝙ eius gr̄am gloriāqꝫ cōmendet. ſequit̉: Si aūt illiꝰ lr̄is non creditis: quo verbismeis cre. q. d. Ipſe etiā ſcripſit ⁊ apud vos libros reliqͥt vt ſi forte obliuiſcēmini: de facili recordari poſſitis. ⁊ cū ſcriptis nō credidiſtis: qūo verbis meis nōſcriptis credetis? ALCV. Ex hͦ etiā colligit̉: quiaqͥ legit p̄cepta q̄ rapina ⁊ alia mala ꝓhibēt: ⁊ implere negligūt dicta euāgelij que ꝑfectiora ⁊ ſubtilioraſūt īplere nō valēt̉. CHRY̓. Et quidē ſi attēderenthis q̄ dicebant̉: oportebat q̄rere ⁊ ab eo diſcere queſūt illa q̄ moyſes de eo ſcripſit: ſed filēt. Tale enī eſtneqͥcia: vt quicquid dicat aliquis vel faciat: maneatpropriū venenū cōſeruans. VCAPI. VI.Oſt hec abijt ieſus trās mare galilee: qd̓ ē tyberiadis.Et ſequebat̉ eū multitudomagna: qꝛ uidebāt ſigna q̄ faciebatſuꝑ his qui īfirmabāt̉. Subijt ergoī mōtē ieſuſ: ⁊ ibi ſedebat cū diſcipulis ſuis. Erat āt ꝓximū paſcha diesfeſtus iudeorum. Cum ſubleuaſſetergo oculos ieſus: ⁊ uidiſſet qꝛ multitudo maxīa uenit ad eū: dic̄ ad philippū: Unde ememꝰ panes ut manducent hi? Hoc āt dicebat tentanseū. Ipſe enī ſciebat ꝗd eēt facturꝰ.Reſpondit ei philippꝰ: Ducētoruꝫdenariorū panes nō ſuficiūt eis: utunuſꝗſqꝫ modicū ꝗd accipiat: Dic̄ei unꝰ ex diſcipulis eiꝰ ādreas fraterſimoīs petri: Eſt puer unꝰ hic ꝗ hꝰquīqꝫ panes ordeaceos et duos piſces: Sꝫ hec ꝗd ſunt: inter tantos?Dic̄ ergo ieſꝰ Facite hoīes diſcūbereErat āt fenuꝫ multū ī loco. Diſcubuerunt ergo uiri numero qͣi ꝗnqꝫmilia. Accepit ergo ieſꝰ panes: ⁊ cūgr̄as egiſſet: diſtribuit diſcūbētibꝰ.Sil̓r ⁊ ex piſcibꝰ quātū uolebat. Vtautē īpleti ſunt: dixit diſcipulis ſuiſColligite que ſuꝑauerūt fragmētane pereāt. Collegerunt ergo: ⁊ īple