CA. VI.

cuius hominis eſt. ⁊ ſubdit cauſam quare nō ſit micandum dicēs: Quia venit hora in qua omnes quiin monumentis ſunt audient vocem filij dei. Et cuiua gratia nō dixit: Ne miremini quia filius hominis ētetenim ⁊ ipſe filius dei eſt. Si reſurrectioneꝫpoſuit: quia .ſ. opus dicens quod dei propriū erat:pat audientibus ex eo ſyllogizare de reliquo quoniā oeus erat ⁊ dei filius. Etenim qui argumēta cōplicant: cum partes ponētes nobiliter demonſtranerint quod queritur multotiens non inducūt ipſiconcluſionem: ſed clariorē faciētes victoriā: dimitrunt illi qui contradicit: vt pro eis ſententiam feratgitur eiꝰ quidem que ẜm lazarū reſurrectionis ſupra reminiſcens de iudicio tacuit. non enī ꝓpter iudiciū ſurrexit lazarus. Uniuerſalē v̓o reſurrectionēinducens iudiciū poſuit. vnde ſequitur: Et ꝓcedentqͥ bona fecerūt in reſurrectionē vite: qͥ v̓o mala egerunt: in reſurrectionem iudicij. Quia enī ſupra dixerat: Qui audit ſermonē meū ⁊ credit ei qui miſit mein iudiciū non venit: vt non eſtimet quis ꝙ credereſufficit ad ſalutē adiecit hic ⁊ de vita: dum dicit: Etqui bona egerunt ⁊ qui mala egerūt. AVG. Uelaliter. Inqͣꝫtū erat verbū in principio apud deū: dedit ei vitā habere in ſemeipſo: ſed quia verbū carofactū eſt ex virgine maria: homo factus filius hoīseſt. Et quia filius hominis ē: accepit poteſtatē iudiciū facere: qd̓ .ſ. erit in fine ſeculi. Et ibi erit reſurrectio corpoꝝ mortuorū. Animas ergo ſuſcitat deuspchriſtum filiuꝫ dei: corpora ſuſcitat ꝑ eundē filiūhominis. vnde additur: Quia filius hominis ē. Nāẜm ꝙ dei filius ē ſemꝑ habuit̉. AVG. de ver. do.Ad iudiciū enim forma hominis ventura ē: formailla iudicabit que iudicata ē. ſedebit iudex qui ſtabat ſub iudice. Damnabit veros reoſ: qui factus eſtfalſo reus. rectū enim erat vt iudicandi viderent iudicem: iudicandi aūt erāt boni ⁊ mali: reſtabat vt īiudicio forma ſerui ⁊ bonis ⁊ malis oſtenderetur:forma dei ſolis bonis ſeruaretur. Beati enī mūdocorde quoniā ipſi deum videbūt. AVG. Omnesaūt qͥ inſtituerūt alicuiꝰ etiam falſe religionis ſectānegare reſurrectionē mentiū nō potuerūt: ſed multi carnis reſurrectionē negauerūt: ⁊ niſi tu dn̄e ieſudixeris eam: quid opponemꝰ cōtradictoribus? Adipſam igit̉ on̄dendā ſubdit: Nolite mirari hoc .ſ. ꝙdedit ptātem filio hoīs iudiciū faciendi: quia venithora. AVG. de verbis do. Hic non addit: Et nūceſt: quia iſta hora ī fine ſeculi erit: Nolite inquā mirari quia dixi: Oportet homīes ab homine iudicariSꝫ quos homines? non ſolū quos inueniet viuos.rn̄de ſequitur: Quia venit hora in qua omnes qui īmonumentis ſunt. AVG. ſuꝑ Io. Quid euidentius? corpora ſunt in monuimentis non anime. Superius etiam cum diceret: Uenit hora. ⁊ adderet:Et nunc eſt. ſubiecit quādo mortui audient vocemſilij dei. Non dixit: Omnes mortui. mortuos eniminiquos voluit intelligi: ſed non omnes iniqui obediunt euangelio. At vero in fine omnes qui ſunt inſſonumentis audient vocem eius ⁊ procedent: noiuit dicere: Et viuent. quod ſupra dixit: vbi vitā eternam intelligi voluit ⁊ beatam quā non omnes hadebunt qui de monumementis ꝓcedent. Accepiſtiterte poteſtatem iudicandi: quia filius hominis es

