Ca. V.

nem non habeo: ut cum turbata fuerit aqua mittat me in piſcinam. Dūnenio enim ego: alius ante me deſcēdit. Dicit ei ieſus: Surge: tolle grabatum tuum ⁊ ambula. Et ſtatimſanus factuſ eſt homo ille: ⁊ ſuſtulitgrabatum ſuuꝫ ⁊ ambulahat. Eratautem ſabbatū in die illo. Dicebantergo iudei illi ꝗ ſanatꝰ fuerat. Sabbatum eſt: nō licet tibi tollere grabatum tuum. Reſpondit eis: Qui meſanum fecit ille mihi dixit: tolle grabatum tuū ⁊ ambula. Interrogauerunt ergo eum: Quis eſt ille homoui dixit tibi: tolle grabatum tuum⁊ambula? Is aūt qui ſanus fuerateffectꝰ neſciebat quis eēt. Ieſus enīdeclinauit a turba ꝯſtituta in loco.VG. de con. euā. Poſt miraculū in galilea fatum: inde hieroſolymam redit. vn̄ dicit: Poſt hecdies feſtus iudeoꝝ: ⁊ aſcēdit ieſus hieroſolymāHRl. Mihi videt̉ ꝙ erat dies feſtus pēthecoit aūt ieſus hieroſolymaꝫ ſemꝑ in diebuseſtis: vt cū eis dies feſtos faciens nō videat̉ legi ꝯͣrius: ⁊ ob hoc multitudinē ſimplicem ꝑ ſigna ⁊ doctrinā attrahat: maxime enī in diebus feſtis hi quiiuxta poſiti erant concurrebāt. Sequit̉: Erat auteꝫo. ꝓ. piſci. q̄ cogno. hebra. bethſa. qͥnqꝫ por. hn̄s.ALCVI. Probaton grece ouis dicit̉: ꝓbatica gͦpiſcin.s dicit̉: vbi ſacerdotes cadauera hoſtiaꝝ abluebāt/ CHRV. Debebat qͥdem baptiſmadari peccata purgans: cuiꝰ imago p̄ſcripta fuit in prſcina ⁊ in alijs pluribꝰ: ⁊ pͥmū quidē dedit deꝰ aquāxpurgantē corpoꝝ ſordes ⁊ inquinationes nō exiſtentes: ſed opinatas puta eas que a funere ⁊ que alepra ⁊ que ab alijs talibꝰ deīde infirmitates diuerſas ꝑ aquas facit ſolui. vn̄ ſequit̉: In his iace. mul.nag. lan. ceco. cla. ⁊ ari. expe. aque mo. Uolēs .n.eꝰ ꝓpinqͥus adduce̓ ad baptiſmi donū: non adhucnamēta ſolum mūdat. Sed etiaꝫ egritudinesſanat: ſicut enim miniſtri qui ꝓpe regē ſunt: his quiſunt a longe clariores ſunt: ita ⁊ in figuris fit. Nonaūt ſimpliciter ſanabat aquarū natura: ſemꝑ .n. hocſeret: ſed in angeli deſcenſione. vn̄ ſequit̉: Angelusaūt dn̄i diſcē. ẜm tempꝰ in piſc. poſt mo. aque. Sicuteni ⁊ in baptizatis non ſimpliciter aqua operat̉: ſedtum ſpūſſancti acceperit gr̄am: tūc omnia ſoluit pectata. Angelus enī deſcerdēs turbabat aquam: ⁊ ſanatiua imponebat virtutē: vt diſcant iudei quoniaꝫtomagis angelorū dominꝰ omnes egritudinesanime ſanare pōt. ſed tūc quidē infirmitas impedimnentū volēti curari fiebat. Subdit̉ enī: Et qui priordeſce. in piſ. poſt mo. aque: ſanus fiebat a quacunqꝫpetinebat̉ infirmitate. Nūc aūt vnuſquiſqꝫ accede̓

