Ca. IIII.
xatur. ſiquādo alij labores ſuſtinuerunt: ⁊ alij frucus metebant. Sed ⁊ hic ſermo iſte maxime habꝫceritatē: quia ꝓphete laborauerūt: ſed vos fructusxulloꝝ laboribꝰ metitis. vnde ſubdit: Ego miſi vosnerere qd̓ vos nō laboraſtis. AVG. Auid gͦ meſcoes miſit nō ſeminatores? Ibi ergo meſſores mitndi. vb̓i iam ꝓphete p̄dicauerant. legite laboresuiorū ⁊ in omnibꝰ eoꝝ laboribꝰ ē prophetia chriſti.co iā in iudea meſſis parata erat qn̄ tot milia honij p̄cia rerū ſuarū offerebāt: ⁊ ad pedes apoſtolpnm bonētes expeditis humeris a ſarcinis ſeculaihus. chriſtū dn̄m ſeq̄bant̉: de ipſa meſſe eiecta ſūtinca grana: ⁊ ſeminauerunt orbē terrarū: ⁊ ſurgitalia meſſis que in fine ſeculi metenda eſt: ad quamnerēdam nō apl̓i ſed angeli mittent̉. Meſſores inqit ſunt angeli¶ CHRI Dicit ergo Ego miſi vosmetere qd̓ vos non laboraſtis. q. d. Ubi minor lanor eſt: maior aūt delectatio: ad hoc vos reſeruaui:qd̓ laborioſius erat: hoc fuit ꝓphetaꝝ .ſ. mittere ſenina. vn̄ ſubdit. Alij laborauerūt: ⁊ vos in laboreseoꝝ introiſtis. Per hec oīa vult oſtēdere ꝙ ꝓphetaru voluntas erat vt hoīes ad eum accederent. Ethoc lex ordinabat: ⁊ ꝓpterea illi ſemīauerūt vt hūcfacerent fructū. On̄dit etiam ꝙ ipſe illos miſit: ⁊ ꝙmulta eſt cognatio noui ad vetus teſtamentum.l. Uel aliter: totū qualiter quidē nō eſt incōuemens hoc qd̓ eſt: Leuate oculoſ veſtros allegorizare Quod aūt dicit̉: Nōne vos dicitis qm̄ quatuormēſes ſūt: ⁊ meſſiſ venit? nō ẜm allegoriā tractare.Putamꝰ ergo talia quedā eſſe in hoc ꝙ dicūt diſciQuatuor mēſes ſūt ⁊ meſſis venit. Pleriqꝫ .n.uloꝝ verbi animaduertētes veritatē incomp̄henſibilē fore humane nature: qn̄ coniecerunt aliāeſſe vitam a pn̄te: que corruptioni quatuor elementoꝝ quaſi quatuor menſiū ſubijcit̉: putant ſolū pꝰhanc vitā cognitionē eē veritatis. Dicunt igit̉ diſcipuli de meſſibus que ſunt terminus opeꝝ ad veritatē conducentiū: qꝛ poſt inſtantē quaternitatē cōtingunt. huiuſmōi aūt opinionē arguens velut nonſanā inquit verbū incarnatū his qui talia ſuſpicantur: Nōne vos dicitis quia adhuc quatuor mēſesſunt: ⁊ meſſis venit. Ego aūt hoc dico: Leuate oculos veſtros. In pluribꝰ locis ſcripture diuine hocegitur: iubēte nobiſ verbo diuino extollere: ac ſublimare cōſiderationes ⁊ cogitationes deorſum cōſitas nec valentes erigi: niſi eleuante illas ieſu. Nemo enī conſiſtēs in paſſionibꝰ ⁊ viuēs carnalit̓ hocꝓpoſitū ſeruat mandatū. quapropter qui talis eſtnon videbit regiones. Si albe ſūt ad meſſem. albeſcūt quidē regiones ad meſſem: cū adeſt verbū illuſtrans: ſingulas regiones ſcripture fecundans ī eiꝰaduentu: ⁊ etiā oīa ſenſibilia ſūt quaſi regiones albe parate ad meſſem: p̄ſto exiſtente leuātibꝰ oculisfone que de quolibet eſt: vt quiſquis fulgorē ꝓſpitiat ꝓfuſe vbilibet veritatis. Qui aūt metit p̄dictasneſſes duplex habet in metēdo emolumentū. vnūquidē dū accipit p̄miū. vndo dicit̉: Et qͥ metit: mertedem accipit. qd̓ arbitror dictū cauſa futurarū reſunerationū. Alteꝝ qd̓ ſeqͥtur: Et ꝯgregat fructuꝫn vitā eternā. Bonū habitū quendā denotat inteīect qui eſt fructus ex ipſa ſpeculatione ꝓueniēs.yfplttor aūt ꝙ in qualibet doctrina ſemīat quideꝫ
