Iohannes

ſamaritani volebant eum ſemꝑ ſecuꝫ detinere. ipſeaūt hoc non ſuſtinuit: ſed ſolum māſit ibi duobusdiebus. ⁊ poſt hec quod ſubditur: Et manſit ibi duos dies./ ORIGE. Non incongrue aūt aliquis illud obūciet: quo rogatꝰ ſaluator cum ſamaritanismanet: ⁊ qui iuſſit ciuitatem ſamaritanoꝝ non ingredi. Palā enim qm̄ ⁊ diſcipuli eius cū eo ingreſſiſunt. Ad qd̓ dicendū ꝙ in viam gentiū pergere eſtimbui gentili dogmate ⁊ in illo ambulare. Ciuitatem v̓o ſamaritanoꝝ intrare eſt acceptare falſaꝫ doctrinaꝫ recipientiū legales: ꝓphetica: ⁊ euāgelicos:⁊ apoſtolicos ſermones. Cū aūt deſeruerint ꝓpriādoctrinā ⁊ venerint ad ieſuꝫ licet cū eis manere.CHRI. Et iudei quidē etiaꝫ ſignis viſis incorrectimanſerunt. hi aūt ⁊ ſine ſignis multā circa eū fideꝫdemonſtrauerūt: ſolū enim verba audierūt. vnde ſequit̉: Et multo plures crediderūt ꝓpter ſermonemeius. Cuiꝰ igit̉ gratia hec verba nō dicūt euangeliſte: vt diſcas qm̄ multa magnorum tranſcurrerunta fine vero totū oſtenderūt. ſuaſit enī toti ciuitati ꝑea que dicta ſunt. Ubi aūt auditores non ꝑſuadēt̉:tunc euāgeliſte cogūtur dicere ea que dicta ſūt: neqd̓ eſt ex indeuotione auditorum imputet quis defectui p̄dicantis. ipſi aūt diſcipuli chriſti iam facti:magiſtrā repulerūt. vnde ſequitur: Et mulieri dicebāt: quia iam nō ꝓpter tuā loquelā credimus: ipſienī audiuimꝰ ⁊ ſcimꝰ quia hic eſt vere ſaluator mūdi. Uide aūt qualiter cōfeſtim intellexerūt ꝙ orbēterrarū liberare venerat: ⁊ ꝙ ad cōmunē ſalutē veniens non debebat in iudeis ſuam cōcludere ꝓuidetiam: ſed vbiqꝫ ſeminare ſermonē. Dicentes etiā ꝙeſt ſaluator mundi: oſtēderūt ꝙ mūdus ꝑditꝰ erat:in magnis malis exiſtēs: ⁊ quidē venerūt ſaluare ꝓphete ⁊ angeli: ſed hic eſt vere ſaluator qui ſalutemtribuit non ſolū temporaneā ſed eternā. Uide etiaꝫqualiter audiētes mulierē dubitanter dicentē: Nūquid hic eſt chriſtꝰ? nō dixerūt hi: Qm̄ nos ſuſpicamur: ſed qm̄ ſcimus. ⁊ nō ſimpliciter: ſed Qm̄ hic ēvere ſaluator mundi: non quaſi vnū ex multis chriſtū confitenres: ſolū verba audierūt ⁊ hoc dixerūtquod dicere habebant ſi miracula multa ⁊ magnavidiſſent. ORI. Ceterū ſi meminimꝰ p̄dictoꝝ: nōdifficile eſt cōijcere quō cū reppererint v̓bū ſynceꝝalias diſciplinas relinquūt quaſi dogmatū ciuitatēde qua egrediētes ſalutifere credūt: ⁊ puto ſtudioſeꝓtuliſſe iohannē: cū non. dixit: Rogabāt eum ſamaritani intrare tm̄ ſamariam vel ingredi ciuitatē: ſꝫetiam ibi manere. Manet nāqꝫ ieſus penes dep̄cātes. ⁊ p̄ſertim quotiens qͥ precant̉ exeunt ciuitatē ⁊verſus eū veniūt. yAVG. Manet apud eos biduohͦ eſt dat illis duo p̄cepta charitatis. ORI. Neqꝫenī capaces erant tertie diei eius. nō enī erant validi miraculoſum quid cernere: quale qͥ fuerant ī chana galilee poſt triduū cū ieſu cōuiuantes. Initiū autem credendi multis fuit mulieris verbū. nō enī ſicꝑ ſeipſum verbū conficitur illuminās capientē: velut cum alterius dicto ſibi teſtimoniū ꝑhibetur.AVG. Sic ergo chriſtū cognouerūt primo ꝑ famam: poſtea ꝑ pn̄tiam: ſicut agitur hodie cuꝫ eis qͥforis ſunt: ⁊ nondū ſunt chriſtiani. chriſtꝰ nūciaturꝑ chriſtianos amicos tanqͣꝫ illa muliere hoc ē eccleſia nūciante ad chriſtum veniūt. credūt ꝑ iſtā femi-

