Ca. IIII.

cce ſamaritani ⁊ galilei credūt in cōfuſioneꝫ iudeoam Anueniunt̉ aūt ⁊ galilei ſamaritanis melioresxiili qdem a mulieris crediderūt v̓bis: hi v̓o videnraſigna q̄ faciebat. vn̄ ſequit̉: Cū oīa vidiſſent quec hieroſo. in die feſto. IORIGE. Quod enim dn̄sicit oe templo vendētes oues ⁊ boues: tā grandeoerit̉. vt his moti galilei reciperēt dn̄m: cōſideranramiranteſqꝫ maieſtatem eiꝰ. nō enim minor potēin eius on̄dit̉ in his qͣꝫ vt ceci videant: audiantqꝫirdi Eſtimo v̓o nec hec ſola ip̄m tunc feciſſe: ſed ⁊in ſignaNBEDA: Sed vn̄ data eſt eis vidēdi ocano on̄dit ſubdens: Et ip̄i enī venerant ad diem fepuim Myſtice aūt intimat̉ ꝙ gentibꝰ in fide a duotua pceptis charitatis conſolidatis: chriſtus circa fines mūdi reuertet̉ ad patriā .i. ad iudeos. QRIG.gpedit aūt galileū .i. tranſmigrantē feſtare hieroſomis vbi eſt templū dei: ⁊ videre ſingula q̄ peragitriieſus. hoc enī eſt pͥncipiū vt galilei recipiant deitliū euntē ad ipſos: alioqͥn̄ vel nō recepiſſent illumvletiam ipſe nondū ipſis preparatis ad eius receonē adeo ꝓpe veniſſet ad eos.Uenit ergo iterū in chana galileeibi fecit aquā uinum. Et erat ꝗdeꝫregulus cuiꝰ filius infirmabatur capharnaū. Hic cum audiſſet: qꝛ ieſadueniret a iudea ī galileā: abijt adeum: ⁊ rogabat eū ut deſcenderet ⁊ſanaret filium eiꝰ. Incipiebat enimmori. Dixit ergo ieſus ad eū: Niſigna ⁊ ꝓdigia uideritis nō creditisDicit ad eum regulus: Domine deſcēde pͥuſqͣꝫ moriat̉ filius meꝰ? Dicit ei ieſꝰ: Uade filiꝰ tuuſuiuit. Tredidit homo ſermoni quē dixit ei ieſ⁊ibat. Iam aūt eo deſcendente ẜuioccurrerūt ei: ⁊ nūciauerūt dicētesqꝛ filius eiꝰ uiueret. Interrogabatergo horam ab eis in qua melius habuerit. Et dixerunt ei: qꝛ heri horaſeptima reliquit euꝫ febris. Cognouit ergo pater qꝛ illa hora erat ī quadixit ei ieſus filius tuꝰ uiuit: ⁊ crediait ipſe ⁊ domus eiuſ tota. Hoc iterum ſecūdum ſignū fecit ieſus cumueniſſet a iudea in galileam.CHRRI. Primo qͥdem dn̄s vt ſupra dcm̄ eſt ī chana galilee venerat vocatus ad nuptias. Nūc autemnd eos vadit: vt magis eos attrahat: ſponte ad eoseniens ꝓpͥa patria dimiſſa: ⁊ vt fidē a pͥori miracuio in eis initiatum fortiorē faceret ꝓpter ſuam pn̄tiāAIG. Ibi enī quādo aquā in vinum ꝯuertit: cre

