Ca. IIII.

cideretur ei ex vanitate loqui: nūc aūt paulatim innemoriā chriſti eam reducens: opportune reuelait ſeipſum. ⁊ quidem iudeis querentibus: Si tu espriſtus dic nobis palam: non manifeſte ſeipſū renelauit: qꝛ non ꝓ diſcendo querebant: ſed ꝓ iniuriHec v̓o ex ſimplici mente loquebatur.Et ꝯtinuo uenerūt diſcipuli eiꝰ:mirabātur quia cū muliere loquebat̉. Nemo tn̄ dixit ei: quid loqueris cum ea? Reliquit ergo hydriamſuā mulier: ⁊ abijt in ciuitateꝫ: ⁊ dicit illis hoībus: Uenite ⁊ uidete hominē qui dixit mihi omnia quecūqꝫfeci. Nunꝗd ip̄e ē chriſtꝰ? Exierūtrgo de ciuitate ⁊ ueniebāt ad euꝫ.HRRl. Expleta doctrina ⁊ cōuenienter ad tēpꝰdiſcipuli occurrerunt. vnde dicit̉: Et ꝯtinuo ve. diſ.eius ⁊ mira. quia cū muli. loque. Admirabant̉ quiem ſuꝑabundantē chriſti manſuetudiuē ⁊ humiIitatem: qm̄ ita ꝑſpicuus exiſtēs: ſuſtinuit loqui citāta hūilitate mulieri inopi ⁊ ſamaritanē. ¶ AVGquia .ſ. querebat ꝑditam qͥ venerat querere qd̓ penerat: hoc illi mirabant̉. bonū enī mirabant̉ ⁊ nonmuli ſuſpicabant̉ CHRI. Sed tamē admirātesnō interrogauerūt cām. vnde ſubdit̉: Nemo tamēdixit ei quid queris aūt quid loqueris cū ea? Erāteruditi diſcipuloꝝ ordinē obſeruarei: tā eum timebant ⁊ venerabant̉: ⁊ nimirū alibi vident̉ cōſident̓interrogare: quia ad eos ꝑtinentia neceſſe habebātſcrutari. hic aūt nihil ad eos ꝑtinebat qd̓ fiebat.ORI. Et fere quidē quaſi quodam apoſtolo ad ciues vtit̉ hac muliere: adeo eam inflammās ꝑ v̓bavt amphora dimiſſa iret in ciuitatem relatura cōciuibus. vnde ſequitur: Reliquit ergo mulier hydriāſuā. Non curans de corporeo ac viliori ꝓpter vtilitatē pluriū. Intereſt quoqꝫ noſtra omiſſis corporeis ⁊ neglectis ſatage re ad impartiendū alijs de cōmodis acquiſitis. AVG.Hydria aut greco nomine appellat̉ tanqͣꝫ ſi aquariū diceretur: quoniā grece aqua hydor vocatur CHRV. Et ſicut apoſtoli vocati dimiſerūt rhetia: ita hec dimittit hydriam⁊ euēgeliſtarum opus fecit: ⁊ non vnū tm̄ vocat̉: ſꝫciuitatē integram. vnde ſequit̉: Et abijt in ciui. ⁊ dic̄illis ho. venite ⁊ videte homineꝫ qui dixit mihi oīaſqꝫ feci. ORIGE. Conuocat quidē illos adidendū hoīem ꝯtinente verbū ſupra hoīem. Quetunqꝫ aūt fecit mulier: erat cōtuberniū qͥnqꝫ coniugiū: ⁊ poſt illos conuerſatio cū ſexto nō ꝓprio viroem deſerēs ⁊ ſeptimo adherēs: lagenā dereliam pudica. CHRY. Non verecundata aūt eſt hͦdicere. Anima enī cū ignita fuerit igne diuino: adſipll eorū que ſunt in terra dereliquo aſpicit: neqꝫna gloriam nec ad verecūdiā: ſed ad vnaꝫ ſolam q̄deuinet eam flammā. Uolebat aūt non ex ꝓpria aninclatione eos inducere: ſed ex auditu ꝓprio eos fateſe comunicatores doctrine chriſti. vnde dixit. Uenē ⁊ videte hoīeꝫ. nō dixit: Uenite ⁊ credite: ſꝫ Ueſe ⁊ videte. qd̓ leuius erat. Nouerat enī manife-

