Ca. V.

aoſſit ⁊ ab imꝑijs videri: cū ⁊ illi videbūt in quemngerunt HILA. vij. de tri. Uel aliter: qꝛ dixear et filius quos vult viuificat: ne non natiuitatiscideret̉ in ſe habere naturā: ſed nō nate potius ptāris iure ſubſiſiere: cōtinuo ſubiecit: Neqꝫ enī paterindicat quēqͣꝫ: ſed omne iudiciū dedit filio. Et in eoq omne iudiciū datū eſt nature: natiuitas demongratur: qꝛ ⁊ oīa habere ſola natura poſſit indiffenatiuitas aliqͥd poſſit habere niſi oatum¶CHRI. Sicut enim dedit vitā .i. genuit eū vitem: ita Dedit iudiciū .i. genuit eū iudicē. Deditnim: hic poſitū eſt ne hūc ingenitū ſuſpiceris neqꝫquos patres eſtimeſ. Sicit aūt: Omne iudiciū: quiaqn̄s eſt ⁊ puniendi ⁊ honorandi vt voluerit HIAvij. de tri. Datū eē eīꝫ ei omne iudiciū: qꝛ viuifiar quos vult: neqꝫ adeptū patris iudiciū pōt videcū ibſe non iudicet: qꝛ filij iudiciū ex iudicio ē patero: ab eo enim datū omne iudiciū eſt. Sed datiindicij cauſa non tacita ē. Sequitur enī. Ut omnehonorificēt filiū: ſicut honorificāt patrey CHRI.Ne enī audiens qm̄ patrem habet auctore: diſſimilitudinem ſubſtantie eſtimes ⁊ honoris minorationem: complicat honorē filij patris honori: eūdē on̄dens eſſe honorē patris ⁊ filij. Sed nūqͥd patrē eūdicemus? abſit. qui enim patrē eū dicit. non adhucfiliū vt patrē honorat: ſed totū cōfundit. AVG.rius quidē filius videbatur vt ſeruꝰ: pater honorabat̉ vt deus: apparebit filiuſ equalis patri Utomnes honorificent filiū ſic̄ ho. pa. Sed qͥd ſi inueniūtur qui patrē honorificant ⁊ nō honorificant filiū: nō pōt fieri. vn̄ ſequit̉: Qui nō honorificat filiūnon ho. pa. qui miſit illū. Aliud eſt enī cū tibi cōmēdatur deus: qꝛ deus ē: ⁊ aliud cū tibi cōmendaturdeus: qꝛ pater eſt. Cū tibi cōmendat̉ deus creator:tibi cōmendat̉ oīpotens: ſpūs quidā ſummꝰ: eternus: inilis: incōmutabilis. Cū v̓o tibi quia pater ē cōmendat̉: nihil tibi aliud qͣꝫ filius cōmendat̉quia pater dici non pōt ſi filiū nō habet. Sed ſi forte patrē quidē honorificas tanqͣꝫ maiorē: filiū tāqͣꝫminorē: ibi tollis honorē patris vbi minorē das filio. Quid enī tibi aliud videtur ita ſentienti: niſi pater equalem ſibi filiū generare aut noluit: aut nonpotuit? Si noluit inuidit: ſi non potuit defecit. Uelaliter: Qd̓ dicit̉: Ut omnes honorificent filiū ſicuthonorificant patrē. redditum eſt reſurrectioni animarum quam ſic operatur filius ſicut pater. ſed ꝓpter reſurrectionem corporū ſubditur: Qui non honorificat filiū nō honorificat patrē qui miſit illum.Non dixit ſic: Honoratur enim homo chriſtuſ: ſednō ſicut pater deus. Sed dicit aliquis: Miſſus eſtfilius: ⁊ maior eſt pater: quia miſit. Recede a carnemiſſionem audi: non ſeꝑationem. Res humane fallunt homines: res diuine purgant: quāqͣꝫ ⁊ ipſe reshumane dicāt cōtra ſe teſtimoniū: velut ſiquis vxorem velit petere: ⁊ ꝑ ſe nō poſſet: amicū maiorē mitſit: qui eam petat. Et tn̄ attende qͣꝫ ſit aliud in rebꝰhumanis. Nūquid enim homo pergit cū eo quemittit: pater aūt qui miſit filiū nō receſſit a filio cūdicat: Non ſum ſolus quia pater mecū ē. 7AVG.ij de trini. Non autē eo ipſo ꝙ de patre natus eſt:mniſſus dicitur filiꝰ: ſed uel eo ꝙ apparuit huic mūno: verbum caro factū. vnde dicit: A patre exiui ⁊