nam: ⁊ multoplures ⁊ firmius in eum credūt: quoniā vere ipſe eſt ſaluator mūdi. ORI. Impoſſibile eſt nāqꝫ eandem circa intellectū fieri paſſionē videnti ⁊ ei qui ꝑ vidētē inſtruitur: magiſqꝫ ē ꝑ ſpemambulare qͣꝫ ꝑ fidem. vnde hi nō ſolū teſtimoniohominis: ſed ob ipſam quoqꝫ veritatē credūt.¶ Poſt duos aut dies exijt inde: ⁊abijt in galileaꝫ. Ipſe enī ieſus teſtimoniū perhibuit: quia propheta inſua patria honoreꝫ non habet. Cūergo ueniſſet in galileam exceperūteuꝫ galilei: cuꝫ omnia uidiſſent quefecerat hieroſolymis ī die feſto. Etipſi eniꝫ uenerant ad diem feſtum.ALCVI. Poſt biduū quod fecit ī ſamaria: abijin galileā vbi nutritus fuerat. vn̄ dicit̉: Poſt duosaūt dies exijt inde ⁊ abijt in galileaꝫ. 7AVG. Mouet aūt nos ut euāgeliſta dixerit conſequēter: Ipſeenī ieſus teſtimoniū ꝑhibuit: qꝛ propheta in ſua patria honorē non habet. Magis enim videtur atteſtari potuiſſe ꝙ propheta in patria ſua honorē nonhabet ſi cōtemeret pergere in galileam ⁊ in ſamaria remāſiſſet. hoc ego ſentio: in ſamaria biduuꝫ fecit ⁊ crediderūt ī eum ſamaritani. tot dies fecit ī galilea: ⁊ nō crediderūt in eū galilei: ⁊ ꝓpter hoc dixitꝓpheta in patria ſua honoreꝫ non hꝫ. ICHRIUel aliter: ideo hoc adiectū eſt qꝛ nō in capharnaūabijt: ſed in galileam ⁊ in chana vt infra dicet̉. egoenim patriā eum hic eſtimo dicere capharnaū. quoniam aūt nō potitꝰ eſt illic honore: audi eū dicentēEt tu capharnaū que vſqꝫ ad celū exaltata es: vſqꝫad infernū deſcendes. Dicit aūt hic patriā ꝓpriamin qua videtur plus cōuerſatus. FTHEO. Uel aliter: quia dn̄s exiens de ſamaria venit in galileaꝫ: nealiquis dubitaret ⁊ quereret qua de cauſa nō ſemper in galilea maneret: dicit ꝙ ꝓpter hoc nō manebat in galilea: quia nullū ibidē recipiebat honorē:qd̓ ipſe teſtatus eſt dicens: qꝛ ꝓpheta in ſua patrianō habet honorē IORI. Perſcrutanda eſt autemhuius dicti ſentētia. Prima ſiquidē ꝓphetarū in iudea erat: ⁊ eſt nō ignotū ꝙ honorē a iudeis neqͣq̄ſūt conſecuti: iuxta illud: Quē nam ꝓphetarū nonꝑſecuti ſunt patres veſtri? Mirāda etiam occurrithuiꝰ decreti veracitas: cum ꝑuenerit non tm̄ ad ſanctos ꝓphetas vilipenſos a ꝓprijs: ⁊ ipſū dn̄m nr̄m:ſed protenſa ſit etiā in quoſdam ꝓphetie ſequacescontēptos a ſuis ciuibus ⁊ ad mortē deductos.CHRY. Quid igit̉: nōne videmꝰ ⁊ apud ſuos multos in admirationē deductoſ: ita quidē: ſed ab hisque raro ꝯtingūt nō oportet talia ꝓnūciari. Sed ſiin ꝓpria patria aliqui honorant̉: multomagꝭ ī aliena. Conſuetudo enī facile hoīes cōtēptibiles facere cōſueuit. qn̄ igitur venit in galileā: ſuſceperūt eūgalilei. vnde ſequit̉: Cū ergo veniſſet in galileā exceperūt eum galilei. Uides qm̄ qui mali dicebat̉:hi maxime ad chriſtū accedere inueniūtur. Nam ꝓpter galileos dicit̉: Interroga ⁊ vide qm̄ ꝓphetaex galilea nō ſurrexit. ꝓpt̓ ſamaritanos aūt improperabāt ei: Samaritanus es ⁊ demoniū habes. Sꝫ