ſte qm̄ ſolū guſtantes de illo fonte eadē paterent̉que ⁊ ipſa. ALCVI. Paulatim aūt venit ad p̄dicandum chriſtum. primo vocat hoīem: ne ſi diceretchriſtum: auditores iraſcerentur ⁊ nollent exire.CHRV. Unde etiā neqꝫ manifeſte annūciauit chriſtum neqͣꝫ tn̄ totaliter ſiluit: ſed dixit: Nunquid ip̄eeſt chriſtus. et ideo ſermonē eiꝰ acceperūt. vnde ſequitur: Exierūt de ciuitate ⁊ veniebant ad eum.AVG. ī libro. lxxxiij. queſtionū: Qd̓ aūt relicta hydria diſceſſit mulier: non negligenter p̄tereūdū eſt.hydria enim amorē huius ſeculi ſignificat .i. cupiditatem qua hoīes de tenebroſa ꝓfunditate cuiꝰ imaginem puteus gerit: hoc ē de terrena conuerſatiōehauriūt voluptatē. Oportebat autem vt chriſto credēs ſeculo renuciaret: ⁊ relicta hydria cupiditatē ſecularē ſe reliquiſſe demonſtraret: 7A VG. ſuꝑ iohannē: Proiecit ergo cupiditatē ⁊ ꝓperauit annūciare veritatē. Diſcant qui volunt euangelizare vtprius hydriam ad puteum ꝓijciant̉; QRI. Factaetiā mulier receptaculū honeſte diſcipline: ea q̄ primitus ſapiebat: ꝑuipendens deponit.¶ Interea rogabāt eū eiꝰ diſcipulidicētes: Rabbi manduca. Ille aūtdixit eis: Ego cibum habeo māducare quē uos neſcitis. Dicebant ergo diſcipuli ad inuicē: Nūꝗd aliꝗsattulit ei māducare? Dicit eis ieſꝰ:Meus cibus eſt ut faciā uolūtateꝫeiꝰ qui miſit me ut ꝑficiā opus eius.AVG. Ierant diſcipuli eius emere cibos: ⁊ venerat quos chriſto offerebant. vn̄ dicit̉: Interea rogabant eum diſcipuli eius dicentes: Rabbi māduca.CHRV. Uidētes enī eū fatigatū ex itinere ⁊ eſtuqͥ erat: rogabāt eum vulgari eod̓ voce. Neqꝫ enimerat hoc temeritatis: ſꝫ amoris cura circa magiſtꝝ.DRI. Arbitrantur aptū fore tempꝰ ad prandiuꝫqd̓ erat inter receſſū mulieris ad ciuitatē: ⁊ aduētuſamaritanorū ad ipſū. non enī corā aliquo aduenaſibi ꝓpinabāt eſcas. Ob hoc bene poſitum eſt: Interea. THEO. Dn̄s v̓o ſciens ꝙ ſamaritana totamciuitatē ad eum attraheret: hoc diſcipulis ſignificauit. vnde ſeqͥtur: Ille aūt dixit eis: Ego cibū habeomanducare quē v̓os neſcitis. CHR. Hominū ſalutē hic cibum vocauit: oſtendēs quātū deſideriuꝫhabet noſtre ſalutis. ſicut enī nobis concupiſcibileeſt comedere: ita ei ſaluare nos. Tu v̓o ītuere ꝙ nōſtatim reuelat: ſed vbiqꝫ in qōnem īmittit auditorēvt incipiēs q̄rere qd̓ dr̄: Et laborās. cū ampliori ſuſcipiat deſiderio PHEO. Dicit aūt quē vos neſcitis .i. neſcitis quē cibū voco ſalutē hoīm: vel neſcitꝭꝙ ſamaritani credituri ſūt ⁊ ſalui fiēt. Diſcipuli aūtadhuc dubitabāt. vn̄ ſeqͥt̉: Dicebāt gͦ diſ. adinuicē:Nunqͥd aliqͥs attulit ei māducare. AVG. Quidmirū ſi mulier illa non intelligebat aquā: ecce diſcipuli non intelligunt eſcā/ CHRY. Et quidē aſſuetam reuerentiā ⁊ honore̓ magīſtro prebēt ad ſeinuicē quidē loquentes: ipſū v̓o non p̄ſumētes interrogare. ¶THEO. In hoc auteꝫ ꝙ dicunt diſcipuliNunqͥd aliquis attulit ei manducare? Conſi