Iohannes

Ad filium reguli ire noluit: ad ſeruū centurionis ireparatus fuit̉. CHRY. Uel aliter: Illic quidē fidesconfirmata erat: iccirco ⁊ ꝓmiſit ire vt diſcamꝰ virideuotionem. hic autē adhuc imꝑfectus erat: ⁊ nondum nouerat manifeſte ꝙ abſens curare poterat.vn̄ ex hoc ꝙ non accedit ieſus hoc addiſcit. Sequit̉enī: Credidit homo ẜmoni quē dixit ei ieſus ⁊ ibat.Non tn̄ integre neqꝫ ſane. ORIGE. Oſtenditurautē eiꝰ dignitas ⁊ officium ex hoc ꝙ ſeruiētes illioccurrūt. vn̄ ſequit̉: Iam autē eo deſcendente ſeruioccurrerūt ei: ⁊ nun. ei. di. quia fi. eius vi. 7CHRI.Qui quidem obuiauerūt: non vt annunciaret ſoluꝫſed quaſi eſtimātes de reliquo ſuꝑfluā eſſe chriſti p̄ſentiam quē credebāt accedere. Qd̓ autem regulusnon integre credidit: ſane neqꝫ on̄ditur ex hoc ꝙ ſequit̉: Interrogabat ergo horā ab eis in qua meliushabuerat. Uolebat enim ſcire vtrum caſu vel ex precepto chriſti hoc factū eſſet. Sequit̉: At dixerunt eiquia heri hora ſeptima reliquit eum febris. Uide qͣliter miraculum manifeſtū eſt: non enim ſimpliciterneqꝫ vt contingit a ꝑiculo liberatꝰ eſt: ſed repente ⁊ſimul vt appareat non eſſe ex nature cōſequētia qd̓fiebat: ſed actione chriſti. vn̄ ſequit̉: Cog. gͦ pr̄ quiailla hora erat ī qua dixit ei ieſus. Fi. tu. vi. ⁊ cre. ipſe⁊ do. eiꝰ totā AVG. Si ergo ꝓpterea credidit: qͥanunciatum eſt ei ꝙ filiꝰ eius eſſet ſanus: ⁊ comꝑauithoram nunciantiū hore prenūciantis: quādo rogabat nondū credebat. BEDA. Unde datur inteligi ⁊ in fide gradus eſſe: ſicut ⁊ in alijs virtutibusbus eſt initium incrementū atqꝫ perfectio. Huius gͦfides initium habuit cum filij ſalutē petijt: incremētum dum credidit ẜmoni dn̄i dicentis: Filius tuusvinit. deinde ꝑfectionem obtinuit nunciantibus ſeruis. AVG. Ad ſolum ẜmonem crediderūt pluresſamaritani. Ad illud miraculum ſola illa domꝰ credidit vbi eſt factum. vn̄ ſubdit euangeliſta: Hoc iterum ſcd̓m ſignum fecit ieſus: cuꝫ veniſſet a iudea ingalileam ¶ CHRV. Non ſine cauſa hoc adiecit ſedon̄dens quoniā ſecundo ſigno facto: nondū ad altiꝰtudinē ſamaritanoꝝ nullum ſignū videntium iudeiꝑuenerunt./ ORI GE. Amphibologiā aūt cōtinepn̄s dictum. vno enim modo denotat ꝙ ieſus veniendo a iudea in galileā: duo fecit miracula: quoruꝫſcd̓m eſt factū erga filiuꝫ reguli. alio modo ſic: Duobus exiſtentibꝰ ſignis que ieſus in galilea exercuit:ſcd̓m egit veniens a iudea in galileam. ⁊ hic ſenſusverus eſt. Myſtice autem ꝑ hoc ꝙ ieſus bis in galileam accedit: binus ſaluatoris aduentꝰ in mundumon̄ditur: pͥmus qͥdem miſericordie: vt vino facto cōuiuas exhilaret: ſecūdus vero vt filiū reguli ad mortem pene deductum ſuſcitet .i. populum iudeoꝝ quipoſt plenitudinē gentiū accedet ſaluandus in fine.Magnꝰ autē rex reguꝫ eſt qui cōſtitutus eſt a deoin monte ſyon ſancto eius: huius qui viderūt diem⁊ gauiſi ſunt: reguli dinoſcunt̉. Arbitramur igit̉ regulum eſſe abraam: egrotū vero filiū eiꝰ iſraeliticuꝫgenus debilitatum erga cultū diuinum: ⁊ ideo incaluit ignitis ſpiculis inimici: vt ꝓinde febrire cenſeat̉Apparet aūt ꝙ p̄cedentibꝰ ſanctis poſtqͣꝫ carnis exuerūt amictū populus fuit cure. vn̄ legit̉ in machabeis poſt mortē hieremie: Hic ē hieremias ꝓphetadei: qui plurimū orat ꝓ populo. Abraam igit̉ obſe-