qui principia excogitat: que ſuſcipiētes alij ac ꝑtractātes ſiquid noui potuerint exprimere cōiūgētesfiūt ſue intentionis gratia: poſteris cauſa vt metendo quaſi maturos fructus aggregēt: quāto aūt magis hoc in arte artiū expedit contemplari. Siquidēſeminantes ſunt moyſes ⁊ ꝓphete p̄ueniētes aduētum chriſti. metentes aūt ſūt apl̓i qui chriſtū ſuſceperūt ⁊ gloriā eius ꝑſpexerūt. Semen aūt erat totaratio ẜm reuelationē miniſterij tēporibus p̄teritisobfuſcati ſilentio. regiones aūt .i. legales ac ꝓphetice ſcripture nondū albuerāt his qui aduentꝰ verbinequaqͣꝫ extiterūt capaces. Qd̓ aūt ſimul ſerens etmētēs gaudeat erit: cū priuatio meroris ⁊ anguſtiein futuro fiet ſeculo: dū etiā ieſus tranſfigurareturin gloria: ſimul cū meſſoribꝰ petro iacobo ⁊ iohānemoyſes ⁊ helias ſatores pariter gaudēt in vidēdofilij dei gloriā. Attēde tn̄ ſi hoc qd̓ dico alias ⁊ alias intelligi pōt: ꝓpter aliā ⁊ aliā vite ꝯuerſationeꝫiin qua hoīes iuſtificati ſunt: vt liceat dicere aliumquidē legis cultorē: aliū v̓o euangelij: ⁊ tn̄ exultātſimul dū idē finis ab vno deo ꝑ vnū chriſtū in vnoſpūſancto reponitur. Ad labores aūt ꝓphetarum ⁊moyſi aduenerūt apoſtoli inſtruente ieſu: metētesac ī horrea colligētes aīe ſue intellectū ī ſcripturisilloꝝ reconditū: ⁊ ſemꝑ qui debite capiunt diſcipliriā poꝝ labores ad maiorē euidentiā trahūt: nō tm̄laborātes ſunt hi qui ſemina condiderunt.¶ Ex ciuitate aūt illa multi crediderunt in euꝫ ſamaritanoruꝫ propteruerbū mulieris teſtimoniū ꝑhibētiſquia dixit mihi omnia quecunqꝫ feci. Tu ueniſſent ergo ad illū ſamaritani rogauerūt euꝫ ut ibi maneret.Et māſit ibi duos dies. Et multoplures crediderūt ꝓpter ſermoneꝫeius. Et mulieri dicebant: qꝛ iā nōpropter tuā loquelā credimus. Ipſi enim audiuimus et ſcimus: quiahic̄ eſt uere ſaluator mundi.ORI. Poſtqͣꝫ dicta ſūt diſcipulis q̄ tractata ſūt:reſumit ſcriptura de his qͥ venerant de ciuitate adieſū: ⁊ crediderāt ꝑ teſtimoniū mulieris ¶CHRI.Sicut aūt in meſſe cū facilitate fructus ꝯgregant̉:⁊ in momēto vno area manipulis replet̉: ita ⁊ nūcfit. vnde dr̄: Ex ciuitate aūt illa multi crediderūt ineū ſamaritanoꝝ ꝓpter verbū mulieris teſtimoniuꝫꝑhibentis: qꝛ dixit mihi oīa quecūqꝫ feci. Cōſiderabant enī ꝙ nequaqͣꝫ mulier gratanter eū admirataeſſet: qui eiꝰ delicta redarguerat: niſi magnꝰ qͥs eēt⁊ extollēs qͥ p̄dicabat̉ ab illa. Sic ergo ſolo mulieris teſtimonio credētes ⁊ nullū ſignū vidētes exierūt: dep̄cātes chriſtū vt apud eos maneret. ⁊ hoc ēqd̓ ſeqͥt̉: Cū gͦ veniſſēt ad illū ſamaritani: rogauer̄teū vt ibi maneret. Iudei v̓o miracula vidēteſ nō detinuer̄t eū apd̓ ſeipſos: ſꝫ oīa egerūt vt a regiōe eoꝝeū abijcerēt. nihil .n. liuore ⁊ īuidia d̓teriꝰ nihil: īanigl̓ia difficiliꝰ q̄ infinita corrūꝑe ꝯſueuit bōa. Et qͥdē