diderunt in eū diſcipuli eius. ⁊ vtiqꝫ plena domuserat turbis cōuiuantiū: ⁊ ſcm̄ eſt tam magnū miraculum: ⁊ nō crediderūt niſi diſcipuli eius. ⁊ iō hancciuitatem mō repetiuit .ſ. vt qͥ ꝑ pora nō crediderātmō credant. THEO. Rememorat aūt nobis euāgeliſta miraculū perpetratuꝫ in chana galilee de aqͣcōuerſa in vinū vt augeret chriſti p̄coniū: qꝛ galileinō ſolū ꝓpter miracula hieroſolymis fcā: ſed ⁊ propter ea que apud ipſos ſcā erant receperūt ieſum: ſimulqꝫ vt on̄deret ꝙ regulus credidit ꝓpter miraculum in chana ꝑpetratum: quāuis eius non perfectecognouerit dignitatē. vn̄ ſequit̉: Et erat qͥdā regulꝰcuiꝰ filius infirmabat̉ capharnaū. ORIG. Putabit aūt aliquis regis herodis hunc eſſe regulū: ⁊ aliquis aſſerit hunc eē de familia ceſaris: exercentemtunc temporis aliqͥd in iudea. neqꝫ enim dicit̉ ꝙ iudeus fuerit. CHRI. Regulus aūt dicit̉: aut quaſigeneris exiſtens regalis: aut dignitatem aliquā pͥncipatus hn̄s: aut qꝛ ſic vocabat̉. Igit̉ quidam hunceudem eē exiſtimāt centurionē: qͥ eſt apd̓ mattheuꝫOn̄ditur aūt alius eē ab eo. nā ille quidē chriſtumvolentē ire ad ſuam domū rogat remanere: hic aūt⁊ nihil tale ꝓmittentē ad domū trahit. Et ille qͥdemad ieſum de monte deſcēdentē capharnaū intrauit:hic autē ad ieſum in chana venientē acceſſit. Et illiꝰqͥdem puer a paralyſi detinebat̉: huiꝰ aūt filius a febre. De hoc ergo regulo ſubdit̉: Hic cuꝫ audiſ. ꝙ ie.adue. a iu. in gali. abijt ad eū ⁊ ro. eū vt deſcē. ⁊ ſa. fi.eius: incipie. eniꝫ mori. ¶ ¶ VG. Qui rogabat nōnecredebat? Quid a me expectas audire: dn̄ꝫ īterrogaquid de illo ſenſerit? Seqͥt̉ enī: Dixit gͦ ieſus ad eūNiſi ſigna ⁊ ꝓdigia vide. nō cre. Arguit hoīem in fide tepiduꝫ aut frigidū: aut oīno nullius fidei: ſed tētare cupientē de ſanitate filij ſui: qualis eſſet chriſtꝰquid eēt: qͣꝫtum poſſet. Prodigiū quidē appellatuꝫeſt qͣſi porroditium qd̓ porro dicat: porro ſignificet⁊ ad futuꝝ aliquid ꝓtendat. AVG. de cō. euange.Adeo aūt dn̄s ſupra oīa mutabilia vult mentē credentis attolle̓: vt nec ip̄a miracula: que qͣꝫuis diuinitus de mutabilitate corpoꝝ fiūt: a fidelibꝰ q̄ri velit.¶GREGO. Sed memētote etiā qͥd petijt: ⁊ apertecognoſcetis: qꝛ in fide dubitauit. Popoſcit nāqꝫ vtdeſcenderet ⁊ ſanaret filiū eiꝰ. vn̄ ſequit̉: Dicit ad eūregulꝰ: Dn̄e deſcēde puſqͣꝫ moriat̉ filiꝰ meꝰ. Minꝰitaqꝫ in illo credidit: quem nō putauit poſſe ſaluteꝫdare niſi pn̄s eſſet ⁊ corpore. CHRI. Audi etiamqualiter adhuc terrene chriſtum trahit: qͣſi nō poſſꝫeum poſt mortē ſuſcitare. ſi autem nō credēs venit⁊ rogauit nil mirabile. Conſueuerunt enī patres exmulto amore nō ſolum medicis loqui de quibꝰ cōfidunt: ſed de quibꝰ non cōfidūt nihil volentes pretermittere eoꝝ que ad ſalutē ꝑtinent filioꝝ: ſi tamenvalde crederet chriſti virtutē: non neglexerit etiamin iudeaꝫ ire¶ GREGO. Sed dn̄s qui rogat̉ vt vadat: qꝛ non deſit vbi inuitat̉ indicat: ſolo iuſſu ſalutem reddidit: qui voluntate oīa creauit. vn̄ ſequiturDicit ei ieſus: Uade filius tuus viuit. Hic ſuperbianoſtra retundit̉: qui in hominibus non naturā quaad imaginē dei facti ſunt: ſed honores ⁊ diuitias veneramur. Redemptor v̓o noſter vt on̄deret qm̄ q̄alta ſunt: hominibꝰ ſanctis deſpiciēda ſūt: ⁊ q̄ deſpicienda ſunt hominibuſ: deſpicienda non ſūt ſanctis

AA