crat adiuuari a ſaluatore populū infirmuꝫ. ⁊ quideꝫptātis v̓bum de chana ꝓdit vbi dictum eſt: Filiꝰ tuus viuit. Sed v̓bi efficacia in capharnaum agit̉. naibi filius reguli curatꝰ eſt quaſi in agro conſolationis morans quod ſignificat genus quoddā debiliūnon tamē oīno fructibus pͥuatorū. illud aūt: Niſi ſꝫgna ⁊ ꝓdigia vi. non cre. dictū illi refert̉ ad multitudinē filioꝝ ſuoꝝ ⁊ ad ipſum quodammō: ſicut eniꝫiohānes expectabat datum ſibi ſignū .ſ. ſuꝑ quem videris ſpm̄ deſcendentē: ſic ⁊ premortui ſancti aduētum chriſti in carnē ⁊ ſignis ⁊ ꝓdigijs manifeſtāduꝫexpectabant. Habebat aūt hic regulus nō ſolū filiūſed etiam ſeruos ꝑ quos ſignificat̉ maneries quedāminus bn̄. ⁊ infinita credentiū nec a caſu hora ſeprima deſerit filium febris: nam ſeptenariꝰ numerꝰ eſtquietis. ALCVI. Uel qꝛ per ſeptiformē ſpiritumeſt omnis remiſſio peccatoꝝ. Septenariꝰ enī in tria⁊ quatuor diuiſus ſignificat ſanctā trinitateꝫ in quatuor anni temporibꝰ: in quatuor mūdi partibus: inquatuor elemētis. ORIG. Poſſunt quoqꝫ ſignificari duo aduentꝰ chriſti v̓bi ad animā: pͥmus quidēex facto vino prebens anime gaudiū ſpiritualis cōuiuij: ſecundus vero oēs languoris ac mortis reliqͥas amputās. THEO. Negulus aūt eſt omnis honon ſolum qꝛ regi vniuerſoruꝫ ꝓpinquus exiſtit ẜmaīam: ſed quia ⁊ ipſe ſuꝑ oīa p̓ncipatū ſumpſit: cuiꝰfilius .i. mens febricitat voluptatibꝰ prauis ⁊ deſiderijs: Accedit aūt ad ieſuꝫ ⁊ dep̄catur vt deſcendat .i.vt cōdeſcenſu minime vtat̉: ⁊ parcat peccatis pͥuſqͣꝫa voluptatum infirmitate mortificet̉. Sed dominꝰdicit: Uade .i. ꝓfectum continuū circa bonum oſtēdas: ⁊ tūc filiꝰ tuus viuet. Si autē ambulare ceſſaueris mortificabit̉ tibi intellectus circa boni operationem.CAPITVLVM. V.Oſt hec erat dies feſtus iudeorum: ⁊ aſcēdit ieſus hieroſolymam. Eſt autem hieroſolymis probatica piſcina que cognominat̉ hebraice bethſaida ꝗnqꝫporticꝰ habēs. In his iacebat multitudo magna languentiun cecorumclaudorum aridorum: expectantiūaque motum. Angelus autem domini deſcendebat ẜm tempus in piſcinam: ⁊ mouebatur aqua. Et quiprior deſcendiſſet in piſcinā poſt motioneꝫ aque: ſanus fiebat a quacūqꝫdetinebatur infirmitate. Erat autēquidam homo ibi triginta ⁊ octo annos habēs in infirmitate ſua. Huccum uidiſſet ieſus iacenteꝫ: ⁊ cognouiſſet quia iam multum tempus haberet: dicit ei: Uis ſanus fieri? Reſpōdit ei languidus: Domine homi