poteſt. non enī angelus eſt qui turbat aquā: ſed angeloꝝ dominꝰ qui oīa operat̉. ſed ⁊ ſi orbis terrarūvniuerſus veniat: gr̄a non conſumit̉ ſed ſimilis manet. ſicut enī ſolares radij per vnāquāqꝫ illuminantdiem: ⁊ non cōſumunt̉: neqꝫ a multa largitione minor fit ſolis lux: ita ⁊ multo amplius ſpūſſancti actōin nullo minuit̉ a multitudine eoꝝ qui potiunt̉ ea.Hoc aūt fiebat .ſ. vt vnus tm̄ poſt motionē aque ſanaretur: vt qui didicerāt quoniam in aqua egritudines corporis ſanabant̉: in hoc per multū tempꝰ exercitati facile crederēt ꝙ ⁊ egritudines anime aquaſanare poteſt. AVGV. Plus eſt autē ꝙ chriſtꝰ vitia ſanauit animaꝝ: qͣꝫ ꝙ languores corpoꝝ moriturorum. ſed quia ipſa anima nō eū nouerat a quo ſananda erat: ⁊ oculos habebat in carne vn̄ facta corporalia videret: ⁊ nondū habebat in corde vn̄ deumlatenter cognoſceret: fecit qd̓ videri poterat: vt ſanaretur vn̄ videri non poterat. Ingreſſus eſt locū vbiiacebat multitudo languentiū: de quibꝰ elegit vnuꝫvt ſanaret. de quo ſubdit̉: Erat autē quidam homoibi triginta ⁊ octo annos habēs in infirmitate ſua.CHRV. Non autē confeſtim eum a pͥncipio ſanauit̉: ſed pͥmum eū familiarē ſibi facit: per interrogationem future fidei faciens viam. Non autē expetit fidem vt in cecis fecit dicēs: Creditis quia poſſuꝫ hocfacere: quia hic nōdum nouerat euꝫ manifeſte quiseſſet. Nam illi quidē ex alijs eius virtutē cognoſcētes: cōuenienter hec audierāt. Alij vero nondū eumcognoſcētes: ſed ꝑ ſigna eū cognituri poſt miracularequirunt̉ de fide. vn̄ ſequit̉: Hūc cum vidiſſet ieſusiacentē ⁊ cognouiſſet qꝛ multū iam tempꝰ haberetdicit ei: Uis ſanuſ fieri? Nō querit vt diſcat: hoc enīſuꝑfluū eſſet: ſed vt oſtenderet iſtius patientiā qͥ triginta ⁊ octo annos habens: ꝑ vnūquēqꝫ annū eripiab egritudine expectās aſſidebat ⁊ non deſiſtebat.Et vt cognoſcamꝰ ꝓpter quā cām dimittens aliosadhuc venit: ⁊ nō dicit: Uis te curabo; nōdum eniꝫaliquid magnū imaginabat̉ ille de chriſto. nō autēturbatꝰ eſt ad interrogationem neqꝫ dixit iniuriarimihi veniſti: quādo interrogas ſi volo ſanꝰ fieri: ſedmanſuete reſpōdet. Sequit̉ enim: Reſpondit lang.Bomine hominē non habeo: vt cū tur. fu. aqua mit.me in piſci. dum venio enī ego alius ante me deſcē.Non nouerat quis eēt: qui interrogabat: neqꝫ ꝙ curaturus eſſet eū. Opinabat̉ autē fortaſſe vtilem ſibiforte chriſtum ad mittendū eum in aquam. ſed chriſtus oſtēdit ꝙ v̓bo omnia pōt facere. vnde ſequit̉:Dicit ei ieſus: ſurge tolle grabatum tuū ⁊ ambula.AVGVSTI. Tria dixit: ſed Surge: non oꝑis imperium fuit ſed operatio ſanitatis. Sano auteꝫ duoimꝑauit: Tolle grabatū tuum ⁊ ambula/ CHRY.Intuere diuine ſapientie ſuꝑabundantiā: non ſoluꝫſanat: ſed ⁊ lectū portare iubet: vt credibile faceretmiraculum: ⁊ nullus exiſtimet phantaſiam eſſe qd̓factum eſt. Non enī niſi certiſſime ⁊ vehemēter cōpacta eſſent mēbra: lectulum ferre poſſet. Audiensaūt languidus: quoniā cum ptāte ⁊ velut iubēs dixit: Surge tolle grabatū tuū. non deriſit dicens Angelus deſcēdit: ⁊ turbat aquam: ⁊ ſolū vnum curat.Tu autem homo exiſtēs ex ſolo precepto: ſperas temagis angelis poſſe: ſed audiuit ⁊ non diſcrediditei qui iuſſit ⁊ ſanns factus eſt. vnde ſequit̉: Et ſtatī

AA 2