veni in hūc mūdum. Uel eo ꝙ ex tempore cuiuſqͣꝫmente ꝑcipitur ſicut dictum eſt: Mitte illaꝫ vt mecum ſit ⁊ mecum loboret̉. HILA. vij. de trini. Cōcluſa igitur ſūt omnia aduerſum heretici furoris ingenia. Filius eſt: quia a ſe nil facit. Deꝰ eſt: qꝛ quecunqꝫ pater facit: ⁊ ipſe eadem facit: vnū ſunt: quiaexequant̉ in honore. Non eſt pr̄ ip̄e: qꝛ miſſus eſt.¶ Amen amē dico uobis: quia quiuerbum meuꝫ audit: et credit ei quimiſit me: habet uitam eternam. Etin iudicium non uenit: ſed tranſiet amorte in uitam.GLO. Quia dixerat ꝙ filius quos vult viuificat:conſequenter on̄dit qualiter ꝑ filiū ꝑueniat̉ ad vitam dicens: Amen amen dico vobis: qꝛ qui verbuꝫmeū audit ⁊ credit ei qui miſit me: habet vitaꝫ eternam. AVG. Quādoquidē in audiendo ⁊ crenendo vita eterna eſt: multomagis in intellligēdo. Sꝫgradus pietatis eſt fides: fidei fructus intellectus.Et non dixit mihi: Sed credit ei qͥ miſſt me. Quareverbum audit tuū: ⁊ credit alteri quid voluit dicere: niſi qͥa verbuꝫ eius eſt in me? Et quid eſt? Auditverbum meū: non audit me? Credit autē ei qͥ miſitme: qꝛ cū illi credit verbo eiꝰ credit: mihi credit: qͥav̓bū pr̄is ego ſū­ CHRI. Uel nō dixit: Qui auditſermones meos ⁊ credit mihi. eſtimaſſent enī hͦ eētumorē ⁊ gloriationē verboꝝ ſuꝑfluā. Dicēs autē:Credit ei qͥ miſit me: ſuſceptibilē faciebat ſuū ẜmonem. Ex duobus enī ſuū ſermonē ſuſceptibilē facit⁊ in hoc ꝙ patri creditur ab eo qͥ ipſum audit: ⁊ inhoc ꝙ multis bonis potiet̉. vnde ſequitur: Et iudicium nō venit. ¶AVG. Sed quis eſt hic? Erit qͥſqͣꝫpaulo apoſtolo melior qͥ ait: Oportet nos exhiberiomnes ante tribunal chriſti. Aliqn̄ gͦ iudiciuꝫ penadicitur: aliqn̄ iudiciū diſcretio dicit̉: Ergo ẜm iudiciū diſcretionis oportet nos omnes exhiberi an̄ tribunal chriſti. Scd̓m iudiciū damnationis hic dicit̉In iudiciū non veniet .i. non veniet in dānationemSequitur. Sed trāſit a morte in vitā. Non nūc trāſit: ſed iam trāſijt a morte infidelitatis ad vitā fideia morte iniquitatis ad vitā iuſticie. Uel aliter: Neputares credēdo te non morituꝝ ẜm carnē: ſcias temortem qͣꝫ debes ſupplicio adam ꝑſoliturū. Accepit enim ille in quo tūc omnes fuimus morte morieris. Nec potes euadere diuinā ſnīaꝫ. Sꝫ cū ꝑſolueris mortē veteris hoīs: ſuſcipies vitā noui hoīs:⁊ tranſitū facies de morte ad vitam. Ad quaꝫ vitā?ad eterna3. Reſurrectionē enī in fine ſeculi mortuiin vitam eternā tranſibunt. vita enim iſta nec vitanomīanda ē: quia nō eſt vera vita niſi q̄ eſt eterna.AVGVSTI. de verbi. do. Uidemus aūt homīesamatores pn̄tis vite: tꝑalis ac finiende: ſic ꝓ illa laborare: vt qn̄ veniat mortis metꝰ: quicqͥd pn̄t faciant: non vt auferant: ſed vt differant mortem. Si gͦtāto labore: tanta cura agitur: vt aliquātulū viuat̉:quō agēdū ē vt ſꝑ viuat̉: Etſi prudētes dicūt̉: qͥ oībus modis agūt: vt differāt mortē ⁊ viuāt paucosdies: qͣꝫ ſtulti ſūt qͥ ſic viuūt vt ꝑdant eternuꝫ diem.¶ Amen amen dico uobiſ: quia ne