Reſurgent corꝑa de ipſo iudicio: dic aliquid: ⁊ hocaudite. Qui bona fecerūt in reſurrectionē vite viuere .ſ. cū augelis dei. Qui male egerūt: in reſurrectionem iudicij: hic iudiciū pro pena poſuit.¶ Non poſſum ego a meipſo facere quicqͣꝫ. Sicut audio iudico: ⁊ iudicium meum iuſtum eſt: quia nonquero uoluntatem meam: ſed uolūtatem eius qui miſit me patris.AVG. Dicturi eramꝰ chriſto: Tu iudicabis: ⁊ pater non iudicabit: nonne ergo ẜm patreꝫ iudicabis?Et iō adiecit: Non poſſum ego a me facere quicqͣꝫ.CHRY. Hoc eſt: non extraneū neqꝫ diſſimile hisque vult pater: a me fieri videbitis: ſed ſicut audioiudico. In quo nihil aliud oſtendit qͣꝫ quoniā impoſſibile eſt eū aliquid aliud velle qͣꝫ qd̓ pater vulthoc eſt ita iudico ac ſi ipſe pater eſſet qͥ iudicaret.AVG. Cum ageretur de reſurrectione animarumnon dicebat Audio: ſed Uideo: audio enim nūc dicit tanqͣꝫ precipientis patris imperiū. Iam ergo ſicut homo loquitur quo maior eſt pater/ AVG.in ſer. contra arrianos: Uel aliter dicit filius: Sicutaudio iudico: ſiue ex humana ſubiectione: quia filius hoīs eſt: ſiue ẜm illam incōmutabilem: ſimplicemqꝫ naturam que ſic eſt filij: vt tamē ei de patreſit. In qua natura non eſt aliud audire: aliud videre: aliud eſſe. Unde ab illo eſt ei audire ⁊ viderea quo illi eſt ipſum eſſe: ⁊ ideo ſicut audit iudicat:quia ſicut genitū eſt verbū: vt idē verbū ſit veritas:ita ẜm veritatem iudicat. Sequitur: Et iudiciū meum iuſtum ē. quia non quero voluntatē meam: ſꝫvoluntatē eius qui miſit me patris. Hoc enim dicens ad illū hominē voluit referre intentionē noſtram: qui voluntatē ſuam querēdo nō eius a quofactus ē: nō habuit iuſtū iudiciū de ſeipſo: ſed iuſtūiudiciū habitū eſt de ipſo. Ipſe quippe faciens voluntatem ſuā: non dei moriturum ſe eſſe nō credit.ſed ⁊ hoc iudicium eiuſ iuſtū non fuit. Deniqꝫ fecit⁊ mortuus ē: qꝛ iudiciū dei iuſtum ē: quod iudiciūfacit dei filius: non querendo voluntatem ſuā: cuꝫſit etiam hominis filius: non quia ipſius in iudicando nulla voluntas eſt: ſed quia non ita eſt volūtaseius ꝓpria vt ſit a volūtate patris aliena. AVG.ſuper iohannē: Non gͦ quero voluntatem mea ꝓpriam .i. filij hoīs que reſiſtat deo. faciūt enim homines voluntatem ſuam: non dei quando faciuntquod volūt: non qd̓ iubet deus. Quādo aūt ita faciūt: quod volūt: vt tn̄ ſequant̉ voluntatem dei: nōfaciunt voluntatem ſuam. Uel ideo dicit filiꝰ: Nōquero voluntatem meam. quia chriſtus non ē deſe: ſed de patre ſuo eſt. CHRV. Oſtendit enim nōaliam eſſe patris voluntatem preter ſuam: ſꝫ vnamvtriuſqꝫ. Si v̓o humanius hoc loquitur ne mireriſ.hoīem enī puꝝ adhuc eū eſtimabāt. Inde igit̉ ſuūiudiciū iuſtū eſſe dixit vn̄ qͥlibet aliꝰ excuſans dixiſſet. qͥ enī ſua vult ſtatuere in ſuſpitionē deueniet decorruptōe iuſticie. qͥ v̓o nō ſuis īnitit̉: quā occaſiōꝫhabebit vt iuſticia iudicet. 7AVGV. Filius vnicus dicit: non quero voluntateꝫ meam: ⁊ hominesvolunt facere voluntatem ſuam. Facamus ergo